Ο Κεσκίνης Παράσχος του Στεφάνου γεννήθηκε στο Ορτάκιοϊ Δυτικής Θράκης το 1880. Ήταν έγγαμος και έφεδρος οπλίτης.
Προσλήφθηκε από την ΕΖΘ ως φύλακας στις 22 Ιουνίου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ 13 Ιουνίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Την 1η Ιουνίου 1927 θα έχει το βαθμό φύλακας Α΄ στην ίδια υπηρεσία. Τον Δεκέμβριο του 1931 απεβίωσε.
Ο Μπήτζος Στέφανος του Κωνσταντίνου γεννήθηκε στις Σαράντα Εκκλησιές το 1879. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως φύλακας στις 17 Ιουλίου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 15 Ιουλίου 1925. Από τις 3 Οκτωβρίου 1925 προάχθηκε σε αρχιφύλακα με το βαθμό του υπαρχιφύλακα. Θα απολυθεί κατόπιν εισήγησης του αρχιφύλακα Στραβάκου στις 5 Δεκεμβρίου 1925 ως ένδειξη σχετικής αμέλειας.
Ο Κουκούρης Βλάσιος του Ανδρέα και της Αθηνάς γεννήθηκε το 1922 στην Μικρά Ασία κ.
Ο Βλάσης Κουκούρης του Ανδρέου και της Αθηνάς γεννήθηκε στην Κούτελη της Προποντίδας το 1922 και ήρθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας. Είχε ολοκληρώσει την Στ΄ Δημοτικού. Για ένα διάστημα από 1941 έως 1942 έζησε στη Νέα Κούτελη της Λήμνου. Στη συνέχεια κατοικούσε στη Θεσσαλονίκη, ενώ τα άλλα τρία αδέρφια του διέμεναν στην Νέα Κούτελη στη Λήμνο. Ήταν παντρεμένος με την Φωτεινή Κατερίνη και από τον γάμο τους προέκυψε μία κόρη, η Αθηνά (1952) και ένας γιος ο Παναγιώτης (1949).
Ο Δέλλιος Χρήστος ή Ζαχαροπλάστης του Κυριάκου ήταν οπλαρχηγός στον Μακεδονικό Αγώνα και πρόκριτος της Γευγελής, γεννημένος στην Βογδάντσα. Γεννήθηκε το 1869 στη Βογδάντσα. Οι πρόγονοί του κατάγονταν από το Κοστουρίνο της Στρώμνιτσας, αλλά κατέφυγαν στη Βογδάντσα λόγω αναταραχών με τους Τούρκους. Ο ίδιος μεγάλωσε και πήγε σχολείο στις Σέρρες (1872-1885) και κατόπιν μετακόμισε στη Γευγελή το 1888. Γρήγορα αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους προκρίτους της πόλης. Ασκούσε το επάγγελμα του ζαχαροπλάστη (είχε καφενείο με μπιλιάρδο την κεντρική πλατεία), γεγονός που του έδωσε και το προσωνύμιο "Ζαχαροπλάστης". Με τη σύζυγό του, Μόσχου Μαρία του Αθανασίου απέκτησε τέσσερα παιδιά (Βασίλειος, Αναστασία, Βικτωρία που έζησαν στην Ελλάδα - Θεσσαλονίκη και Κορυφή Ημαθίας, και έναν γιο με το πιθανό όνομα Αντώνιος, του οποίου η τύχη αγνοείται μετά την μετοίκησή του στην Νότιο Αμερική στις αρχές του 20ου αιώνα).
Το 1898 όταν σημειώθηκαν μαζικές δολοφονίες προκρίτων και ιερέων με ελληνική συνείδηση από το Βουλγαρικό κομιτάτο στη Γευγελή και κατ επέκταση γενικότερα λόγω της εντεινόμενης βουλγαρικής δράσης στην περιοχή της Γευγελής, ο Δέλλιος Χρήστος αποφάσισε να ιδρύσει το 1902 τη Φιλόπτωχο Αδελφότητα. Η Φιλόπτωχος Αδελφότητα της Γευγελής οργανώθηκε στα πρότυπα της Φιλικής Εταιρείας και ενώ φαινομενικά εμφανίζονταν στις Οθωμανικές αρχές ως φιλανθρωπικό ίδρυμα, ωστόσο δρούσε κρυφά ως ένοπλος πυρήνας. Στην αδελφότητα μυήθηκαν μερικοί από τους πιο σημαντικούς και ικανούς Γευγελιώτες. Τα αρχικά στελέχη ήταν ο Αρβανίτης Αθανάσιος, ο Τσολάκης Γεώργιος, ο Χατζηζαφειρίου Χαρίσιος και ο Σιωνίδης Βασίλειος. Για να οργανώσει την ένοπλη ομάδα ο Δέλλιος Χρήστος φρόντισε να προμηθευτεί οπλισμό με ιδίους πόρους. Η πολιτοφυλακή αυτή, υπό την ηγεσία του Δέλλιου Χρήστου, έδρασε στην πόλη της Γευγελής και στα περίχωρα της.
Τη δεκαετία του 1920 ο Δέλλιος Χρήστος φαίνεται ότι ζούσε την Θεσσαλονίκη. Τότε, προσλήφθηκε από την ΕΖΘ ως φύλακας στις 27 Αυγούστου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 19 Αυγούστου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Στη 1 Ιουλίου 1927 είχε τον τίτλο του Φύλακα Α΄. Στις 31 Δεκεμβρίου 1932 συνταξιοδοτήθηκε από την υπηρεσία.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του (απεβίωσε το 1957) τα έζησε στην Κορυφή Ημαθίας όπου καλλιεργούσε τα χωράφια που του παραχώρησε το Ελληνικό κράτος (τότε Βασίλειο της Ελλάδος) μετά την παρασημοφόρηση του στις 7 Μαΐου 1938. Το 1970 στο χωριό Κορυφή Ημαθίας στήθηκε προτομή του, φιλοτεχνημένη από τον καθηγητή Μηνόπουλο Αθανάσιο.
Ο Λαγός Ιωάννης του Χριστοδούλου γεννήθηκε στην Νικήτη Χαλκιδικής του 1897. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει την Β Γυμνασίου. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση 1917 και υπηρέτησε έφεδρος αξιωματικός με βαθμό του Ανθυπασπιστή. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως φύλακας. Κατά τη μικρή πυρκαγιά που σημειώθηκε τον Δεκέμβριο του 1925 στα όρια της Ζώνης ο Ιωάννης Λαγός μαζί με τον άλλο φύλακα Αθ. Μπαΐρα επέδειξαν εξαιρετικό ζήλο, ο δεύτερος μάλιστα υπέστη και εγκαύματα στα χέρια. Αποφασίστηκε από την Επιτροπεία με ημερήσια διαταγή να δοθεί και στους δύο έπαινος, ενώ να δοθεί στον Μπαΐρα 500 δρχ για τα φάρμακα και τη θεραπεία των εγκαυμάτων. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Στις 10 Νοεμβρίου 1926 προάγεται σε επόπτη θυρών. Την 1η Σεπτεμβρίου 1926 του ανατέθηκαν καθήκοντα θυρωρού. Στις 10 Δεκεμβρίου 1926 προήχθη σε θυρωρό με μισθό. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε Επόπτης θυρών Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929. Στις 4 Μαρτίου 1935 του απενεμήθηκε έπαινος για «εξαίρετον φιλεργία και ζήλο και άλλας προσπαθείας του» γιατί συνέβαλε στην πρόληψη πλημμύρας ίσως ζημιές σε αποθήκες κατά «ραγδαιοτάτη βροχήν» τη νύκτα στις 9 Ιανουαρίου 1936. Στις 24 Ιουλίου 1936 τιμωρήθηκε με επίπληξη επειδή υπέβαλε αναφορά σε ύφος ανευλαβές.
Στις 23 Ιουλίου 1938 έγινε υπαρχιφύλακας έχοντας το βαθμό του γραμματέα Β΄.Στις 28 Οκτωβρίου 1940 στρατεύθηκε. Στις 15 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο 4ο Αστυνομικό Τμήμα (Διαχείριση Δελτίων και Τροφίμων). Στις 12 Νοεμβρίου 1941 επανήλθε στην υπηρεσία.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.
Στις 16 Απριλίου 1945 διατάχθηκε να επιστρέψει από την απόσπαση του στο Διεθνή Ερυθρό Σταυρό. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προήχθη σε υπαρχιφύλακας αλλά με το βαθμό του γραμματέα Α΄. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1947 αποσπάται προσωρινά στο Τμήμα Μεταφορών. 20 Σεπτεμβρίου 1950 επανέρχεται στη προηγούμενη θέση του. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Στάβλων της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο του ΥΚ.
Ο Αναγνωστάκης Φραγκίσκος του Στεφάνου και της Άννας γεννήθηκε στο Ροδοπό Κρήτης στα 1885. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει την Α΄Γυμνασίου. Είχε υπηρετήσει έφεδρος χωροφύλακας. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία και είχαν κόρη την Ελένη.
Ο Ζήσης Ευάγγελος του Παναγιώτη γεννήθηκε στο Πρεμέτι Ηπείρου το 1851. Ήταν έγγαμος και υπηρέτησε ως εύζωνας εθελοντής. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως φύλακας στις 12 Οκτωβρίου 1925. Στις 16 Ιουνίου 1926 απολύθηκε εξαιτίας υπηρεσιακής ανεπάρκειας.
Ο Στρατηγάκης Παναγιώτης του Στυλιανού γεννήθηκε στα Χανιά το 1894. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει την Γ΄Γυμνασίου. Υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός με το βαθμό του δεκανέα.
Ο Πανταζής Βασίλειος του Κυριακού και της Καλλιόπης γεννήθηκε στην Παναχαί Σμύρνης, Παλαιά Φώκαια της Μικράς Ασίας στα 1901. Ήταν απόφοιτος δημοτικού, έγγαμος και υπηρέτησε ως έφεδρος χωροφύλακας.
Ο Μπακλαβάς Δημήτριος του Γρηγορίου γεννήθηκε στο Λιτόχωρο το 1882. Ήταν έγγαμος και ήταν έφεδρος οπλίτης. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως φύλακας. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Την 1η Ιουλίου 1927 έγινε φύλακας Α΄. Στις 31 Δεκεμβρίου 1940 απολύθηκε λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας.