Ο Χατζάκης Νικόλαος του Εμμανουήλ και της Όλγας γεννήθηκε στο Μούσι (Κοινεπισκοπής) του Μυλοπόταμου του Ρεθύμνου στις 9 Μαρτίου 1922. Ήταν απόφοιτος Δημοτικού και υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία. Παντρεύτηκε την Μαρία Κωνσταντίνου και απέκτησαν τρία παιδιά. Πέθανε κατά τη διάρκεια εργατικού ατυχήματος στις 2 Ιουλίου 1981.
Ο Θωμάς Τσαγκαράκης γεννήθηκε το 1933 στον Κόλινδρο, Πιερίας, από τη Χάιδω και τον Αθανάσιο Τσαγκαράκη. Ολοκλήρωσε τη δημοτική εκπαίδευση στη ΣΤ' τάξη του δημοτικού σχολείου και εν συνεχεία υπηρέτησε τη στρατιωτική θητεία από τις 10 Σεπτεμβρίου 1955 μέχρι τις 12 Ιουλίου 1955. Στη συνέχεια, παντρεύτηκε την Καλλιόπη Κοκοβίτη, με την οποία απέκτησαν δύο υιούς, τον Αθανάσιο και τον Στέργιο.
Ο Τζιαμπαζλής Γεώργιος του Ευστράτιου και της Χάιδος γεννήθηκε το 1935 στη Τερπνή (Νομός Σερρών). Αποφοίτησε την Α τάξη Δημοτικού. Παντρεύτηκε την Τσακωνίδου Ελισάβετ.
Ο Σολομών Ιορδάνης του Χρήστου και της Βασιλικής γεννήθηκε στις 25-09-1938 στις Συκιές Θεσσαλονίκης και ήταν προσφυγικής προέλευσης. Ήταν απόφοιτος Δημοτικού και απαλλάχθηκε από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις καθώς ήταν προστάτης της οικογένειας του. Παντρεύτηκε την Αικατερίνη Βλάχου και απέκτησαν τρία παιδιά.
Ο Ρεκτσίνης Εμμανουήλ γεννήθηκε στην Ίμβρο το 1911 από την Ευανθία και τον Δημήτριο Ρεκτσίνη. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την εκπαίδευση και την στρατολογία του Ρεκτσίνη καθώς ήταν πρόσφυγας. Ήταν παντρεμένος.
Ο Αγριογιάννης Γεώργιος του Ζαχαρία και της Στυλιανής γεννήθηκε το 1914 στα Βούρλα Μ. Ασίας και ήρθε ως πρόσφυγας στην Θεσσαλονίκη. Ήταν έγγαμος με τρία παιδιά.
Ο Βασίλειος Αβραμίδης του Ιωάννη και της Μαρίας ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε το 1921 στην Κωνσταντινούπολη και ήρθε στην Ελλάδα το 1922 ως πρόσφυγας. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής είχε οργανωθεί στο ΕΑΜ. Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας συνέχισε να είναι στρατευμένος στην ΕΔΑ. Ήταν έγγαμος με την Φωτεινή Δάλλα. Ο λιμενεργάτης προσλήφθηκε ως επίκουρος λιμενεργάτης το 1950 και εργάστηκε ως το 1959. Το 1965 μονιμοποιήθηκε, αλλά στις 10 Αυγούστου 1966 διαγράφηκε από τη λίστα των εκτάκτων λιμενεργατών της ΕΡΦΛΘ γιατί δεν συγκέντρωνε τα προσόντα καθώς είχε αρνητικό πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, ενώ είχε αντιμετωπίσει και εξορίες. Παράλληλα εργαζόταν ως υποδηματεργάτης, ενώ παλιότερα εργαζόταν ως οικοδόμος. Ωστόσο, το 1967 επανεγράφη στη λίστα των εκτάκτων λιμενεργατών και συνέχισε να εργάζεται. Ύστερα από αρκετές αιτήσεις για τη μονιμοποίησή του (1970, 1971 και 1972), το 1974 μεταφέρεται στη λίστα των τακτικών λιμενεργατών, καθώς υπέγραψε δήλωση καταδίκης του κομμουνισμού και θεωρήθηκε εθνικόφρων. Ωστόσο, ο ίδιος μέχρι το θάνατό του θεωρούσε τον εαυτό του ενταγμένο στην αριστερά.
Συνταξιοδοτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1981.