- Μέλη Διοίκησης
- Ανάληψη θέσης: 1930-8-6 Αποχώρηση: 1936-10-15 Ανάληψη: 1946-3-13 Αποχώρηση: 1947-2-7 (τυπικά 1948-7-9)
Ο Γεώργιος Λοίζος ήταν υποδιευθυντής της Εθνικής Τράπεζας και κατόπιν υποδιευθυντής και διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας και διετέλεσε αναπληρωματικό και τακτικό μέλος της ΕΖΘ και του ΛΤΘ. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπείας του ΛΤΘ στη θέση του Διομήδη Βαρλαμίδη στις 21/11/1930. Από το Μάιο του 1932 φαίνεται να συμμετέχει ξανα καθώς μάλλον εκτελούσε χρέη διευθυντή στο κατάστημα της Τράπεζας της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη (5/5/1932). Σύντομα, τη θέση του εκπροσώπου του Υπουργείου Οικονομικών στην Επιτροπεία του ΛΤΘ αναλαμβάνει ο Κυριακόπουλος νέος διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στην πόλη και ο Λουίζος θα παραμείνει αναπληρωτής του στην επιτροπεία (7/2/1934).
Ο Λουΐζος Γεώργιος συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Από το Μάϊο του 1932 συμμετέχει τακτικά στις συνεδριάσεις της επιτροπείας, καθώς μάλλον εκτελούσε χρέη διευθυντή στο κατάστημα της Τράπεζας της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη. Σύντομα, τη θέση του εκπροσώπου του Υπουργείου Οικονομικών στην Επιτροπεία του ΛΤΘ αναλαμβάνει ο Κυριακόπουλος νέος διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στην πόλη και ο Λουίζος θα παραμείνει αναπληρωτής του στην επιτροπεία (7/2/1934). Συμμετέχει ως μέλος της Επιτροπείας σε σύσκεψη υπό την προεδρία του υπουργού Γενικού Διοικητή Φίλιππου Δραγούμη στις 14 Φεβρουαρίου 1934 με θέμα τη χωροθέτηση του προβλήτα των ιστιοφόρων και το πρόβλημα της εξεύρεσης πόρων για τα λιμενικά έργα. Επίσης, συμμετείχε σε μια σύσκεψη στο Υπουργείο Ναυτιλίας στην οποία παραβρίσκονταν ο επιλιμενάρχης Τσεμπερόπουλος και ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Εκεί συμφωνήθηκε ότι δεν είναι δυνατή η κατασκευή νέας προβλήτας στο μέσο της υπάρχουσας νηοδοχής ανατολικά της πρώτης προβλήτας, και έγινε η πρόταση της κατασκευής ενός μικρότερου λιμενίσκου στα ανατολικά της πόλης. Γενικά, ο Λουΐζος φαίνεται να συντάσσεται με την άποψη πως το λιμάνι επαρκεί για το εμπόριο της διαφωνώντας με τα μεγάλα σχέδια για λιμενικά έργα. Μάλιστα, συμμετείχε στη τριμελή επιτροπή αποτελούμενη από τον ίδιο και τους Ηλιάδη και Γρηγοριάδη με σκοπό να μελετήσει το ζήτημα του λιμένα και ειδικότερα των λιμενικών έργων από την καθαρά πλευρά της χρηματοδότησης, αλλά και της «εμποροοικονομικής». (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 112η Συνεδρίαση, 14/2/1934, 113η Συνεδρίαση, 21/2/1934, Μακεδονία, 15/2/1934)
Ο Λουίζος διατελούσε σταθερά αναπληρωματικό μέλος της ΕΖΘ μέχρι την έλευση του Κυριακόπουλου και μετά ξανά από 17 Ιανουαρίου 1934 έως 4 Μαΐου 1934. Ο Λουίζος Γεώργιος θα συμμετέχει εκ νέου κατά την όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 26 Απριλίου 1944 και την έκτη περίοδο του ΛΤΘ ως αναπληρωματικός. Ωστόσο, Ο Λουίζος διαδέχεται τον Καράβολο Δημήτριο στις 13 Μαρτίου 1946. Η τελευταία της παρουσία στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ήταν στις 7 Φεβρουαρίου 1947. Στη συνέχεια τον διαδέχεται ο Καλαμαριώτης Δημήτριος.
Ακολούθησε μια σύσκεψη στο Υπουργείο Ναυτιλίας στην οποία παραβρίσκονταν ο επιλιμενάρχης Τσεμπερόπουλος, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης και ο Λοΐζος. Συμφωνήθηκε ότι δεν είναι δυνατή η κατασκευή νέας προβλήτας στο μέσο της υπάρχουσας νηοδοχής ανατολικά της πρώτης προβλήτας, και έγινε η πρόταση της κατασκευής ενός μικρότερου λιμενίσκου στα ανατολικά της πόλης. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 112η Συνεδρίαση, 14/2/1934, 113η Συνεδρίαση, 21/2/1934). Γενικά, οι αντιβενιζελικοί παράγοντες, όπως ο Γ. Λοΐζος, ανοικτά υποστηρίζουν πως ο λιμένας επαρκεί και δεν χρειάζονται τα λιμενικά έργα κατηγορώντας τους βενιζελικούς για υποθετικά σενάρια που δυσχεραίνουν τα οικονομικά του λιμένα.