Εμφανίζει 8 αποτελέσματα

Ο Ισαάκ Σίμση ή Isak Simsi του Μορδοχάι ή Mordohai ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης και υπάλληλος της ΕΖΘ.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1896, ήταν έγγαμος, είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης. Προσλήφθηκε στις 4 Αυγούστου 1930 στην ΕΖΘ. Στις 20 Φεβρουαρίου 1943 απολύθηκε γιατί απείχε από τα καθήκοντα με απόφαση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου. Εντωμεταξύ, μάλλον χάθηκε μαζί με τους άλλους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης στο ολοκαύτωμα.

Ο Σήφακας Χαρίδημος του Χριστόδουλου γεννήθηκε το 1900 στο Ηράκλειο Κρήτης. Ήταν έγγαμος με δύο παιδιά. Είχε ολοκληρώσει την 1η Γυμνασίου. Η κλάση επιστράτευσης ήταν το 1920 και υπηρέτησε στο πεζικό ως έφεδρος οπλίτης. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 3 Οκτωβρίου 1925 ως φύλακας. Στην 1 Νοεμβρίου 1925 προάχθηκε σε θυρωρός. Στις 18 Νοεμβρίου 1925 τιμωρήθηκε με στέρηση μισθού 1 μέρας γιατί επέτρεψε την είσοδο σε φέροντα δέμα. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του θυρωρού στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε επόπτης Θυρών Α΄. Στις 30 Απριλίου 1929 μετατάχθηκε σε Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών με το βαθμό του Γραφέα Α΄. Στις 24 Αυγούστου 1929 προήχθη σε λογιστή Β΄. Στις 4 Μαρτίου 1935 αποχώρησε για στράτευση. Στις 18 Μαρτίου 1935 επανήλθε στην υπηρεσία. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1935 τοποθετείται προσωρινώς στην Αποθήκη 9 ως διαχειριστής αυτής. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1935 τοποθετείται στην Αποθήκη 5 ως διαχειριστής. Στις 5 Νοεμβρίου 1935 δέχεται παρατήρηση επειδή παραβίασε αδικαιολογήτως άδεια απουσίας. Στις 24 Δεκεμβρίου 1935 μετατέθηκε προσωρινώς από την Αποθήκη 5 στην Υπηρεσία Ιδιωτικών Αποθηκών και Επαλήθευσης. Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορές Ξηράς. Στις 17 Μαρτίου 1938 προάχθηκε σε γραμματέας Α'. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. 23 Ιουλίου 1938 ανακοινώθηκε ότι προάγεται σε γραμματέα Α΄.
Από τις 1941-03-22 θα εργαστεί στην Υπηρεσία Λογοκρισίας. Στις 18 Νοεμβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιασθεί στην Υπηρεσία Αρχής Τοποθέτησης Προσφύγων. 29 Σεπτεμβρίου 1942 διατάχθηκε να παρουσιασθεί στην Υπηρεσία Κοινωνικής Πρόνοιας Φ.Δ.Μ. Στις 17 Ιουνίου 1943 παύει η απόσπαση του στην Υπηρεσία Κοινωνικής Πρόνοιας. Τις 2 Απριλίου 1945 τοποθετείται στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Τη 1η Μαρτίου 1946 τοποθετείται στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 27 Ιουνίου 1949 του ανατέθηκε προσωρινά η διαχείριση της αποθήκης 15 και η διαχείριση της αποθήκης εύφλεκτων. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προήχθη στο βαθμό του εισηγητή. Στις 14 Νοεμβρίου 1949 του ανατέθηκε προσωρινά η διαχείριση της αποθήκης 14.
Στις 27 Ιουνίου 1952 μεταφέρθηκε από το Τμήμα Αποθηκών στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων. Στις 16 Μαρτίου 1953 αποσπάστηκε προσωρινά από την Υπηρεσία Ασφαλείας ως προϊστάμενος αυτής. Στις 11 Απριλίου 1953 προϊστάμενος παθητικής αεράμυνα ΕΖΘ. Στις 11 Ιανουαρίου 1954 αναλαμβάνει προϊστάμενος των συγχωνεύσεων Υπηρεσιών Ασφαλείας των ΛΤΘ και ΕΖΘ. Στις 6 Ιουλίου 1954 μετατίθεται από την Υπηρεσία Ασφαλείας στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων. Στις 13 Ιουλίου 1954 μετατέθηκε από το Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων στην Υπηρεσία Στάβλων. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στις Υπηρεσίες Στάβλων της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης. Στις 25 Μαϊου 1955 αποσπάται προσωρινά από την Υπηρεσία Στάβλων στην Υπηρεσία Υδροδοτήσεως ως προϊστάμενος αυτής. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β' Κατηγορίας και βαθμό 5ο του Υπαλληλικού Κώδικα.

Ο Μαχέλ Ραφαέλ ή Mahel Rafael ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης και υπάλληλος της ΕΖΘ.
Γεννήθηκε το 1881 στην Θεσσαλονίκη. Δεν στρατεύθηκε, ήταν έγγαμος. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 4 Αυγούστου 1930
Στις 20 Φεβρουαρίου 1943 απολύθηκε γιατί απείχε από τα καθήκοντα με απόφαση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου.
Μάλλον εξοντώθηκε μαζί με τους άλλους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης στο ολοκαύτωμα. Στις λίστες της ισραηλιτικής κοινότητας για το ολοκαύτωμα περιέχονται δύο ονόματα Mahel Rafael. Ο ένας είναι του Samouil και ο δεύτερος του Mois. Πιθανόν να είναι ένας από αυτά δύο θύματα του ολοκαυτώματος.

Ο Μαΐρ Ματαλών του Λιάο γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1901 ήταν έγγαμος και απαλλάχθηκε στράτευσης. Την 1η Δεκεμβρίου 1925 προσλήφθηκε από την ΕΖΘ ως βοηθός αποθηκάριος με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 14 Δεκεμβρίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 αυξήθηκε ο μισθός. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε Βοηθός Αποθηκάριος Α΄. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1928 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3 Προσωρινές Γενικές Αποθήκες. Στις 31 Αυγούστου 1929 αυξήθηκε ο μισθός λόγω οικογενειακών βαρών. Από 1η Ιανουαρίου 1930 αυξήθηκε ο μισθός. Την 1η Απριλίου 1931 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 7. Στις 9 Ιουνίου 1931 τιμωρήθηκε με χρηματική ποινή κρατήσεως 2 ημερών μισθοδοσίας για υποβολή αναφοράς σε ανάρμοστο ύφος. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 έλαβε έπαινο για τάξη και φιλεργία. Στις 20 Ιουνίου 1932 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1. Την 1η Απριλίου 1933 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3. Την 1η Απριλίου 1934 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 4. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε ως Αποθηκάριος στην Αποθήκη 1. Στις 17 Φεβρουαρίου 1936 ανέλαβε προσωρινώς ως διαχειριστή της Αποθήκης 1. Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε σε Προσωρινές Γενικές Αποθήκες. Στις 25 Οκτωβρίου 1937 τοποθετήθηκε διαχειριστής της Αποθήκης 3. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Την 1 Δεκεμβρίου 1937 του χορηγήθηκε προσαύξηση 5% για τη συμπλήρωση 10ετίας. Στις 10 Μαΐου 1941 ανακοινώθηκε ότι από 1 Δεκεμβρίου 1940 λαμβάνει επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό για μία τριετία. Στις 21 Ιουνίου 1941 τέθηκε στη διάθεση της Επιτροπής Δελτίο Τροφίμων. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 κλήθηκε στο 11ο Αστυνομικό Τμήμα για συμμετοχή στην Επιτροπή Διαχείρισης Δελτίων Τροφίμων ΓΔΜ. Στις 12 Νοεμβρίου 1941 ανεκλήθη από την απόσπαση. Στις 24 Απριλίου 1946 το Υπηρεσιακό Συμβούλιο της ΕΖΘ δεν γνωρίζει ακόμη την κατάληξη των οκτώ Ισραηλιτών υπαλλήλων του οργανισμού από τον Απρίλιο του 1943. Για αυτό να ζητήσει πληροφορίες από την Ισραηλιτική Κοινότητα με την ελπίδα ότι είναι σε θέση να παράσχει τα αναγκαία στοιχεία με βάση τα οποία να ληφθεί κάποια σχετική απόφαση. Τελικά, σύμφωνα με την απόφαση της 18 Σεπτεμβρίου 1946 της ΓΔΚΜ με την αιτιολογία πως απείχε των καθηκόντων του απολύεται από την ΕΖΘ σύμφωνα το άρθρο 25 και 29 του ΑΝ 962/1937 {αρ. πρωτ. 3322}. Αριθμός ΦΕΚ 112/22.11.1946. Εντωμεταξύ, μάλλον χάθηκε μαζί με τους άλλους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης στο ολοκαύτωμα.

Ο Αθανάσιος Καζαντζίδης του Παναγιώτη γεννήθηκε το 1915 στην Τραπεζούντα. Είχε ολοκληρώσει την Β΄Πρακτικού Λυκείου. Ήταν έγγαμος. Η κλάση επιστρατεύσεως του ήταν 1936 Β' και υπηρέτησε στο ναυτικό. Την 1η Οκτωβρίου 1938 ανέλαβε καθήκοντα ως Φύλακας Β. Ανέλαβε καθήκοντα ως μόνιμος φύλακας την 17η Μάρτη 1939 και την 28η Οκτώβρη 1940 αναχώρησε για το μέτωπο από το οποίο επέστρεψε την 22α Μάη 1941. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στο 11ο Αστυνομικό Τμήμα για την Επιτροπή Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων από την οποία αποδεσμεύτηκε στις 12 Νοεμβρίου 1941. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προάγεται σε φύλακα Α'. Στις 23 Μάη 1949 έλαβε έπαινο για την στάση του κατά την διάρκεια πυρκαγιάς στην Αποθήκη 18. Στις 12 Μάη 1949 αποσπάστηκε προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκεύσεων και στις 3 Αυγούστου 1949 μετατάχθηκε στην Αποθήκη 1. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 προήχθη σε Γραφέα Α'.
Στις 27 Ιουνίου 1952 μετατίθεται στο Χώρο Ξυλείας και στις 18 Αυγούστου 1952 ανέλαβε τη διαχείριση του χώρου. Στις 17 Δεκεμβρίου 1952 επανήλθε στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 18 Δεκεμβρίου 1952 αποσπάστηκε προσωρινά στην Αποθήκη 7. Στις 5 Αυγούστου 1953 του ανατίθεται η διαχείριση ξυλείας. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο χώρο ξυλείας. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β' Κατηγορίας με βαθμό 8ο του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετείται στη διαχείριση της Αποθήκης 15 του Τμήματος Αποθηκών από τον χώρο της ξυλείας. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε στον 7ο βαθμό βάση του άρθρου 22 του Υπαλληλικού Κώδικα.

Ο Λεωνίδας Δρόσος του Κωνσταντίνου γεννήθηκε το 1927. Είχε ολοκληρώσει την Β΄τάξης εξατάξιου γυμνασίου. Ήταν έγγαμος. Ανήκε στην κλάση 1948 και υπηρέτησε ως ναύτης στο ναυτικό. Στις 30 Μαΐου 1949 προσλήφθηκε ως έκτακτος υπάλληλος αποθηκάριος στο Τμήμα Αποθηκεύσεων ΕΖΘ. Στις 14 Μαρτίου 1950 προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος στην Υπηρεσία Ασφαλείας και τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 14. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε σε φύλακας με βαθμό Γραφείου Α΄. Στις 4 Φεβρουαρίου 1954 μετατίθεται εναλλάξ με τον Μ. Μαστοράκο. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 13. Στις 27 Μαρτίου 1956 μετατίθεται στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1956 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών στην Αποθήκη 11, 6 και Περιβόλου. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 8ο του ΥΚ. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε κατ΄επιλογή στον 7ο βαθμό.

Ο Βελαρίδης Δημήτριος του Γεωργίου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1905. Ήταν απόφοιτος διταξίου Εμπορικής Σχολής Κωνσταντινίδη. Υπηρέτησε ως έφεδρος ναύτης στο Πολεμικό ναυτικό. Ήταν έγγαμος.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως βοηθός λογιστή στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Αποχώρησε λόγω στρατιωτικής θητείας στις 15 Φεβρουαρίου 1926. Στις 16 Δεκεμβρίου 1927 επαναπροσλήφθηκε όταν παρουσιάστηκε μετά την εκπλήρωση της θητείας του με βαθμό υπολογιστή Β΄. Την 1 Νοεμβρίου 1929 προάχθηκε σε υπολογιστή Α΄. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 19 Μαΐου 1939 προάχθηκε σε λογιστή Β΄. Στις 22 Μαρτίου 1940 αποφασίζεται να αποσπάται κάθε Τετάρτη της εβδομάδας στην Ανώτερη Περιφερειακή Διοίκηση της Ε.Ο.Ν. Στις 30 Ιουλίου 1940 του απονέμεται έπαινος για την εκπλήρωση καθήκοντος χρηστού και ευσυνείδητου πολίτη.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 1940 αποσπάστηκε στην Ειδική Υπηρεσία στη Περιφερειακή Διοίκηση Ε.Ο.Ν της Θεσσαλονίκης. Στις 17 Μαΐου 1941 στρατεύθηκε. Στις 30 Μαρτίου 1945 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 12 Απριλίου 1945 τοποθετήθηκε στο Γραφείο Κομιστικής. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προήχθη στη γραμματεία. Από 9 Σεπτεμβρίου 1949 έγινε εισηγητής. Στις 27 Μαρτίου 1950 του εκφράστηκε η άκρα ευαρέσκεια της Διεύθυνσης κατόπιν της επιστολής του Άγγλου στρατιωτικού Αξιωματικού Λιμένος στις 18 Μαρτίου 1950 για τις υπηρεσίες κατά τις φορτοεκφορτώσεις των αγγλικών στρατιωτικών ειδών. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ. Στις 18 Νοεμβρίου 1955 παραιτήθηκε λόγω συνταξιοδότησης.