Showing 2 results

Ο Αδαμίδης Χρήστος του Ευαγγέλου και της Θεοφανούς. Γεννήθηκε το 1887 στην Στενήμαχο Βουλγαρίας και ολοκλήρωσε τη Β Γυμνασίου της ίδιας κοινότητας. Υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία το 1919 στις Σέρρες σε συμμαχικά έργα και απολύθηκε οριστικά από τον στρατό το 1921. Παντρεύτηκε την Αναστασία και το 1938 από το γάμο τους προέκυψε ένας γιος.
Προσλήφθηκε την 1η Μαΐου 1930 ως υπάλληλος του ΛΤΘ με βαθμό βοηθού Αποθηκαρίου. Την 1η Ιουνίου 1938 έλαβε τον βαθμό Γραμματέα Β συνεχίζοντας στην Υπηρεσία Αποθηκών ως Αποθηκάριος. Με απόφαση στις 29/10/1948 διαβαθμίστηκε σε Γραμματέα Α και την ίδια περίοδο έλαβε το επίδομα ευδοκίμου υπηρεσίας. Τον Μάιο του 1953 συνταξιοδοτήθηκε μετά από εκτενή αλληλογραφία ανάμεσα σε ΛΤΘ, Υπ. Δημ. Έργων, Υπ. Οικονομικών, Σύνδεσμο Υπαλλήλων ΛΤΘ, Ταμείο Συντάξεων Υπαλλήλων Λιμενικών Ταμείων, εισηγήσεις Αρεοπαγίτη και Προέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους σχετικά με την αποζημίωση εξερχομένων υπαλλήλων λόγω ορίου ηλικίας 65 ετών, εξαιτίας του προβλήματος που δημιουργήθηκε ως απόρροια των διατάξεων του Ν.2112/20 καθώς και του Οργανισμού Υπηρεσιών ΛΤΘ,με αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε δεινή οικονομική θέση οι συνταξιούχοι του Οργανισμού και προκάλεσε τη ανάγκη τροποποίηση και συμπλήρωσή τους.

Ο Άγγελος ή Ευάγγελος Κοσμίδης του Γεωργίου και της Μελανίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Μηδείας 18 Κ. Τούμπα, προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στην 1/11/1931 ως Εισπράκτορας στην Υπηρεσία Λιμενικών Φόρων Ξηράς. Προερχόμενος από τον Πόντο, ήταν απόφοιτος του εκεί ημιγυμνασίου. Το 1940 εντάχθηκε στον βαθμό Γραφέως Α΄ παραμένοντας σε αυτόν καθ΄ όλο το χρόνο υπηρεσίας του, αν και είχε προταθεί για προαγωγή. Σε αναφορά του στις 27/6/1949 με την οποία εξιστορεί τον προηγούμενο βίο του ως επιχείρημα κατά του χαρακτηρισμού του ως κομμουνιστή –με αποτέλεσμα να εξαιρεθεί προσλήψεων- αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια του πολέμου 1914-1918 υπηρέτησε στο Ρωσικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό και καταδιωκόμενος από τους Μπολσεβίκους κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη. Από κει πήγε στη Σμύρνη όπου κατετάγη στη Στρατιά της Μικράς Ασίας και μετείχε στον πόλεμο την περίοδο 1919-1922 με το βαθμό του Υπαξιωματικού. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη και αφοσιώθηκε στη συντήρηση της οικογένειάς του. Κατά την περίοδο της κατοχής συνελήφθη επειδή άκουγε τον Ραδιοφωνικό Σταθμό του Λονδίνου και καταδικάστηκε από Γερμανικό Στρατοδικείο σε 8μηνη φυλάκιση κινδυνεύοντας αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του να καταλήξει στο εκτελεστικό απόσπασμα. Κατά την περίοδο της Εαμοκρατίας, παρόλο που κατοικούσε στην «κομμουνιστοκρατούμενη» Τούμπα, έκανε το παν για να αποφύγει την συμμετοχή στις λαϊκές συγκεντρώσεις, τις «κατά τον γνωστόν τρόπον οργανωθείσας». Έχοντας νουθετήσει κατάλληλα τους γιούς του, ο μεγαλύτερος, ο Γεώργιος, υπηρετούσε ήδη 14 μήνες στον Εθνικό Στρατό μαχόμενος στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις της Στερεάς Ελλάδος, ενώ ο μικρότερος, ο Νικόλαος, ετοιμαζόταν να παρουσιαστεί με την κλάση 1948. Ζητά να ανακληθεί η εξαίρεσή του, που βασίστηκε σε πλάνη «εντέχνως προκληθείσαν». Κατόπιν αυτού επαναπροσλήφθηκε με την Απόφαση με αρ. 4543/10-8-1949 της Επιτροπείας ΛΤΘ. Μετά την κατάργηση της Υπηρεσίας Είσπραξης Λιμενικών Φόρων μεταφέρθηκε στην Υπηρεσία Αποθηκών. Την 1 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 9 στο Γραφείο Εισπράξεως δικαιωμάτων στο Δ΄ Τελωνείο. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ.