Ο Πασχάλης Φουστέρης ήταν Υποπλοίαρχος Λιμενικός και διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΖΛΘ. Συμμετείχε στην τρίτη, τέταρτη και πέμπτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ σε μερικές συνεδριάσεις (στις 22 Ιουνίου 1956, από τις 11 Ιανουαρίου 1957 έως 15 Φεβρουαρίου 1957 και στις 18 Ιουλίου 1958) ως αναπληρωτής του κεντρικού λιμενάρχη Πυλιαρού Μιχαήλ.
Ο Χριστόδουλος Σαρόγλου ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Ήταν Δόκιμος Σημαιοφόρος κατά την περίοδο από 9 Απριλίου 1941 μέχρι 17 Σεπτεμβρίου 1941 στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιώς. Το 1949 υπηρετούσε ως υπολιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Με αυτή την ιδιότητα συμμετείχε στην Επιτροπεία της ΕΖΘ, στην Επιτροπεία ΛΤΘ και στο Διοικητικό Συμβούλιο ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του λιμεναρχείου. Η τελευταία παρουσία του στο ΔΣ ήταν στις αρχαιρεσίες στις 6 Δεκεμβρίου 1963 καθώς θα λάβει μετάθεση σε άλλο λιμεναρχείο. Ο Σαρόγλου Χριστόδουλος συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 9 Μαΐου 1950 ως αναπληρωτής εκπρόσωπος Κεντρικού Λιμεναρχείου, στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 17 Ιανουαρίου 1949 ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Κεντρικού Λιμεναρχείου, στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 11 Αυγούστου 1950 ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Κεντρικού Λιμεναρχείου. Ο Σαρόγλου Χριστόδουλος συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 13 Ιανουαρίου 1954 ως αναπληρωτής του Κεντρικού Λιμενάρχη, Σακάρη Μιχαήλ. Ο Χριστόδουλος Σαρόγλου συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ από 1957-12-13 έως από τις 25 Ιουλίου 1958 ως κεντρικός λιμενάρχης στη θέση του Ισίδωρου Βασιλειάδη. Ο αντιπρόεδρος Ευθύμιος Τζαμτζής χαιρετίζει στο ΔΣ τον Σαρόγλου λέγοντας ότι η παρουσία του προκαλεί ιδιαίτερη ευχαρίστηση σε αυτόν προσωπικώς και στα υπόλοιπα μέλη του ΔΣ καιώς είναι γνωστό ότι ο Σαρόγλου έχει παλαιούς δεσμούς με τον Λιμένα Θεσσαλονίκης και συνεπώς η συνεργηασία μαζί του "θέλει αποβή επ' αγαθώ". Ο Σαρόγλου απαντώντας αναφέρει πως αισθάνεται εξαιρετική χαρά διόρι ευρίσκεται μεταξύ προσώπων κατά το πλείστον γνωστών και ελπίζει ότι θα δυνηθή να συμβάλη σεις την προαγωγήν του Λιμένος". Στις 12 Σεπτεμβρίου 1958 θα τον διαδεχθεί ο Θεόφιλος Μωραΐτης. Στην επόμενη συνεδρίαση όμως στις 26 Σεπτεμβρίου 1958 ο Σαρόγλου αναλαμβάνει εκ νέου. Στις 5 Δεκεμβρίου αναλαμβάνει εκ νέου ο Θεόφιλος Μωραΐτης. Ο Χριστόδουλος Σαρόγλου συμμετείχε εκ νέου στην όγδοη, ένατη, δέκατη και ενδέκατη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ. Θα τον διαδεχθεί ο Δημήτριος Γιάγκος
Ο Σακάρης Μιχαήλ ήταν ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος και μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ, ΛΤΙΘ και συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ. Κατά το μεσοπόλεμο ως Πλωτάρχης διετέλεσε Λιμενάρχης Χαλκίδος.Την περίοδο της Κατοχής ήταν αντιπλοίαρχος και διέφυγε στην Αλεξάνδρεια. Κατόπιν διετέλεσε Λιμενικός Προξενικός Λιμενάρχης στην Καλκούτα. Τον Μάρτιο του 1948 ανέλαβε επιλιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Ο Σακάρης Μιχαήλς συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Μαρτίου 1948 και συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947. Διαδέχθηκε τον Ισίδωρο Βασιλειάδη. Στη δέκατη και ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην όγδοη και ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως εκπρόσωπος του κεντρικού Λιμεναρχείου. Ο Σακάρης Μιχαήλ συμμετείχε στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953. Στις αρχαιρεσίες ο Σακάρης Μιχαήλ εκλέγεται αντιπρόεδρος. Στις 21 Δεκεμβρίου 1953 με απόφαση του ΔΣ στην οποία μειοψήφησε ο πρόεδρος Σταύρος Αντωνιάδης, ο Μιχαήλλ Σακάρης ανέλαβε αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής της ΕΖΛΘ μέχρι να οριστεί τακτικός Γενικός Διευθυντής. Στη συνεδρία στις 24 Απριλίου 1954, αναφέρεται πως ο Σακάρης Μιχαήλ έχει αποχωρήσει και τη θέση του μέχρι τότε καλύπτει ο αναπληρωτής του Σαρόγλου Χριστόδουλος. Στη συνέχεια, καταγράφονται οι ευχαριστίες τόσο στο πρόσωπο του αναπληρωτή του κ.Σαρόγλου όσο και για την ίδια την προσφορά του λιμενάρχη Σακάρη που η συμβολή του για το έργο της Διοικήσεως του Οργανισμού υπήρξε πολύτιμη.
Ο Μιχαήλ Πυλιαρός ήταν λιμενικός ανώτερος αξιωματικός. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ και τακτικό μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ.Το 1933 ήταν υπολιμενάρχης στο Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Αργότερα θα διατελέσει ως Υποπλοίαρχος στη θέση ΓΕΝ/Γ μέχρι 25 Νοεμβρίου 1940 και παρά τη ΔΘ Κεντρικής Μακεδονίας από 26 Νοεμβρίου 1940. Συγκεκριμένα, ο Πυλιαρός Μιχαήλ συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 15 Νοεμβρίου 1933 αναπληρώνοντας τον επιλιμενάρχη Αθανάσιο Τσεμπερόπουλο. Συμμετείχε στην τρίτη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ στις 23 Μαΐου 1934, στις 5 Σεπτεμβρίου 1934, και στις 26 Φεβρουαρίου 1935 αναπληρώνοντας τον επιλιμενάρχη Αθανάσιο Τσεμπερόπουλο. Επίσης, θα αναπληρώσει τον Επιλιμενάρχη Σίμο Κλήρη στις 18 Ιουνίου 1936 και από 4 Δεκεμβρίου 1936 έως 20 Ιανουαρίου 1937 και στις 8 Φεβρουαρίου 1937. Ο Πυλιαρός Μιχαήλ συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 24 Απριλίου 1954 ως εκπρόσωπος του λιμεναρχείου έπειτα από την αποχώρηση του λιμενάρχη Σακάρη Μιχαήλ. Μάλιστα, θα εκλεγεί αντιπρόεδρος του ΔΣ της ΕΖΛΘ. Συμμετείχε στη στο δεύτερο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 10 Δεκεμβρίου 1954 και επανεκλέχθηκε αντιπρόεδρος ΔΣ μετά την παραίτηση του Βασίλειου Πετρίδη. Συμμετείχε στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 13 Ιανουαρίου 1956 και επανεκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Στις 22 Φεβρουαρίου 1957 τον διαδέχθηκε ο Ισίδωρος Βασιλειάδης.
Ο Γεώργιος Παπαβασιλείου του Βασιλείου ήταν πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου από το 1924 έως το 1944. Υπήρξε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ, του ΛΤΘ και του ΔΣ ΕΖΛΘ. Συγκεκριμένα, τον Ιούνιο του 1929 ξεκίνησε η προσπάθεια του Εμπορικού Επιμελητηρίου να συμμετέχει στην Επιτροπεία της ΕΖΘ. Οι προσπάθειες στέφθηκαν με επιτυχία με το νόμο 4493/1930 και στις 16 Απριλίου 1930 ορίστηκε πρώτο μέλος ο Γεώργιος Παπαβασιλείου στην τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ΕΖΘ. Επίσης, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από την συγκρότησή της στις 27 Ιανουαρίου 1930. Ο Παπαβασιλείου Γεώργιος συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ μέχρι τις 4 Ιανουαρίου 1933 και στην δεύτερη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ μέχρι τις 11 Ιανουαρίου 1933, όταν τον διαδέχθηκε ο ζαχαροπλάστης Αρ. Λαζάρου. Στη συνέχεια ανέλαβε πάλι μέλος στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 8 Απριλίου 1935 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 12 Απριλίου 1935. Συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 12 Απριλίου 1935 και στην τρίτη περίοδο ΕΖΘ. Μάλιστα, θα εκλεγεί πρόεδρος του ΛΤΘ από 12 Μαΐου 1936 μετά την παραίτηση του Αναστάσιου Μιχόπουλου.
Ο Γεώργιος Παπαβασιλείου συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ. Επανεκλέχθηκε πρόεδρος επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938. Στις 2 Ιουνίου 1941 θα απουσιάσει προσωρινά από την Επιτροπεία ΕΖΘ, αλλά θα επανέλθει στις 20 Ιουνίου 1941. Συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ. Στις 14 Νοεμβρίου 1941γίνονται οι διαδικασίες αρχαιρεσίας της Επιτροπείας ΛΤΘ. Ο Παπαβασιλείου είναι υποψήφιος για την εκλογή προέδρου με αντιπάλους τους Κύρτση Κύρο και Κώνστα Κωνσταντίνο. Ωστόσο, δεν θα καταφέρει να επανεκλεγεί καθώς πρόεδρος στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ανακηρύχθηκε ο Κύρτσης Κύρος. Στην όγδοη περίοδο της Επιτροπείας ΕΖΘ και την έκτη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ εκπρόσωπος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου θα αναλάβει ο Καρδασιάδης Αλέξανδρος.
Ο Παπαβασιλείου Γεώργιος θα επανεμφανιστεί στη διοίκηση του οργανισμού την δεκαετία 1950. Συγκεκριμένα, συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 15 Ιουνίου 1955 ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης. Ειδικότερα αναφέρεται πως σε αυτή τη συνεδρίαση ο Παπαβασιλείου αντικαθιστά τον Πετρίδη Βασίλειο, στη θέση του εκπροσώπου του Δήμου Θεσσαλονίκης στην ΕΖΛΘ. Κατόπιν συμμετέχει ενεργά ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης στην τρίτη και τέταρτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης. Μάλιστα θα εκλεγεί αντιπρόεδρος του ΔΣ. Στις 27 Φεβρουαρίου 1957, από τις 29 Μαρτίου 1957 έως 5 Απριλίου 1957, στις 3 Μαΐου 1957 και τις 31 Μαΐου 1957 ο Γεώργιος Παπαβασιλείου αναπληρώνει ως αντιπρόεδρος του ΔΣ της ΕΖΛΘ τον πρόεδρο Χρήστο Λαμπριανίδη. Την περίοδο από 14 Ιουνίου 1957 έως 13 Σεπτεμβρίου 1957 και από 11 Οκτωβρίου 1957 έως 18 Οκτωβρίου 1957, αναπληρώνει σταθερά τον ασθενούντα πρόεδρο σε όλες τις συνεδριάσεις. Στις 25 Νοεμβρίου 1957 έως 11 Δεκεμβρίου 1957 αναλαμβάνει αναπληρωτής πρόεδρος και από 11 Δεκεμβρίου 1957 προεδρεύων λόγω ασθένειας του προέδρου. Στην πέμπτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ απέτυχε να εκλεγεί πρόεδρος μετά από 6 ψηφοφορίες. Θα πάρει το λόγο μετά τις ευχαριστίες του νέου προέδρουέγοντας: "Πριν η καταλίπω την θέσιν αυτήν εις ην με έταξεν η αβίαστος και ελευθέρα εκδήλωσις της θελήσεώς σας, καθήκον μου θεωρώ να ευχαριστήσω υμάς δια την εκλογήν μου ως Αντιπρόεδρον κατά το παρελθόν έτος και δια την μετέπειτα αναγνώρισίν μου ως Προεδρεύοντος ως του πρεσβυτέρου των μελών. Εκφράζω τας θερμάς ευχαριστίας εις εκείνους εκ των κκ Συμβούλων οίτινες με ετίμησαν δια της ψήφου των εις συνεχείς ψηφοφορίας. Φίλοι κ. Σύμβουλοι συνήθισα να δίδω τας μάχας των ιδεών μου αι οποίαι πιστεύω ότι αποβλέπουν προς το συμφέρον του Οργανισμού και από της θέσεως του απλού Συμβούλου. Και αφού άπαξ έτι θα ευχαριστήσω δια την τιμήν παρακαλώ τον νέο εκλεγέντα πρόεδρον κ. πετρίδην όπως καταλάβη θέσιν". Κατά τις αρχαιρεσίες για την εκλογή της πρώτης θέσης της Εκτελεστικής Επιτροπής ο Γεώργιος Παπαβασιλείου έλαβε τέσσερις και δεν εκλέχθηκε. Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης εκλέχθηκε με επτά. Επίσης, ο Γεώργιος Παπαβασιλείου έλαβε τέσσερις. ψήφους για την ψηφοφορία της δεύτερης θέσης της Εκτελεστικής Επιτροπής. Εκλέχθηκε ο Ισίδωρος Βασιλειάδης στη δεύτερη θέση με έξι ψήφους.
Την 1 Δεκεμβρίου 1958 είναι η τελευταία συνεδρίαση στην οποία ο Γεώργιος Παπαβασιλείου μετά από 28 χρόνια συμμετέχει σε συνεδρίαση του οργανισμού. Ο Πρόεδρος εκφράζει προς τον Παπαβασιλείου τις ευχαριστίες του για την πολύτιμο και άξια λόγου βοήθειά την οποία παρείχε καθόλο το διάστημα της θητείας στο έργο της Διοίκησης και για τις υπηρεσίες του ως Προέδρου στο τέως ΛΤΘ, ενώ προσθέτει τις προσωπικές ευχές του για την υγεία του. Ο Γενικός Διευθυντής εκ μέρους των υπηρεσιών εκφράζει προς τον απερχόμενο σύμβουλο τα παρόμοια συναισθήματα λέγοντας "καίτοι ολίγον καιρόν έχω εις τον Οργανισμόν ως Γενικός Διευθυντής, εν τούτοις μοι εδόθη η ευκαιρία ν' ανατρέξω εις πολλάς αποφάσεις του τέως ΛΤΘ και του νέου Οργανισμού και να διαπιστώσω την θετική θέση και την ειλικρίνεια του κ. Παπαβασιλείου εν τη αντιμετωπίση των ζητημάτων του Οργανισμού ούτως ώστε να κατέχη υψηλήν όντως θέσιν εις την ιστορίαν του Οργανισμού."
Στη συνέχεια λαμβάνει το λόγο ο Παπαβασιλείου και λέει ότι "κατά την μακράν ανάμιξίν του εις την οικονομικήν και κοινωνικήν ζωήν του τόπου, κατά δύο,περιόδους εθήτευσεν εις τον οργανισμόν, όστις σήμερον ονομάζεται ΕΖΛΘ. Η μία πρώτη περίοδος ήτο προπολεμική. Δεν θα περιαυτολογήσω, αλλά θ' αρκεσθώ εις την απλήν εξιστόρησιν ωρισμένων γεγονότων τα οποία ίσως να αποβούν χρήσιμα δια τους μεταγενεστέρους. Εισήλθον το πρώτον εις την διοίκησιν των δύο συγχνευθέντων οργανισμών , τέως ΛΤΘ και ΕΖΘ κατά το 1930 ως αντιπρόσωπος του ηνωμένου τότε Επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου της πόλεώς μας. Το 1936 εγενόμην Πρόεδρος του ενός των Οργανισμών του ΛΤΘ. παραμείνας απλώς σύμβουλος του ετέρου και διατελέσας τοιούτος μέχρι την είσοδον των κατακτητών εις την πόλιν μας ήτοι μέχρι του Απριλίου του 1941 οπότε και απεμακρύνθην του αξιώματος του Προέδρου. Ε'αν προσέφερον υπηρεσίας εις τους δύο Οργανισμούς είναι άλλοι αρμόδιοι να κρίνουν περί τούτου και η δράσις μου εις αυτούς αναγράφεται εις τα πρακτικά άτινα αποτελούν την εικόνα της προσωπικής ενός εκάστου εξ ημών πολιτείας εν τη Διοικήσει των Οργανισμών. Ένα μόνον έχω να είπω ότι από της θέσεως του Συμβούλου της ΕΖ επετέλεσα το καθήκον μου. Επεδίωξαν τότε την απόλυσιν μιας εκατοντάδος υπαλλήλων ομαδικώς θεωρηθέντων ως μη εμπνεόντων εμπιστοσύνην εις το Κράτος. Η υπόδειξίς μου υπό του Συμβουλίου ως αντιπροσώπου του εις την συγκροτηθείαν 3μελή Επιτροπήν κρίσεως των υπαλλήλων μεθ ένός Εφέτου ως προέδρου και του Κυβερνητικού Επιτρόπου υπήρξεν επιτυχής άμα δε και ευεργετική δια τους παραπεμφθέντας ως ασφαλώς ίσως και πολλοί των παρισταμένων σήμερον ανωτέρων υπαλλήλων θα ευθυμούνται. Ευτυχώς συνειργάσθην με τον αλησμόνητον εκείνον δικαστήν Εφέτην τότε και μετέπεια Αεροπαγίτην κ. Κανελλόπυλον και χάρις εις την σύμπτωσον των αντιλήψεών μας εκρίναμεν ημείς ευρεθέντες εν διαφωνία μετά του τότε Κυβερνητικού Επιτρόπου Δ. Ηλιάδη, τους παραπεφθέντας ως εμπνέοντας εμπιστοσύνην εις το Κράτος και εις τον Οργανισμόν ως ον υπηρέτησαν επί μακράν σειράν ετών. Η απόφασις της Επιτροπής της Επιτροπής εκείνης ήτο οριστική και αμετάκλητος. Και απηλλάξαμεν όλους πάσης κατηγορίας, πλην ενός, δι ον οι αρμόδιοι Διευθυνταί της της Ελ Ζώνης Δούμας και Τότσιος εβεβαίωσαν ότι επιζημία θα ήτο η παραμονή του εις τον Οργανισμόν διότι έπασχεν εκ σχιζοφρενείας. Ούτω δια της απολύσεως τούτου επληρώθη και το γράμμα του Νόμου. Οι Δύο αναφερόμενοι διευθυνταί Δούμας και Τότσιος συμφώνως τω Νόμω όστις τότε είχεν εκδοθή προς τούτομ θα εκρίνοντο υπό την ολομελείας της Επιτροπείας ης πρόεδρος ήτο ο κ. Αλέξανδρος Κράλλης. κατά την συνεδρίασον εκείνην ελήφθη απόφασις κατά πελιοψηφίαν περί απολύσεως και απομακρύνσεως των δύο Διευθυντών κατά την επί του θέματος τούτου γενομένην συνεδρίασιν της Επιτροπείας δεν ηρκέσθην εις απλήν μειοψηφίαν. Ωμίλησα. Ανέπτυξα εφθαρσώς τας αντιλήψεις μου και αι διατυπωθείσαι εν τοις πρακτικοίς απόψεις μου συνετέλεσαν ώστε να δικαιωθώσιν οι δύο Διευθυνταί, προσφύγοντες ενώπιον του Συμβουλίου Επικρατείας και να επανέλθουν μετ' ολίγον εις τας θέσεις των. και εις το ΛΤΘ, του οποίου ετύγχανον Πρόεδρος ο αυτός κανών ετηρήθη. καθ' όλην την διάρκεια της θητείας μου εις του δύο Οργανισμούς είχον ως γνώμονα την απροσωποληψίαν προσπαθών όπως η κρίσις μου είναι κρίσις δικαίου ανδρός. Εν τη εκτελέσει του καθήκοντός μου δεν εδίστασα να φθάσω εις ρήξιν και σύγκρουσιν με Υπουργούας μανισχύρους τότε, άλλως όμως σκεπτομένους, και εις αντίθεσιν ακόμη και με την Κυβέρνησιν, υποστηρίζων ότι η κ. Διοίκησις του Οργανισμού πρέπει να είναι Ελευθέρα εις την άσκησιν των υπό υου Νόμου παρεχωμένων δικαιωμάτων της. Ως Πρόεδρος του ενός των Οργανισμών, του ΛΤΘ, πρώτον μέλημά μου είχον να κατοχυρωθή το προσωπικόν δ' Οργανισμού Υπηρεσιών, του οποίου εστερείτο έωε τότε, καθ' όσον το πελίστον εκ των υπαλλήλων του προήσρχετο εκ της Γαλλοελληνικής Εταιρίας. Επίσης, εξ ίσου πρωτεύον εεωρήσαμε με την συμπαράστασιν κατά παντός αξιών και αλησμονήτων συναδέλφων μου, να εξωραΐσωμεν τον Ελεύθερον Λιμέναν και ν' απομακρύνωμεν την Γαλλοελληνικήν Εταιρείαν πάσης αναμίξεως της εις τα του Οργανισμού. Επί των ημερών μας ηυτυχήσαμεν να ίδωμεν θεμελιούμενα και συντελούμενα τα δύο μέγαρα του Ελ. Λιμένος, εις των οποίω στεγάζονται σήμερον αι Υπηρεσίαι ως και το έτερον ένθα στεγάζονταθ το ΚΛΘ και το ΓΕΛΘ, εις ένα χώρον όπου έως τότε μόνον παραπήγματα υπήρχον και αυτής της Υγειονομικής Υπηρεσίας στεγαζομένης επίσης εις παράγκαν. Διεμορφώσαμε τον χώρον της προβλήτος αυτής διανοίξαντες είσοδον από την λεωφόρον Νίκης διότι μέχρι τότε η επικοινωνία με το Λιμεναρχείον και το Υγειονομείον εγένετο δια της οδού Κουντουριώτου συνάμα δε εστρώθη η προβής δια των και σήμερον υφισταμένων γρανιτολίθων και εμφανίζει οίαν μορφήν εμφανίζει και σήμερον. Ταυτοχρόνως όμως μας απησχόλησε και η εκπλήρωσις του μεγάλου σκοπού τον οποίον έταξεν ο Νόμος περί ιδρύσεως του ΛΤ της πόλεώς μας, δηλαδή η συντήρησις των υφισταμένων τότε λιμενικών έργων τα οποία είχον γίνει υπό της Γαλλοελληνικής Εταιρείας επί Τουρκοκρατίας ακόμη, ως και η επέκτασις αυτών καθώς και η απομάκρυνσις εκ του Λιμένος Θεσσαλονίκης της προνομιούχου εκείνης Εταιρείας δυνάμει της συμβάσεώς της μετά του Τουρκικού Δημοσίου. Ευτυχώς τότε, επί κυβερνήσεως Ι. Μεταξά, αρμόδιος υπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων ¨Εργων ήτο ο αλησμόνητος Άγγελος Οικονόμου προερχόμενος από την ανωτάτην ιεραρχίαν του δημοσίου υπαλληλικού κλάδου, όστις διετέλεσεν επί σειράν ετών Γενικού Διευθυντή του ιδίου Υπουργείου, Μηχανικός και Νομικός και συγγραφεύς πολλών έργων του Κλάδου του. Ούτος εις μίαν ιδιαιτέραν συνεργασίαν μοι ενεπιστεύθη ότι θα είναι συμπαραστάτης μας εις κάθε απόφασίν μας αποβλέπουσαν εις την ολοκλήρωσιν της αυτοδιοικήσεως δια της απομακρύνσεως της Γαλλογαλλικής Εταιρείας και την ολοκλήρωσιν των προβλεπομένων λιμενικών έργων, συμφώνως με το προϋπάρχον σχέδιον της παγκοσμίου φήμης Αγγλικής Εταιρείας ΕΡΣΑΝ . Διότι, έως τότε, μέρος μόνον του σχεδίου είχε πραγματοποιηθή υπό της Γαλλοελληνικής Εταιρείας περιοριζ΄κενενον από τη προβλήτα αυτής όπου ευρίσκεται το κτίριον των Κεντρικών Γραφείων μέχρι της Σερβικής Ελ. Ζώνης. Επίσης, δε μοι ενεπιστεύθη ο αείμνηστος Υπουργός Οικονόμου ότι ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως του εξέφρασε την επιθυμίαν όπως εκτός της επεκτάσεως των λιμενικών έργων, ν'αποκτήση η πόλις Θεσσαλονίκης επί των ημερών του εν μνημειώδες έργον εξωραϊστικόν, προς την ανατολικήν πλευράν της πόλεως ώστε να εξωραϊσθή και το τμήμα εκείνο. Τούτο δε το έργον επωνομάσθη νέα παραλιακή λεώφορος Θεσσαλονίκης το οποίον θεμελιωθέν και αρξάμενον τότε, συνεχίζεται και σήμερον. Από οικονομικής πλευράς το ΛΤΘ υπήρξεν αυτοδύναμος Οργανισμός. Από οικονομικής πλεύράς το ΛΤΘ υπήρξεν αυτοδύναμος οργανισμός. Δεν προσεφύγαμεν εν ουδεμία περιπτώσει, εις δάνειον αντιμετωπίζοντες τας οικονομικάς ανάγκας του οργανισμού εκ των πόρων του ΛΤΘ και μάλιστα και η κατοχή και κατέλαβον έχοντας 6000000 δρχ. περίπου εις την Τράπεζαν της Ελλάδος. Είναι αληθές ότι προ της ενάρξεως του εμγάλου τούτου έργου παρουσιάσθησαν μεγάλαι και σοβαραί αντιδράσεις εκ μέρους σοβαρωτάτων παραγόντων κατοικούντων παραθαλασσίως. Αι αντιδράσεις όμως αυταί εκάμφθησαν τόσον από την γρανιτώδη άμυναν του Συμβουλίου του Οργανισμού, όσον και από την άρνησιν του τότε προέδρου της Κυβερνήσεως και του αρμοδίου Υπουργού ν' αποστούν από τας αρχικάς απόψεις των και ούτως κατά το 1937 έγινε η δημοπρασία της αναθέσεως της προεκτάσεως έργων του Λιμένος, ταυτοχρόνως δε και η έναρξις των έργων της παραλιακής λεωφόρου ανατεθέντος του έργου εις την μεγάλην εταιρίαν Λιμενικών Έργων ΕΡΘΑ η οποία λίαν φιλοτίμως και ευσυνειδήτως επιληφθείσα της εκτελέσεως αυτού συνέχισε μέχρι της εισόδου των κατακτητών εις την χώραν μας οπότε και εσταμάτησαν τα έργα, δια να επαναρχίσουν και πάλιν μεταπολεμικώς μετά την απελευθέρωσιν. Κατά την ιδίαν όμως εποχήν ετέθη ενώπιον του Συμβουλίου και η απομάκρυνσις της Γαλλοελληνικής Εταιρίας εφ όσον το προνόμιόν της έληγε κατά το 1944. Εξουσιοδοτήθη υπό του Συμβουλίου εγώ ως πρόεδρος του ΛΤΘ και ο κ.Κράλλης ως πρόεδρος της ΕΖΘ να έλθωμεν εις επικοινωνίαν με τους αρμοδίους εν Αθήναις ινα τύχωμεν εγκρίσεως της ληφθείσης ως άνω α[ποφάσεως. Παρουσιάσθημεν ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου συνεδριάζοντος και αναπτύξαμε τας απόψεις μας. Αι απόψεις μας έγιναν αποδεκταί υπό της Κυβερνήσεως και προσεκλήθη ο εν παρισίοις Γενικός Διευθυντής της Γαλλικής Εταιρίας να κατέλθη εις τας Αθήνας προς διακανονισμόν του ζητήμτος. Μετά πολλάς συσκέψεις γενομένας εις την Τράπεζαν της Ελλάδος κατελήξαμεν εις οριστικόν συμπέρασμα και ούτως εξηγοράμεν το υπό του οργανισμού το δικαίωμα της ταιρίας, δια το υπόλοιπον χρονικόν διάστημα μέχρι της λήξεως του προνομίου και απεμακρύνετο η Γαλλική Εταιρεία εκ του Λιμένος, του ΛΤ υποκαταστήσαντος της Εταιρείαν εις άπαντα τα δικαιώματά της. Η δευτέρα περίοδος της θητείας μου εις τον Οργανισμόν είναι μεταπολεμική, αντιπροσωπεύσας εν τω Συμβουλίω αυτού τον Δήμον Θεσσαλονίκης επί μίαν τετραετίαν και ήδη, ληξάσης της θητείας μου, υπεδείχθη υπό του Δημοτικού Συμβουλίου εις αξιόλογος της πόλεώς μας δικηγόρος και πρώην Δημοτικός Σύμβουλος Θ. Μαναβής, όστις κατόπιν της σχετικής αποφάσεως της Νομαρχίας, από 5/12/1958 θα είναι ο νόμιμος Σύμβπουλος εν τω Οργανισμώ, ως αντιπρόσωπος του Δήμου. Είμαι πεπεισμένος ότι ο κ. Μαναβής θα εισφέρη εις τον Οργανισμόν πολύ περισσοτέρα των όσων προσέφερα εγώ. [...]
Φεύγων από τον Οργανισμόν αποκομίζω τας καλλιτέρας των εντυπώσεων εκ της συνεργασίας μεθ' όλων σας. Δεν θα παύσω εκτός του Οργανισμού ευρισκόμενος να παρακολουθώ με ενδιαφέρον τα απασχολούντα τον οργανισμόν θέματα πρόθυμος να παράσχω εν την Διοίκησιν και Διεύθυνσιν του οργανισμού οιανδήπιτε πληροφορίαν θεωρηθησομένην χρήσιμον δια τον Οργανισμόν. Απερχόμενος όμως εν όψει των παραμονών των μεγάλων της Χριστιανοσύνης εορτών απευθύνω τας πλέον ενθέρμους ευχάς μου προς όλους υμάς όπως διέλθητε χαρμοσύνως μετά των οικογενειών σας τας εορτάς των Χριστουγένων. [...]
Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος ήταν κατά την περίοδο την κατοχή ήταν μέλος της Διοικούσας Επιτροπής των ΕΟΕ-ΕΔΕΣ μαζί με τους Αθαν. Παπαχριστοδούλου συνταγματάρχη, τον αδελφό του Γεώργιο Μπακατσέλο και τον Βασίλειο Μπλατσούκας δασάρχη. Εκλέγεται για πρώτη φορά μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του ΕΒΕΘ τον Ιούλιο 1949 και θα παραμείνει μέχρι και το 1974. Συμμετείχε στην Επιτροπή που είχε ορίσει η ΔΕ του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου η οποία είχε καταλήξει στο συμπέρασμα "ότι υπό τας παρούσας συνθήκας δεν είναι σκόπιμος ουδέ πρόκειται να επιφέρη ουσιώδεις ωφελείας η συγχώνευσις των δύο Οργανισμώ".
Ως εκπρόσωπος του ΕΒΕΘ συμμετέχει στην Επιτροπεία της ΕΖΘ, ΛΤΘ και στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΖΛΘ. Συγκεκριμένα, ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 9 Μαΐου 1950 ως εκπρόσωπος του ΕΒΕΘ. Κατά τις αρχαιρεσίες της δέκατης περιόδου της Επιτροπείας ΕΖΘ κηρύσσεται νέος πρόεδρος της Επιτροπείας μετά από μακρά θήτευση του Σταύρου Γρηγοριάδη ο οποίος απέτυχε να επανεκλεγεί.
Μετά την αγόρευση του Γρηγοριάδη ο Μπακατσέλος παίρνει το λόγο: "αξιότιμοι κύριοι Συνάδελφοι, Σας ευχαριστώ θερμώς δια την τιμήν την οποίαν μοι εκάνατε να με εκλέξητε πρόεδρον της ΕΕΖΘ. Είμαι ομολογουμένως βαθύτατα συγκινημένος δια την τιμήν ταύτην, συναισθάνομαι πλήρως τας ευθύνας τας οποίας επωμίζομαι την στιγμήν ταύτην, ελπίζω όμως ότι με την βοήθειαν του θεού, την συνδρομήν υμών και ιδιατέρως με την συνδρομήν του απερχομένου πολυπείρου προέδρου αξιοτίομου κ. Στ. Γρηγοριάδου χρηματίσαντος επί σειράν περιόδων προέδρου ΕΕΖ και εργασθέντος ακαμάτως δια τα ζωτικά ζητήματα αυτής, θα δυνηθώ ν' ανταποκριθώ εις τας απιτήσεις της Ζώνης, δια την οποίαν θ' αφιερώσω όλας μου τας δυνάμεις".
Ο Μπακατσέλος Κωνσταντίνος συμμετείχε συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στην ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 14 Μαΐου 1953. Κατά τις αρχαιρεσίες της Επιτροπείας ΕΖΘ ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος έλαβε μόνο μία ψήφο, ενώ ο Σταύρος Αντωνιάδης έλαβε 13 ψήφους και καταγράφηκε μία λευκή. Ο Μπακατσέλος εξ ονόματος της Επιτροπείας συγχαίρει τον νέο πρόεδρο για την επιτυχή εκλογή του. Στη συνέχεια εκθέτει εν ολίγοις τους λόγους οι οποίοι επιβάλλουν τη διατήρηση του θεσμού της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης ως αυτοτελούς και ανεξάρτητου.
Συγκεκριμένα λέει: "θα έλθη ημέρα καθ' ην ο κόσμος θα ειρηνεύση και το σιδηρούν παραπέτασμα θα καταπέση οπότε ο λιμήν της Θεσσαλονίκης λόγω της γεωγραφικής του θέσεως θα καταστή ο μεγαλύτερος διαμετακομιστικός λιμήν εν τη Ανατολική Λεκάνη της Μεσογείου. Τότε η Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης θα κληθεί να εξυπηρετήση το διαμετακομιστικό εμπόριο ολοκλήρου της Βαλκανικής και της Μεσευρώπης καθώς και των χωρών της Νοτιοανατολικής λεκάνης της Μεσογείου. για αυτό το λόγο παρακαλεί τον υπουργό να επανεξετάσει το θέμα της συγχώνευσης των δύο οργανισμών ΛΤΘ και ΕΖΘ καθώς "είναι βέβαιο ότι θα καταλήξη εις το συμπέρασμα περί διατηρήσεως της Ζώνης ως αυτοτελούς και ανεξάρτητου οργανισμού. Ο Υπουργός ευχαριστεί τον Μπακατσέλο για το έργο του κατά την προεδρία του. Σε σχέση με τη συγχώνευση υποστηρίζει την "ένταξιν του ΛΤΘ ως τεχνική Υπηρεσία της Ζώνης".
Στη συνέχεια εκθέτει τους λόγους οι οποίοι επιβάλλουν την διατήρηση του θεσμού της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης ως αυτοτελούς και ανεξάρτητου. Συγκεκριμένα λέει: " θα έλθει ημέρα καθ' ην ο κόσμος θα ειρηνεύση και το σιδηρούν παραπέτασμα θα καταπέση οπότε ο λιμήν της Θεσσαλονίκης λόγω της γεωγραφικής του θέσης θα καταστή ο μεγαλύτερος διαμετακομιστικός λιμήν εν τη Ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. Τότε η Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης θα κληθεί να εξυπηρετήσει το διαμετακομιστικό εμπόριον ολοκλήρου της Βαλκανικής και της μεσευρώπης καθώς και των χωρών της Νοτιοανατολικής λεκάνης της Μεσογείου".
Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος θα επανέλθει στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 21 Δεκεμβρίου 1956 ως εκπρόσωπος του ΕΒΕΘ. Στην τέταρτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ εκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Κατά τις αρχαιρεσίες εκλέχθηκε πρόεδρος ο πολιτικός μηχανικός Χρήστος Λαμπριανίδης ο οποίος ήταν εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας. Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος ζητάει το λόγο και ο οποίος εκφράζει την πικρία του ως εκπρόσωπος του εμπορικού κόσμου για το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας "διότι η θέσις του προέδρου του Οργανισμού της Ελευθέρας Ζώνης ανήκειν κατά παράδοσιν τρόπον τινά εις τα εμπορικά μέλη του Συμβουλίου διότι το προέχον εις την κίνησιν του λιμένος είναι το εμπορικόν στοιχείον. Υπαιινισσόμενος εν συνεχεία ότι έλαβοβ χώραν κατά πληροροφρίας και παρασκηνιακαί ενέργειαι περί του τρόπου της εκλογής του προέδρου," λέει, " ότι ούτος προτίθετο να προτείνει την εκλογήν ως προέδρου του κ. Κοσμίδου ως εκπροσώπου του Εμπορικού Συλλόγου. Βεβαίως, η γνώμην όλων των μελών είναι ίση και σεβαστή αλλά η θέσις του προέδρου του Οργανισμού αυτού ανήκει περισσότερον εις τα εμπορικά και επαγγελματικά μέλη τα οποία δυστυχώς παραγκωνίσθηκαν." Περαιτέρω τονίζει ότι "εδώ δεν ήλθομεν ίνα ικανοποιήσωμεν ν προσωπικάς φιλοδοξίας, αλλά θεωρεί την θητείαν του Συμβούλου ως στρατείαν επίπονον". Διευκρινίζει ότι οι λόγοι του δεν πρέπει να θεωρηθούν ως αιχμή κατά του προσώπου του εκλεγούντος προέδρου. τέλος, μνημονεύει ότι διατελέσας επί μακράν ετών πρόεδρος της ΕΖΘ ουδέποτε έκαμε χρήσιν των παρεχομένων νομίμως εξόδων κινήσεως για τις υπηρεσιακές μεταβάσεις στην Αθήνα κλπ. Κλείνοντας εκφράζει την πικρία του ως εμπορικού μέλους για το αποτέλεσμα των αρχαιρεσιών.
Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος συμμετείχε επίσης στην Πέμπτη περίοδο. Μετά την εκλογή του Βασίλειου Πετρίδη ως νέου προέδρου του ΔΣ ΕΖΛΘ, ο Μπακατσέλος λαμβάνει το λόγο και λέει: "Κύριε Πρόεδρε, αισθάνομαι ιδιαιτέραν χαράν επό τη εκλογή σας, όχι διότι είσθε φίλος μου, αλλά διότι προέρχεσθε από τας παραγωγικάς τάξεις αι οποίαι κατά το πλείστον αποτελούν τον εργοδότην και δίδουν ζωήν και κίνησιν εις τον Λιμένα. Δια τούτο αισθάνομαι ιδιαιτέραν συγκίνησιν αυτήν την στιγμήν. Θα επεθύμουν να σας είπω ως θα έπραττε και πας τις άλλος ότι θα με εύρητται συμπαραστάτην εις το έργον σας διότι ποδηγετούμαι πάντοτε και μόνον από το συμφέρον του Οργανισμού και του Λιμένος. Ίσως θα είχον και εγώ την φιλοδοξίαν να αναδειχθώ ως Πρόεδρος. Δεν ηθέλησα όμως. Ανήκω δυστυχώς εις πολιτικόν κόμμα το οποίον ουδέποτε, ούτε το ίδιον ηθέλησε ούτε και εγώ επεδίωξα να το αναμίξω εις τα του Οργανισμού. Επειδή δε ανήκων εις την γνωστήν πολιτικήν παράταξιν ίσως, έαν έθετον υποψηφιότητα Προέδρου θα εξαλαμβάνετο υπό των νυν Κυβερνόντων ως επιδίωξις πολιτικής διεδιδύσεως εις τον Οργανισμόν και δια τον λόγον αυτόν απέφυγα να το πράξω. Θεωρώ λίαν επίκαιρον και θα παρακαλέσω όπως μοι επιτραπή να το αναγνώσω πρόσφατον άρθρον της θρησκευτικής εφημερίδος Η Ζωή υπό τον τίτλον: Κοινωνική Ανάγκη, Ο Σταθερός Άνθρωπος. τα όσα αναγράφει το άρθρο αυτό αποτελούν το προσωπικό μου πιστεύω". Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος συμμετείχε Κατά την έκτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ, αλλά δεν θα συμμετάσχει στο ΔΣ στην έβδομη περίοδο. Στις 1959-12-7 θα αναλάβει την εκπροσώπηση στη θέση του ο Δημήτριος Ασσίογλου.
Ο Σπύρος Μελισσαράτος ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος, διευθυντής Τελωνείου και αναπληρωματικό μέλος στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ και στο ΔΣ ΕΖΛΘ. Συμμετείχε ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Τελωνείου Θεσσαλονίκη στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ σε κάποιες συνεδρίες με πρώτη παρουσία στις 14 Οκτωβρίου 1949, στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 31 Μαΐου 1950. Ο Σπύρος Μελισσαράτος συμμετείχε στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 21 Δεκεμβρίου 1953 καθώς αντικαθιστούσε τον διευθυντή Τελωνείων Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνου Κώνστα. Συγκεκριμένα, η τελευταία φυσική παρουσία του Κώνστα σε συνεδρίαση του Οργανισμού καταγράφεται η 7η Δεκεμβρίου του 1953. Επίσης, ο Σπύρος Μελισσαράτος θα αναπληρώνει τη θέσει του Κώνστα μέχρι τις 9 Απριλίου 1954 και στην συνέχεια τη θέση του αναλαμβάνει ο Σταύρος Λεονταρίδης.
Ο Λευκόπουλος Ηρακλής ήταν πολιτικός μηχανικός. Έλαβε πτυχίο ΕΜΠ το 1939 και συμμετείχε στη διοίκηση στο Τμήμα Κεντρικής Μακεδονίας του ΤΕΕ. Ως εκπρόσωπος του ΤΕΕ συμμετείχε στο ΔΣ της ΕΖΛΘ. Ο Λευκόπουλος Ηρακλής συμμετείχε στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953 και σύμφωνα με το άρθρο 3 §6 του Ν.Δ.2551/1953 και την κλήρωση που διεξάχθηκε, η θητεία του ορίστηκε σε διάρκεια τριών ετών. Συμμετείχε στη δεύτερη και τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ. Αποχώρησε στις 21 Δεκεμβρίου 1921.
Ο Λεονταρίδης Σταύρος ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος, διετέλεσε διευθυντής του Γ' Τελωνείου Θεσσαλονίκης, της Επιτροπείας ΕΖΘ, της Επιτροπείας ΛΤΘ και του ΔΣ ΕΖΛΘ. Συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 30 Απριλίου 1947 ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Τελωνείου Θεσσαλονίκης. Ειδικότερα, στις 9 Απριλίου 1947 ο Κωνσταντίνος Κώνστας, διευθυντής του τελωνείου και εκπρόσωπος μέχρι τότε στην Επιτροπεία ΕΖΘ, ενημερώνει πως δεν θα συμμετάσχει στη νέα περίοδο, αλλά τη θέση του εκπροσώπου του Τελωνείου αναλαμβάνει ο Διευθυντής του Γ' Τελωνείου Σταύρος Λεονταρίδης. Ο Λεονταρίδης Σταύρος συμμετείχε για πρώτη φορά στην πρώτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 16 Απριλίου 1954, ως τακτικός στη θέση του Μελισσαράτου Σπύρου που αντικαθιστούσε τον διευθυντή Τελωνείων Θεσσαλονίκης Κώνστα Κωνσταντίνο έπειτα από την συνταξιοδότησή του. Συγκεκριμένα, η τελευταία φυσική παρουσία του Κώνστα σε συνεδρίαση του Οργανισμού καταγράφεται η 7η Δεκεμβρίου του 1953. Ο Λεονταρίδης διαδέχεται τον Κωνσταντίνο Κώνστα στη θέση του εκπροσώπου των Τελωνείων στις 16 Απριλίου 1954.
Δεύτερη περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1954-12-10 έως 1955-12-29
Ο Λεονταρίδης Σταύρος συμμετείχε στη δεύτερη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 10 Δεκεμβρίου 1954, ημέρα αρχαιρεσιών. Κατά τη διαδικασία εκλογής του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΕΖΘ, συμμετείχαν ως τακτικά μέλη οι Λεονταρίδης Σταύρος και έλαβε 9 ψήφους, ο Πυλιαρός Μιχαήλ που έλαβε 5 ψήφους, ο Κοτσερώνης Ιωάννης που έλαβε 4 ψήφους και ένας από του υπαλλήλους ο Ζαχαρόπουλος Αναστάσιος έλαβε 9 ψήφους. Και έπειτα από τα αποτελέσματα ως τακτικά μέλη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΕΖΘ εκλέχθηκαν ο Λεονταρίδης Σταύρος, ο Πυλιαρός Μιχαήλ και από τους ανωτέρους υπαλλήλους ο Ζαχαρόπουλος Αναστάσιος που ήταν Τμηματάρχης Προσωπικού.
Στη συνέχεια, διεξάχθηκε ψηφοφορία για την εκλογή των αναπληρωματικών μελών του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΕΖΘ και συμμετείχαν οι Κοτσερώνης Ιωάννης και συγκέντρωσε 9 ψήφους, ο Λευκόπουλος Ηρακλής συγκέντρωσε 5 ψήφους, ο Άββοττ Γεώργιος συγκέντρωσε 2 ψήφους και ο Θεοδώρου Δημήτριος που συγκέντρωσε 2 ψήφους. Έτσι ως αναπληρωματικά μέλη εκλέχθηκαν ο Κοτσερώνης Ιωάννης και ο Λευκόπουλος Ηρακλής.
Κατά τη διαδικασία εκλογής του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΛΤΘ, συμμετείχαν για την εκλογή των τακτικών μελών ο Λεονταρίδης Σταύρος και έλαβε 8 ψήφους, ο Πυλιαρός Μιχαήλ που έλαβε 9 ψήφους, ο Κοτσερώνης Ιωάννης που έλαβε 9 ψήφους και ο Καρδασιάδης Αλέξανδρος που έλαβε μόλις μία ψήφο. Έτσι ως τακτικά μέλη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΛΤΘεξελέγησαν ο Κοτσερώνης Ιωάννης, ο Πυλιαρός Μιχαήλ και ο Λεονταρίδης Σταύρος.
Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν αντίστοιχα οι διαδικασίες εκλογής των αναπληρωματικών μελών του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΛΤΘ. Στην ψηφοφορία συμμετείχαν ο Θεοδώρου Δημήτριος που συγκέντρωσε 8 ψήφους, ο Καρδασιάδης Αλέξανδρος που συγκέντρωσε 7 ψήφους, ο Άββοττ Γεώργιος που συγκέντρωσε 5 ψήφους, ο Λευκόπουλος Ηρακλής που συγκέντρωσε 5 ψήφους και ο Πετρίδης Βασίλειος που συγκέντρωσε 2 ψήφους. Βέβαια, λόγω ισοψηφίας του Άββοττ με τον Λευκόπουλο έγινε επανάληψη της μυστικής ψηφοφορίας για την εκλογή του αναπληρωματικού μέλους, στην οποία ο Λευκόπουλος Ηρακλής έλαβε 6 ψήφους και ο Άββοττ Γεώργιος έλαβε 3 ψήφους. έτσι αναπληρωματικά μέλη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΛΤΘ εξελέγησαν ο Θεοδώρου Δημήτριος, ο Καρδασιάδης Αλέξανδρος και ο Λευκόπουλος Ηρακλής.
Τρίτη περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1956-1-13 έως
Ο Λεονταρίδης Σταύρος συμμετείχε στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 13 Ιανουαρίου 1956, ημέρα αρχαιρεσιών. Ειδικότερα, σε αυτή την συνεδρίαση συμμετείχε στις διαδικασίες εκλογής τακτικών μελών εκτελεστικής επιτροπής μαζί με άλλα μέλη. Ο ίδιος συγκέντρωσε μόλις μία ψήφο, ο Ασσιόγλου Δημήτριος έλαβε 9 ψήφους, ο Λευκόπουλος Ηρακλής έλαβε 5 ψήφους, ο Παπαβασιλείου Γεώργιος έλαβε 3 ψήφους και ο Θεοδώρου Δημήτριος έλαβε 2 ψήφους. Έτσι ως τακτικά μέλη εκλέχθηκαν ο Ασσιόγλου Δημήτριος και ο Λευκόπουλος Ηρακλής.
Ακόμα συμμετείχε στις διαδικασίες για την εκλογή των αναπληρωματικών μελών της εκτελεστικής επιτροπής μαζί με άλλα μέλη για την αναπλήρωση του τακτικού μέλους της εκτελεστικής επιτροπής Ασσιόγλου Δημήτριο. Ο Άββοττ Γεώργιος συγκέντρωσε 4 ψήφους, ο Παπαβασιλείου Γεώργιος έλαβε 2 ψήφους, ο Κανελλόπουλος Κωνσταντίνος έλαβε 2 ψήφους και ο Λεονταρίδης Σταύρος έλαβε 2 ψήφους. Αντίστοιχα για την αναπλήρωση του δεύτερου τακτικού μέλους της εκτελεστικής επιτροπής Λευκόπουλου Ηρακλή πραγματοποιήθηκε ψηφοφορία με τον Κανελλόπουλο Κωνσταντίνο να συγκεντρώνει 5 ψήφους, τον Παπαβασιλείου Γεώργιο να συγκεντρώνει 3 ψήφους και τον Θεοδώρου Δημήτριο να λαμβάνει 2 ψήφους. Έτσι ως αναπληρωματικά μέλη εκλέχθηκαν ο Άββοττ Γεώργιος για την αναπλήρωση του Ασσιόγλου Δημητρίου και ο Κανελλόπουλος Κωνσταντίνος για την αναπλήρωση του Λευκόπουλου Ηρακλή.
Τέταρτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1956-12-31 έως 1957-12-11
Ο Λεονταρίδης Σταύρος συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Τελωνείου.
Πέμπτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1957-12-13 έως 1958-12-5
Ο Λεονταρίδης Σταύρος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Τελωνείου.
Έκτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1958-12-8 έως
Ο Λεονταρίδης Σταύρος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Τελωνείου έως τις 12 Δεκεμβρίου 1958. Στη συνέχεια συνταξιοδοτείται και τον διαδέχεται στη θέση του ως Διευθυντή και εκπρόσωπο του Τελωνείου ο Ευάγγελος Παπαδόπουλος
Ο Λάλας Κωνσταντίνος ήταν πολιτικός μηχανικός και νομομηχανικός. Διετέλεσε μέλος της επιτροπείας ΛΤΘ και του ΔΣ ΕΖΛΘ. Το 1919 έλαβε το δίπλωμα ΕΜΠ. Το ίδιο έτος εργάστηκε ως μηχανικός Δημοσίων Έργων στο Υπουργείου Συγκοινωνίας, ενώ το 1934 εργάστηκε ως νομομηχανικός. Το 1953 διετέλεσε Επιθεωρητής Δημοσίων Έργων 7ης Περιφέρειας. Συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 3 Δεκεμβρίου 1945 ως αναπληρωτής του διευθυντή Δημοσίων Έργων Τριανταφυλλίδη. Ο Λάλας Κωνσταντίνος συμμετείχε στην πρώτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ από τις 7 Δεκεμβρίου 1953 έως 30 Νοεμβρίου 1954.