Showing 3 results

Ο Κατσανίκας Ναούμ του Νικολάου γεννήθηκε στο Καλαφάτ στη Ρουμανία το 1896. Ήταν απόφοιτος τρίτης Γυμνασίου. Υπηρέτησε στο στρατό ως έφεδρος υπαξιωματικός με το βαθμό Λοχία Μηχανικού. Ανέλαβε τα καθήκοντα του στις 15 Οκτωβρίου 1925 ως βοηθός επιστάτης Ιδιωτικών Αποθηκών (Αποταμιευτήρια). Στις 5 Δεκεμβρίου 1926 τοποθετήθηκε κανονικά στις Ιδιωτικές Αποθήκες (Αποταμιευτήρια). Την 1η Ιουλίου 1927 ονομάσθηκε λογιστής Β΄. Την 24 Αυγούστου 1929 προήχθη σε Ελεγκτή Α΄. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Από τις 1941-03-22 θα εργαστεί στην Υπηρεσία Λογοκρισίας. Στις 15 Οκτωβρίου 1941 παρουσιάστηκε στο 4ο Αστυνομικό Τμήμα για τη διαχείριση Δελτίου Τροφίμων. Στις 12 Νοεμβρίου 1941 επανήλθε στην ΕΖΘ. Στις 25 Φεβρουαρίου 1943 εγκρίθηκε από ΓΔΜ η απόσπαση στον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό. Στις 27 Ιουλίου 1943 αποσπάστηκε στην υπηρεσία Επιτροπή Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού.
Στις 6 Ιουνίου 1945 τοποθετείται ως διαχειριστής των Αποθηκών 17BC. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προήχθη στο βαθμό του εισηγητή. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Αποθηκών ΕΖ. Στις 26 Ιουλίου 1955 τοποθετήθηκε ως ελεγκτής. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄Κατηγορίας με βαθμό 5ο.

Ο Τσακτσήρας Κωνσταντίνος του Λάμπρου γεννήθηκε στην Άρτα το 1897. ήταν κάτοχος απολυτηρίου Γυμνασίου. Υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός με το βαθμό του Λοχία Πεζικού. Ήταν έγγαμος με ένα παιδί.
Προσλήφθηκε από την ΕΖΘ στις 15 Οκτωβρίου 1925 ως βοηθός επιστάτης στο Τμήμα Ιδιωτικών Αποθηκών (Αποταμιευτήρια). Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του βοηθού Επιστάτη στο Τμήμα Ιδιωτικών και Κοινών Αποθηκών (Αποταμιευτήρια) . Στις 24 Ιανουαρίου 1927 αποσπάστηκε στο Ταμείο ΕΖΘ ως βοηθός. Στις 9 Ιουλίου 1927 επανήλθε στη θέση εντός των Ιδιωτικών Αποθηκών (Αποταμιευτήρια). Την 1η Ιουλίου 1927 έγινε λογιστής Β΄. Στις 24 Αυγούστου 1929 Ελεγκτής Α΄. Στις 23 Δεκεμβρίου 1931 του ανατίθεται προσωρινώς η διαχείριση της Αποθήκης Α΄ (αποθήκη Αζητήτων). 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Στάβλων. Την 18 Φεβρουαρίου 1938 προήχθη σε Εισηγητή. Από τις 1941-03-22 θα εργαστεί στην Υπηρεσία Λογοκρισίας. Στις 15 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο 4ο Αστυνομικό Τμήμα και να απασχοληθεί στο Τμήμα Διαχείρισης Δελτίου Τροφίμων. Στις 12 Νοεμβρίου 1941 επανήλθε στην ΕΖΘ.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.
Την 1 Ιουλίου 1945 παρουσιάστηκε «εξ αποσπάσεως». Στις 25 Ιουλίου 1945 τοποθετείται Επόπτης Συγκροτήματος παραλιακών Αποθηκών (Αποθήκες 1,2,3,4,5). Στις 5 Δεκεμβρίου 1945 τοποθετείται στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 24 Νοεμβρίου 1950 έλαβε ολόκληρη τη διαφορά του ανωτέρου βαθμού λόγω ευδόκιμης παραμονής στον ίδιο βαθμό. Από 1 Απριλίου 1953 μετατίθεται στο Τμήμα Αποθηκών αναλαμβάνοντας τη Διαχείριση των Αζητήτων Εμπορευμάτων και την Αποθήκη Ενθυλακωσίμων και Ειδών Μονοπωλίου. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται προσωρινώς στο Τμήμα Αποθηκών Διεύθυνσης ΕΖ της ΕΖΛΘ. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στην Αποθήκη Αζητήτων. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Α΄Κατηγορίας με βαθμό 5ο Υπαλληλικού Κώδικα.

Ο Λαγός Ιωάννης του Χριστοδούλου γεννήθηκε στην Νικήτη Χαλκιδικής του 1897. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει την Β Γυμνασίου. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση 1917 και υπηρέτησε έφεδρος αξιωματικός με βαθμό του Ανθυπασπιστή. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως φύλακας. Κατά τη μικρή πυρκαγιά που σημειώθηκε τον Δεκέμβριο του 1925 στα όρια της Ζώνης ο Ιωάννης Λαγός μαζί με τον άλλο φύλακα Αθ. Μπαΐρα επέδειξαν εξαιρετικό ζήλο, ο δεύτερος μάλιστα υπέστη και εγκαύματα στα χέρια. Αποφασίστηκε από την Επιτροπεία με ημερήσια διαταγή να δοθεί και στους δύο έπαινος, ενώ να δοθεί στον Μπαΐρα 500 δρχ για τα φάρμακα και τη θεραπεία των εγκαυμάτων. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Στις 10 Νοεμβρίου 1926 προάγεται σε επόπτη θυρών. Την 1η Σεπτεμβρίου 1926 του ανατέθηκαν καθήκοντα θυρωρού. Στις 10 Δεκεμβρίου 1926 προήχθη σε θυρωρό με μισθό. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε Επόπτης θυρών Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929. Στις 4 Μαρτίου 1935 του απενεμήθηκε έπαινος για «εξαίρετον φιλεργία και ζήλο και άλλας προσπαθείας του» γιατί συνέβαλε στην πρόληψη πλημμύρας ίσως ζημιές σε αποθήκες κατά «ραγδαιοτάτη βροχήν» τη νύκτα στις 9 Ιανουαρίου 1936. Στις 24 Ιουλίου 1936 τιμωρήθηκε με επίπληξη επειδή υπέβαλε αναφορά σε ύφος ανευλαβές.
Στις 23 Ιουλίου 1938 έγινε υπαρχιφύλακας έχοντας το βαθμό του γραμματέα Β΄.Στις 28 Οκτωβρίου 1940 στρατεύθηκε. Στις 15 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο 4ο Αστυνομικό Τμήμα (Διαχείριση Δελτίων και Τροφίμων). Στις 12 Νοεμβρίου 1941 επανήλθε στην υπηρεσία.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.
Στις 16 Απριλίου 1945 διατάχθηκε να επιστρέψει από την απόσπαση του στο Διεθνή Ερυθρό Σταυρό. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προήχθη σε υπαρχιφύλακας αλλά με το βαθμό του γραμματέα Α΄. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1947 αποσπάται προσωρινά στο Τμήμα Μεταφορών. 20 Σεπτεμβρίου 1950 επανέρχεται στη προηγούμενη θέση του. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Στάβλων της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο του ΥΚ.