Εμφανίζει 7 αποτελέσματα

Ο Πασχάλης Μπαμπάτσικος του Αλεξάνδρου και της Ευθυμίας γεννήθηκε το 1919 σ στη Θεσσαλονίκη. Είχε ολοκληρώσει την Ε΄ Δημοτικού. Ήταν έγγαμος και ολοκλήρωσε μέχρι την τέταρτη τάξη δημοτικού. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση του 1940 και υπηρέτησε τη θητεία του κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο από Μάρτιο 1940 έως Μάιο 1941. Τον Σεπτέμβριο του 1945 κατετάγη στην Εθνοφυλακή, υπηρέτησε ως δεκανέας και απολύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1948. Ήταν έγγαμος με τη Δήμητρα Αλεξανδρή και από το γάμο τους θα γεννηθούν δύο αγόρια, ο Αλέξανδρος (1952) και ο Χρήστος (1954).
Στις 29 Αυγούστου 1949 προσλήφθηκε ως έκτακτος φύλακας Β΄ στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Αμέσως θεωρήθηκε ότι προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος. Στις 21 Νοεμβρίου 1951 είχε προαχθεί κατ’ αρχαιότητα σε φύλακα με βαθμό Γραφέα Α΄ τάξης. Τα καθήκοντά του ήταν η φρούρηση των υπαίθριων χώρων ως φύλακας ημέρας και νυκτός, ενώ συμμετέχει και στις ασκήσεις της Πυροσβεστικής. Στις 22 Μαΐου 1955 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 28 Ιουνίου 1957 είχε ενταχθεί σε οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β΄. τα καθήκοντά του ήταν η φρούρηση των υποκειμένων σε φόρο και ελεύθερων εμπορευμάτων σε υπαίθριο χώρο. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 είχε προαχθεί κατ’ αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1959 έχει καθήκοντα του φύλακα στη φρούρηση του Οργανισμού και τον έλεγχο των εξερχομένων από τις θύρες εμπορευμάτων. Το 1960 θα αναλάβει επιπλέον βοηθός Επόπτη. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε κατ’ αρχαιότητα στον 6ο βαθμό. Το 1967 θα αναλάβει καθήκοντα Αρχιφύλακα. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 κατατάχθηκε αυτοδίκαια στον κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Συνταξιοδοτήθηκε στις 16 Απριλίου 1979.

Ο Νικόλαος Λαλίδης του Αστέριου και της Ελένης γεννήθηκε το 1912 στην Θεσσαλονίκη. Είχε ολοκληρώσει το δημοτικό σχολείο. Υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία του από 21 Σεπτεμβρίου 1933 έως 21 Ιανουαρίου 1934. Στις 21 Ιουλίου 1940 κατετάγη ως έφεδρος και συμμετείχε στον ελληνοϊταλικό πόλεμο «στη γραμμή των πρώσσω», δηλαδή στο μέτωπο, μέχρι την 1 Μαΐου 1941. Θα παντρευτεί την Χρυσούλα Ιωαννίδου από τις Σέρρες.
Στις 12 Μαΐου 1945 προσλήφθηκε ως Διαλογέας του Τμήματος Μεταφορών Ξηράς και Φορτοεκφορτώσεων Θαλάσσης ΕΖΘ. Το 1948 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών ως βοηθός Αποθηκάριος και τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 14. Στις 3 Αυγούστου 1949 μετατέθηκε στην Αποθήκη 1 και στις 17 Αυγούστου 1949 επέστρεψε στην Αποθήκη 14. Στις 14 Αυγούστου 1952 απολύθηκε από την υπηρεσία και στις 16 Δεκεμβρίου 1952 επαναπροσλήφθηκε για να απολυθεί πάλι στις 2 Αυγούστου 1953. Στις 12 Ιουνίου 1958 διορίστηκε ως τακτικός υπάλληλος του Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β Κατηγορίας με τον βαθμό 11ο καθήκοντα φύλακα. Ωστόσο, τον Σεπτέμβριο του 1958 αποσπάστηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών με καθήκοντα τη διαχείριση Αποθηκών Αδιαβρόχων και εργαλείων καθώς και του σημειωτή ατμοπλοίων. Την 1η Ιουλίου 1959 τοποθετήθηκε στην υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας για τη φρούρηση του οργανισμού και τον έλεγχο των εξερχομένων από τις θύρες εμπορευμάτων.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε επειδή συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη υπηρεσία. Στις 15 Οκτωβρίου 1960 προάχθηκε στο 10ο βαθμό, ενώ θα αναλάβει επιπλέον και το καθήκον του βοηθού επόπτη ασφαλείας. Στις 22 Ιουλίου 1964 προάχθηκε στον 9ο βαθμό. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 3 Οκτωβρίου 1967 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Στις 11 Δεκεμβρίου 1968 μετατέθηκε στο Γραφείο Εισπράξεων στο Τμήμα Ταμείου της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών και ανέλαβε ως εισπράκτορας εσωτερικός την είσπραξη των διαφόρων δικαιωμάτων του οργανισμού, ενώ εάν υπήρχε ανάγκη ενεργούσε και τις πληρωμές. Στις 3 Δεκεμβρίου 1976 κατατάχθηκε αυτοδίκαια στον κλάδο ΜΕ6Ασφαλείας με βάση το νέο βαθμολόγιο. Την 1 Ιανουαρίου 1978 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Αθανάσιος Κωνσταντίνου του Χαρίλαου και της Ειρήνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1926 και ολοκλήρωσε το Δημοτικό Σχολείο. Όταν προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ήταν άγαμος, αλλά αργότερα παντρεύτηκε την Ευγενία Ακράνη και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, ένα κορίτσι, η Ειρήνη (1960), και δύο αγόρια, ο Κωνσταντίνος (1963) και ο Χαρίλαος (1968). Άρχισε να εργάζεται την 22α Μάρτη 1946 αποσπασμένος στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας. Στις 29 Μαρτίου 1948 υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία του ως ναύτης-μηχανικός στο Σκαραμαγκά. Στις 23 Μαΐου 1950 απολύθηκε από τις τάξεις του στρατού και ανέλαβε υπηρεσία στην ίδια θέση. Από την 12η Σεπτέμβρη 1951 προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος στο βαθμό φύλακα Α΄ με καθήκοντα φύλακα ημέρας και νύκτας για τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου υποκειμένων εμπορευμάτων σε φόρους και την παρακολούθηση των πυροσβεστικών θεωρητικών και πρακτικών ασκήσεων. Στις 28 Ιουνίου 1957, με το νέο βαθμολόγιο της ΕΖΛΘ είχε τον 8ο βαθμό Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β΄ Κατηγορίας. Στις 9 Μαΐου 1958 προάχθηκε κατ’ αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1964 ανέλαβε φύλακας θυρών και βοηθός επόπτη θυρών 2 και 6 για τον έλεγχο των διακινούμενων υποκειμένων και μη σε φόρους εμπορευμάτων. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Το 1970 προάχθηκε σε υπαρχιφύλακα και το 1973 ανέλαβε αρχιφύλακας. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 αυτοδίκαια κατατάχθηκε στον Κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Στις 11 Απριλίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Πρόδρομος Ιωάννου του Τρύφωνα γεννήθηκε το 1916 στη Νίγδη. Ήταν απόφοιτος δημοτικού. Είχε παντρευτεί την Βασιλική Μυλωνίδη και από το γάμο τους προέκυψε μία κόρη, η Ελισσάβετ (1954). Επιστρατεύτηκε για πρώτη φορά το 1936 μέχρι το 1939, υπηρέτησε ξανά κατά την Διάρκεια της Ιταλικής εισβολής την περίοδο 1940-1941, ενώ την περίοδο 1947-1949 συμμετείχε μέσα από τις γραμμές του Εθνικού Στρατού στα γεγονότα του εμφυλίου πολέμου. Για αυτό το λόγο ήταν μέλος του Συνδέσμου Τραυματιών και Πολεμιστών Οπλιτών Νομού Θεσσαλονίκης, ενώ θεωρούταν τραυματίας πολέμου. Ως ανάπηρος πολέμου λοιπόν θα προσληφθεί στην ΕΖΘ με τις ευεργετικές διατάξεις του Νόμου 751/1948 "περί προστασίας των απολυομένων εκ των υπηρετούντων ή υπηρετησάντων εις τας τάξεις του στρατού κατά την διάρκεια της παρούσης κατά του έθνους συμμοριακής δράσεως".
Την 4η Ιανουαρίου 1950 άρχισε να παρέχει τις υπηρεσίες του στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως τακτικός υπάλληλος - φύλακας με βαθμό γραφέα Β΄ τάξης και καθήκοντα τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου υποκειμένων εμπορευμάτων σε φόρους και ελευθέρων εμπορευμάτων ως φύλακας ημέρας και νυκτός και την συμμετοχή στην πυροσβεστική άσκηση. Στις 24 Μαρτίου 1952 προάχθηκε κατά αρχαιότητα σε φύλακα με βαθμό γραφέα Α΄ τάξης. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας Διευθύνσεψς Ελευθέρας Ζώνης. Στις 28 Ιουνίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου ασφαλείας Β΄ Κατηγορίας. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1962 ανέλαβε βοηθός επόπτη θυρών στη φύλαξη των θυρών κατά την είσοδο και έξοδο εμπορευμάτων. Στις 3 Νοεμβρίου 1962 μετατίθεται ως σημειωτής ατμοπλοίων στο Τμήμα Φορτώσεων και Μεταφορών ΕΖΛΘ. Από 1 Ιανουαρίου έως 21 Ιουλίου 1963 αποσπάστηκε για εκπαίδευση και στις 22 Ιουλίου 1963 επέστρεψε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας του οργανισμού αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα βοηθός επόπτης θυρών για τον έλεγχο των διακινούμενων εμπορευμάτων. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στον 6ο βαθμό. Το 1966 ανέλαβε επόπτης θυρών. Στις 30 Μαΐου 1968 ανέλαβε υπαρχιφύλακας και σύντομα αρχιφύλακας της Υπηρεσίας Ασφαλείας. Το 1970 επιπλέον ανέλαβε και γραμματέας του Τμήματος Ασφαλείας. Το 1973 ανέλαβε αναπληρωτής προϊστάμενος του Τμήματος Ασφαλείας και ειδικότερα επόπτης της πύλης της Ελευθέρας Ζώνης. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον Κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Στις 10 Μαΐου 1979 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Μεταξύ των καθηκόντων του ήταν η διενέργεια ελέγχων στα εισερχόμενα και εξερχόμενα εμπορεύματα ως επόπτης πύλης, ενώ αργότερα, γενικότερα η φύλαξη των χώρων του λιμανιού ως αρχιφύλακας. Το 1975 ανέλαβε αποκλειστικά την εργασία του επόπτη θυρών. Στις 16 Ιουνίου 1979 έγινε δεκτή η αίτηση παραίτησης που είχε υποβάλλει για λόγους υγείας και συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Δημήτριος Γιοβάνης του Αντωνίου γεννήθηκε το 1916 στην Επανομή. Είχε ολοκληρώσει το Δημοτικό. Ανήκε στην Στρατιωτική κλάση 1937 και υπηρέτησε ως οπλίτης. Είχε απολυτήριο Δημοτικού Σχολείου. Κατά διαστήματα από την 19η Ιανουαρίου 1939 έως την 28 Οκτωβρίου 1940 εργάστηκε στην ΕΖΘ ως ημερομίσθιος εργάτης συντήρησης των σιδηροδρομικών γραμμών. Στις 30 Οκτωβρίου 1940 απολύεται λόγω στράτευσης από το Συνεργείο Συντήρησης Γραμμών. Την περίοδο της Ιταλικής εισβολής πολέμησε και τραυματίστηκε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, ενώ τραυματίστηκε ξανά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου στη διάρκεια του οποίου πολέμησε μέσα από τις γραμμές του Εθνικού Στρατού. Λόγω της συμμετοχής του αυτής προσλήφθηκε σύμφωνα με το νόμο 751/1948. Ανέλαβε καθήκοντα στις 2 Μάρτη 1950 ως φύλακας της υπηρεσίας ασφαλείας και απεβίωσε στις 12 Δεκεμβρίου 1973.