Showing 13 results

Ο Δημήτριος Χατζηκοσμάς του Ιωάννη γεννήθηκε το 1895 στην Καλλίπολη της Αταλάντης. ήταν τελειόφοιτος Ελληνικού Σχολείου. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση του 1917. Υπηρέτησε ως δεκανέας νοσοκόμος και ήταν έγγαμος με δύο παιδιά. Προσλήφθηκε ως Φύλακας Β΄ στις 7 Οκτωβρίου 1929. Στις 7 Νοεμβρίου 1929 αυξήθηκε ο μισθός λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 12 Φεβρουαρίου 1930 του ανατέθηκαν καθήκοντα στην Υπηρεσία Ιατρικής Περίθαλψης και απαλλάσσεται νυκτερινής υπηρεσίας. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1931 θεωρείται στο εξής μόνιμος φύλακας Γραφείων ΕΖΘ αποσπασμένος στο Γραφείο Ιατρικής Περίθαλψης το οποίο θα τηρεί ανοικτό κατά τις μη εργάσιμες ώρες και ημέρες όταν εργάζονται οι εργάτες εκφόρτωσης θαλάσσης. Θα επιμελείται επίσης και του καθαρισμού του Γραφείου Στατιστικής. Στις 26 Φεβρουαρίου 1932 προήχθη σε Φύλακας Α. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία ιατρικής περίθαλψης ως Φύλαξ Α Νοσοκόμος. Στις 19 Μαΐου 1939 λαμβάνει επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό.

Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα. Την 1η Ιουλίου 1945 λογικά επέστρεψε στα καθήκοντα του όπως οι περισσότεροι άλλοι αποσπασμένοι υπάλληλοι.

Στις 7 Ιανουαρίου 1947 τοποθετείται στο Διοικητικό Τμήμα και στο ιατρείο ΕΖΘ στην εκπλήρωση των καθηκόντων του Νοσοκόμου. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 αποκτά το μισθό και το βαθμό του Γραφέα Α΄. Στις 16 Αυγούστου 1951 αποσπάστηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 18 Ιουλίου 1952 αποσπάστηκε στην υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ. Στις 18 Ιουλίου 1952 στην Αποθήκη Υλικού στην Τεχνική Υπηρεσία. Στις 18 Αυγούστου 1952 μετατέθηκε στην Αποθήκη Σάκκων. Στις 27 Οκτωβρίου 1953 απολύθηκε λόγω συνταξιοδότησης

Ο Ιωάννης Λιάπης του Γεωργίου γεννήθηκε στο Γεροπλάτανο Ηπείρου το 1889, ήταν έγγαμος. Ανήκε στην κλάση 1910 και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος αξιωματικός με βαθμό δεκανέα (ήταν επίσης εγγεγραμμένος στο Μητρώο Αρρένων Δήμου Θεσσαλονίκης, 6677). Διορίστηκε στις 27 Ιουλίου 1938 από τον Περιφερειακό Σύμβουλο της Πανελληνίου Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων ως παλαιός πολεμιστής με καθήκοντα φύλακα και στις 8 Σεπτεμβρίου 1938 του ανετέθησαν τα καθήκοντα Φύλακα Β, ενώ 7 Μαρτίου 1939 μετατράπηκε σε τακτικό φύλακα . Στις 10 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στο 1ο Αστυνομικό Τμήμα για την Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων από το οποίο αποσπάστηκε στις 12 Νοεμβρίου 1941.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.
Την 1η Ιουλίου 1945 επέστρεψε στα καθήκοντα του και στις 5 Ιουλίου 1946 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Φύλακα Α με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ, ενώ στις 28 Οκτωβρίου 1949 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Γραφέα Α. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖ της ΕΖΛΘ. Στις 31 Δεκεμβρίου 1954 απολύθηκε λόγω συνταξιοδότησης.

Ο Παρασκευάς Παπαδόπουλος του Πολυδεύκου γεννήθηκε στις Σαράντα Εκκλησιές-Θράκης το 1913, ήταν έγγαμος, είχε τελειώσει την Α' γυμνασίου και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης. Στις 16 Οκτωβρίου 1929, σε ηλικία μόλις 16 ετών, εμφανίζεται να εργάζεται ως φορτοεκφορτωτής στο Α΄Ελεγκτήριο. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1938 προσλήφθηκε ως έκτακτος ημερομήσθιος στην ΕΖΘ ως Φύλακας Β, έως τις 16 Μαρτίου 1939. Από τις 17 Μαρτίου του 1939 εργάζονταν ως τακτικός φύλακας. Στις 26 Ιουνίου 1940 αποχώρησε για να παράσχει υπηρεσίες στο στρατό μέχρι την αποδέσμευση του στις 27 Ιουλίου 1940 και την εκ νέου επιστράτευση και αποστράτευση του στις 28 Οκτωβρίου 1940 και 9 Μάη 1941 αντίστοιχα. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στο 8ο Αστυνομικό Τμήμα για την Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων από την οποία αποχώρησε στις 12 Νοεμβρίου 1941 και την απόσπαση του στη Διεύθυνση Επισιτισμού ΓΔΜ στις 9 Δεκεμβρίου 1941, μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου 1941. Στις 9 Ιουνίου 1942 ανακοινώθηκε αύξηση στις αποδοχές του κατά 3%, ενώ την 10η Μάρτη 1945 ανακοινώθηκε η απόσπαση του στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 30 Μαρτίου 1945 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Μεταφορών. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 πήρε προαγωγή σε φύλακα Α'.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.
Την 1η Ιούλη 1945, παρουσιάστηκε στην υπηρεσία Ασφαλείας. Την 5η Ιούλη 1945 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Φύλακα Α με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 Την 31η Μάη 1949 αποδεσμεύτηκε από τον στρατό και επέστρεψε στα καθήκοντα του και μεταφέρθηκε στο Τμήμα Μεταφορών, ενώ την 29η Οκτωβρίου 1949 κατατάχθηκε σε Γραφέας Α' Τάξης. Στις 7 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Φορτοεκφορτωτών και Μεταφορών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης . Στις 12 Ιουλίου 1957 κατατάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β' κατηγορίας με τον 8ο βαθμό του Υπαλληλικού Κώδικα (Υ.Κ.). Στις 21 Οκτωβρίου 1957 προάχθηκε στον 7ο βαθμό βάση του άρθρου 22 του Υ.Κ.

Ο Παπαλαδάς Χαράλαμπος του Αντωνίου γεννήθηκε στην Ραιδεστό το 1897. Δεν είχε στρατευθεί επειδή ήταν πρόσφυγας. Προσλήφθηκε ως φύλακας Β΄ στις 16 Οκτωβρίου 1929. Στις 16 Οκτωβρίου 1929 ο μισθός αυξήθηκε ο μισθός λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 20 Απριλίου 1932 προάχθη σε Φύλακα Α΄. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1932 παραπέμφθηκε στο Πειθαρχικό Συμβούλιο για αποδεδειγμένη ανικανότητα. Στις 19 Απριλίου 1939 τιμωρήθηκε με επίπληξη επειδή απουσίασε από τα καθήκοντά του χωρίς προειδοποίηση. Στις 19 Μαΐου 1939 ανακοινώνεται ότι λαμβάνει επίδομα παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 4 Ιουλίου 1939 του εκφράστηκε η ευαρέσκεια για συμβολή στην αποτροπή πλημμύρας αποθηκών. Στις 19 Μαΐου 1941 ανακοινώνεται ότι χορηγείται προσαύξηση λόγω 10ετίας από 16 Οκτωβρίου 1939.

Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.

Στις 30 Μαρτίου 1945 τοποθετείται στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 4 Ιουλίου 1945 τοποθετείται στο Τμήμα Μεταφορών. Φαίνεται ότι είχε αποσπαστεί σε άλλη υπηρεσία κατά την περίοδο της Κατοχής. Την 1 Ιουλίου 1945 παρουσιάστηκε από απόσπαση. Στις 30 Ιουνίου 1947 τιμωρήθηκε με απόφαση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου λίαν επιεικώς δια μηνιαία προσωρινής παύσεως επί αμελείας και επιπολαιότητας κατά την εκτέλεση υπηρεσία του Σημειωτή εκφορτώσεων. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 έλαβε προαγωγή σε Γραφέας Α. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖ της ΕΖΛΘ. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε σε Επόπτη με βαθμό γραμματέα Β΄. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας της Β Κατηγορίας με βαθμό 7ο.

Ο Χαράλαμπος Κόκοτας του Αριστείδη γεννήθηκε στο Σκορτσινό Αρκαδίας το 1898, ήταν έγγαμος και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος στρατιώτης. Παρείχε αρχικά υπηρεσίες στην Ελευθέρα Ζώνης Θεσσαλονίκης από την 1η Ιανουαρίου 1929 ως εργάτης στο Τελωνείο. Από την 15η Μαρτίου 1933 λογίζονταν ως τακτικός κλητήρας, ενώ από την 19η Δεκεμβρίου 1936 εκτελούσε τις υπηρεσίες του σε οργανική θέση. Στις 6 Μάη 1939 τοποθετήθηκε στο Ταμείο ως εξωτερικός εισπράκτορας, ενώ στις 19 Μάη 1939 ανακοινώθηκε η μετάταξη του σε Φύλακα Β.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης. Στις 30 Μαρτίου 1945 τοποθετήθηκε στο Λογιστικό Τμήμα και λογικά επέστρεψε από την απόσπαση. Στις 5 Ιουλίου 1946 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Φύλακα Α σύμφωνα με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 25 Οκτωβρίου 1949 έλαβε το βαθμό του Γραφέα Α. Στις 9 Ιανουαρίου αποσπάστηκε προσωρινώς στο λογιστικό Τμήμα για την εκτέλεση της υπηρεσίας εισπράκτορα ταμείου. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Ταμείο της Διεύθυνσης των Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 αποσπάστηκε από το ταμείο στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών για την παραλαβή πετρωμάτων. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών υπαλλήλων Β΄Κατηγορίας με βαθμό 8ο του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε στον 7ο βαθμό.

Ο Θωμάς Ρίζος του Νικολάου γεννήθηκε το 1912 στη Λεύκα Δομοκού. Είχε ενδεικτικό Γ΄τάξης Δημοτικού Σχολείου και ήταν έγγαμος. Ανήκε στην κλάση 1938 και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος χωροφύλακας. Στις 5 Αυγούστου 1938 του ανετέθησαν καθήκοντα Φύλακα Β, μέχρι την απόλυση του στις 4 Μάρτη 1939 λόγω νομίμου κωλύματος, ωστόσο τις 17 Μαρτίου 1939 ανέλαβε ξανά καθήκοντα σύμφωνα με το άρθρο 17 του Α.Ν. 962/1937. Στις 22 Ιουλίου 1940 κλήθηκε από το στρατό από τον οποίο αποχώρησε στις 9 Μάη 1941. Στις 19 Μάη 1941 έλαβε επίδομα λόγω οικογενειακών βαρών.

Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα. Την 1 Ιουλίου 1945 επέστρεψε λογικά από την απόσπαση.

Την 5η Ιούλη 1946 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Φύλακα Α με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 24 Μάρτη 1946 επιστρατεύτηκε, ενώ στις 10 Σεπτεμβρίου 1948 επέστρεψε στα καθήκοντα του. Στις 28 Οκτωβρίου 1949 προήχθη σε Γραφέα Α. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 έλαβε το μισθό του γραφέα Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 8ο. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε στον 7ο βαθμό.

Ο Ηλίας Αρβανιτάκης γεννήθηκε το 1913 στη Μπάλια Προύσσας, ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει Στ Δημοτικού. Είχε υπάρξει έφεδρος υπαξιωματικός (ήταν επίσης εγγεγραμμένος στο Μητρώο Αρρένων Δήμου Θεσσαλονίκης, 196). Στις 19 Ιουλίου 1938 του ανετέθησαν καθήκοντα Φύλακα Β, μέχρι την απόλυση του στις 19 Ιανουαρίου 1939 λόγω νομίμου κωλύματος, ωστόσο τις 17 Μαρτίου 1939 ανέλαβε ξανά καθήκοντα σύμφωνα με το άρθρο 17 του Α.Ν. 962/1937. Στις 25 Ιουνίου 1940 κλήθηκε για στράτευση από την οποία αποδεσμεύτηκε στις 27 Ιουλίου 1940, ενώ την 28η Οκτωβρίου 1940 αποχώρησε για το μέτωπο από το οποίο επέστρεψε στις 20 Μάη 1941. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στο 11ο Αστυνομικό Τμήμα για την Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.
Την 1η Ιούλη 1945 επέστρεψε στις υπηρεσίες του και την 5η Ιούλη 1946 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Φύλακα Α με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 28 Μάη 1949 έλαβε επαίνους και στις 29 Οκτωβρίου 1949 προήχθη σε Γραφέα Α. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖ της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 8ο. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε στον 7ο βαθμό.

Ο Γεώργιος Χριστογιάννης του Σωτηρίου γεννήθηκε το 1901 στην Λιγόψα Ιωαννίνων. Ήταν έγγαμος, ολοκλήρωσε το σχολαρχείο και υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός. Στις 3 Αυγούστου 1928 προσλήφθηκε ως έκτακτος εργάτης. Στις 2 Αυγούστου 1935 προσλήφθηκε ως έκτακτος φύλακας και στις 8 Ιανουαρίου 1938 ως μόνιμος φύλακας Β΄. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 αποχώρησε για να επιστρατευθεί στο μέτωπο. Στις 9 Μαΐου 1941 επέτρεψε στην ΕΖΘ.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.
Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προάχθηκε σε Φύλακα Α'. Στις 5 Ιουλίου 1946 προάχθηκε σε Φύλακας Α΄. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 προάχθηκε σε Γραφέας Α΄.
Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διευθύνσεως Ελευθέρας Ζώνης. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέσης με βαθμό 8ο σύμφωνα με Υ.Κ. και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε με βαθμό 7ο.

Ο Λαγός Ιωάννης του Χριστοδούλου γεννήθηκε στην Νικήτη Χαλκιδικής του 1897. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει την Β Γυμνασίου. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση 1917 και υπηρέτησε έφεδρος αξιωματικός με βαθμό του Ανθυπασπιστή. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως φύλακας. Κατά τη μικρή πυρκαγιά που σημειώθηκε τον Δεκέμβριο του 1925 στα όρια της Ζώνης ο Ιωάννης Λαγός μαζί με τον άλλο φύλακα Αθ. Μπαΐρα επέδειξαν εξαιρετικό ζήλο, ο δεύτερος μάλιστα υπέστη και εγκαύματα στα χέρια. Αποφασίστηκε από την Επιτροπεία με ημερήσια διαταγή να δοθεί και στους δύο έπαινος, ενώ να δοθεί στον Μπαΐρα 500 δρχ για τα φάρμακα και τη θεραπεία των εγκαυμάτων. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Στις 10 Νοεμβρίου 1926 προάγεται σε επόπτη θυρών. Την 1η Σεπτεμβρίου 1926 του ανατέθηκαν καθήκοντα θυρωρού. Στις 10 Δεκεμβρίου 1926 προήχθη σε θυρωρό με μισθό. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε Επόπτης θυρών Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929. Στις 4 Μαρτίου 1935 του απενεμήθηκε έπαινος για «εξαίρετον φιλεργία και ζήλο και άλλας προσπαθείας του» γιατί συνέβαλε στην πρόληψη πλημμύρας ίσως ζημιές σε αποθήκες κατά «ραγδαιοτάτη βροχήν» τη νύκτα στις 9 Ιανουαρίου 1936. Στις 24 Ιουλίου 1936 τιμωρήθηκε με επίπληξη επειδή υπέβαλε αναφορά σε ύφος ανευλαβές.
Στις 23 Ιουλίου 1938 έγινε υπαρχιφύλακας έχοντας το βαθμό του γραμματέα Β΄.Στις 28 Οκτωβρίου 1940 στρατεύθηκε. Στις 15 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο 4ο Αστυνομικό Τμήμα (Διαχείριση Δελτίων και Τροφίμων). Στις 12 Νοεμβρίου 1941 επανήλθε στην υπηρεσία.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.
Στις 16 Απριλίου 1945 διατάχθηκε να επιστρέψει από την απόσπαση του στο Διεθνή Ερυθρό Σταυρό. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προήχθη σε υπαρχιφύλακας αλλά με το βαθμό του γραμματέα Α΄. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1947 αποσπάται προσωρινά στο Τμήμα Μεταφορών. 20 Σεπτεμβρίου 1950 επανέρχεται στη προηγούμενη θέση του. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Στάβλων της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο του ΥΚ.