Εμφανίζει 35 αποτελέσματα

Ο Βέλκος Αριστοτέλης του Αθανασίου γεννήθηκε στην Τένεδο το 1902. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση του 1922 και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος υπαξιωματικός από το 1923 έως το 1924 με το βαθμό του δεκανέα μηχανικού. Ήταν απόφοιτος της Εμπορικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 7 Δεκεμβρίου 1925 ως βοηθός λογιστής στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του υπολογιστή Α΄. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1926 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ελέγχου. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε λογιστής Β΄ και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 24 Αυγούστου 1929 προάχθηκε σε λογιστή Α. Στις 4 Μαρτίου 1935 αποχώρησε από την υπηρεσία για να επιστρατευθεί. Στις 19 Μαρτίου 1935 επανήλθε από την επιστράτευση. Στις 3 Οκτωβρίου 1935 τοποθετήθηκε ως διαχειριστής της Αποθήκης Ενθυλακωσίμων. Στις 17 Οκτωβρίου 1935 ανέλαβε διαχειριστής Αποθήκης 12. Στις 7 Μαρτίου 1936 ανέλαβε προσωρινός διαχειριστής της Αποθήκη 13. Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 6 Ιουνίου 1936 μετατέθηκε από το Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών στην Αποθήκη 7 ως διαχειριστής. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1936 τοποθετείται ως Προϊστάμενος στην Αποθήκη 12. 25 Μαΐου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως (γραφείο Ιδιωτικών Αποθηκεύσεων). 18 Φεβρουαρίου προήχθη σε εισηγητής. 27 Μαρτίου 1940 ανακαλείται η έκτη προσωρινή αργία και του γνωρίζεται η απόφαση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου τιμωρήθηκε λίαν επιεικώς με δίμηνη απόλυση. 13 Μαΐου 1940 άρχεται η εν λόγω ποινή. 20 Μαΐου 1940 αποσπάται προσωρινά στο λογιστικό τμήμα. Στις 6 Μαΐου 1941 επιστρατεύθηκε για τον ελληνοϊταλικό πόλεμο. Στις 21 Ιουνίου 1941 τέθηκε στη διάθεση της Επιτροπής Δελτίων Τροφίμων στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης. Στις. 25 Σεπτεμβρίου 1941 ανακοινώθηκε ότι παραμένει στην Υπηρεσία Δελτίων Τροφίμων με διαταγή της Γενικής διοίκησης Μακεδονίας. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάται στο Τμήμα Εμπορίου Επιθεώρησης Βιομηχανίας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. 1η Αυγούστου 1942 αποσπάστηκε στην Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας. Στις 21 Ιανουαρίου 1943 διατάχθηκε να επανέλθει στην υπηρεσία. 28 Μαΐου 1945 τίθεται προϊστάμενος στο νεοϊδρυθέν γραφείο Παρακολούθησης κινήσεως αποθήκης Π.Ε.Γ.Α. 5 Δεκεμβρίου 1945 αναλαμβάνει προϊστάμενος παρακολούθησης της κίνησης της Π.Ε.Γ.Α. και των χώρων υπ αριθμόν 13, 14, 15 και αποθήκη 17. Στις 22 Απριλίου 1950 αντικατέστησε για ένα 15ημερο των Τμηματάρχη Αποθηκών Γ. Βαρουξάκη. Στις 24 Αυγούστου 1950 ανέλαβε προσωρινά τα καθήκοντα του προϊσταμένου Τεχνικής Υπηρεσίας αντικαθιστώντας τον Κ. Ζαρίδη ο οποίος ήταν ασθενής. Την 1 Μαΐου 1951 αποσπάστηκε προσωρινώς στην Τεχνική Υπηρεσία. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ακινήτων, Μηχανοκίνητων και Υλικών της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών ΕΖΛΘ. Στις 7 Ιουνίου του 1956 πήρε αύξηση 15% για την συμπλήρωση 30 χρόνων στον οργανισμό. Στις 28 Ιουνίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 Διοικητικού Κλάδου της Α Κατηγορίας με 50 βαθμό. Στις 31 Οκτωβρίου 1957 προάχθηκε στον 4ο βαθμό. Στις 16 Ιουνίου 1962 έγινε δεκτή η παραίτηση του κατόπιν σχετικού του αιτήματος για συνταξιοδότηση.

Ο Αντωνόπουλος Παναγιώτης του Ιωάννη και της Ανδρομάχης γεννήθηκε το 1895 στο Κακόβατο Ηλείας και ολοκλήρωσε το Ελληνικό Σχολείο (Σχολαρχείο) Ζαχάρως. Υπηρέτησε τη θητεία του στον ελληνικό στρατό από 20 Αυγούστου 1916 έως 4 Νοεμβρίου 1920 ως οπλίτης, δεκανέας και λοχίας και συμμετείχε στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Στις 14 Μαρτίου 1921 κατετάγη ως έφεδρος ανθυπολοχαγός και απολύθηκε στις 30 Ιουλίου 1923. Συμμετείχε στη μικρασιατική εκστρατεία. Το 1924 παντρεύτηκε την Βασιλική Λίτσα του Νικόλαου και της Δομνίκης, 35 ετών από τη Φλώρινα. Το 1931 γεννήθηκε ο γιος τους Ιωάννης. Στις 7 Μαρτίου 1935 κατετάχθηκε στο στρατό για μία εβδομάδα, καθώς απολύθηκε στις 15 Μαρτίου 1935, κατά τη μερική επιστράτευση μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα των βενιζελικών. Στρατεύθηκε ξανά στην επιστράτευση του 1940.

Προσλήφθηκε στο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης στις 12 Ιουνίου 1936. Στις 19 Αυγούστου 1936 τοποθετήθηκε ως εισπράκτορας ΛΦΞ στο 26ο φυλάκιο (Αίθουσα Σιδηροδρομικού Σταθμού). Στις 2 Ιουνίου 1938 καθορίστηκε ο μηνιαίος μισθός του στις 3.000 δραχμές. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε ως γραφέας ή υπολογιστής Α΄και τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Λιμενικών Φόρων Ξηράς. Με την κατάργηση της συγκεκριμένης υπηρεσίας στη 1 Ιουλίου 1949 απασχολήθηκε σε βοηθητικές υπηρεσίες στο ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, μετατέθηκε στην Υπηρεσία Αποθηκών του ΛΤΘ με αντικείμενο εργασίας τον έλεγχο της εισαγωγής και της εξαγωγής εμπορευμάτων στις Αποθήκες του ΛΤΘ. Στις 23 Ιανουαρίου 1954 παραμένει διαχειριστής της Αποθήκης Γ' (καυσίμων). Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο Τμήμα Ακινήτων-Μηχανημάτων και Υλικών. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατίθεται από το Τμήμα Εκμεταλλεύσεως στο Τμήμα Αποθηκών στην Αποθήκη Αζήτητων και έπειτα μετατίθεται από το Τμήμα Αποθηκών και την Αποθήκη Αζήτητων στο Τμήμα Εκμεταλλεύσεως.
Από τη σύσταση του Τμήματος Ακινήτων – Μηχανημάτων και Υλικών της ΕΖΛΘ και κατόπιν στο Τμήμα Εκμεταλλεύσεως ΕΖΛΘ και συγκεκριμένα από 1/4/1954 έως 28/6/1956, υπηρέτησε ως γραφέας Α΄ με καθήκοντα διαχειριστή στην Αποθήκη Γ Καυσίμων στο Μπέχτσινάρ. Στις 28 Ιουλίου 1956 αποσπάται από το Τμήμα Αποθηκών στην Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών από τις 27 Ιουλίου 1956. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 ανακαλείται από τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών και αποσπάται στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση με βαθμό 8ο του Υ.Κ. και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε με βαθμό 7ο του Υ.Κ. Στις 9 Νοεμβρίου 1957 ορίζεται διαχειριστής της Αποθήκης 7 (Ελεγκτήριο).
Από 28/6/1956 έως 31/12/1960 υπηρέτησε με βαθμό 6 της Β κατηγορίας στο Τμήμα Αποθηκών της ΕΖΛΘ ως βοηθός διαχειριστής στην Αποθήκη Αζήτητων, την Αποθήκη 7, στο ελεγκτήριο Α και Β και στο ζυγιστήριο πετρωμάτων. Συνταξιοδοτήθηκε στις 31/12/1960.