Ο Παπανικολάου ήταν τελωνειακός υπάλληλος. Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε ως αναπληρωματικό μέλος στην Δέκατη Επιτροπεία της ΕΖΘ στις 13 Μαρτίου 1953 και στην Πρώτη και Δεύτερη Περίοδο Επιτροπείας του ΛΤΘ στις 19 Φεβρουαρίου 1932 ως αναπληρωτής του εκπροσώπου του Τελωνείου Θεσσαλονίκης Πέππα Αντωνίου.
Ο Ορέστης Παπαδόπουλος ήταν Πολιτικός μηχανικός. Έλαβε δίπλωμα στα 1912 από το Universite-Ecole du Genie Civil et des Arts et Manufactures Gand. Την περίοδο 1913-1914 εργάστηκε ως Μηχανικός της "Societe Generale d'Entreprises" στην Κωνσταντινούπολη (μελέτη και κατασκευή έργων γεφυροδοποιΐας στην Τουρκία). Από το 1917 εργάστηκε ως Μηχανικός και έπειτα ως Νομομηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Στα 1930 εργαζόταν στο Γραφείο Σχεδίου Πόλεως της Θεσσαλονίκης και από το 1934 ανέλαβε Προϊστάμενος Γραφείου Σχεδίου Πόλης Θεσσαλονίκης. Ο Παπαδόπουλος Ορέστης συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ ως αναπληρωματικό μέλος στην Επιτροπεία. Συγκεκριμένα, πήρε μέρος στην συνεδρίαση στις 23 Οκτωβρίου 1931. Επίσης, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως αναπληρωματικό μέλος στην Επιτροπεία. Συγκεκριμένα, είχε παραστεί σε μερικές συνεδριάσεις στις 3 και 13 Νοεμβρίου 1931, στις 10 Φεβρουαρίου 1932 και στις 13 Απριλίου 1932. Αργότερα θα παραστεί στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις συνεδριάσεις στις 14-22 Οκτωβρίου 1932 και στις 12-26 Σεπτεμβρίου 1933. Τέλος, στην τέταρτη επιτροπεία ΛΤΘ εμφανίζεται στην συνεδρίαση στις 10 Ιανουαρίου 1939.
Ο Κωνσταντίνος Μελισσινός ήταν πολιτικός μηχανικός και ανώτερος σιδηροδρομικός υπάλληλος. Το 1907 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Φυσικομαθηματικών Επιστημών Εθνικού Πανεπιστημίου και στα 1912 έλαβε δίπλωμα Universite Ecole Speciale du Genie Civil et des Arts et Manufactures Gand. Την περίοδο 1912-1913 ανέλαβε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στα 1914 ανέλαβε Μηχανικός Υπηρεσίας ελέγχου κατασκευής σιδηροδρόμου Παπαπούλι-Πλατύ. Την περίοδο 1915-1917 ήταν Μηχανικός Β΄ τάξης της Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο αυτή εκπόνησε τη μελέτη σιδηροδρομικής γραμμής Σπάρτης-Γυθείου, ήταν μηχανικός συντήρησης σιδηροδρόμων Μακεδονίας και μηχανικός μελετών στην Αθήνα. Στα 1917 ανέλαβε Μηχανικός Α΄ τάξης Γραφείου μελετών και κατασκευών οδοποιΐας Κρήτης. Την περίοδο 1918-1923 ανέλαβε Νομομηχανικός Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Είχε την ευθύνη του ελέγχου νέων έργων Λαρισαϊκού, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε σε απόσπαση αρχιμηχανικός γραμμής και νέων έργων Εταιρείας Ελληνικών Σιδηροδρόμων. Την ίδια περίοδο διετέλεσε προσωρινός διευθυντής Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και αργότερα διευθύνων Υπηρεσίας Ελέγχου Σιδηροδρόμων). Την περίοδο 1923-1926 διετέλεσε Αρχιμηχανικός και έπειτα Διευθυντής εκμετάλλευσης Σ.Ε.Κ. Από το 1926 ανέλαβε Διευθυντής Β΄ περιφέρειας Σ.Ε.Κ. ή αλλιώς διευθυντής των Σιδηροδρόμων Μακεδονίας.
Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε το 1923 στις διαπραγματεύσεις με τους Σέρβους για τον καθορισμό των ορίων ανάμεσα στην Σερβική και Ελληνική Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης.
Στις 11 Μαΐου 1932 συμμετέχει ως κυβερνητικός επίτροπος στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και στη συνέχεια του ΛΤΘ.
Η τελευταία συμμετοχή του στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ήταν στις 28 Ιουνίου 1933. Στην Επόμενη Συνεδρία στις 21 Σεπτεμβρίου 1933 συμμετείχε ο Δημήτριος Ηλιάδης, διάδοχος στη θέση του Κυβερνητικού Επιτρόπου.
Ο Ιωάννης Λαζαρίδης ήταν ανώτερος δημόσιος υπάλληλος στην Θεσσαλονίκη. Στα 1923 είναι διευθυντής της Νομαρχίας Μακεδονίας, ενώ στα 1925 διευθυντής στη Γενική Διοίκηση. Την περίοδο 1930-1932 ήταν διευθυντής Εσωτερικών και κατόπιν γενικός γραμματέας της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας αναλαμβάνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο σε πολλά κομβικά θέματα της εποχής, αλλά και την κοσμική ζωή της πόλης. Μάλιστα, στα τέλη του 1932, διετέλεσε για ένα μήνα προσωρινός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας την περίοδο ανάμεσα στην παραίτηση του Στυλιανού Γονατά και έλευση του διαδόχου του Φίλιππου Δραγούμη. Με αυτήν την ιδιότητα υποδέχθηκε τόσο τον Στυλιανό Γονατά όταν επισκέφθηκε την πόλη ως πρόεδρος της Γερουσίας πλέον στις 6 Νοεμβρίου 1932, όσο και τον νέο διοικητή στις 2/12/1932. (Μακεδονία, 6-7/11, 2/12/1932) Φαίνεται ότι ήταν φιλοβενιζελικός διότι με την αλλαγή διοίκησης, μέλη του Λαϊκού Κόμματος παρουσιάστηκαν στον Δραγούμη και του ζήτησαν να τον απομακρύνει. (Μακεδονία, 7/12/1932) Η εφημερίδα Μακεδονία υπερασπίζεται τον Λαζαρίδη από τους "ανθρωποφάγους", δηλαδή τους «εδώ παράγοντες του Λαϊκού Κόμματος οι οποίοι «επεδίωξαν ‘‘να φάγουν’’ τον κ. Λαζαρίδην και μερικούς άλλους υπαλλήλους της Γενικής Διοικήσεως που δεν συμβαίνει να κάμνουν τα κέφια των περιφερομένων εις τους διαδρόμους της Γενικής Διοικήσεως μαγγουροφόρων». (Μακεδονία, 8/12/1932) Ως εκπρόσωπος του Υπουργείου συμμετείχε σε διάφορες επιτροπές και ΔΣ, όπως και στην ΕΖΘ και το ΛΤΘ.
Ο Λαζαρίδης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος . Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα του ανώτερου διοικητικού υπαλλήλου στην Επιτροπεία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Στις 12 Μαΐου 1925, η Γενική Διοίκηση ανακοινώνει τον εκ νέου διορισμό του «παρ αυτή Διευθυντού Ι. Λαζαρίδη ως μέλους της Επιτροπείας ΕΖΘ». Στις 30 Ιουνίου 1926, ο Ιωάννης Λαζαρίδης εκλέγεται Β' Αντιπρόεδρος στη θέση του Β. Δημητρίου που είχε παραιτηθεί. Ο Ιωάννης Λαζαρίδης συμμετέχει στην τρίτη και τέταρτη περίοδο της Επιτροπείας. Επίσης, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 και στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Θα αποχωρήσει στις 8 Μαΐου 1935. Θα τον διαδεχθεί ο Νικόλαος Κώττας.