Εμφανίζει 6 αποτελέσματα

Ο Δημήτριος Σταματιάδης του Νικολάου γεννήθηκε στην Ξάνθη το 1902. Το 1937 είναι μέλος της Ένωσης Υπαξιωματικών και Στρατιωτών Παλαιών Πολεμιστών Νομού Θεσσαλονίκης.
Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 προσλήφθηκε από το ΛΤΘ με βαθμό υπολογιστή. Τοποθετήθηκε από την 1η Μαΐου 1930 ως βοηθός επόπτη επί των φορτοεκφορτώσεων. Το 1935 ήταν προϊστάμενος στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων. Το 1939 έλαβε το βαθμό του Γραφέα Α και είχε τη θέση του σημειωτή στην Εξωτερική Υπηρεσία Βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών. Τον Νοέμβριο του 1940 απουσιάζει από την υπηρεσία, ενώ τον αναζητάει και η χωροφυλακή. Για αυτό το λόγο υποβλήθηκαν από την υπηρεσία κυρώσεις. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, υπηρέτησε με απόσπαση αρχικά στην Υπηρεσία Εξωτερικού και Διαχείρισης της Διοίκησης της Αεροπορίας Νοτιοανατολής ως διερμηνέας από τις 10 Μαΐου 1941 έως τις 31 Δεκεμβρίου 1942, κατόπιν έλαβε άδεια άνευ αποδοχών για το πρώτο εξάμηνο του 1943 και τέλος υπηρέτησε με μετάταξη στην υπηρεσία Στρατιωτικού Ταχυδρομείου του Γερμανικού Στρατού (Dienstelle) από τις 20 Ιουνίου 1943 έως τις 15 Δεκεμβρίου 1943. Κατόπιν έλαβε εκ νέου τρίμηνη κανονική άδεια. Σε αυτές τις μεταθέσεις συνέχισε να πληρώνεται από το ΛΤΘ. Στις 16 Αυγούστου 1945 απολύθηκε από το ΛΤΘ διότι εγκατέλειψε τη θέση του «αυτοβούλως και αυτοδικαίως». Με άλλα λόγια, φαίνεται ότι δεν επέστρεψε στην υπηρεσία μετά την απελευθέρωση της χώρας και γι’ αυτό το λόγο απολύθηκε. Ο ίδιος δεν εμφανίστηκε να απολογηθεί παρότι του ζητήθηκε και το 1947 επικαλέστηκε οικογενειακούς λόγους γνωστούς στην υπηρεσία. Τότε ζήτησε να επιστραφεί στην υπηρεσία θεωρώντας ως μη νόμιμη την απόλυσή του. Υπέρ του παρενέβη και η Νομαρχία.

Ο Ιωσήφ Πέρετς του Δαυίδ γεννήθηκε το 1880 στη Θεσσαλονίκη. Την 1η Μαρτίου 1912 προσλήφθηκε ως σημειωτής στην Υπηρεσία Γερανών Γαλλικής Εταιρίας. Παραμένει στην ίδια θέση στο ΛΤΘ στις 20 Φεβρουαρίου 1930, ενώ στο οργανόγραμμα του 1935 έχει μεταφερθεί στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων.

Ο Κωνσταντίνος Κουΐδης του Λεωνίδα και της Σοφίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Καρμπολά 10, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου αποφοίτησε από την Γ΄ Γυμνασίου του Ιδιωτικού Εκπαιδευτηρίου Χατζηχρήστου. Ήταν υπάλληλος του Τμήματος Εκμεταλλεύσεως κατά την περίοδο της Γαλλικής Εταιρίας από τις 15 Ιανουαρίου 1925. Συνέχισε στο ΛΤΘ με ημερομηνία πρόσληψης στις 20/2/1930 καθώς διατηρείται στο ίδιο οργανόγραμμα ως Γραφέας Α στην Υπηρεσία Βεβαίωσης Λιμενικών Δικαιωμάτων και μετά το Οργανόγραμμα του 1939 με τον ίδιο βαθμό, ενώ παράλληλα φαίνεται πως ασχολούταν και με εμπορικές υποθέσεις ως ιδιωτική δραστηριότητα. Το 1935 με το νέο Οργανόγραμμα παραμένει στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων. Στις 24 Ιουλίου 1935 απολύθηκε ως φιλοβενιζελικός από το ΛΤΘ με βάση Δ΄ Συντακτική πράξη με βάση το άρθρο 5 παράγραφος δ΄(1935) μετά το βενιζελικό πραξικόπημα. Θα επαναπροσληφθεί και θα παραμείνει μέχρι τις 15/10/1950 οπότε καταργείται η θέση και αποχωρεί λόγω συνταξιοδότησης.

Ο Ιωσήφ Βρεττός του Σωκράτη και της Βασιλικής γεννήθηκε στο Αλέξανδρο Λευκάδας το 1906. Ολοκλήρωσε της Β τάξη στο Σχολαρχείο. Στις 11 Μαΐου 1938 παντρεύτηκε την Ευαγγελία Σιδηροπούλου του Νικολάου και της Αναστασίας, 22 ετών,γεννημένης στη Σύρο. Από το γάμο τους προέκυψαν δύο παιδιά, η Ελισάβετ και ο Σωκράτης. Ο Ιωσήφ Βρετός υπηρέτησε τη θητεία του το 1926 ως το 1927. Στις 3 Μαρτίου 1932 κατατάγηκε εθελοντικά για δύο χρόνια στη Χωροφυλακή της Πρέβεζας. Το 1933 μονιμοποιήθηκε στη Χωροφυλακή και το 1934 μετατέθηκε στη Θεσσαλονίκη. Στις 3 Νοεμβρίου 1937 αποχώρησε από την Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης. Στις 29 Οκτωβρίου 1940 κατατάγηκε ως έφεδρος σε Τάγμα της Χωροφυλακής Θεσσαλονίκης και απολύθηκε στις 2 Μαΐου 1941
Στις 30 Μαρτίου 1938 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ ως σημειωτής στη Μηχανολογική Υπηρεσία Κινήσεως Γερανών με το βαθμό του Γραφέα Α΄. Μετά την κατάληψη του λιμανιού από τους Γερμανούς, η υπηρεσία αυτή νεκρώθηκε και τοποθετήθηκε στην Εξωτερική Υπηρεσία της Υπηρεσίας Βεβαιώσεως Λιμενικού Φόρου στην παραλία με το βαθμό του γραφέα Α΄. Ως αντικείμενο εργασίας είχε την παρακολούθηση της φορτοεκφόρτωσης των ιστιοφόρων κατά μήκος των κρηπιδωμάτων της Λεωφόρου Νίκης. Το 1954 ανέλαβε ως βοηθός αποθηκάριος στην ΕΖΛΘ στην Υπηρεσία Αποθηκών ΕΖΛΘ αρχικά στην Αποθήκη 2, στη συνέχεια στο Περίβολο, ακολούθως στην Αποθήκη 17 και 18 Λανκασάιρ και τέλος στην Αποθήκη Γαιανθρακων Λανκασάιρ.
Παραιτήθηκε στη 1 Ιουλίου 1963 λόγω υγείας.