Ο Σιλβέστρος Μπουκουβάλας ήταν γιος της Αρετής και του Εμμανουήλ, ο οποίος εργαζόταν παλιότερα στην ΛΤΘ. Γεννήθηκε το 1922, κατοικούσε στην Θεσσαλονίκη και το επάγγελμά του ήταν ψαράς. Υπηρέτησε το 1943 στο πεζικό στην Αλεξανδρούπολη και τραυματίστηκε από νάρκη στο δεξί μηρό στο πόλεμο. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 1/12/45 ως ημερομίσθιος φύλακας και το 1947 επέστρεψε στο στρατό ως κλητήρας. Την επόμενη χρονιά γύρισε στον οργανισμό. Από πολλές αναφορές εργασιακής ικανότητας του οργανισμού προκύπτει ότι η αναπηρία του προκαλούσε δυσχέρειες και αντιμετωπιζόταν από τους συναδέλφους του και τη διοίκηση ως πρόβλημα. Είχε έρθει σε αντιπαράθεση με συναδέλφους του. Διαμαρτυρόταν για τη θέση του ως φύλακας και παρόλο που τον μετέφεραν σε άλλη θέση συνέχισε να διαμαρτύρεται. Το τοποθέτησαν ως κατασκευαστή μεταλλίων και ξύλινων χειροτεχνημάτων σε ένα εργαστήρι. Δεχόταν διαρκώς επίπληξη για τη συμπεριφορά του και απολύθηκε μετά από ένα χρόνο με την αναφορά “νόμιζε πως η βαριά του αναπηρία θα του παρέχει προνόμια”. Η δυσχερής αυτή εξέλιξη υποδεικνύει μια εποχή κατά την οποία οι ανάπηροι δυσκολεύονταν να ενσωματωθούν σε παραγωγικές εργασίες. Στις 30 Μαρτίου 1954 απολύθηκε μαζί με άλλους συνολικά 41 εκτάκτους υπαλλήλους από το ΔΣ ΕΖΛΘ.
