Εμφανίζει 14 αποτελέσματα

Ο Μιχαήλ Φουντούκης του Παναγιώτη και της Αριστέας γεννήθηκε το 1919 στην Προύσα της Μικράς Ασίας, αλλά μεγάλωσε στις Σέρρες Είχε το Εθνικό Αγροτικό Ορφανοτροφείο Αρρένων Σερρών. Ήταν έγγαμος με τη Σοφία Μαραγκάκη και από το γάμο προέκυψαν δύο παιδιά, ένα αγόρι ο Παναγιώτης (1949) και ένα κορίτσι, η Ευγενία (1948). Στις 13 Δεκεμβρίου 1957 έλαβε πτυχίο οδηγού ελκυστήρα. Υπηρέτησε τη θητεία του από 1 Μαρτίου 1940 έως την 1 Μαΐου 1941 κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, ενώ υπηρέτησε και κατά διαστήματα την περίοδο από 12 Απριλίου 1945 έως 23 Ιουνίου 1952. Την περίοδο από 3 Αυγούστου 1943 έως 31 Μαρτίου 1945 εργάστηκε στην Υπηρεσία Έλξεως Υλικού των Σιδηροδρόμων του Ελληνικού Κράτους (ΣΕΚ). Από τις 22 Φεβρουαρίου 1949 έως 24 Ιουλίου 1949 απασχολήθηκε στα έργα αποκατάστασης των ΣΕΚ. Από 22 Νοεμβρίου 1949 έως 21 Φεβρουαρίου 1950 απασχολήθηκε ως έκτακτος υπάλληλος τεχνίτης οδηγός αυτοκινήτου. Από 23 Φεβρουαρίου 1950 έως 26 Αυγούστου 1950 εργάστηκε ως βοηθός εφαρμοστού έργων αποκαταστάσεως ΣΕΚ και από 26 Αυγούστου 1950 ως τακτικός σπί συμβάσει υπάλληλος. Την 1 Φεβρουαρίου 1952 μονιμοποιήθηκε ως θερμαστής. Θα απολυθεί από τους ΣΕΚ στις 16 Ιουνίου 1953.
Στις 24 Νοεμβρίου 1952 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως οδηγός τρακτέρ ελκυστήρα ως έκτακτος υπάλληλος στο μηχανολογικό Τμήμα της Τεχνικής Υπηρεσίας. Στις 12 Ιουνίου 1958 διορίστηκε ως τακτικός υπάλληλος στο Μηχανολογικό Τμήμα της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών με απόσπαση στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ ως οδηγός χειριστής ελκυστήρων και γερανών με τον 8ο βαθμό του Β7 Κλάδου Τεχνικών Β΄ Κατηγορίας. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε επειδή συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη υπηρεσία. Στις 21 Οκτωβρίου 1967 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Στις 21 Οκτωβρίου 1970 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Στις 20 Οκτωβρίου 1975 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 κατατάχθηκε στον κλάδο ΜΕ5 Τεχνιτών σύμφωνα με το νέο βαθμολόγιο. Στις 26 Μαΐου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Κωνσταντίνος Σταυρίδης του Νικολάου και της Ελένης γεννήθηκε το 1922 Κωνσταντινούπολη, ήταν άγαμος, απόφοιτος εξατάξιου γυμνασίου αρρένων Θεσσαλονίκης. Ήταν σχεδιαστής καθώς από το 1939 και μέχρι την κήρυξη του πολέμου εργαζόταν στο αρχιτεκτονικό γραφείο Γεωργίου Μανούση. Από την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο το 1943 έως την αποχώρηση των Γερμανών από τη χώρα είχε εργαστεί στη γενική Οικοδομική Εταιρεία υπό τον Τηλέμαχο Λαζαρίδη. Στη συνέχεια εργάστηκε ως επιβλέπων εργοδηγός στην 277 μονάδα Μηχανικού του Αγγλικού Στρατού και στα έργα της διαστρώσεως του αεροδρομίου Σέδες, την οδοποιία της οδού Θεσσαλονίκης-Γιδά και εντός της πόλης της Θεσσαλονίκης καθώς και στην επισκευή των στρατώνων Ιππικού Μικρών Εμβόλων. Είχε παντρευτεί την Χρυσούλα Σίμου και από το γάμος τους προέκυψαν δύο παιδιά, η Ελένη (1950) και Φωτεινή (1957).
Στις 29 Αυγούστου 1945 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος διαλογέας για τη συμπλήρωση της ομάδας διαλογής εμπορευμάτων παραλίας στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων.
Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 τοποθετήθηκε προσωρινά ως βοηθός λογιστής στο Γραφείο Έκδοσης Τιμολογίων στο Τμήμα Εισαγωγής και Αποταμιεύσεως με καθήκοντα την έκδοση τιμολογίων τόσο του Δημοσίου (Α.Τ.Ε) όσο και γενικών εμπορευμάτων όταν αυτά άρχισαν να εισάγονται από το 1948 καθώς και την αλληλογραφία. Στις 23 Ιουνίου 1947 απολύθηκε λόγω στράτευσης μέχρι την επαναπρόσληψη του στις 14 Αυγούστου 1947 και την εκ' νέου αποχώρηση του για στράτευση στις 16 Ιουνίου 1948 και την αποστράτευση του στις 6 Ιουλίου 1948. Στις 22 Αυγούστου 1949 ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα Αποθηκεύσεων, ενώ την 13η Φεβρουαρίου 1950 κρίθηκε ικανός να εργαστεί από την υγειονομική επιτροπή του ΙΚΑ, κατόπιν σχετικής παραπομπής του. Στις 18 Δεκεμβρίου 1953 αποσπάστηκε στην Τεχνική Υπηρεσία της νέας ΕΖΛΘ ως σχεδιαστής και στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Τεχνικών Μελετών της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών. Στις 30 Νοεμβρίου 1957 προσλήφθηκε και ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός υπάλληλος με 8ο βαθμό του Β6 Κλάδου Σχεδιαστών Β΄ Κατηγορίας. Τα καθήκοντά του ήταν η σχεδίαση υπό κλίμακα σχεδίων τεχνικών έργων εξ αντιγραφής εκ σκαριφημάτων και την παραβολή των συνταχθεισών μελετών, η λήψη επιμετρικών στοιχείων σχετικά με τμήματα εκτελεσθέντων έργων και η σύνταξη των σχετικών επιμετρήσεων καθώς και ο έλεγχος συντελεσθεισών επιμετρήσεων και πιστοποιήσεων. Πιο συγκεκριμένα, η σύνταξη σχεδίων των υπό εκτέλεση ή εκτελούμενων έργων, η σύνταξη σχεδίων ηλεκτρολογικών κλπ εγκαταστάσεων, στην ευρύτερη λιμενική περιοχή της ΕΖΛΘ, η επίβλεψη ανέγερσης των μεταλλικών υποστέγων χώρου σιτηρών και περιοχή Λάνκασάιρ, η σύνταξη επιμετρήσεων και λογαριασμών πληρωμής εργολαβιών με την οδηγία του επιβλέποντα μηχανικού, η συντήρηση και λειτουργία του παλιρροιογράφου του ΕΖΛΘ κλπ. Στις 5 Απριλίου 1960 μονιμοποιήθηκε γιατί συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη δοκιμαστική υπηρεσία. Στις 26 Ιανουαρίου 1962 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 5 Ιουλίου 1969 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Στις 5 Μαΐου 1976 προάχθηκε κατ’ εκλογήν στον 4ο βαθμό. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον ΜΕ4 Κλάδο Σχεδιαστών. Στις 10 Ιουνίου 1980 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Σκλαβούνος Κωνσταντίνος του Σπυρίδωνος και της Ρόζας γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1895. Ήταν έγγαμος με την Αιμιλία (γένος Χατζηαποστόλου) και είχαν δύο παιδιά. Ήταν τελειόφοιτος ελληνογαλλικού λυκείου Θεσσαλονίκης. Ανήκε στην κλάση 1914 και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος υπαξιωματικός με το βαθμό του λοχία Μηχανικού Σώματος.

Ο Ελευθέριος Σιδηρόπουλος του Ιωάννη και της Σουζάνας γεννήθηκε στην Αξιούπολη της Παιονίας το 1924. Ο πατέρας του Ιωάννης Σιδηρόπουλος ήταν υπάλληλος της ΕΖΘ. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής η οικογένεια μετοίκησε στην Αξιούπολη όπου ήταν εγκατεστημένος ο παππούς του Επαμεινώνδας. Από την 1η Ιανουαρίου έως τα τέλη Δεκεμβρίου 1942 ο Ελευθέριος διορίστηκε Επόπτης Μύλων ως τελειόφοιτος Γυμνασίου υπαγόμενος στην Υπηρεσία Επισιτισμού του Υπουργείου Εφοδιασμού με τη βοήθεια του και υπό τις διαταγές τότε επάρχου Παιονίας Σταύρου Κωστόπουλο, ο οποίος αργότερα εκτελέστηκε ως δοσίλογος από τον ΕΛΑΣ, και στη συνέχεια υπό τον Ταγματάρχη Αθανάσιο Τασούδη. Καθήκον της εργασίας του ήταν να παρακολουθεί αν οι κομιστές φορτίων σιτηρών προς άλεση ήταν εφοδιασμένοι με σχετικές άδειες εκ μέρους των οικείων Κοινοτήτων και γενικά αν τόσο αυτοί, όσο και οι μυλωθροί συμμορφώνονταν με την υποχρέωση να αφήσουν ορισμένο παρακράτημα το οποίο η αρμόδια επιτροπή κατένεμε σε οικογένειες που είχαν άμεση ανάγκη βοήθειας. Στη συνέχεια αποφοίτησε από το 4ο Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης, ενώ μιλούσε λίγα αγγλικά και γαλλικά.
Προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος διαλογέας στις 8 Νοεμβρίου 1948 αποσπασμένος στο Τμήμα Αποθηκεύσεων ως βοηθός αποθηκάριος. Στις 27 Ιουλίου 1949 αποχώρησε για να υπηρετήσει την στρατιωτική θητεία κατά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου χωρίς όμως να πολεμήσει. Στις 8 Αυγούστου 1949 επέστρεψε στην υπηρεσία μετά την προσωρινή αναβολή κατάταξης από τον στρατό για να εργαστεί στην Αποθήκη 4, μέχρι την εκ νέου αποχώρηση του για τη θητεία του στις 30 Αυγούστου 1949. Με την οριστική απόλυση του από τις τάξεις του στρατού ανέλαβε εκ νέου καθήκοντα στις 8 Σεπτέμβρη 1951 στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων ως σημειωτής. Στις 27 Ιουνίου 1952 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών ως βοηθός αποθηκάριου. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Τιμολογίων και Διαχειρίσεως Κομιστικής, στις 6 Ιουνίου 1955 μεταφέρθηκε στην Τεχνική Υπηρεσία, στις 6 Ιουλίου 1955 επανήλθε στο Τμήμα Τιμολογίων και Διαχειρίσεως Κομιστικής με καθήκοντα την τήρηση των βιβλίων εργασίας των εργατών μονίμων αι εκτάκτων κατά ημέρα και εγγραφή των εργατικών απολαβών που αναλογούν στον καθένα κατά μήνα. Σύνταξη αναλυτικώς των υπέρ του ΙΚΑ αναλογούντων δικαιωμάτων για την περεταίρω αγορά ενσήμων. Σύνταξη πινάκων για το Ταμείο Προνοίας εργατών. Τήρηση αναλυτικού ευρετηρίου όσων εργάστηκαν κατά ημέρα και μήνα. Στις 10 Σεπτέμβρη 1955 αποσπάστηκε ξανά στην Τεχνική Υπηρεσία. Σύνταξη καταστάσεων χορήγησης επιδομάτων προσαύξησης στους εργάτες βάσει των δεδομένων των βασικών απολαβών. Σύνταξη κατάστασης χορήγησης επιδομάτων για τις περιπτώσεις εργασίας των επί ημερισθίω ασχολούμενων εργατών καθώς και για τις απολαβές για δώρα νέου ¨Έτους και Πάσχα. Στις 13 Οκτωβρίου 1955 επανήλθε ξανά στο Τμήμα Τιμολογίων και Διαχειρίσεως Κομιστικής, ενώ από την 1η Ιούλη 1958 προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος με βαθμό 9ο Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Προσωπικού της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών με τα καθήκοντα την αντιγραφή των πρακτικών του Υπηρεσιακού Συμβουλίου και τη σύνταξη μισθοδοτικών καταστάσεων. Στις 20 Ιουνίου 1959 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1959 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ως βοηθός διαχειριστή Αποθήκης 15. Την 1η Ιανουαρίου 1959 μετατέθηκε στο Γραφείο Κομιστικής στο Τμήμα Κομιστικής και Τιμολογίων με καθήκοντα την τακτοποίηση και τήρηση σε βιβλία των στοιχείων επί των απολαβών των εργατών κομιστικής υπηρεσίας. Έκδοση των σχετικών καταστάσεων ΙΚΑ, Ταμείο Προνοίας Υπαλλήλων, επιδομάτων κλπ. Εάν υπάρχει ανάγκη βοηθά στην έκδοση τιμολογίων εισπράξεως. Από 1 Ιανουαρίου 1960 μετατέθηκε στο Γραφείο Τιμολογίων και επικουρικά στο Γραφείο Κομιστικής με έκδοση τιμολογίων είσπραξης και επικουρικά με την τήρηση των βιβλίων και καταστάσεων εργασίας εργατών κομιστικής (του γραφείου Κομιστικής). Στις 16 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε αφού συμπλήρωσε 2ετή δοκιμαστική υπηρεσία. Στις 14 Νοεμβρίου 1962 προάχθηκε στον 8ο βαθμό. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1965 στον 7ο βαθμό. Από 24 Μαΐου 1964 μετατέθηκε στο Τμήμα Γραμματείας της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών με την παραβολή των αποφάσεων εγγράφων και την αντιγραφή των πρακτικών της ΔΣ και ΕΕ, την τήρηση του αρχείου του Διευθυντού των αποφάσεων ΔΣ και ΕΕ. Στις 10 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Στις 11 Ιουλίου 1967 μετατέθηκε στο Τμήμα Προσωπικού της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών με καθήκοντα την έκδοση οικείων καταστάσεων πληρωμής, των αποδοχών και λοιπών αποδοχών και σύνταξης τακτικούς και εκτάκτου προσωπικού, συνταξιούχων κλπ. Από το 1969 χειρίζεται τα μισθολογικά θέματα του προσωπικού του οργανισμού. Συγκεκριμένα, ανέλαβε την εκκαθάριση αποδοχών τακτικού και εκτάκτου προσωπικού, την εκκαθάριση συντάξεων, τη σύνταξη καταστάσεων αποζημιώσεων, εξόδων παραστάσεων, οδοιπορικών κλπ., τήρηση Μητρώου Συνταξιούχων. Στις 20 Ιουλίου 1976 προάχθηκε στον 5ο βαθμό και στις 3 Δεκεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε αυτοδίκαια η κατάταξή του στον ΜΕ1 κλάδο Διοικητικού. Στις 20 Αυγούστου 1980 προάχθηκε στον 40 βαθμό. Στις 9 Νοεμβρίου 1983 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Νικόλαος Μωυσίδης του Αριστείδη και της Σοφίας Ζωγράφου γεννήθηκε το 1927 στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης. Είχε ολοκληρώσει την 6η Δημοτικού. Όταν είχε προσληφθεί στην ΕΖΘ ήταν άγαμος, αλλά στη συνέχεια θα παντρευτεί την Ελένη Δερβάτη με την οποία θα αποκτήσει μια κόρη, την Σοφία. Είχε έναν αδελφό και τρεις αδελφές και για αυτό δεν στρατεύθηκε ως προστάτης οικογενείας.
Στις 21 Φεβρουαρίου 1945 προσλήφθηκε από την ΕΖΘ ως έκτακτος εργάτης καρφωτής.Από 23 Σεπτεμβρίου 1945 αποσπάστηκε ως βοηθός οδηγού Αυτοκινήτου στο Μηχανολογικό Τμήμα στην Τεχνική Υπηρεσία και από 14 Απριλίου 1952 ως χειριστής οδηγός ελκυστήρα. Στις 15 Ιουλίου 1958 ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός υπάλληλος τεχνίτης του Β7 κλάδου τακτικών Β΄ Κατηγορίας ως οδηγό αυτοκινήτων ελκυστήρων στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών ανήκοντας όμως διοικητικά στο Μηχανολογικό Τμήμα της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε αφού συμπλήρωσε 2ετή δοκιμαστική περίοδο. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Στις 20 Οκτωβρίου 1975 προάχθηκε Το 1977 θα αναλάβει την επίβλεψη των τροχοφόρων αυτοκινήτων. Στις 24 Ιουλίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Αριστοτέλης Κιούπης του Νικολάου και της Μορφούλας γεννήθηκε το 1915 στον Άγιο Πρόδρομο Χαλκιδικής. Κατά την παιδική του ηλικία έμεινε ορφανός από πατέρα, ενώ ήταν απόφοιτος Δημοτικού. Το 1936 υπηρέτησε τη θητεία του στη Μοίρα Αυτοκινήτων. Το 1938 απέκτησε δίπλωμα οδηγού και πτυχίο οδηγού ελκυστήρα. Από τον Οκτώβριο 1945 μέχρι 15 Μαΐου 1947 εργαζόταν στην ΥΕΚΑ ως οδηγός. Παντρεύτηκε την Ζαφειρώ Κιούπη από την Θεσσαλονίκη και από το γάμο τους προέκυψαν δύο τέκνα. Η σύζυγός του θα αποβιώσει το 1970.
Στις 20 Νοεμβρίου 1952 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος έκτακτος υπάλληλος με καθήκοντα οδηγού ελκυστήρα (τρακτέρ) και τοποθετήθηκε στο Μηχανολογικό Τμήμα της Τεχνικής Υπηρεσίας. Στις 12 Ιουνίου 1958 προσλήφθηκε στην ΕΖΛΘ ως τακτικός υπάλληλος με καθήκοντα οδηγού χειριστή ελκυστήρων με 8ο βαθμό του Β& κλάδου Τεχνιτών Β΄ Κατηγορίας στο Μηχανολογικό Τμήμα της Διεύθυνσης τεχνικών Υπηρεσιών. Ταυτόχρονα, ήταν αποσπασμένος στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και μεταφορών της Ελευθέρας Ζώνης. Στο ένα Τμήμα θα εντάσσεται διοικητικά και στο άλλος τακτικά. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε ε[επειδή συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη δοκιμαστική υπηρεσία. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1965 προάχθηκε κατ’ αρχαιότητα στο βαθμό 7ο. Το 1968 εκτός από οδηγός-χειριστής ελκυστήρα θα αναλάβει και χειριστής αυτοκινούμενου γερανού (Lorain. Στις 11 Ιουλίου 1969 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Το 1970 επιπλέον θα είναι και οδηγός μηιφορτηγού. Στις 20 Οκτωβρίου 1975 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξη στον Κλάδο ΜΕ5 Τεχνιτών. Την 1 Ιανουαρίου 1981 συνταξιοδοτήθηκε.