Εμφανίζει 12 αποτελέσματα

Ο Δημήτριος Ασσιόγλου ήταν βιομήχανος και μέλος της διοικούσας επιτροπής του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ, της Επιτροπείας ΛΤΘ και του Διοικητικού Συμβουλίου ΕΖΛΘ. Ήταν ένα από τα μακροβιότερα μέλη της διοίκησης των οργανισμών λιμένα. Ο Ασσιόγλου Δημήτριος συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 21 Δεκεμβρίου 1951 το ΕΒΕΘ ανακοινώνει την παραίτηση του Παρμενίωνα Στεργίου και την εκλογή του Δημητρίου Ασίογλου στη θέση του δεύτερου εκπροσώπου του. Ο Ασίογλου αναλαμβάνει από 28 Δεκεμβρίου 1951. Παράλληλα, συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 1 Φεβρουαρίου 1952 ως δεύτερος αντιπρόσωπος ΕΒΕΘ. Σσυμμετείχε στην ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 14 Μαΐου 1953. Συμμετείχε στην πρώτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 28 Μαΐου 1954 ως αντικαταστάτης του Κύρου Κύρτση. Ειδικότερα, αναφέρεται πως ο Κύρος Κύρτσης παραιτήθηκε και γι' αυτό διορίσθηκε νέο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου ΕΖΛΘ για την εκπροσώπηση του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου, ο Ασσιόγλου Δημήτριος. Συμμετείχε στη δεύτερη έως και δέκατη τρίτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ. Στις 10 Ιουνίου 1967, λίγο μετά το απριλιανό πραξικόπημα, με βάση τον Αναγκαστικό Νόμο 4/1967 και 12/1967 της νέας δικτατορικής κυβέρνησης το ΔΣ της ΕΖΛΘ όπως και όλα τα ΔΣ των ΝΠΔΔ παύονται. Ο Δημήτριος Ασσίογλου δεν θα συμμετέχει στο νέο ΔΣ. Ο ίδιος έλαβε το λόγο μετά τον απερχόμενο πρόεδρο Βασίλειο Πετρίδη και λέει ότι "διακατέχεται από μεγάλης συγκινήσεως την στιγμήν αυτήν καθ' ην πρόκειται να αποχωρήση του Οργανισμού μετά μίαν εικοσαετίαν και πλέον θητείας του ως Συμβούλου. Θέλω να πιστεύω ότι τυγχάνω ο αρχαιότερος των συμβούλων εκλεγόμενος συνεχώς ως εκπρόσωπος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της πόλεώς μας και μετέσχω εις αυτό από της πρώτης μεταπολεμικής συνθέσεώς του μέχρι σήμερον. Νομίζω ότι όλοι μαζί επράξαμε το καθήκον μας με μόνον γνώμονα ορθάς λύσεις εις τα θέματα του Οργανισμού. Αισθάνομαι εαυτόν υποχρεωμένον να εκφράσω προς υμάς κ. πρόεδρε ως και προς τους αξιοτίμους κκ Συμβούλους τας θερμάς ευχαριστίας μου δια την αμέριστον συμπαράστασιν σας το κοινόν σκοπόν και την ιδιαιτέρα εκτίμησιν προς το προσωπικόν του. τας ιδίας ευχαριστίας απευθύνω προς τον κ. Γ. Δευθυντήν, τους κκ Διευθυντάς και προϊσταμένους των υπηρεσιών ως και εις άπαν το προσωπικόν του οργανισμού. Καταλήγων εύχομαι όπως και το διάδοχον Συμβούλιον συνεχίση με τον αυτόν ζήλον και αφοσίωσιν το έργον μας επ αγαθώ του οργανισμού, της πόλεως και της εθνικής οικονομίας.

Το πρώτιστο μέλημα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του νέου ΔΣ στις 5 Δεκεμβρίου 1953 ήταν η αναζήτηση και η επιλογή κατάλληλου προσώπου για την πλήρωση της θέσης του γενικού Διευθυντή. Σύμφωνα με τον ιδρυτικό νόμο, ο γενικός Διευθυντής είναι το τρίτο όργανο της Διοίκησης μετά το Διοικητικό Συμβούλιο και την Εκτελεστική Επιτροπή. Έχει τέτοιο χαρακτήρα η θέση του ώστε είναι αδύνατη η κίνηση των Υπηρεσιών χωρίς τη σύμπραξή του. Ο Γενικός Διευθυντής διαδραματίζει ενεργό και πρωτεύοντα ρόλο στη Διοίκηση γιατί βρίσκεται στην κορυφή της διοικητικής πυραμίδας, αλλά και επειδή σύμφωνα με το νόμο αναλαμβάνει σημαντικές αρμοδιότητες οι οποίες τον καθιστούν σοβαρό όργανο για την άσκηση της Διοίκησης.
Το νέο ΔΣ ορίζει προσωρινό αναπληρωτή γενικό διευθυντή τον Χαράλαμπο Μιχαηλίδη, διευθυντή της τέως ΕΖΘ για τις αρμοδιότητες της ΕΖΘ και τον διευθυντή του ΛΤΘ Σωτήριο Κουκίδη για τις αρμοδιότητες του τέως ΛΤΘ. Στις 21 Δεκεμβρίου 1953 συζητήθηκε το θέμα του ορισμού αναπληρωτή Γενικού Διευθυντή. Προτάθηκε ο ορισμός ενός προσωρινού Γενικού Διευθυντή από τα μέλη της Επιτροπείας. αρχικά μάλιστα προτάθηκε ο πολιτικός μηχανικός και εκπρόσωπος του ΤΕΕ Ηρακλής Λευκόπουλος, τελικά όμως ανέλαβε ο κεντρικός Λιμενάρχης Μιχαήλ Σακάρης. Κατά την ψηφοφορία μειοψήφησε ο πρόεδρος Σταύρος Αντωνιάδης με το σκεπτικό ότι οι δύο ιδιότητες είναι ασύμβατες. Το ζήτημα του γενικού Διευθυντή θα απασχολήσει το ΔΣ σε πολλές συνεδριάσεις. Αρχικά αποφασίστηκε να παραχωρηθούν κάποιες εκτελεστικές αρμοδιότητες στον Διευθυντή της ΕΖΘ Χαράλαμπο Μιχαηλίδη. Στη συνέχεια το θέμα απασχόλησε τη συνεδρίαση στην οποία ήταν παρών ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, υπουργός Δημοσίων Έργων. Ο υπουργός πρότεινε το ΔΣ να εισηγηθεί υποψηφίους και με βάση αυτήν την πρόταση τα αρμόδια υπουργεία να αποφασίσουν το διορισμό του, ενώ συμβούλεψε αύξηση των αποδοχών μέσω της αύξησης των αποζημιώσεων κινήσεως. Αποφασίστηκε η αποζημίωση να είναι 3 ή 3,5 εκατομμύρια και τα έξοδα κίνησης περί των 2 εκατομμυρίων το έτος. Στις 13 Ιανουαρίου 1954, το ΔΣ έφερε ως πρόταση τους Νικόλαο Σταυρόπουλο, και τον Απόστολο Αηδονά. Ο πρώτος ήταν πρώην Διευθυντή της Οθωμανικής Τράπεζας, είχε αναπτύξει έντονη κοινωνική δράση και εκείνη την περίοδο ήταν εκκαθαριστής της Τράπεζας Χίου. Τα προσόντα του θεωρούνται γνωστά και ο ίδιος "φλέγεται από την επιθυμίαν του υπηρετείν." Βέβαια, όπως σημειώνεται από τον πρόεδρο Αντωνιάδη στο ΔΣ, δεν διαθέτει λιμενικές γνώσεις, ενώ πιθανόν η αποζημίωση να φανεί μικρή στον Σταυρόπουλο. Ο δεύτερος ήταν τότε τέως βουλευτής Θεσσαλονίκης και είχε ήδη διατελέσει επιθεωρητής της ΔΕΘ. Ο Αντωνιάδης αναφέρει πως τον γνωρίζει προσωπικά: "είναι νέος με ηθικά προσόντα και τιμιότητα". Ο πρόεδρος του εξέθεσε το ζήτημα του μισθού και του όγκου των εργασιών σε ένα τόσο μεγάλο οργανισμό. Ο Αηδονάς απάντησε ότι φιλοδοξεί να "να ειργασθή ως θεσσαλονικεύς και να υπηρετήση τον Λιμένα του τόπου του. Αναγνωρίζει ότι ο αγών θα είναι τραχύς και ετόνισεν ότι θα αφιερώσει και θα καταβάλη μάλιστα όλας του τας ικανότητας εάν ετιμάτο με το αξίωμα του γενικού Διευθυντού". Ο πρόεδρος ζήτησε την άποψη και του Υπουργού Δημοσίων ¨Εργων και του Γενικού Διοικητή Βορείου Ελλάδας. Αυτοί αρνήθηκαν να επέμβουν στο θέμα για να υπάρχει αποκλειστική ευθύνη του ΔΣ. Συγκεκριμένα, προσπάθησε να εκμαιεύσει κάποια γνώμη, αλλά δεν τα κατάφερε. Ωστόσο, τείνει να πιστεύει πως θα έβλεπαν ευμενώς την εκλογή του Αηδονά. Επίσης, ο Σταυρόπουλος κατοικεί στην Αθήνα. Οι Πετρίδης, κύρτσης και Λευκόπουλος πρότειναν αναβολή της συζήτησης του θέματος, αλλά η πρόταση δεν εγκρίθηκε και τελικά υπερψηφίστηκε ο Απόστολος Αηδονάς. Ουσιαστικά, η ΕΖΛθ θα αποκτήσει Γενικό Διευθυντή μόλις τρεις μήνες μετά τη συγχώνευση των δύο οργανισμών. Η εκλογή του Α. Αηδονά θα θεωρηθεί επιτυχής από το ΔΣ και η συνδρομή του στο έργο της Διοίκησης αξιόλογη και η συνεργασία με το ΔΣ θα χαρακτηριστεί αρμονική.

Ο Δημήτριος Γιάκος ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Την περίοδο από Ιούλιο του 1940 έως 20 Απριλίου 1951 είχε το βαθμό του σημαιοφόρου και υπηρετούσε στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά. Τον Αύγουστο του 1948 υπηρετούσε στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης ως υπολιμενάρχης. Στις 8 Δεκεμβρίου 1964 ανέλαβε κεντρικός Λιμενάρχης.

Ένατη περίοδος επιτροπείας ΕΖΘ από 1947-4-16 έως 1950-3-31
Ο Δημήτρης Γιάκος συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 16 Απριλίου 1947 ως εκπρόσωπος του Κεντρικού Λιμεναρχείου. Ο Γιάκος αναπλήρωνε τον Σάκαρη Μιχαήλ στη θέση του εκπροσώπου του λιμεναρχείου.

Έβδομη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ από 1947-4-17 έως 1950-4-28
Ο Γιάκος Δημήτριος συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 28 Ιουλίου 1948 ως αναπληρωτής του κεντρικού λιμενάρχη Σάκαρη Μιχαήλ.

Δέκατη περίοδος επιτροπείας ΕΖΘ από 1950-5-9 έως 1953-12-5
Ο Γιάκος Δημήτριος συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 12 Μαΐου 1950 ως αναπληρωτής του Κεντρικού Λιμενάρχη Σακάρη Μιχαήλ.

Όγδοη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ από 1950-5-9 έως 1953-5-8
Ο Γιάκος Δημήτριος συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 9 Ιουνίου 1950 ως αναπληρωτής του Κεντρικού Λιμενάρχη Σακάρη Μιχαήλ.

Ενδέκατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1963-12-6 έως 1964-12-4
Ο Γιάκος Δημήτριος συμμετείχε από τις 9 Δεκεμβρίου 1963 στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ ως κεντρικός Λιμενάρχης λιμένος Θεσσαλονίκης.

Δωδέκατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1964-12-9 έως 1965-12-8
Ο Γιάκος Δημήτριος συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ ως κεντρικός Λιμενάρχης λιμένος Θεσσαλονίκης.

Δέκατη Τρίτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1965-12-4 έως 1965-12-9
Ο Γιάκος Δημήτριος συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ ως κεντρικός Λιμενάρχης λιμένος Θεσσαλονίκης. Στις 10 Ιουνίου 1967, λίγο μετά το απριλιανό πραξικόπημα, με βάση τον Αναγκαστικό Νόμο 4/1967 και 12/1967 της νέας δικτατορικής κυβέρνησης το ΔΣ της ΕΖΛΘ όπως και όλα τα ΔΣ των ΝΠΔΔ παύονται. Ο Δημήτριος Γιάκος θα συμμετέχει στο νέο ΔΣ. Θα αποχωρήσει όμως καθώς μετατεθεί στην Αθήνα στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. Η τελευταία επίσημη παρουσία θα είναι στις 14 Ιουλίου 1967. Ωστόσο, στις 21 Ιουλίου 1967 ήλθε για να χαιρετίσει το ΔΣ και να παρουσιάσει τον νέο Κεντρικό Λιμενάρχη Μιλτιάδη Κάμαρη. Λαμβάνοντας το λόγο είπε: " Αισθάνομαι λύπην και συγκίνηση διότι εγκαταλείπω την πόλιν της Θεσσαλονίκης εν τη οποία συνδέθην με εκλεκτά μέλη της κοινωνίας και εν τω λιμένι της οποίας προσέφερα τας υπηρεσίας μου εν συνεργασία και μετά των αξιοτίμων μελών της Διοικήσεως του Οργανισμού Λιμένος. Την λύπην όμως ταύτην διαδέχεται αίσθημα χαράς διότι εις την θέσιν μου ετοποθετήθη ο κ. Κάμαρης εις εκ των διαπρεπεστέρων αξιωματικών του λιμενικού Σώματος με πλουσίας περγαμηνάς εν τη Υπηρεσία του. αποχωρών εκ του Διοικητικού Συμβουλίου θα διατηρήσω βαθείαν εις την μνλημην μου και ζωηρόν εις την σκέψιν μου την ανάμνησιν της τόσο γονίμου και αρμονικής συνεργασίας εν Διοικητικώ Συμβουλίω το οποίον τόσα επέτυχε μέχρι σήμερον και το οποίον υπό την νέαν σύνθεσίν του πιστεύω ότι θα αποδώση πολύ περισσότερα. Ευχαριστώ τους πάντας δια την τιμήν και την αγάπην με την οποίαν με περιεβάλλετε, δια την ιδιαιτέραν στοργήν, κατανόησιν και συμπάθειαν την οποίαν επιδείξατε έναντι της Υπηρεσίας μου και εμού προσωπικώς. Άλλωστε η Υπηρεσία του Κεντρικού Λιμεναρχείου έρχεται πάντοτε αρωγός εις το έργον και τας επιδιώξεις του Οργανισμού δια την κανονικήν λειτουργίαν και την προαγωγήν του λιμένος. Εύχομαι ευόδωσιν των προσπαθειών σας και επιτυχίαν εις το έργον σας δια την πρόοδον του λιμένος." Ο πρόεδρος Παρμενίων Στεργίου απάντησε ότι λυπάται γιατί το λιμάνι στερείται έναν εκλεκτόν στέλεχος του οποίου η έξοχος δράση στο λιμάνι και την πόλη της Θεσσαλονίκης άφησε ζωηρά ίχνη και εξαίρετες εντυπώσεις.

Η πρώτη συνεδρίαση της Πρώτης Περιόδου του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΖΛΘ μετά τη συγχώνευση του ΛΤΘ με την ΕΖΘ συνεδριάζει πραγματοποιείται στις 5 Δεκεμβρίου 1953. Η προεδρεία για τις αρχαιρεσίες αναλαμβάνεται από τον Ανδρέα Στράτο, Υπουργό Γενικό Διοικητή Βορείου Ελλάδος της κυβέρνησης Νικολάου Πλαστήρα. Παρίστανται τα μέλη της Επιτροπείας εκτός από τον Κωνσταντίνο Λάλα καθώς επίσης ο διευθυντής και ο υποδιευθυντής της ΕΖΘ όπως και Αρχιμηχανικός ΛΤΘ. Ο Υπουργός κηρύσσει την έναρξη των εργασιών απευθύνοντας χαιρετισμό στα μέλη και τονίζοντας πως συνέβαλε ο ίδιος στη συγχώνευση των δύο οργανισμών και "τη δημιουργία ούτω ενός ισχυρού οργανισμού όστις θα είναι εις θέσιν να εξυπηρετήση από απόψεως εμπορικής κινήσεως ολόκληρον τη ενδοχώραν εφ' όσον θα επιδειχθή το προσήκον ενδιαφέρον και η αγάπη παρ' απάντων των μελών του Δ. Συμβουλίου". Εκ μέρους του ΔΣ απαντά το μέλος Δημήτριος Θεοδώρου, εκπρόσωπος του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια, διενεργείται κλήρωση για τον ορισμό των ετών θητείας των μελών του ΔΣ ΕΖΛΘ και η θητεία τους ορίζεται από ένα έως τρία χρόνια. Οι Δ. Θεοδώρου και Στ. Αντωνιάδης θα έχουν θητεία ενός έτους, οι Αλέξανδρος Καρδασιάδης και Βασίλειος Πετρίδης δύο ετών και οι Κύρος Κύρτσης, Ηρακλής Λευκόπουλος και Γεώργιος Άββοτ.

Πρόεδρος εκλέχθηκε ο Σταύρος Αντωνιάδης με 9 ψήφους. Κατά την ανάληψη των καθηκόντων του ο Αντωνιάδης απευθυνόμενος προς τα μέλη του ΔΣ λέει: «βαθύτατα συγκινημένος και εν επιγνώσει των βαρέων καθηκόντων, άτινα επωμίζομαι, ως εκ του αξιώματος, δια του οποίου με περιβάλλετε, εκφράζω προς όλους υμάς τας πλέον θερμά ευχαριστήριας μου». Απευθυνόμενος προς τον Υπουργό λέει: «Κύριες Υπουργέ, εις υμάς ανήκουν θερμά συγχαρητήρια, οι έπαινοι και αι ευχαριστίαι όλων ημών, διότι σεις υπήρξατε ο εμπνευστής και πρωτεργάτης της συγχωνεύσεως των δύο Οργανισμών εις έναν ενιαίον τοιόυτον, ούτινος ως αποστολή τίθεται η αναγέννησης του Λιμένος Θεσσσαλονίκης, ώστε να καταλάβει εξέχουσαν, από εμπορικής κινήσεως, θέσιν, όχι μόνο εν τη χώρα μας, αλλά και, εί δυνατόν, εν τη Βαλκανική Χερσονήσω, επ' ωφελείας της πόλεως μας και της ενδοχώρας. Με την συμπαράστασιν των εκλεκτών συναδέλφων μου αλλά και με την συνεργασία ολόκληρου του προσωπικού των ενοποιουμένων Οργανισμών, ιδίως δε των στλεχών αυτών, ων την συναντίληψιν επικαλούμαι την στιγμή αυτήν, θα περιβάλωμεν το έργο μας με την αγάπην και την αφοσίωσιν, την οποία επιβάλλει η ανάγκη της εκπληρώσεως της αποστολής του δια την αναγέννησιν και την αξιολόγησιν του Λιμένος μας. Περαίνων, σας υπόσχομαι, ότι θα επιτελεσθή παν ότι είναι ανθρωπίνως δυνατόν, ίνα επιτευχθή το επιδιωκόμενον αποτέλεσμα».

Αντιπρόεδρος εκλέχθηκε ο κεντρικός λιμενάρχης Μιχαήλ Σακάρης με επτά ψήφους. Στη δεύτερη συνεδρίαση του ΔΣ, ο πρόεδρος Σταύρος Αντωνιάδης θα αναφερθεί ιδιαιτέρως σε "εκείνους, οίτινες συνέδεσαν το όνομά των με την ιστορίαν των δύο Οργανισμών" και αναφέρεται στους Γρηγοριάδη, Μπακατσέλο, Κύρτση, Κώνστα και Φαλτσή,διότι "ηνάλωσαν εαυτούς δια την πρόοδον και την εξέλιξιν των ενοποιηθέντων Οργανισμών".

Η πρώτη περίοδος του Διοικητικού Συμβουλίου ΕΖΛΘ διήρκεσε περίπου ένα χρόνο από 1953-12-5 έως 1954-11-30 και η κάθε περίοδος θα λήγει συνήθως στις αρχές Δεκεμβρίου κάθε έτους.
Στη πρώτη συνεδρίαση της Δεύτερης Περιόδου του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 10 Δεκεμβρίου 1954, λαμβάνει τον λόγο ο πρόεδρος Αντωνιάδης Σταύρος και αναφέρει πως ο Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης επιμένει να συνεχιστεί η εκπροσώπηση του από τον ίδιο. Στη συνέχεια, κατά την επικείμενη νέα εκλογή προέδρου ο Αντωνιάδης ζητά την αμεροληψία των μελών, ώστε να μην θεωρηθεί πως χρήζει προνομιακής μεταχείρισης. Ακόμα, σύμφωνα με τα γεγονότα που καταγράφονται κατά την πρώτη συνεδρίαση του ΔΣ της ΕΖΛΘ, δεν υπάρχει ενιαίο οργανόγραμμα για την ΕΖΛΘ και διεξάγονται ψηφοφορίες που εκλέγουν υπηρεσιακά συμβούλια με διαφορετικούς εκπροσώπους που φέρουν αντίστοιχα διαφορετικές αρμοδιότητες για την πρώην ΕΖΘ και πρώην ΛΤΘ.

Στις 28 Ιουνίου 1955 πραγματοποιούνται εκ νέου διαδικασίες για εκλογή αντιπροέδρου, καθώς ο τέως αντιπρόεδρος του ΔΣ της ΕΖΛΘ Πετρίδης Βασίλειος αποχώρησε στις 6 Μαΐου 1955. Συγκεκριμένα τη θέση του Πετρίδη Βασιλείου ως εκπροσώπου του Δήμου Θεσσαλονίκης διαδέχθηκε ο Παπαβασιλείου Γεώργιος, ενώ τη θέση του ως αντιπρόεδρος κατέλαβε έπειτα από ψηφοφορία ο Πυλιαρός Μιχαήλ. Στην πρώτη συνεδρίαση της τρίτης περιόδου ΔΣ ΕΖΛΘ στις 1956-1-13 πραγματοποιήθηκαν οι αρχαιρεσίες του ΔΣ. Υποψήφιοι ήταν οι Παπαβασιλείου και Καρδασιάδης. Ο δεύτερος έλαβε 6 ψήφους, ενώ ο πρώτος έλαβε 3 ψήφους. Ως εκ τούτου, πρόεδρος της τρίτης περιόδου του διοικητικού συμβουλίου ΕΖΛΘ εκλέχθηκε ο Καρδασιάδης Αλέξανδρος.

Ο Χρήστος Λαμπριανίδης εκλέχθηκε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 31 Δεκεμβρίου 1956 κατά την τέταρτη Περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ από 1956-12-31 έως 1957-12-11 με τέσσερις ψήφους έναντι τριών του Αλέξανδρου Καρδασιάδη και μία του Κοτσερώνη. Ο Λαμπριανίδης ευχαριστεί του Συμβούλους "δια την μεγάλην τιμήν την οποίαν τω έκαμον να τω αναθέσουν το βαρύ φορτίον της προεδρείας του σοβαρού τούτου Οργανισμού της πόλεως Θεσσαλονίκης." Συγκεκριμένα λέει: "Κατεχόμεθα από μεγάλην όρεξον ίνα εργασθώμεν. Μετά εξονυχιστικάς συζητήσεις εφ' όλων των απασχολούντων τον Οργανισμόν ζητημάτων θα επιδιώκωμεν μεταξύ των πολλών προβαλλομένων λύσεων την μάλλον συμφέρουσαν και προάγουσαν τα ζητήματα τα οποία θα μας απασχολήσουν." Υπογραμμίζει ιδιαιτέρως " την εξαιρετικήν συμβολήν των τεχνικών εις την ανασυγκρότησιν του λιμένος". Λέει πως "μεταξύ λύσεων εξ ίσου εξυπηρετουσών του Οργανισμού της ΕΖΛΘ θα φορντίση να προκριθή η λύσις εκείνη ήτις καλύτερον ήθελεν περιβάλη τους Διπλωματούχους Μηχανικούς, το Τεχνικόν Επιμελητήριον και τους τεχνικούς εν γένει με στοργήν, εφόσον θεωρεί ότι είναι οι κύριοι μχλοί της λειτουργίας του Οργανισμού του οποίου η κατ' εξοχήν αποστολή είναι η εκτέλεσις λιμενικών και άλλων έργων προς εξυπηρέτησιν του εμπορίου και εξωραϊσμού της πόλεως. Θέλω να πιστεύω ότι με την συμπαράστασιν του Διοικητικού Συμβουλίου και της σεβαστής Κυβερνήσεως θα προχωρήσωμεν εις το δύσκολον έργον μας. "

Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος ζητάει το λόγο και ο οποίος εκφράζει την πικρία του ως εκπρόσωπος του εμπορικού κόσμου για το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας "διότι η θέσις του προέδρου του Οργανισμού της Ελευθέρας Ζώνης ανήκειν κατά παράδοσιν τρόπον τινά εις τα εμπορικά μέλη του Συμβουλίου διότι το προέχον εις την κίνησιν του λιμένος είναι το εμπορικόν στοιχείον. Υπαιινισσόμενος εν συνεχεία ότι έλαβοβ χώραν κατά πληροροφρίας και παρασκηνιακαί ενέργειαι περί του τρόπου της εκλογής του προέδρου," λέει, " ότι ούτος προτίθετο να προτείνει την εκλογήν ως προέδρου του κ. Κοσμίδου ως εκπροσώπου του Εμπορικού Συλλόγου. Βεβαίως, η γνώμην όλων των μελών είναι ίση και σεβαστή αλλά η θέσις του προέδρου του Οργανισμού αυτού ανήκει περισσότερον εις τα εμπορικά και επαγγελματικά μέλη τα οποία δυστυχώς παραγκωνίσθηκαν." Περαιτέρω τονίζει ότι "εδώ δεν ήλθομεν ίνα ικανοποιήσωμεν ν προσωπικάς φιλοδοξίας, αλλά θεωρεί την θητείαν του Συμβούλου ως στρατείαν επίπονον". Διευκρινίζει ότι οι λόγοι του δεν πρέπει να θεωρηθούν ως αιχμή κατά του προσώπου του εκλεγούντος προέδρου. τέλος, μνημονεύει ότι διατελέσας επί μακράν ετών πρόεδρος της ΕΖΘ ουδέποτε έκαμε χρήσιν των παρεχομένων νομίμως εξόδων κινήσεως για τις υπηρεσιακές μεταβάσεις στην Αθήνα κλπ. Κλείνοντας εκφράζει την πικρία του ως εμπορικού μέλους για το αποτέλεσμα των αρχαιρεσιών. Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης ανέφερε σχετικώς πως και ίδιος δεν έκανε χρήση των νόμιμων εξόδων. Τέλος, "έχει την εκτίμησιν του Συμβουλίου και ότι το αποτέλεσμα θα ήτο αλλοίον αν διαφορετική ήτο η δοθείσα κατεύθυνσις". Κατά την εκλογή αντιπροέδρου εκλέχθηκε ο Γεώργιος Παπαβασιλείου με τέσσερι, ενώ ο Ευθύμιος Τζαμτζής έλαβε 3 και ο Μιχαήλ Πυλιαρός μία. Μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής εκλέχθηκαν οι Κωνσταντίνος Κανελλόπουλος με εννιά ψήφους, ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος με έξι, ενώ ο Ευθύμιος Τζαμζής έλαβε δύο και ο Γεώργιος Παπαβασιλείου μία. Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης εκλέχθηκε αναπληρωτής μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κωνσταντίνου Κανελλόπουλου με 6 ψήφους και ο Ευθύμιος Τζιαμτζής του Κωνσταντίνου Μπακατσέλου με δύο ψήφους.

Κατά τις αρχαιρεσίες της πέμπτης περιόδου ΔΣ ΕΖΛΘ από 1957-12-13 έως 1958-12-5, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται έξι φορές καθώς κατά τις πρώτες ο Γεώργιος Παπαβασιλείου, Βασίλειος Πετρίδης και Ευθύμιος Τζαμτζής λαμβάνουν από τρεις ψήφους και ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης μία. Κατά την πέμπτη αποχωρεί ο Καρδασιάδης και στην ψηφοφορία ο Πετρίδης λαμβάνει πέντε, ο Παπαβασιλείου τέσσερις και ο Τζαμτζής μία. Στην έκτη ο Πετρίδης επτά, ο Παπαβασιλείου τρεις, ενώ αποχωρεί από υποψήφιος ο Τζαμτζής.
Ο πρόεδρος Πετρίδης εκφράζει την ευγνωμοσύνη του προς εκείνους οι οποίοι με την ψήφο τους τίμησαν το πρόσωπό του με την εκλογή του ως προέδρου. Συγκεκριμένα λέει: "Έχων πλήρη συναίσθησιν των υποχρεώσεων ας επωμίζομαι σας διαβεβαιώ ότι θα φανώ αντάξιος της τιμής και της εμπιστοσύνης με την οποίαν με περιβάλατε δια της ψήφου σας. Με την ιδικήν σας συνπαράστασιν και συνεργασίαν, σας υπόσχομαι ότι θα προχωρήσω εις έργον δημιουργίας."
Μετά τις ευχαριστίες του νέου προέδρου λαμβάνει το λόγο ο Παπαβασιλείου λέγοντας: "Πριν η καταλίπω την θέσιν αυτήν εις ην με έταξεν η αβίαστος και ελευθέρα εκδήλωσις της θελήσεώς σας, καθήκον μου θεωρώ να ευχαριστήσω υμάς δια την εκλογήν μου ως Αντιπρόεδρον κατά το παρελθόν έτος και δια την μετέπειτα αναγνώρισίν μου ως Προεδρεύοντος ως του πρεσβυτέρου των μελών. Εκφράζω τας θερμάς ευχαριστίας εις εκείνους εκ των κκ Συμβούλων οίτινες με ετίμησαν δια της ψήφου των εις συνεχείς ψηφοφορίας. Φίλοι κ. Σύμβουλοι συνήθισα να δίδω τας μάχας των ιδεών μου αι οποίαι πιστεύω ότι αποβλέπουν προς το συμφέρον του Οργανισμού και από της θέσεως του απλού Συμβούλου. Και αφού άπαξ έτι θα ευχαριστήσω δια την τιμήν παρακαλώ τον νέο εκλεγέντα πρόεδρον κ. πετρίδην όπως καταλάβη θέσιν". Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης εκλέχθηκε μέλος της Εκετελεστικής Επιτροπής με επτά ψήφους, ο Ισίδωρος Βασιλειάδης έλαβε τέσσερις, ο Γεώργιος Παπαβασιλείου τέσσερις, ο Δημήτριος Θεοδώρου δύο και ο Κωνστνατίνος Μπακατσέλος μία.

Από την έκτη περίοδο (1958-12-8) έως την δέκατη τέταρτη περίοδο (1966-12-2) του ΔΣ ΕΖΛΘ, ο Βασίλειος Πετρίδης επανεκλέγεται πρόεδρος και ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης αντιπρόεδρος. Ωστόσο η θητεία θα διακοπεί απότομα.
Στις 10 Ιουνίου 1967, λίγους μήνες μετά το απριλιανό πραξικόπημα, με βάση τον Αναγκαστικό Νόμο 4/1967 και 12/1967 της νέας δικτατορικής κυβέρνησης το ΔΣ της ΕΖΛΘ όπως και όλα τα ΔΣ των ΝΠΔΔ παύονται. Με βάση τα δύο διατάγματα, ο αριθμός των μελών του ΔΣ περιορίζεται σε 5 μέλη. Η συγκρότηση του νέου ΔΣ πρέπει να πραγματοποιηθεί μετά την παρέλευση διμήνου. Μέχρι τότε παραμένει το υφιστάμενο ΔΣ.
Συγκεκριμένα, στη συνεδρίαση της 10ης Ιουνίου 1967 ο πρόεδρος Βασίλειος Πετρίδης ανακοινώνει πως με βάσει τον ΑΝ 4/1967 και 19/67 καταργούνται από τις 10 Ιουνίου όλα τα συμβούλια των οργανισμών και ΝΠΔΔ. Λέει: "Θεωρώ ύψιστην υποχρέωσίν μου όπως εκφράσω τας ευχαριστίας μου δια την συμπαράστασιν, την αγάπην και την εκτίμησιν με την οποίαν με περιέβαλε καθ' όλην την διάρκειαν της προεδρείας μου. Η συνεργασία μας υπήρξε άψογος και δύναμαι να είπω ιδανική. Ειργάσθε όλοι με γνώμονα πάντοτε τα συμφέροντα του οργανισμού και η γνώμη σας εφ' όλων των θεμάτων υπήρξεν αντικειμενική. Χάρις εις τας αρετάς αυτάς και την ενότητα της σκέψεως είχομεν άριστα επιτεύγματα εις όλους του τομείς δια τα οποία δυνάμεθα να υπερηφανευόμεθα. Η ικανοποίησίς μας είναι ότι σύμπασα η κοινωνία της Θεσσαλονίκης παρακολούθησε το έργον μου με αμέριστο ενδιαφέρον, διότι πέραν των αυστηρών προς τον λιμένα υποχρεώσεών μας, ησχολήθημε και με έργα πολιτιστικά ως και η κατασκευή και εν συνεχεία επέκτασις της νέας παραλιακής λεωφόρου και τα διάφορα άλλα κοινής ωφελείας έργα. τα επιτεύγματά μας δια την ιστορίαν του Συμβουλίου αυτού πρέπει κατά την τελευταία αυτήν συνεδρίασιν να τονισθούν ώστε να δημιουργήσουν και ευθύνας υποχρεώσεων εις το μέλλον να διορισθή Συμβούλιον. Υπηρετήσαμεν εις τον οργανισμόν αυτόν πάντοτε ως αιρετοί εκπρόσωπο των διαφόρων οργανώσεων εξαιρέσει βεβαίως των δημοσίων υπαλλήλων-μελών και έχομεν την ικανοποίησιν άπαντες ότι αντεπεκρίθημεν εις τας προσδοκίας εκείνων οι οποίοι εκάστοττε μας απέστελλον ενταύθα ως εκπροσώπους των. Το έργον μου και η εν γένει λειτουργία της Διοικήσεώς μας επέσυρον την προσοχήν και την εκτίμησιν των προϊσταμένων Αρχών ως τούτο εξήρθη κατ επανάληψιν ως τούτο εξήρθη κατ' επανάληψιν υπό των εκάστοτε αρμοδίων των εποπτευουσών τας εργασίας μας Αρχών. Πριν ή προβώ εις την ανάπτυξιν των επιτευμάτων θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Γενικό Διευθυντή, τους κκ Διευθυντάς των Υπηρεσιών, τον Γραμματέα του Διοικητικού Συμβουλίου και δι αυτών άπαντας τους υπηρεσιακούς παράγοντας δια την συμπαράστασιν των εις το έργον του Δ. Συμβουλίου και δια τας προσπαθείας και τον ζήλον των εις τον κοινόν σκοπόν της προαγωγής του οργανισμού.
Κατά το πρώτον έτος της προεδρείας μου χρονολογουμένον από του 1958 και συνεχιζομένης έκτοτε χάρις εις την ιδικήν σας εκτίμησιν παρελάβαμεν τον οργανισμόν με ένα προϋπολογισμόν ως ευθυμούμαι 35.000.000 περίπου δραχμών και σήμερον είναι Οργανισμός με προϋπολογισμόν 172.500.000.
Το έργον μας κοπιώδες και δυσχερές λαμβάνει ανοδικήν σταθεράν εξέλιξιν κυρίως από του 1959 ότε ήρχισεν η κατασκευή νέων έργων και η συμπλήρωσις δύο νέων προβλητών με μηκο κρηπιδωμάτων 2.2125 μέτρων ώστε σήμερον ο λιμήν να διαθέτη 4.485 μ΄τρα κρηπιδωμάτων με παράλληλα ανάπτυξιν των χερσαίων χώρων οίτινες καταλαμβάνουν έκτασιν 730.000 τ.μ. με παρακλιακά υπόστεγα 31.500 Μ και αποθήκας και υπόστεγα εσωτερικού χώρου επιφανείας 33.200 μέτρων τ. Πλέον τούτων διαθέτει εν λειτουργία Silos σιτηρών 20.000 τόννων, προσεχώς δε πρόκειται να τεθή εν λειτουργία η Ιχθυόσκαλα του λιμένος. Εντός της λιμενικής περιοχής εγκατεστάθησαν και λειτουργούν ημέτεραι και ξέναι βιομηχανίαι αίτινες ηύξησαν σημαντικώς την διακίνησιν του Λιμένος.
Υφίσταται πλήρως οδικόν και σιδηροδρομικόν δίκτυον. Επίσης, υδραυλικόν δίκτυον κατά μήκος των κρηπιδωμάτων. Ο Λιμήν διαθέτει τον κάτωθι εξπλισμόν: ένα πλωτόν γερανών 70 τόννων. 9 ηλεκτροκίνητοςυ γερανούς, 13 ηλεκτροκίνητους γερανούς, 18 ελκλυστήρας ξηράς (τρακτέρ), 81 πλατφόρμες, 23 περονοφόρα οχήματα, 3 φορτωτάς, 9 μεταφορικάς ταινίας, 3 ρυμουλκά θαλάσσης, 2 υδροφόρους. Επίσης συνεργείον επισκευών με άρτιον εξοπλισμόν ως και συγκροτήματα μηχανημάτων έργων ως εκσκαφείς, προωθητήρας και άλλα.
Υπό εκτέλεσιν έργα.
1) Η γενική εκσκαφή του λιμένος εκτελείται με μηχανήματα του ΕΤΜΠΕ και απ' αεθθείας δαπάνας του ΕΖΛΘ.
2) κατασκευή κρηπιδώματος Τ-Υ 200 μέτρων προς επέκτασιν του χερσαίου χώρο του λιμένα.
3) Κυλικείον εργατών
4) Διάφορα οδικά και σιδηροδρομικά έργα.
5) διάφορα κτιριακά έργα.
6) εγκαταστάσεις 18 ηλεκτρονικών γερανών. Εγένετο σχετικώς παραγγελία.
7) Συμπλήρωσιν εξοπλισμού δια προμηθείας μηχανημάτων εκτός λιμένος
8) Επέκτασις παραλιακής λεωφόρου κατά 1000 μέτρα προϋπολογισμού 26.000.000 δρχ.
9) Κατασκευή 3 μονίμων αποβάθρων εις Τουριστικήν ακτήν προϋπολογισμού 2.500.000 δρχ.
εις το σημείον τούτο εξ ονόματος της Διοικήσεως του οργανισμού οφείλω να εκφράσω την βαθείαν ευγνωμοσύνην προς το φίλο Αμερικανικό Έθνος δια την γεναιόδωρον οικονομικήν συμπαράστασιν δια του δόγματος Τρούμαν και εν συνεχεία δια του σχεδίου Μάρσαλ εις την αποκατάστασιν των ερειπίων τα οποία επέσυρε εις τον λιμένα Θεσσαλονίκης ο β Παγκόσμιος Πόλεμος. Είναι βέβαιον ότι άνευ της οικονομικής βοηθείας του αμερικανικού λαού θα ήτο λίαν δυσχερής και θα εβράδυνεν επί πολύ η εκ βάθρων ανακατασκευή των κρηπιδωμάτων και εγκαταστάσεων.
Εν όψει του επιτελεσθέντος έργου το οποίον ομιλεί αφ' εαυτού, φρονώ ότι πάντος ημείς εις ους η πολιτεία ενεπιστώθη την διοίκησιν του δευτέρου λιμένος του κράτους, καλού έργου εργάσθημεν και με την συνείδησιν ήρεμον και με αίσθημα ικανοποιήσεως δια τα επιτευχθέντα απερχόμεθα. Οι οραματισμοί των ιδρυτών της Ζώνης και των πρωτεργατών του λιμένος εύρον επί των ημερών μου δικαίωσιν και εξεπληρώθησαν κατά το ιδανικώτερον ίσως τρόπον. Παρελάβομεν ερείπια, παρελάβομεν ένα μικρόν οργανισμόν και τον παραδίδομεν εν πλήρει αναπτύξει και ακμή. Παραδίδομεν την σκυτάλην του καλού αυτού αγώνος εις τους διαδόχους μας εναποθέτοντας εις τας χείας των μίαν σεβαστήν κληρονομίαν. έχομεν λόγους να πιστεύωμεν ότι οι διάδοχοί μας θα είναι αντάξιοι συνεχισταί και τίμιοι και συνετοί εργάται δια να εξακολουθήσουν την παράδοσιν της χρηστής διοικήσεως. ημείς οι οποίοι συνδέθημεν αισθηματικώς με τον οργανισμόν τούτον θα είμεθα πάντοτε εν επιστρετεύσει πάντοτε εις την διάθεσιν εκείνων οι οποίοι θα λάβουν ανάγκην της συνδρομής και της πείρας μας και θα είμεθαευτυχείς εάν μας δοθή η ευκαιρία να συμβάλωμεν και εκτός του λιμένος ευρισκόμενοι εις την πρόοδον και ευημερίαν του οργανισμού.

Η δέκατη πέμπτη περίοδος δεν θα είναι ετήσια, αλλά θα διαρκέσει από 1967-6-10 έως 1970-2-28. Πρόεδρος θα οριστεί ο Παρμενίων Στεργίου. Ο Οργανισμός θα φέρει τον τίτλο ΕΖΛΘ μέχρι το τέλος του Φεβρουαρίου 1970. Από 1 Μαρτίου 1970 θα ονομάζεται ΟΛΘ.

Ο Κωνσταντίνος Κουφογιαννίδης ήταν ανώτερο τραπεζικό στέλεχος και το 1960 ήταν υποδιευθυντής στην Τράπεζα Ελλάδος. Στο ΔΣ της ΕΖΛΘ συμμετέχει ως μόνιμος αναπληρωτής του Διευθυντή καθώς ο Γεώργιος Πανόπουλος δεν θα εμφανιστεί ποτέ. Στον ιδρυτικό νόμο δεν προβλεπόταν η συμμετοχή εκπροσώπου της Τράπεζας, αλλά με βάση την ερμηνεία του ΑΝ 27/1936 όπως προκύπτει από την 1067/1959 απόφαση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους συμμετείχε από την 1 Ιουλίου 1960. Ο Κωνσταντίνος Κουφογιαννίδης είναι ο πρώτος αντιπρόσωπος της Τράπεζας της Ελλάδος στο πρώτο ΔΣ της ΕΖΛΘ και θα παραμείνει σταθερός αντιπρόσωπος της Τράπεζας της Ελλάδος στο ΔΣ της ΕΖΛΘ αναπληρώνοντας τον Διευθυντή Γεώργιος Πανόπουλο μέχρι και τη δέκατη τρίτη περίοδο του ΔΣ ΕΖΛΘ. Στις 10 Ιουνίου 1967, λίγο μετά το απριλιανό πραξικόπημα, με βάση τον Αναγκαστικό Νόμο 4/1967 και 12/1967 της νέας δικτατορικής κυβέρνησης το ΔΣ της ΕΖΛΘ όπως και όλα τα ΔΣ των ΝΠΔΔ παύονται. Ο Κωνσταντίνος Κουφογιαννίδης δεν θα συμμετέχει στο νέο ΔΣ.

Ο Κωνσταντίνος Λασιθιωτάκης ήταν Πολιτικός μηχανικός και στέλεχος της Διεύθυνσης των Δημοσίων Έργων. Το 1932 έλαβε δίπλωμα από τη R.Scuola d'Ingegneria di Padova. Το 1940 ασχολήθηκε στην ΕΤΕΟ στον Άγιο Νικόλαο Λασιθίου. Μεταπολεμικά εργάζεται Στο Υπουργείο Δημοσίων έργων και το 1964 είναι Διευθυντής στη Διεύθυνση Δημοσίων Έργων Μακεδονίας. Με αυτήν την ιδιότητα συμμετέχει στο ΔΣ της ΕΖΛΘ. Ο Κωνσταντίνος Λασιθιωτάκης συμμετέχει στο ΔΣ της ΕΖΛΘ στις 6 Ιουλίου 1964 ως Διευθυντής των Τεχνικών Υπηρεσιών Νομού Θεσσαλονίκης. Τα επόμενα χρόνια συμμετέχει στη δωδέκατη και δέκατη τρίτη Περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ. Στις 10 Ιουνίου 1967, λίγο μετά το απριλιανό πραξικόπημα, με βάση τον Αναγκαστικό Νόμο 4/1967 και 12/1967 της νέας δικτατορικής κυβέρνησης το ΔΣ της ΕΖΛΘ όπως και όλα τα ΔΣ των ΝΠΔΔ παύονται. Ο Κωνσταντίνος Λασιθιωτάκης θα συμμετέχει στο νέο ΔΣ. Συγκεκριμένα, στις 30 Ιουνίου 1967 συμμετείχε στο ΔΣ που ορίστηκε μετά την επιβολή της δικτατορίας. Επίσης, κατά τις αρχαιρεσίες εκλέχθηκε αντιπρόεδρος του ΔΣ. Η τελευταία του παρουσία σε συνεδρίαση ήταν στις 11 Αυγούστου 1967.

Σύμφωνα με το Νομοθετικό Διάταγμα, νόμος 2551, το ΛΤΘ και η ΕΖΘ συγχωνεύονται σε ενιαίο οργανισμό με την επωνυμία Ελευθέρα Ζώνη και Λιμένα Θεσσαλονίκης. Ο οργανισμός διοικείται από Διοικητικό Συμβούλιο το οποίο εκλέγει Πρόεδρο και Αντιπρόεδρο. Ο Αντιπρόεδρος αναπληρώνει τον Πρόεδρο και το μεγαλύτερο σε ηλικία μέλος τον Αντιπρόεδρο.

Ο Σπυρίδων Τσακασιάνος ήταν ναυτικός πράκτορας και μέλος του ΔΣ του Συλλόγου των Ναυτικών Πρακτόρων από το 1960 έως τις αρχαιρεσίες του 1972, ενώ την περίοδο 1970-1972 διετέλεσε και πρόεδρος του Συλλόγου ναυτικών πρακτόρων. Ο Σπυρίδων Τσακασιάνος ανέλαβε μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ στις 28 Απριλίου 1961 ως εκπρόσωπος του Συλλόγου ναυτικών πρακτόρων. Στις 12 Μαΐου 1961 εκλέχτηκε αναπληρωματικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Θα παραμείνει μέχρι και τη δέκατη τρίτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ. Στις 10 Ιουνίου 1967, λίγο μετά το απριλιανό πραξικόπημα, με βάση τον Αναγκαστικό Νόμο 4/1967 και 12/1967 της νέας δικτατορικής κυβέρνησης το ΔΣ της ΕΖΛΘ όπως και όλα τα ΔΣ των ΝΠΔΔ παύονται. Ο Τσακασιάνος δεν θα συμμετέχει στο νέο ΔΣ. Ο απερχόμενος πρόεδρος Βασίλειος Πετρίδης θα αποτιμήσει το έργο της προεδρίας του. Ο Τσακασιάνος θα λάβει το λόγο και θα εκφράσει εκ μέρους των ναυτικών πρακτόρων τα συγχαρητήριά του στον πρόεδρο "διότι επί τόσα έτη χάρις εις τον αδαμάντινον χαρακτήρα του, τας εγνωσμένας ικανότητάς του και την αγάπην του παρά τον λιμένα κατώρθωσε να προαγάγη και λαμπρύνη τον οργανισμόν με έργα και μηχανικόν εξοπλισμόν δια τα οποία οι πάντες δυνάμεθα να είμεθα υπερήφανοι. Ευχόμεθα διακαώς όπως ίδωμεν και πάλιν τον κ. πρόεδρον επικεφαλής του νέου Συμβουλίου ώστε να μη διακοπή η συνέχεια του λαμπρός έργου".