Ο Νικόλαος Μουτσάλας ήταν ανώτερος τραπεζικός υπάλληλος την περίοδο του μεσοπολέμου. Στα 1933 ήταν υποδιευθυντής στην Τράπεζα της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη και με αυτή την ιδιότητα αντικαθιστούσε τον διευθυντή Βασίλειο Κυριακόπουλο σε μερικές συνεδριάσεις της Επιτροπείας της ΕΖΘ (1933-6-21) και του ΛΤΘ (16/6/1933, 26/9/1933).
Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος υπήρξε επιλιμενάρχης Θεσσαλονίκης, μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ καθώς και πρόεδρος του ΛΤΘ. Γεννήθηκε το 1901 και τον Οκτώβριο του 1934, μόλις 33 ετών, ανέλαβε λιμενάρχης στην Θεσσαλονίκη με το βαθμό του πλωτάρχη διαδεχόμενος τον Τσεμπερόπουλο. Αργότερα, διετέλεσε αντιπλοίαρχος στο Γενικό ’Επιτελείο Β.Ν. μέχρι 27 Νοεμβρίου 1940 και κατόπιν τμηματάρχης προσωπικού στο Γενικό ’Επιτελείο Βασιλικού Ναυτικού. Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ από τις 26 Σεπτεμβρίου 1934, ενώ θα αναλάβει και β΄Αντιπρόεδρος. Στις 7 Νοεμβρίου 1934 θα προεδρεύσει στην Επιτροπεία απόντων των Στ. Γρηγοριάδη, προέδρου, και Κ. Σαράτση, α Αντιπροέδρου. Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος διετέλεσε μέλος της δεύτερης περιόδου επιτροπεία ΛΤΘ από τις 15 Οκτωβρίου 1934. Στις αρχαιρεσίες για την τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 8 Απριλίου 1935 συγκροτήθηκε το νέο σώμα υπό την προεδρεία του εκπροσώπου της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας Ν. Κώττα. Έπειτα από μυστική ψηφοφορία ο Μιχόπουλος Αναστάσιος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας με 11 ψήφους, έναντι του Κοντογιάννη Γεώργιου που συγκέντρωσε μόλις 1 ψήφο. Στη συνέχεια ο Κοντογιάννης Γεώργιος εκλέχθηκε αντιπρόεδρος με 11 ψήφους. Στον εναρκτήριο λόγο του ευχαρίστησε την Επιτροπεία και διαβεβαιώνει πως κατά την προσεχή τριετία «θα καταβάλει πάσαν προσπάθειαν να φανή αντάξιος της τιμής και της εμπιστοσύνης» της Επιτροπείας. Επισημαίνει ότι την προσεχή τριετία θα αρχίσει η εκτέλεση των μεγάλων Λιμενικών Έργων με τα οποία θα ολοκληρώσει τον σκοπό για τον οποίο συστήθηκε το ΛΤΘ. Με αυτά, ο «Λιμήν Θεσσαλονίκης θα καταλάβει της πρέπουσαν θέσιν εν τη ανατολική λεκάνη της Μεσογείου». Για αυτό το λόγο, το Λιμενικό Ταμείο θα έχει ανάγκη την συνδρομή και τη γνώμη όλων των μελών της επιτροπείας. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 152η Συνεδρία, 8/4/1935) Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος αποχώρησε από τη θέση του προέδρου της επιτροπείας του ΛΤΘ έπειτα από ζητήματα που προέκυψαν σχετικά με πληρωμές υπαλλήλων και τελευταία του παρουσία ως μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ ήταν στις 28 Απριλίου 1936.
Ο Μιχαηλίδης Ηλίας ήταν ανώτερος τραπεζικός υπάλληλος κατά την εποχή του μεσοπολέμου. Στα 1934 διατελούσε υποδιευθυντής την Τράπεζα της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη και με αυτήν την ιδιότητα διετέλεσε αναπληρωτής μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ.
Ο Ηλίας Μιχαηλίδης συμμετείχε σε μερικές συνεδριάσεις στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1932ως αναπληρωτής στη θέση του Διευθυντή της Τράπεζας της Ελλάδας. Την ίδια περίοδο συμμετέχει στην επιτροπεία ΛΤΘ στις 26 Σεπτεμβρίου 1935. Συμμετέχει στην έκτη περίοδο της επιτροπείας ΕΖΘ από τις 8 Μαΐου 1935 πάλι ως αναπληρωτής. όπως και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 18 Οκτωβρίου 1938.
Ο Κωνσταντίνος Μελισσινός ήταν πολιτικός μηχανικός και ανώτερος σιδηροδρομικός υπάλληλος. Το 1907 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Φυσικομαθηματικών Επιστημών Εθνικού Πανεπιστημίου και στα 1912 έλαβε δίπλωμα Universite Ecole Speciale du Genie Civil et des Arts et Manufactures Gand. Την περίοδο 1912-1913 ανέλαβε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στα 1914 ανέλαβε Μηχανικός Υπηρεσίας ελέγχου κατασκευής σιδηροδρόμου Παπαπούλι-Πλατύ. Την περίοδο 1915-1917 ήταν Μηχανικός Β΄ τάξης της Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο αυτή εκπόνησε τη μελέτη σιδηροδρομικής γραμμής Σπάρτης-Γυθείου, ήταν μηχανικός συντήρησης σιδηροδρόμων Μακεδονίας και μηχανικός μελετών στην Αθήνα. Στα 1917 ανέλαβε Μηχανικός Α΄ τάξης Γραφείου μελετών και κατασκευών οδοποιΐας Κρήτης. Την περίοδο 1918-1923 ανέλαβε Νομομηχανικός Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Είχε την ευθύνη του ελέγχου νέων έργων Λαρισαϊκού, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε σε απόσπαση αρχιμηχανικός γραμμής και νέων έργων Εταιρείας Ελληνικών Σιδηροδρόμων. Την ίδια περίοδο διετέλεσε προσωρινός διευθυντής Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και αργότερα διευθύνων Υπηρεσίας Ελέγχου Σιδηροδρόμων). Την περίοδο 1923-1926 διετέλεσε Αρχιμηχανικός και έπειτα Διευθυντής εκμετάλλευσης Σ.Ε.Κ. Από το 1926 ανέλαβε Διευθυντής Β΄ περιφέρειας Σ.Ε.Κ. ή αλλιώς διευθυντής των Σιδηροδρόμων Μακεδονίας.
Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε το 1923 στις διαπραγματεύσεις με τους Σέρβους για τον καθορισμό των ορίων ανάμεσα στην Σερβική και Ελληνική Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης.
Στις 11 Μαΐου 1932 συμμετέχει ως κυβερνητικός επίτροπος στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και στη συνέχεια του ΛΤΘ.
Η τελευταία συμμετοχή του στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ήταν στις 28 Ιουνίου 1933. Στην Επόμενη Συνεδρία στις 21 Σεπτεμβρίου 1933 συμμετείχε ο Δημήτριος Ηλιάδης, διάδοχος στη θέση του Κυβερνητικού Επιτρόπου.
Ο Γεώργιος Λοίζος ήταν υποδιευθυντής της Εθνικής Τράπεζας και κατόπιν υποδιευθυντής και διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας και διετέλεσε αναπληρωματικό και τακτικό μέλος της ΕΖΘ και του ΛΤΘ. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπείας του ΛΤΘ στη θέση του Διομήδη Βαρλαμίδη στις 21/11/1930. Από το Μάιο του 1932 φαίνεται να συμμετέχει ξανα καθώς μάλλον εκτελούσε χρέη διευθυντή στο κατάστημα της Τράπεζας της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη (5/5/1932). Σύντομα, τη θέση του εκπροσώπου του Υπουργείου Οικονομικών στην Επιτροπεία του ΛΤΘ αναλαμβάνει ο Κυριακόπουλος νέος διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στην πόλη και ο Λουίζος θα παραμείνει αναπληρωτής του στην επιτροπεία (7/2/1934).
Ο Λουΐζος Γεώργιος συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Από το Μάϊο του 1932 συμμετέχει τακτικά στις συνεδριάσεις της επιτροπείας, καθώς μάλλον εκτελούσε χρέη διευθυντή στο κατάστημα της Τράπεζας της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη. Σύντομα, τη θέση του εκπροσώπου του Υπουργείου Οικονομικών στην Επιτροπεία του ΛΤΘ αναλαμβάνει ο Κυριακόπουλος νέος διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στην πόλη και ο Λουίζος θα παραμείνει αναπληρωτής του στην επιτροπεία (7/2/1934). Συμμετέχει ως μέλος της Επιτροπείας σε σύσκεψη υπό την προεδρία του υπουργού Γενικού Διοικητή Φίλιππου Δραγούμη στις 14 Φεβρουαρίου 1934 με θέμα τη χωροθέτηση του προβλήτα των ιστιοφόρων και το πρόβλημα της εξεύρεσης πόρων για τα λιμενικά έργα. Επίσης, συμμετείχε σε μια σύσκεψη στο Υπουργείο Ναυτιλίας στην οποία παραβρίσκονταν ο επιλιμενάρχης Τσεμπερόπουλος και ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Εκεί συμφωνήθηκε ότι δεν είναι δυνατή η κατασκευή νέας προβλήτας στο μέσο της υπάρχουσας νηοδοχής ανατολικά της πρώτης προβλήτας, και έγινε η πρόταση της κατασκευής ενός μικρότερου λιμενίσκου στα ανατολικά της πόλης. Γενικά, ο Λουΐζος φαίνεται να συντάσσεται με την άποψη πως το λιμάνι επαρκεί για το εμπόριο της διαφωνώντας με τα μεγάλα σχέδια για λιμενικά έργα. Μάλιστα, συμμετείχε στη τριμελή επιτροπή αποτελούμενη από τον ίδιο και τους Ηλιάδη και Γρηγοριάδη με σκοπό να μελετήσει το ζήτημα του λιμένα και ειδικότερα των λιμενικών έργων από την καθαρά πλευρά της χρηματοδότησης, αλλά και της «εμποροοικονομικής». (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 112η Συνεδρίαση, 14/2/1934, 113η Συνεδρίαση, 21/2/1934, Μακεδονία, 15/2/1934)
Ο Λουίζος διατελούσε σταθερά αναπληρωματικό μέλος της ΕΖΘ μέχρι την έλευση του Κυριακόπουλου και μετά ξανά από 17 Ιανουαρίου 1934 έως 4 Μαΐου 1934. Ο Λουίζος Γεώργιος θα συμμετέχει εκ νέου κατά την όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 26 Απριλίου 1944 και την έκτη περίοδο του ΛΤΘ ως αναπληρωματικός. Ωστόσο, Ο Λουίζος διαδέχεται τον Καράβολο Δημήτριο στις 13 Μαρτίου 1946. Η τελευταία της παρουσία στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ήταν στις 7 Φεβρουαρίου 1947. Στη συνέχεια τον διαδέχεται ο Καλαμαριώτης Δημήτριος.
Ακολούθησε μια σύσκεψη στο Υπουργείο Ναυτιλίας στην οποία παραβρίσκονταν ο επιλιμενάρχης Τσεμπερόπουλος, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης και ο Λοΐζος. Συμφωνήθηκε ότι δεν είναι δυνατή η κατασκευή νέας προβλήτας στο μέσο της υπάρχουσας νηοδοχής ανατολικά της πρώτης προβλήτας, και έγινε η πρόταση της κατασκευής ενός μικρότερου λιμενίσκου στα ανατολικά της πόλης. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 112η Συνεδρίαση, 14/2/1934, 113η Συνεδρίαση, 21/2/1934). Γενικά, οι αντιβενιζελικοί παράγοντες, όπως ο Γ. Λοΐζος, ανοικτά υποστηρίζουν πως ο λιμένας επαρκεί και δεν χρειάζονται τα λιμενικά έργα κατηγορώντας τους βενιζελικούς για υποθετικά σενάρια που δυσχεραίνουν τα οικονομικά του λιμένα.
Ο Ιωάννης Λαζαρίδης ήταν ανώτερος δημόσιος υπάλληλος στην Θεσσαλονίκη. Στα 1923 είναι διευθυντής της Νομαρχίας Μακεδονίας, ενώ στα 1925 διευθυντής στη Γενική Διοίκηση. Την περίοδο 1930-1932 ήταν διευθυντής Εσωτερικών και κατόπιν γενικός γραμματέας της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας αναλαμβάνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο σε πολλά κομβικά θέματα της εποχής, αλλά και την κοσμική ζωή της πόλης. Μάλιστα, στα τέλη του 1932, διετέλεσε για ένα μήνα προσωρινός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας την περίοδο ανάμεσα στην παραίτηση του Στυλιανού Γονατά και έλευση του διαδόχου του Φίλιππου Δραγούμη. Με αυτήν την ιδιότητα υποδέχθηκε τόσο τον Στυλιανό Γονατά όταν επισκέφθηκε την πόλη ως πρόεδρος της Γερουσίας πλέον στις 6 Νοεμβρίου 1932, όσο και τον νέο διοικητή στις 2/12/1932. (Μακεδονία, 6-7/11, 2/12/1932) Φαίνεται ότι ήταν φιλοβενιζελικός διότι με την αλλαγή διοίκησης, μέλη του Λαϊκού Κόμματος παρουσιάστηκαν στον Δραγούμη και του ζήτησαν να τον απομακρύνει. (Μακεδονία, 7/12/1932) Η εφημερίδα Μακεδονία υπερασπίζεται τον Λαζαρίδη από τους "ανθρωποφάγους", δηλαδή τους «εδώ παράγοντες του Λαϊκού Κόμματος οι οποίοι «επεδίωξαν ‘‘να φάγουν’’ τον κ. Λαζαρίδην και μερικούς άλλους υπαλλήλους της Γενικής Διοικήσεως που δεν συμβαίνει να κάμνουν τα κέφια των περιφερομένων εις τους διαδρόμους της Γενικής Διοικήσεως μαγγουροφόρων». (Μακεδονία, 8/12/1932) Ως εκπρόσωπος του Υπουργείου συμμετείχε σε διάφορες επιτροπές και ΔΣ, όπως και στην ΕΖΘ και το ΛΤΘ.
Ο Λαζαρίδης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος . Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα του ανώτερου διοικητικού υπαλλήλου στην Επιτροπεία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Στις 12 Μαΐου 1925, η Γενική Διοίκηση ανακοινώνει τον εκ νέου διορισμό του «παρ αυτή Διευθυντού Ι. Λαζαρίδη ως μέλους της Επιτροπείας ΕΖΘ». Στις 30 Ιουνίου 1926, ο Ιωάννης Λαζαρίδης εκλέγεται Β' Αντιπρόεδρος στη θέση του Β. Δημητρίου που είχε παραιτηθεί. Ο Ιωάννης Λαζαρίδης συμμετέχει στην τρίτη και τέταρτη περίοδο της Επιτροπείας. Επίσης, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 και στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Θα αποχωρήσει στις 8 Μαΐου 1935. Θα τον διαδεχθεί ο Νικόλαος Κώττας.
Ο Αρ. Λαζάρου ήταν ζαχαροπλάστης. Διετέλεσε μέλος και πρόεδρος της Συντεχνίας Ζαχαροπλαστών, ενώ παράλληλα ήταν μέλος του Επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης. Ο Λαζάρου Αρ. συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 4 Ιανουαρίου 1933 και στη Δεύτερη Περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ. Αποχώρησε στις 5 Απριλίου 1935.
Δεύτερη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ από 1932-5-5 έως 1935-4-5
Ο Λαζάρου Αρ. συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 11 Ιανουαρίου 1933 μέχρι τις 5 Απριλίου 1935. Παρά την σταθερή παρουσία του στις συνεδριάσεις δεν χαρακτηρίστηκε από έντονες παρεμβάσεις.
Ο Βασίλειος Κυριακόπουλος του Ιωάννη ήταν ανώτερος υπάλληλος της Τράπεζας Ελλάδας κατά το μεσοπόλεμο. Ανέλαβε διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη το καλοκαίρι του 1932. Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και του ΛΤΘ. Η θητεία του ξεκίνησε για την ΕΖΘ στις 1 Ιουνίου 1932. Στις 17 Απριλίου 1934 τον διαδέχθηκε ο Γεώργιος Λουΐζος.
Ο Κλέων Κοσμίδης (1896 - 16 Μαΐου 1974) ήταν Έλληνας έμπορος, δημοτικός σύμβουλος, βουλευτής, μέλος της Επιτροπείας ΛΤΘ και του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΖΛΘ. Την περίοδο 1950-1965 διετέλεσε πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου της Θεσσαλονίκης. Μάλιστα, στις εκλογές του 1952 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με τον Ελληνικό Συναγερμό. Πέθανε στις 16 Μαΐου 1974. Στις δημοτικές εκλογές του 1934 συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο του Νικολάου Μάνου που στηριζόταν από το Λαϊκό Κόμμα. (Πρακτικά ΛΤΘ, 138η Συνεδρίαση, 20/11/1934). Το 1934 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος και με αυτήν την ιδιότητα ανέλαβε εκπρόσωπος του δήμου στην τέταρτη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ από τις 7 Νοεμβρίου 1934 και στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 20 Νοεμβρίου 1934. Ο Κοσμίδης Κλέων συμμετείχε στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 20 Ιουλίου 1956, ως διάδοχος στη θέση του εκπροσώπου του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης Αντωνιάδη Σταύρου. Ο Κλέων Κοσμίδης συμμετέχει επίσημα στην τέταρτη περίοδο ως εκπρόσωπος του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης. Ωστόσο, πιθανόν επειδή δυσαρεστήθηκε για τις διαδικασίες των αρχαιρεσιών ελπίζοντας ότι θα εκλεγεί πρόεδρος, όπως διαφαίνεται από τα λόγια του Κωνσταντίνου Μπακατσέλου, θα παραιτηθεί. Επίσημα, παύει να είμαι μέλος στις 25 Ιανουαρίου 1957 και η τελευταία συνεδρίαση που επίσημα θεωρούταν μέλος είναι της 11ης Ιανουαρίου 1957. Τη θέση του θα καταλάβει ο Βασίλειος Πετρίδης.
Ο Δημήτριος Ηλιάδης υπήρξε γενικός γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας (ΓΔΜ) υπό τον γενικό διοικητή Φίλιππο Δραγούμη κατά τη διακυβέρνηση της χώρας από τον Παναγή Τσαλδάρη. Προφανώς, υπήρξε στέλεχος του Λαϊκού Κόμματος. Ο Ηλιάδης Δημήτριος συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 21 Σεπτεμβρίου 1933 και στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 14 Οκτωβρίου 1933 ως κυβερνητικός επίτροπος. Συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 8 Απριλίου 1935 επίσης ως κυβερνητικός επίτροπος. Στις αρχές του 1935, ο Δημήτρης Ηλιάδης παύεται από τη θέση του γενικού γραμματέα της ΓΔΜ διότι σύμφωνα με τον αντιπολιτευόμενο τύπο απέτυχε παταγωγδώς σε αυτή τη θέση. Ωστόσο, συνεχίζει να είναι μέλος της επιτροπείας. Μάλιστα, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Μακεδονία προαλείφεται για διευθυντής της ΕΖΘ. (Μακεδονία, 19/1/1935) Ωστόσο, δεν θα πραγματοποιηθεί αυτός ο στόχος του.