Showing 2 results

Ο Δημήτριος Δαλέγκας του Κωνσταντίνου και της Βικτωρίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης, οδός Μόργκεντάου 8, γεννήθηκε το 1883 στο Μοναστήρι όπου και ήταν απόφοιτος της 5ης τάξης του Γυμνασίου. Ωστόσο, δεν την ολοκλήρωσε διότι εξαιτίας του μακεδονικού αγώνα η οικογενειακή οικία καταστράφηκε και η οικογένειά του κατέφυγε το 1903 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1907, η οικογένειά του ήρθε στην Θεσσαλονίκη. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με το εμπόριο υφασμάτων για 25 χρόνια μέχρι που προσλήφθηκε στο ΛΤΘ. Στην αίτησή του για εργασία ο ίδιος δηλώνει «γνώστης τέλειος της αγοράς μας εν τη οποία επί εικοσαετίαν ολόκληρον διετήρησα εμπορικά καταστήματα υπό την ιδίαν επωνυμίαν». Μάλιστα, 1906 συμμετείχε μέλος της Εμπορικής Λέσχης, γνωστής ως Νέας Λέσχης, ενώ το 1937 δήλωνε μέλος της Ένωσης Εφέδρων Υπαξιωματικών και παλαιών Πολεμιστών. Παντρεύτηκε την Κωνσταντία Γιάκου γεννημένη το 1886 και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, η Βικτωρία το 1910, η Ελένη το 1911 και η Αναστασία το 1918. Ανήκε στην κλάση του 1904 και αποστρατεύτηκε τον Αύγουστο του 1922 ύστερα από 15 μήνες θητείας.
Ο Δημήτριος Δαλέγκας προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 με το βαθμό του Εισηγητή στη θέση του ταμία γιατί ακριβώς εκτιμήθηκε η προϋπηρεσία του στην αγορά. Ανήκε στους 16 έμπιστους της νέας διοίκησης του ΛΤΘ οι οποίοι αντικατέστησαν τους 16 που δεν προσλήφθηκαν από την Γαλλική Εταιρία. Ανέλαβε προϊστάμενος στο Τμήμα Αποθηκών Εμπορευμάτων. Το 1939 αναβαθμίστηκε πάλι σε Εισηγητή και Τμηματάρχη Β και Προϊστάμενος στο Ελεγκτήριο μέχρι τις 27 Απριλίου 1941. Αργότερα ανέλαβε Προϊστάμενος στο Γραφείο Στατιστικής και Μελετών. Συμμετείχε στο Σύνδεσμο των Υπαλλήλων του ΛΤΘ και είχε αναλάβει για μία περίοδο ταμίας. Επίσης, πρωταγωνίστησε σε σκάνδαλο που ήρθε στην επιφάνεια το 1937 με διατακτικές στο όνομα υπαλλήλων για την αγορά εμπορευμάτων. Οι υπάλληλοι αγόραζαν με τις διατακτικές και στη συνέχεια ο Δαλέγκας αφαιρούσε το ποσό αυτό από το μισθό τους, ενώ χρησιμοποιούσε και ποσά από το Ταμείο του ΛΤΘ. Συνταξιοδοτήθηκε από το ΛΤΘ στις 8 Ιανουαρίου 1949.

Ο Παναγιώτης Κωνσταντινίδης του Χαρίτωνος και της Αικατερίνης, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Σωκράτους 23, γεννήθηκε το 1898 και ήταν απόφοιτος Β΄ τάξης της Εμπορικής Σχολής Θήτευσε στο στρατό από το 1918 έως το 1923 ως βοηθητικός λόγω βαρηκοΐας. Κατόπιν ήταν έφεδρος Παλαιός Πολεμιστής. Στις 26 Δεκεμβρίου 1923 παντρεύτηκε με την Αναστασία Χατζηανδρέου του Θεοδώρου και της Δομνίκης και από το γάμο τους προέκυψε στις 3/12/1938 ο Θεόδωρος. Εργάστηκε στην Υπηρεσία Εποικισμού και αργότερα στον Δήμο Θεσσαλονίκης.
Προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 στο ΛΤΘ με το βαθμό του γραμματέα Β΄ και ανέλαβε προϊστάμενος στο Τμήμα Στατιστικής. Στις 25 Φεβρουαρίου 1939 προάχθηκε σε Γραμματέα Α΄. Την περίοδο της κατοχής 1940-1942 αναπλήρωσε τον επιστρατευμένο Προϊστάμενο Οικονομικών Υπηρεσιών. Μετέπειτα μετατέθηκε από το Τμήμα Στατιστικής και Μελετών στην Τεχνική Υπηρεσία με τον βαθμό του Εισηγητή και στις 15 Φεβρουαρίου 1950 μετατέθηκε προσωρινά στο Ελεγκτήριο στη θέση του Τμηματάρχη και τοποθετήθηκε οριστικά ως Προϊστάμενος Ελεγκτηρίου. Χαρακτηριζόταν πολύτιμος συνεργάτης από τον Προϊστάμενο Οικονομικών Υπηρεσιών που τον πρότεινε για προαγωγή. Αποβίωσε την 1η Σεπτεμβρίου 1953 στο σπίτι του Ηλία Λεινούδη στο χωριό Πετροκέρασα ή Πετροκερασιές.