Εμφανίζει 3 αποτελέσματα

Ο Κωνσταντίνος Πούσιος του Θεοδώρου και της Ελισάβετ γεννήθηκε στα Τρίκαλα την 1 Ιανουαρίου 1885. Ολοκλήρωσε την Β Γυμνασίου στο Ελληνικό Γυμνάσιο (Σχολαρχείο) Τρικάλων. Ανήκε στη στρατιωτική κλάση 1906 και υπηρέτησε από 1910 έως 1913 στους βαλκανικούς πολέμους, από 1915 έως 1917 στον παγκόσμιο πόλεμο και από 1921 έως 1922 στη Μικρά Ασία φτάνοντας στο βαθμό του λοχαγού του ιππικού. Παντρεύτηκε στις 15 Μαρτίου 1939 την Ιφιγένεια Πέτρου του Δημητρίου
Είχε προσληφθεί στην Γαλλική Εταιρία και παρέμεινε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 ως υπάλληλος ΛΤΘ. Την 1η Μαΐου 1930 έλαβε το βαθμό γραμματέα Β και τοποθετήθηκε ως βοηθός Επόπτη φορτοεκφορτώσεων. Στις 29 Απριλίου 1939 έγινε γραμματέας Α και τοποθετήθηκε στην εξωτερική Υπηρεσία Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών. Χαρακτηρίζεται ενσυνείδητος, φιλότιμος, τίμιος, εργατικός, τακτικός στην υπηρεσία και αρκετά πειθαρχικός. Συνταξιοδοτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1950.

Ο Αλέξανδρος Δημάδης του Μάρκου και τις Αικατερίνης, κάτοικος Περδίκ(κ)α 34, συνοικισμός Παπάφη, γεννήθηκε το 1888 στην Θεσσαλονίκη. Ολοκλήρωσε τη Β΄ Γυμνασίου. Ανήκε στην κλάση του 1904 και το 1937 ανέφερε ότι ήταν μέλος της Ένωσης Υπαξιωματικών και Στρατιωτών Παλαιών Πολεμιστών Νομού Θεσσαλονίκης, σωματείου το οποίο ο ίδιος χαρακτήριζε «εθνικιστικό και πατριωτικό». Το 1946 παντρεύτηκε την Αθανασία Χατζηζήση ετών 38.
Ο Αλέξανδρος Δημάδης εργαζόταν στην Γαλλική Εταιρία και ενδεχομένως να προσλήφθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Στο ΛΤΘ προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 με το βαθμό Λογιστή Β, και τοποθετήθηκε «βοηθός επόπτη 1ης επί των φορτοεκφορτώσεων». Στο οργανόγραμμα του 1935 εργαζόταν στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων. Το 1939 προήχθη σε γραμματέα Α΄ και τοποθετήθηκε στην Εξωτερική Υπηρεσία Βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών έχοντας εποπτεία την υπηρεσία Λιμενικού Φόρου Ξηράς. Το 1945 έχει αναλάβει Προϊστάμενος στην ίδια υπηρεσία. Το 1949 θεωρούταν ένας «από τους αρχαιότερους υπαλλήλους» με «αρκούσαν πείραν», ενώ «χαίρει κοινωνικής υπολήψεως, δεν κυριαρχείται από πάθος τι» και «ο ιδιωτικός του βίος ως οικογενειάρχου και πολίτου είναι άμεμπτος». Η μόνη ποινή που του είχε επιβληθεί ήταν ότι ως προϊστάμενος δεν επόπτευε σωστά το τμήμα του με αποτέλεσμα να απουσιάσουν δύο υπάλληλοι αδικαιολογήτως με αποτέλεσμα ο έλεγχος στα εισαγόμενα και εξαγόμενα προϊόντα να είναι πλημμελής. Το 1950 και το 1953 ασθένησε και υποβλήθηκε σε εγχείρηση. Συνταξιοδοτήθηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.