Εμφανίζει 4 αποτελέσματα

Ο Αντωνόπουλος Παναγιώτης του Ιωάννη και της Ανδρομάχης γεννήθηκε το 1895 στο Κακόβατο Ηλείας και ολοκλήρωσε το Ελληνικό Σχολείο (Σχολαρχείο) Ζαχάρως. Υπηρέτησε τη θητεία του στον ελληνικό στρατό από 20 Αυγούστου 1916 έως 4 Νοεμβρίου 1920 ως οπλίτης, δεκανέας και λοχίας και συμμετείχε στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Στις 14 Μαρτίου 1921 κατετάγη ως έφεδρος ανθυπολοχαγός και απολύθηκε στις 30 Ιουλίου 1923. Συμμετείχε στη μικρασιατική εκστρατεία. Το 1924 παντρεύτηκε την Βασιλική Λίτσα του Νικόλαου και της Δομνίκης, 35 ετών από τη Φλώρινα. Το 1931 γεννήθηκε ο γιος τους Ιωάννης. Στις 7 Μαρτίου 1935 κατετάχθηκε στο στρατό για μία εβδομάδα, καθώς απολύθηκε στις 15 Μαρτίου 1935, κατά τη μερική επιστράτευση μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα των βενιζελικών. Στρατεύθηκε ξανά στην επιστράτευση του 1940.

Προσλήφθηκε στο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης στις 12 Ιουνίου 1936. Στις 19 Αυγούστου 1936 τοποθετήθηκε ως εισπράκτορας ΛΦΞ στο 26ο φυλάκιο (Αίθουσα Σιδηροδρομικού Σταθμού). Στις 2 Ιουνίου 1938 καθορίστηκε ο μηνιαίος μισθός του στις 3.000 δραχμές. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε ως γραφέας ή υπολογιστής Α΄και τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Λιμενικών Φόρων Ξηράς. Με την κατάργηση της συγκεκριμένης υπηρεσίας στη 1 Ιουλίου 1949 απασχολήθηκε σε βοηθητικές υπηρεσίες στο ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, μετατέθηκε στην Υπηρεσία Αποθηκών του ΛΤΘ με αντικείμενο εργασίας τον έλεγχο της εισαγωγής και της εξαγωγής εμπορευμάτων στις Αποθήκες του ΛΤΘ. Στις 23 Ιανουαρίου 1954 παραμένει διαχειριστής της Αποθήκης Γ' (καυσίμων). Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο Τμήμα Ακινήτων-Μηχανημάτων και Υλικών. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατίθεται από το Τμήμα Εκμεταλλεύσεως στο Τμήμα Αποθηκών στην Αποθήκη Αζήτητων και έπειτα μετατίθεται από το Τμήμα Αποθηκών και την Αποθήκη Αζήτητων στο Τμήμα Εκμεταλλεύσεως.
Από τη σύσταση του Τμήματος Ακινήτων – Μηχανημάτων και Υλικών της ΕΖΛΘ και κατόπιν στο Τμήμα Εκμεταλλεύσεως ΕΖΛΘ και συγκεκριμένα από 1/4/1954 έως 28/6/1956, υπηρέτησε ως γραφέας Α΄ με καθήκοντα διαχειριστή στην Αποθήκη Γ Καυσίμων στο Μπέχτσινάρ. Στις 28 Ιουλίου 1956 αποσπάται από το Τμήμα Αποθηκών στην Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών από τις 27 Ιουλίου 1956. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 ανακαλείται από τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών και αποσπάται στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση με βαθμό 8ο του Υ.Κ. και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε με βαθμό 7ο του Υ.Κ. Στις 9 Νοεμβρίου 1957 ορίζεται διαχειριστής της Αποθήκης 7 (Ελεγκτήριο).
Από 28/6/1956 έως 31/12/1960 υπηρέτησε με βαθμό 6 της Β κατηγορίας στο Τμήμα Αποθηκών της ΕΖΛΘ ως βοηθός διαχειριστής στην Αποθήκη Αζήτητων, την Αποθήκη 7, στο ελεγκτήριο Α και Β και στο ζυγιστήριο πετρωμάτων. Συνταξιοδοτήθηκε στις 31/12/1960.

Η Δούκα Μαρία-Ραϋμόνδη του Δημητρίου και της Ουρανίας γεννήθηκε το 1925. Προσλήφθηκε στις 16 Μαρτίου 1946 στο ΛΤΘ, στην Τεχνική Υπηρεσία και απολύθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1954.

Η Χρυσάνθη Τσιτσιμήτα του Δημητρίου και της Ευαγγελίας γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1906. Φοίτησε στο Διδασκαλείο Θηλέων Θεσσαλονίκης και αποφοίτησε το έτος 1917-1918 από την Γ΄ Τάξη με βαθμό άριστα, ενώ γνώριζε γαλλικά. Μεταπολεμικά εμφανίζεται να γνωρίζει και γερμανικά και αγγλικά. Παρέμεινε άγαμος. Μεταπολεμικά είχε υπό την φροντίδα της τη μητέρα της.
Προσλήφθηκε στη Γαλλική Εταιρία Εκμετάλλευσης Λιμένος Θεσσαλονίκης την 1 Ιουλίου 1923 ως μεταφράστρια, αλληλογράφος και αρχειοφύλακας, καθώς κατέχει τελείως και την δακτυλογραφίαν εις την ελληνική και γαλλικήν γλώσσαν». Προσλήφθηκε ως υπάλληλος Γραμματείας στο ΛΤΘ στις 20 Φεβρουαρίου 1930. Την 1 Μαΐου 1930 έλαβε το βαθμό γραφέα Α΄. Στη γραμματεία εκτελεί χρέη πρωτοκολλητού, διεκπεραιωτού και αρχειοφύλακα. Στο οργανόγραμμα του 1935 παραμένει στην ίδια θέση, όπως και το 1936. Το 1939 έλαβε βαθμό γραμματέα Β΄. Γενικά, φαίνεται ότι ήταν από τις πιο δραστήριες γυναίκες υπαλλήλους του οργανισμού, χωρίς όμως να έχει την ανάλογη εξέλιξη. Από τον Ιούλιο του 1942 και μέχρι την απελευθέρωση της χώρας υπηρέτησε ως αποσπασμένη στην Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας.
Το 1944 τοποθετήθηκε ως προϊσταμένη στη γραμματεία της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων του ΛΤΘ από τον Μηχανικό Κώστα Γκούτα με σκοπό να βοηθήσει στη αναδιοργάνωση της Διεύθυνσης μετά την αποχώρηση των Γερμανών. Ο ίδιος την συγκαταλέγει «μεταξύ των αρίστων υπαλλήλων». Το 1949 προάχθηκε σε γραμματέας Α. Σε αυτήν τη θέση παρέμεινε κατά την ΕΖΛΘ, 19 Ιουλίου 1954, με ευθύνη την τήρηση του βιβλίου πρωτοκόλλου, τη δημιουργία φακέλων των μελετούμενων και εκτελούμενων τεχνικών έργων και την ταξινόμηση των αρχείων του τμήματος. Το 1954 διαμαρτυρήθηκε για την καθυστέρηση στην ιεραρχική εξέλιξή της και διεκδίκησε προαγωγή. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Α΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο. Ωστόσο, μόλις 1959 έλαβε το βαθμό του Τμηματάρχη Β και είχε την ευθύνη της σύνταξης των αποφάσεων του διευθυντή. Η περίπτωσή της είναι χαρακτηριστική της δυσκολίας των γυναικών υπαλλήλων να ανελιχθούν. Το 1958 μετατέθηκε στο Τμήμα Γραμματείας της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών. Το 1960 η έκθεση υπηρεσιακής ικανότητας την χαρακτηρίζει ως «αφοσιωμένη απολύτως εις τα εθνικά ιδεώδη» και αναφέρει πως «πιστεύει «εις το κρατούν κοινωνικό σύστημα». Αποτελεί «παράδειγμα προς μίμησιν» και «συναισθάνεται τας υπηρεσιακάς ευθύνας». Συνταξιοδοτήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1961 από την ΕΖΛΘ.