Showing 16 results

Ο Νικόλαος Δημητρόπουλος ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1932 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Το 1962 ανέλαβε Διευθυντής Δημοσίων Έργων Μακεδονίας.Ο Ο Νικόλαος Δημητρόπουλος συμμετείχε στη δέκατη περίοδο του ΔΣ ΕΖΛΘ ως Διευθυντής Δημοσίων Έργων Μακεδονίας. Στις 19 Ιουλίου 1964 θα είναι η τελευταία παρουσία του στο ΔΣ της ΕΖΛΘ. θα τον διαδεχθεί ο Κωνσταντίνος Λασιθιωτάκης. Ο Νικόλαος Δημητρόπουλος συμμετείχε στο ΔΣ της ΕΖΛΘ ως Διευθυντής Δημοσίων Έργων Μακεδονίας στη δέκατη τέταρτη και στην τελευταία δέκατη πέμπτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ που είχε διοριστεί από τη δικτατορική κυβέρνηση. Στις 20 Δεκεμβρίου 1968 αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης. Τον διαδέχθηκε ο Σοφοκλής Σχοτσανίτη.

Ο Σεραφείμ Γιαννόπουλος συμμετείχε στη Διοικητική Επιτροπή του ΕΒΕΘ. Στις 19 Οκτωβρίου 1967 συμμετείχε στο ΔΣ που διορίστηκε από τη δικτατορική κυβέρνηση με πρόεδρο τον Μιχαήλ Διαμαντή. Ο ίδιος αναλαμβάνει ταμίας. Η Διοικητική Επιτροπή ήταν: Μιχαήλ Διαμαντής – Πρόεδρος, Νικόλαος Καπετανάκης – Α’ Αντιπρόεδρος, Αντώνιος Τζίκας- Β’ Αντιπρόεδρος, Σεραφείμ Γιαννόπουλος –Ταμίας, Απόστολος Κλεώπας - Γεν. Γραμματέας. Θα παραμείνει μέχρι την επαναφορά ΔΣ του 1966 και πρόεδρο τον Βασίλειο Πετρίδη. Με την ιδιότητα του αντιπροσώπου του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου, αλλά και του Εμπορικού Συλλόγου ταυτόχρονα, ο Σεραφείμ Γιαννόπουλος θα συμμετέχει στο ΔΣ της ΕΖΛΘ.

Δέκατη Πέμπτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1967-6-10 έως 1970-2-28
Στις 30 Ιουνίου 1967 ο Σεραφείμ Γιαννόπουλος θα συμμετέχει ως αντιπρόσωπος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου, αλλά και ταυτόχρονα του Εμπορικού Συλλόγου .

Ο Λάμπρος Τσούρας ήταν τελωνειακός υπάλληλος και Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης με 2ο βαθμό. Στη δέκατη πέμπτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ,ο Λάμπρος Τσούρας ανέλαβε αντιπρόσωπος των Τελωνείων στο ΔΣ της ΕΖΛΘ από 30 Αυγούστου 1968. Αποχώρησε στις 30 Οκτωβρίου 1969.

Ο Κοττεάκος Γρηγόριος του Ιωάννη ήταν πολιτικός μηχανικός. Έλαβε πτυχίο το 1947. Το 1969 ήταν προϊστάμενος της 8ης Περιφερειακής Διεύθυνσης Δημοσίων Έργων Θεσσαλονίκης. Με αυτήν την ιδιότητα έγινε μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ. Ο Κοττεάκος Γρηγόριος ήταν αντιπρόσωπος της Διεύθυνσης Δημοσίων Έργων στο ΔΣ της ΕΖΛΘ από 2 Μαΐου 1969.

Το πρώτιστο μέλημα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του νέου ΔΣ στις 5 Δεκεμβρίου 1953 ήταν η αναζήτηση και η επιλογή κατάλληλου προσώπου για την πλήρωση της θέσης του γενικού Διευθυντή. Σύμφωνα με τον ιδρυτικό νόμο, ο γενικός Διευθυντής είναι το τρίτο όργανο της Διοίκησης μετά το Διοικητικό Συμβούλιο και την Εκτελεστική Επιτροπή. Έχει τέτοιο χαρακτήρα η θέση του ώστε είναι αδύνατη η κίνηση των Υπηρεσιών χωρίς τη σύμπραξή του. Ο Γενικός Διευθυντής διαδραματίζει ενεργό και πρωτεύοντα ρόλο στη Διοίκηση γιατί βρίσκεται στην κορυφή της διοικητικής πυραμίδας, αλλά και επειδή σύμφωνα με το νόμο αναλαμβάνει σημαντικές αρμοδιότητες οι οποίες τον καθιστούν σοβαρό όργανο για την άσκηση της Διοίκησης.
Το νέο ΔΣ ορίζει προσωρινό αναπληρωτή γενικό διευθυντή τον Χαράλαμπο Μιχαηλίδη, διευθυντή της τέως ΕΖΘ για τις αρμοδιότητες της ΕΖΘ και τον διευθυντή του ΛΤΘ Σωτήριο Κουκίδη για τις αρμοδιότητες του τέως ΛΤΘ. Στις 21 Δεκεμβρίου 1953 συζητήθηκε το θέμα του ορισμού αναπληρωτή Γενικού Διευθυντή. Προτάθηκε ο ορισμός ενός προσωρινού Γενικού Διευθυντή από τα μέλη της Επιτροπείας. αρχικά μάλιστα προτάθηκε ο πολιτικός μηχανικός και εκπρόσωπος του ΤΕΕ Ηρακλής Λευκόπουλος, τελικά όμως ανέλαβε ο κεντρικός Λιμενάρχης Μιχαήλ Σακάρης. Κατά την ψηφοφορία μειοψήφησε ο πρόεδρος Σταύρος Αντωνιάδης με το σκεπτικό ότι οι δύο ιδιότητες είναι ασύμβατες. Το ζήτημα του γενικού Διευθυντή θα απασχολήσει το ΔΣ σε πολλές συνεδριάσεις. Αρχικά αποφασίστηκε να παραχωρηθούν κάποιες εκτελεστικές αρμοδιότητες στον Διευθυντή της ΕΖΘ Χαράλαμπο Μιχαηλίδη. Στη συνέχεια το θέμα απασχόλησε τη συνεδρίαση στην οποία ήταν παρών ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, υπουργός Δημοσίων Έργων. Ο υπουργός πρότεινε το ΔΣ να εισηγηθεί υποψηφίους και με βάση αυτήν την πρόταση τα αρμόδια υπουργεία να αποφασίσουν το διορισμό του, ενώ συμβούλεψε αύξηση των αποδοχών μέσω της αύξησης των αποζημιώσεων κινήσεως. Αποφασίστηκε η αποζημίωση να είναι 3 ή 3,5 εκατομμύρια και τα έξοδα κίνησης περί των 2 εκατομμυρίων το έτος. Στις 13 Ιανουαρίου 1954, το ΔΣ έφερε ως πρόταση τους Νικόλαο Σταυρόπουλο, και τον Απόστολο Αηδονά. Ο πρώτος ήταν πρώην Διευθυντή της Οθωμανικής Τράπεζας, είχε αναπτύξει έντονη κοινωνική δράση και εκείνη την περίοδο ήταν εκκαθαριστής της Τράπεζας Χίου. Τα προσόντα του θεωρούνται γνωστά και ο ίδιος "φλέγεται από την επιθυμίαν του υπηρετείν." Βέβαια, όπως σημειώνεται από τον πρόεδρο Αντωνιάδη στο ΔΣ, δεν διαθέτει λιμενικές γνώσεις, ενώ πιθανόν η αποζημίωση να φανεί μικρή στον Σταυρόπουλο. Ο δεύτερος ήταν τότε τέως βουλευτής Θεσσαλονίκης και είχε ήδη διατελέσει επιθεωρητής της ΔΕΘ. Ο Αντωνιάδης αναφέρει πως τον γνωρίζει προσωπικά: "είναι νέος με ηθικά προσόντα και τιμιότητα". Ο πρόεδρος του εξέθεσε το ζήτημα του μισθού και του όγκου των εργασιών σε ένα τόσο μεγάλο οργανισμό. Ο Αηδονάς απάντησε ότι φιλοδοξεί να "να ειργασθή ως θεσσαλονικεύς και να υπηρετήση τον Λιμένα του τόπου του. Αναγνωρίζει ότι ο αγών θα είναι τραχύς και ετόνισεν ότι θα αφιερώσει και θα καταβάλη μάλιστα όλας του τας ικανότητας εάν ετιμάτο με το αξίωμα του γενικού Διευθυντού". Ο πρόεδρος ζήτησε την άποψη και του Υπουργού Δημοσίων ¨Εργων και του Γενικού Διοικητή Βορείου Ελλάδας. Αυτοί αρνήθηκαν να επέμβουν στο θέμα για να υπάρχει αποκλειστική ευθύνη του ΔΣ. Συγκεκριμένα, προσπάθησε να εκμαιεύσει κάποια γνώμη, αλλά δεν τα κατάφερε. Ωστόσο, τείνει να πιστεύει πως θα έβλεπαν ευμενώς την εκλογή του Αηδονά. Επίσης, ο Σταυρόπουλος κατοικεί στην Αθήνα. Οι Πετρίδης, κύρτσης και Λευκόπουλος πρότειναν αναβολή της συζήτησης του θέματος, αλλά η πρόταση δεν εγκρίθηκε και τελικά υπερψηφίστηκε ο Απόστολος Αηδονάς. Ουσιαστικά, η ΕΖΛθ θα αποκτήσει Γενικό Διευθυντή μόλις τρεις μήνες μετά τη συγχώνευση των δύο οργανισμών. Η εκλογή του Α. Αηδονά θα θεωρηθεί επιτυχής από το ΔΣ και η συνδρομή του στο έργο της Διοίκησης αξιόλογη και η συνεργασία με το ΔΣ θα χαρακτηριστεί αρμονική.

Ο Παντελής Ρωμανός του Κωνσταντίνου και της Κυριακής γεννήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1920. Ήταν έγγαμος και είχε πτυχίο ΑΣΟΕΕ. Ήταν ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος. Το 1958-1961 ήταν υπολιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Λιμένα Θεσσαλονίκης. Κατά τη δεκαετία του 1970 είναι Αρχιπλοίαρχος εν αποστρατεία. Ήταν μέλος στο Ροταριανό Όμιλο Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ το 1958, κεντρικός λιμενάρχης και μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ από τον Δεκέμβρη του 1968 και αργότερα Γενικός Διευθυντής του ΟΛΘ. Στην πέμπτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ, στις 1958-10-20 και Στην όγδοη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ στις 1961-6-21 ο Παντελής Ρωμανός αναπληρώνει τον κεντρικό λιμενάρχη Χριστόδουλο Σαρόγλου στη θέση του στο ΔΣ ΕΖΛΘ. Στη δέκατη πέμπτη περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ, στις 20 Δεκεμβρίου 1968 ο Παντελής Ρωμανός αναλαμβάνει μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ ως κεντρικός λιμενάρχης στο ΔΣ που έχει διοριστεί από τη δικτατορική κυβέρνηση.

Ο Αλέξανδρος Σακλαμπάνης ήταν Πολιτικός μηχανικός. Έλαβε πτυχίο το 1937. Ήταν μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ ως αντιπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης. Στη δέκατη πέμπτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ, στις 30 Ιουνίου 1967 ανέλαβε μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ ως αντιπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης στο ΔΣ που ορίστηκε μετά την επιβολή της δικτατορίας.

Ο Ροβήρος Δαβελόπουλος ήταν ναυτικός πράκτορας. Από το 1068 έως το 1974 συμμετείχε στο ΔΣ του Συλλόγου Ναυτικών Πρακτόρων. Στις 10 Ιουνίου 1967, λίγους μήνες μετά το απριλιανό πραξικόπημα, με βάση τον Αναγκαστικό Νόμο 4/1967 και 12/1967 της νέας δικτατορικής κυβέρνησης το ΔΣ της ΕΖΛΘ όπως και όλα τα ΔΣ των ΝΠΔΔ παύονται. Στις 30 Ιουνίου 1967 ο Ροβήρος Δαβελόπουλος θα συμμετέχει ως αντιπρόσωπος του Συλλόγου Ναυτικών Πρακτόρων στο ΔΣ της ΕΖΛΘ.

Ο Λάζαρος Κτενίδης ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος, Διευθυντής του Δ Τελωνείου Θεσσαλονίκης το 1967. Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε στο ΔΣ της ΕΖΛΘ. Τον Αύγουστο του 1968 θα μετατεθεί στην Αθήνα. Στις 30 Ιουνίου 1967 ανέλαβε μέλος στη δέκατη πέμπτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ ως αντιπρόσωπος των Τελωνείων στο ΔΣ που ορίστηκε μετά την επιβολή της δικτατορίας. Η τελευταία του παρουσία ήταν στις 20 Αυγούστου 1968.

Ο Μιλτιάδης Κάμαρης λιμενικός και διετέλεσε κεντρικός λιμενάρχης Θεσσαλονίκης το 1967. Κατά τη δεκαετία του 1940 υπηρέτησε Δόκιμος Σημαιοφόρος από 10 Απριλίου 1941 μέχρι 27 Απριλίου 1941 στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά. Το 1967 ανέλαβε κεντρικός Λιμενάρχης Θεσσαλονίκης και με αυτήν την ιδιότητα διετέλεσε μέλος και αντιπρόεδρος του ΔΣ ΕΖΛΘ. Στις 21 Ιουλίου 1967 ανέλαβε μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ που ορίστηκε μετά την επιβολή της δικτατορίας. Στις 25 Αυγούστου 1967 ανέλαβε αντιπρόεδρος ΔΣ ΕΖΛΘ. Η τελευταία του παρουσία σε συνεδρίαση ήταν στις 13 Δεκεμβρίου 1968.