Ο Μαρινάκης Κωνσταντίνος του Μαρίνου γεννήθηκε στο Αλάτσατα Αϊδινίου το 1895. Υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός. προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 8 Δεκεμβρίου 1925 ως φύλακας. Απολύεται στις 16 Ιουνίου 1926 «εξαιτίας υπηρεσιακής ανεπάρκειας».
Ο Αθανάσιος Μανετζής του Νικολάου γεννήθηκε στο Αδραμύτιο Μικράς Ασίας το 1908. Ήταν έγγαμος και είχε απολυτήριο Δημοτικού . Ανήκε στην στρατιωτική κλάση 1928 και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος υπαξιωματικός με βαθμό δεκανέα (ήταν επίσης εγγεγραμμένος στο Μητρώο Αρρένων Δήμου Θεσσαλονίκης, 2931). Στις 22 Αυγούστου 1938 του ανετέθησαν καθήκοντα Φύλακα Β, μέχρι την απόλυση του στις 21 Φεβρουαρίου 1939 λόγω νομίμου κωλύματος, ωστόσο τις 17 Μαρτίου 1939 ανέλαβε ξανά καθήκοντα σύμφωνα με το άρθρο 17 του Α.Ν. 962/1937. Την 28η Οκτωβρίου 1940 έφυγε για το μέτωπο από το οποίο επέστρεψε στις 13 Μάη 1941. Στις 5 Ιουλίου 1946 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Φύλακα Α με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 προήχθη σε Γραφέα Α. Στις 5 Ιανουαρίου 1954 απολύθηκε λόγω συνταξιοδότησης.
Ο Μαγουλάς Διαμαντής του Θεοδώρου γεννήθηκε στο Καρβάδο Κεφαλληνίας στα 1877. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 8 Νοεμβρίου 1925 ως φύλακας. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Την 1η Ιουλίου 1927 θα έχει το βαθμό φύλακας Α΄. Την 1η Ιανουαρίου 1938 απολύθηκε λόγω ορίου ηλικίας.
Ο Θεόδωρος Λυκοβαρδάκης του Νικολάου γεννήθηκε το 1926 στη Θεσσαλονίκη. Είχε ολοκληρώσει τη Β Γυμνασίου. Ήταν παντρεμένος με την Σοφία. Στις 26 Ιανουαρίου 1946 ανέλαβε καθήκοντα στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 29 Μαρτίου 1948 αποχώρησε για να υπηρετήσει την στρατιωτική θητεία. Στις 14 Απριλίου 1948 επέστρεψε. Στις 27 Μαρτίου 1949 επιστρατεύθηκε και επιστρέψει στις 19 Απριλίου 1949. Επαναστρατεύθηκε στις 29 Μαΐου 1949 και επέστρεψε πάλι στις 11 Δεκεμβρίου 1951 και αποσπάστηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων. Στις 14 Νοεμβρίου 1953 προάχθηκε σε φύλακα με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών Διεύθυνσης ΕΖ ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄Κατηγορίας με βαθμό 8ο. Έφτασε τον βαθμό 6ο Κλάδου Ασφαλείας. Απολύθηκε στις 5 Μαρτίου 1969 ύστερα από καταδίκη για υπεξαίρεση.
Ο Ιωάννης Λιάπης του Γεωργίου γεννήθηκε στο Γεροπλάτανο Ηπείρου το 1889, ήταν έγγαμος. Ανήκε στην κλάση 1910 και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος αξιωματικός με βαθμό δεκανέα (ήταν επίσης εγγεγραμμένος στο Μητρώο Αρρένων Δήμου Θεσσαλονίκης, 6677). Διορίστηκε στις 27 Ιουλίου 1938 από τον Περιφερειακό Σύμβουλο της Πανελληνίου Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων ως παλαιός πολεμιστής με καθήκοντα φύλακα και στις 8 Σεπτεμβρίου 1938 του ανετέθησαν τα καθήκοντα Φύλακα Β, ενώ 7 Μαρτίου 1939 μετατράπηκε σε τακτικό φύλακα . Στις 10 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στο 1ο Αστυνομικό Τμήμα για την Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων από το οποίο αποσπάστηκε στις 12 Νοεμβρίου 1941.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.
Την 1η Ιουλίου 1945 επέστρεψε στα καθήκοντα του και στις 5 Ιουλίου 1946 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Φύλακα Α με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ, ενώ στις 28 Οκτωβρίου 1949 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Γραφέα Α. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖ της ΕΖΛΘ. Στις 31 Δεκεμβρίου 1954 απολύθηκε λόγω συνταξιοδότησης.
Ο Γεώργιος Λεοντρικανάκος του Παναγιώτη γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1893 προσλήφθηκε από την ΕΖΘ στις 5 Νοεμβρίου 1925 ως φύλακας . Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε Φύλακας Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 αυξήθηκε ο μισθός λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Νοεμβρίου 1929 προήχθη σε Υπολογιστή Β΄. Στις 26 Φεβρουαρίου 1932 προήχθη σε Γραφέα Α΄. Την1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Από 1η Δεκεμβρίου 1937 του χορηγήθηκε προσαύξηση 5% ως συμπληρωματική 10ετία. Στις 19 Μαΐου 1939 λαμβάνει επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 26 Δεκεμβρίου 1939 απεβίωσε.
Ο Λεβέντης Ιωάννης του Κωνσταντίνου γεννήθηκε στον Κισσό Βόλου το 1898. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως φύλακας. Θα παραιτηθεί στις 16 Νοεμβρίου 1925 και στις 5 Δεκεμβρίου 1925 θα γίνει δεκτή.
Ο Λαμπίδης Παναγιώτης του Χαράλαμπου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1883. Δεν είχε στρατευθεί.
Προσλήφθηκε στις 16 Ιουλίου 1925 από την ΕΖΘ ως φύλακας με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 15 Ιουλίου 1925. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1927 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος φύλακας μέχρι τις 30 Απριλίου 1929. Την 1 Μαΐου 1929 επαναπροσλήφθηκε ως φύλακας Α΄. Στις 27 Ιουνίου 1929 του απονεμήθηκε έπαινος για τακτική και έγκαιρη εκτέλεση υπηρεσίας κατά πυρκαγιά στην 18η Ιδιωτική Αποθήκη. Στις 23 Ιουλίου 1935 απολύθηκε δυνάμει της Δ' Συντακτικής πράξης. Στις 23 Μαρτίου 1936 επαναπροσλήφθηκε. Στις 2 Οκτωβρίου 1936 απεβίωσε.
Ο Στυλιανός Λαζαρής του Ιορδάνη γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1883. Ήταν έγγαμος και υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός. Στις 22 Φεβρουαρίου 1926 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ με απόφαση της επιτροπείας ΕΖΘ στις 15 Φεβρουαρίου 1926 ως φύλακας. Παραιτήθηκε τη 1 Μαρτίου 1926.
Ο Λαγός Ιωάννης του Χριστοδούλου γεννήθηκε στην Νικήτη Χαλκιδικής του 1897. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει την Β Γυμνασίου. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση 1917 και υπηρέτησε έφεδρος αξιωματικός με βαθμό του Ανθυπασπιστή. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως φύλακας. Κατά τη μικρή πυρκαγιά που σημειώθηκε τον Δεκέμβριο του 1925 στα όρια της Ζώνης ο Ιωάννης Λαγός μαζί με τον άλλο φύλακα Αθ. Μπαΐρα επέδειξαν εξαιρετικό ζήλο, ο δεύτερος μάλιστα υπέστη και εγκαύματα στα χέρια. Αποφασίστηκε από την Επιτροπεία με ημερήσια διαταγή να δοθεί και στους δύο έπαινος, ενώ να δοθεί στον Μπαΐρα 500 δρχ για τα φάρμακα και τη θεραπεία των εγκαυμάτων. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Στις 10 Νοεμβρίου 1926 προάγεται σε επόπτη θυρών. Την 1η Σεπτεμβρίου 1926 του ανατέθηκαν καθήκοντα θυρωρού. Στις 10 Δεκεμβρίου 1926 προήχθη σε θυρωρό με μισθό. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε Επόπτης θυρών Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929. Στις 4 Μαρτίου 1935 του απενεμήθηκε έπαινος για «εξαίρετον φιλεργία και ζήλο και άλλας προσπαθείας του» γιατί συνέβαλε στην πρόληψη πλημμύρας ίσως ζημιές σε αποθήκες κατά «ραγδαιοτάτη βροχήν» τη νύκτα στις 9 Ιανουαρίου 1936. Στις 24 Ιουλίου 1936 τιμωρήθηκε με επίπληξη επειδή υπέβαλε αναφορά σε ύφος ανευλαβές.
Στις 23 Ιουλίου 1938 έγινε υπαρχιφύλακας έχοντας το βαθμό του γραμματέα Β΄.Στις 28 Οκτωβρίου 1940 στρατεύθηκε. Στις 15 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο 4ο Αστυνομικό Τμήμα (Διαχείριση Δελτίων και Τροφίμων). Στις 12 Νοεμβρίου 1941 επανήλθε στην υπηρεσία.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.
Στις 16 Απριλίου 1945 διατάχθηκε να επιστρέψει από την απόσπαση του στο Διεθνή Ερυθρό Σταυρό. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προήχθη σε υπαρχιφύλακας αλλά με το βαθμό του γραμματέα Α΄. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1947 αποσπάται προσωρινά στο Τμήμα Μεταφορών. 20 Σεπτεμβρίου 1950 επανέρχεται στη προηγούμενη θέση του. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Στάβλων της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο του ΥΚ.