Εμφανίζει 8 αποτελέσματα

Ο Ιπποκράτης Χατζητσολίδης του Γεωργίου γεννήθηκε στην Λάρισα το 1892, είχε υπηρετήσει ως έφεδρος αξιωματικός με βαθμό ανθυποπλοιάρχου στο πυροβολικό. Διορίστηκε από τον Περιφερειακό Σύμβουλο της Πανελληνίου Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων ως έφεδρος παλαιός πολεμιστής στις 16 Ιουνίου 1936, ενώ ανέλαβε καθήκοντα την 4η Αυγούστου 1936 ως Κλητήρας Α'. Στις 27 Αυγούστου 1937 μετατάχθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως Φύλακας Β' και την 28η Οκτωβρίου 1940 αποχώρησε για το μέτωπο. Επέστρεψε από το μέτωπο και ανέλαβε καθήκοντα στις 2 Φεβρουαρίου 1940, μέχρι τις 4 Απριλίου 1941 όταν έφυγε ξανά για το μέτωπο και παρουσιάστηκε πάλι στις 19 Μαϊου 1941. Στις 13 Μάρτη 1941 προήχθη σε Φύλακα Α' . Στις 9 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στο 11ο Αστυνομικό Τμήμα για την Διαχείριση Δελτίων τροφίμων, ενώ στις 12 Νοεμβρίου 1941 ανακλήθηκε η απόσπαση του. Στις 22 Ιουνίου 1943 διαταχθεί να επιστρέψει στην υπηρεσία από τον Οργανισμό Υδρεύσεως που είχε προηγουμένως αποσπαστεί. Τη 16η Ιουλίου 1945 επέστρεψε στο βαθμό του Φύλακα Β' σύμφωνα με την υπ' αριθμόν 59 Συντακτική Πράξη και στις 25 Οκτωβρίου 1945 τοποθετήθηκε στο συγκρότημα περιβόλου 13,14,15. Στις 18 Ιουνίου 1946 προάγεται σε Φύλακα Α' και τοποθετείται ως βοηθός στην Αποθήκη 7. Στις 3 Αυγούστου 1948 μεταφέρεται εκ νέου στον περίβολο του λιμανιού και στις 29 Οκτωβρίου 1949 λαμβάνει το βαθμό του γραφέα Α'.
Στις 16 Αυγούστου 1952 μεταφέρθηκε από το Τμήμα Αποθηκών στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 25 Αυγούστου 1952 μετατέθηκε προσωρινά από το Τμήμα Ασφαλείας στο Τμήμα Αποθηκών (χώρος σιδήρων). Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο χώρο ξυλείας. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας της Β' Κατηγορίας με βαθμό 8ο του Υπαλληλικού Κώδικα και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 31 Δεκεμβρίου 1957 απολύθηκε από την υπηρεσία λόγω ορίου ηλικίας.

Ο Στέλιος Σαρατζόπουλος του Διονυσίου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη τον 1926, ήταν άγαμος απόφοιτος γυμνασίου και ανέλαβε χρέη διαλογέα-σημειωτή την 25η Φλεβάρη 1946. Στις 27 Ιουλίου 1946 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων, ενώ στις 29 Μάρτη 1948 αποχώρησε λόγω στράτευσης από την οποία επέστρεψε στις 6 Μάη 1948. Αποχώρησε εκ νέου για στρατιωτικές υποχρεώσεις στις 26 Μάρτη 1949 από τις οποίες αποδεσμεύτηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1952 για να αναλάβει καθήκοντα στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 26 Ιούλη 1954 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 7 και στις 29 Ιούλη 1957 στην Αποθήκη 15, ενώ την 25η Νοέμβρη 1957 η σχέση εργασίας του με την υπηρεσία μετατράπηκε σε τακτικού υπάλληλου.

Ο Πασάλογλου Νικόλαος του Φώτιου γεννήθηκε σε Παντείχιο στα 1878. Ήταν έγγαμος δεν είχε στρατευθεί. 14 Δεκεμβρίου 1925 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως αποθηκάριος. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του αποθηκάριου Β΄στο Τμήμα Εκφορτώσεων και Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Την 1η Ιουλίου 1927 θα είναι αποθηκάριος Β΄. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1927 μετατέθηκε στις Κοινές Αποθήκες (Αποταμιευτήρια). Στις 17 Σεπτεμβρίου 1928 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 6 των Προσωρινών Γενικών Αποθηκών (ΠΓΑ). Την 1η Μαΐου 1929 προήχθη σε αποθηκάριος Α΄. Στις 29 Ιουνίου 1929 του αναγνωρίστηκε τριετία στον ίδιο βαθμό ως Αποθηκάριος Β΄ από 1 Δεκεμβρίου 1928 μέχρι 30 Απριλίου 1929 και σχετική προσαύξηση μισθού. Στις 11 Νοεμβρίου 1929 μετατέθηκε από την Αποθήκη 6 στην Αποθήκη 13. Στις 20 Ιουνίου 1931 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 7. Την 1 Απριλίου 1933 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 4. Την 1 Απριλίου 1934 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 5 και 6. Στις 18 Ιουνίου 1934 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 11.
23 Ιουλίου 1935 απολύθηκε από τη Δ Συντακτική Συνέλευση. 23 Μαρτίου 1936 ανέλαβε ξανά καθήκοντα στις Προσωρινές Γενικές Αποθήκες. 3Ο Δεκεμβρίου 1937 τοποθετήθηκε στην αποθήκη 2. 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. 31 Δεκεμβρίου 1940 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Μαΐρ Ματαλών του Λιάο γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1901 ήταν έγγαμος και απαλλάχθηκε στράτευσης. Την 1η Δεκεμβρίου 1925 προσλήφθηκε από την ΕΖΘ ως βοηθός αποθηκάριος με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 14 Δεκεμβρίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 αυξήθηκε ο μισθός. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε Βοηθός Αποθηκάριος Α΄. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1928 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3 Προσωρινές Γενικές Αποθήκες. Στις 31 Αυγούστου 1929 αυξήθηκε ο μισθός λόγω οικογενειακών βαρών. Από 1η Ιανουαρίου 1930 αυξήθηκε ο μισθός. Την 1η Απριλίου 1931 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 7. Στις 9 Ιουνίου 1931 τιμωρήθηκε με χρηματική ποινή κρατήσεως 2 ημερών μισθοδοσίας για υποβολή αναφοράς σε ανάρμοστο ύφος. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 έλαβε έπαινο για τάξη και φιλεργία. Στις 20 Ιουνίου 1932 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1. Την 1η Απριλίου 1933 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3. Την 1η Απριλίου 1934 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 4. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε ως Αποθηκάριος στην Αποθήκη 1. Στις 17 Φεβρουαρίου 1936 ανέλαβε προσωρινώς ως διαχειριστή της Αποθήκης 1. Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε σε Προσωρινές Γενικές Αποθήκες. Στις 25 Οκτωβρίου 1937 τοποθετήθηκε διαχειριστής της Αποθήκης 3. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Την 1 Δεκεμβρίου 1937 του χορηγήθηκε προσαύξηση 5% για τη συμπλήρωση 10ετίας. Στις 10 Μαΐου 1941 ανακοινώθηκε ότι από 1 Δεκεμβρίου 1940 λαμβάνει επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό για μία τριετία. Στις 21 Ιουνίου 1941 τέθηκε στη διάθεση της Επιτροπής Δελτίο Τροφίμων. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 κλήθηκε στο 11ο Αστυνομικό Τμήμα για συμμετοχή στην Επιτροπή Διαχείρισης Δελτίων Τροφίμων ΓΔΜ. Στις 12 Νοεμβρίου 1941 ανεκλήθη από την απόσπαση. Στις 24 Απριλίου 1946 το Υπηρεσιακό Συμβούλιο της ΕΖΘ δεν γνωρίζει ακόμη την κατάληξη των οκτώ Ισραηλιτών υπαλλήλων του οργανισμού από τον Απρίλιο του 1943. Για αυτό να ζητήσει πληροφορίες από την Ισραηλιτική Κοινότητα με την ελπίδα ότι είναι σε θέση να παράσχει τα αναγκαία στοιχεία με βάση τα οποία να ληφθεί κάποια σχετική απόφαση. Τελικά, σύμφωνα με την απόφαση της 18 Σεπτεμβρίου 1946 της ΓΔΚΜ με την αιτιολογία πως απείχε των καθηκόντων του απολύεται από την ΕΖΘ σύμφωνα το άρθρο 25 και 29 του ΑΝ 962/1937 {αρ. πρωτ. 3322}. Αριθμός ΦΕΚ 112/22.11.1946. Εντωμεταξύ, μάλλον χάθηκε μαζί με τους άλλους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης στο ολοκαύτωμα.

Ο Γεώργιος Λιάπης του Δημητρίου γεννήθηκε το 1904 Στο Μελισσοχώριο Θεσσαλονίκης. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση του 1924 και υπηρέτησε ως οπλίτης πεζικού. Ανήκε στους 16 έμπιστους της νέας διοίκησης του ΛΤΘ οι οποίοι αντικατέστησαν τους 16 που δεν προσλήφθηκαν από την Γαλλική Εταιρία. Εντάχθηκε στο Γραφείο Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων. Στις 2 Απριλίου 1935 αποσπάστηκε στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως Λιμενικού Φόρου Ξηράς και τοποθετήθηκε στο 2ο φυλάκιο. Αργότερα τοποθετήθηκε στο 15ο φυλάκιο. Στις 22 μαΐου 1935 επανήλθε στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων. Στις 20 μαρτίου 1936 τοποθετείται στο Τμήμα βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε σε γραφέας Α΄τάξης στην ίδια υπηρεσία. Στις 29 Απριλίου 1949 προάχθηκε σε Γραμματέας Β΄ και τοποθετείται στο Λιμεναρχείο. Στις 15 Ιουλίου 1954 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών της ΕΖΛΘ. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στην Αποθήκη 7. Στις 19 Μαΐου 1955 αποσπάται στην Αποθήκη 4. Στις 19 Οκτωβρίου 1956 τοποθετείται από την Αποθήκη 1 και δύο στην Αποθήκη 11 και Περίβολο στο Λάνκασάιρ ως βοηθός διαχειριστή. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄κατηγορίας με βαθμό 7ο του ΥΚ. Στις 18 Ιουλίου 1957 μετατίθεται στις Αποθήκες 1 και 2. Στις 5 Δεκεμβρίου 1957 τοποθετείται στην Αποθήκη 3.

Ο Αθανάσιος Καζαντζίδης του Παναγιώτη γεννήθηκε το 1915 στην Τραπεζούντα. Είχε ολοκληρώσει την Β΄Πρακτικού Λυκείου. Ήταν έγγαμος. Η κλάση επιστρατεύσεως του ήταν 1936 Β' και υπηρέτησε στο ναυτικό. Την 1η Οκτωβρίου 1938 ανέλαβε καθήκοντα ως Φύλακας Β. Ανέλαβε καθήκοντα ως μόνιμος φύλακας την 17η Μάρτη 1939 και την 28η Οκτώβρη 1940 αναχώρησε για το μέτωπο από το οποίο επέστρεψε την 22α Μάη 1941. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στο 11ο Αστυνομικό Τμήμα για την Επιτροπή Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων από την οποία αποδεσμεύτηκε στις 12 Νοεμβρίου 1941. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προάγεται σε φύλακα Α'. Στις 23 Μάη 1949 έλαβε έπαινο για την στάση του κατά την διάρκεια πυρκαγιάς στην Αποθήκη 18. Στις 12 Μάη 1949 αποσπάστηκε προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκεύσεων και στις 3 Αυγούστου 1949 μετατάχθηκε στην Αποθήκη 1. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 προήχθη σε Γραφέα Α'.
Στις 27 Ιουνίου 1952 μετατίθεται στο Χώρο Ξυλείας και στις 18 Αυγούστου 1952 ανέλαβε τη διαχείριση του χώρου. Στις 17 Δεκεμβρίου 1952 επανήλθε στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 18 Δεκεμβρίου 1952 αποσπάστηκε προσωρινά στην Αποθήκη 7. Στις 5 Αυγούστου 1953 του ανατίθεται η διαχείριση ξυλείας. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο χώρο ξυλείας. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β' Κατηγορίας με βαθμό 8ο του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετείται στη διαχείριση της Αποθήκης 15 του Τμήματος Αποθηκών από τον χώρο της ξυλείας. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε στον 7ο βαθμό βάση του άρθρου 22 του Υπαλληλικού Κώδικα.

Ο Ιωάννης Βλιόπουλος του Αθανασίου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1895, ήταν έγγαμος και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος υπαξιωματικός. Προσλήφθηκε ως αποθηκάριος την 1η Δεκεμβρίου 1925 και πήρε αύξηση την Πρωτομαγιά του 1926, ενώ την 1η Σεπτεμβρίου 1926 μετατέθηκε στα Κοινά Αποταμιευτήρια και στις 15 Δεκεμβρίου 1926 στις Προσωρινές Γενικές Αποθήκες. Στις 22 Μαρτίου 1927 μεταφέρθηκε ξανά στα Κοινά Αποτεμιευτήρια και την 1η Αυγούστου 1927 έγινε Αποθηκάριος Α, μέχρι την εκ' νέου επιστροφή του στις Προσωρινές Γενικές Αποθήκες την 29η Σεπτεμβρίου 1927. Την 1η Σεπτεμβρίου 1928 απολύθηκε προσωρινά για κλοπή που συνέβη στην Αποθήκη 4, ωστόσο στις 10 Ιανουαρίου 1929 επέστρεψε στο λιμάνι ως διαχειριστής της Αποθήκης 7 και στις 30 Απριλίου 1929 ανέλαβε την διαχείριση της Αποθήκης 3. Στις 3 Μάρτη 1930 μεταφέρθηκε στην Αποθήκη 4. Στις 23 Ιουνίου 1930 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 15, ενώ την 1η Ιουλίου 1930 αυξήθηκε ο μισθός του και την 1η Απριλίου 1931 μεταφέρθηκε στην Αποθήκη 11. Στις 20 Ιουνίου 1932 αποσπάστηκε στην Αποθήκη 6, ενώ στις 29 Αυγούστου 1932 ανέλαβε καθήκοντα επόπτου στις Προσωρινές Γενικές Αποθήκες και έπειτα μεταφέρθηκε την 1η Απρίλη 1933 στην Αποθήκη 3. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1933 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 2 μέχρι την μεταφορά του στην Αποθήκη 3 την 1η Απρίλη 1934. Στις 9 Μαρτίου 1935 κλήθηκε για στράτευση από την οποία επανήλθε στα καθήκοντα του στις 19 του ίδιου μήνα, ενώ στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 4 ως αποθηκάριος. την 17η Φεβρουαρίου 1936 ανέλαβε προσωρινώς καθήκοντα βοηθού προϊσταμένου της Εξωτερικής Υπηρεσίας, ενώ στις 23 Μάρτη 1936 τοποθετήθηκε ως προϊστάμενος στην Εξωτερική Υπηρεσία. Στις 13 Ιουνίου 1936 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 13 και στις 3 Σεπτεμβρίου 1933 αντικατέστησε για ένα περίπου μήνα τον επόπτη των Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Στις 5 Ιουλίου 1937 του ανατέθηκε η προσωρινή εποπτεία των Προσωρινών Γενικών Αποθηκών και στις 18 Οκτωβρίου 1937 απολύθηκε προσωρινά σύμφωνα με το άρθρο 56 του εσωτερικού κανονισμού. Στις 17 Ιουνίου 1938 κοινοποιήθηκε η απόλυση του για παράβαση της παραγράφου Θ του άρθρου 28 του Α.Ν. 962/1937 για πράξη αναξιοπρεπή και ασυμβίβαστη με τη θέση του. Στις 19 Δεκεμβρίου 1938 αναδιορίστηκε στο Λογιστικό Τμήμα. Απεβίωσε στις 30 Αυγούστου 1940.