Ο Βασίλειος Κυριακόπουλος του Ιωάννη ήταν ανώτερος υπάλληλος της Τράπεζας Ελλάδας κατά το μεσοπόλεμο. Ανέλαβε διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη το καλοκαίρι του 1932. Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και του ΛΤΘ. Η θητεία του ξεκίνησε για την ΕΖΘ στις 1 Ιουνίου 1932. Στις 17 Απριλίου 1934 τον διαδέχθηκε ο Γεώργιος Λουΐζος.
Ο Διομήδης Βαρλαμίδης ήταν ανώτερο τραπεζικό στέλεχος και επιχειρηματίας. Διετέλεσε διευθυντής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη.\ από το 1924 μάλλον μέχρι το Μάιο του 1932. Τον Μάιο του 1932, ανέλαβε Γενικός Σύμβουλος της Τράπεζας της Ελλάδας. Επίσης, ήταν πρόεδρος της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης στα πρώτα 6 χρόνια της. Πιθανότατα να προερχόταν από την Αδριανούπόλη, γιατί υπήρξε πρόεδρος του «Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου Αδριανουπόλεως», το 1924. Ήταν κυνηγός και μάλιστα ήταν πρόεδρος της Λέσχης Κυνηγών Θεσσαλονίκης. Μετά την αποχώρησή του από τον τραπεζικό κλάδο ασχολήθηκε με επιχειρήσεις αλλά δεν είχε επιτυχία και καταστράφηκε οικονομικά. Χαρακτηρίστηκε ως bon viveur, πάντοτε καλοντυμένος και κομψός. Μάλιστα, στα 1930 το όνομά του κυκλοφορούσε για την υποψηφιότητα του δημάρχου. (Μακεδονία, 18/10/1930)
Ο Βαρλαμίδης Διομήδης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 27 Ιανουαρίου 1925 και στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 2 Φεβρουαρίου 1930. Η τελευταία παρουσία του σε συνεδρίαση της Επιτροπείας του ΛΤΘ είναι στις 15 Οκτωβρίου 1931. Επίσημα όμως, παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι τις 20 Απρίλη 1932. Στις 20 Απριλίου 1932 ο Διομήδης Βαρλαμίδης ανακοινώνει στην 65η Συνεδρίαση ΛΤΘ την παραίτηση του από το σώμα της Επιτροπείας ΛΤΘ, ενώ ταυτόχρονα ανακοινώνει την παραίτησή του και από την θέση διευθυντή της Τράπεζας της Ελλάδας. Στη θέση του εμφανίζεται στις 5 Μαΐου 1932 ο διάδοχός του στη διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη Γεώργιος Λουΐζος.
Ο Γεώργιος Λοίζος ήταν υποδιευθυντής της Εθνικής Τράπεζας και κατόπιν υποδιευθυντής και διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας και διετέλεσε αναπληρωματικό και τακτικό μέλος της ΕΖΘ και του ΛΤΘ. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπείας του ΛΤΘ στη θέση του Διομήδη Βαρλαμίδη στις 21/11/1930. Από το Μάιο του 1932 φαίνεται να συμμετέχει ξανα καθώς μάλλον εκτελούσε χρέη διευθυντή στο κατάστημα της Τράπεζας της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη (5/5/1932). Σύντομα, τη θέση του εκπροσώπου του Υπουργείου Οικονομικών στην Επιτροπεία του ΛΤΘ αναλαμβάνει ο Κυριακόπουλος νέος διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στην πόλη και ο Λουίζος θα παραμείνει αναπληρωτής του στην επιτροπεία (7/2/1934).
Ο Λουΐζος Γεώργιος συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Από το Μάϊο του 1932 συμμετέχει τακτικά στις συνεδριάσεις της επιτροπείας, καθώς μάλλον εκτελούσε χρέη διευθυντή στο κατάστημα της Τράπεζας της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη. Σύντομα, τη θέση του εκπροσώπου του Υπουργείου Οικονομικών στην Επιτροπεία του ΛΤΘ αναλαμβάνει ο Κυριακόπουλος νέος διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στην πόλη και ο Λουίζος θα παραμείνει αναπληρωτής του στην επιτροπεία (7/2/1934). Συμμετέχει ως μέλος της Επιτροπείας σε σύσκεψη υπό την προεδρία του υπουργού Γενικού Διοικητή Φίλιππου Δραγούμη στις 14 Φεβρουαρίου 1934 με θέμα τη χωροθέτηση του προβλήτα των ιστιοφόρων και το πρόβλημα της εξεύρεσης πόρων για τα λιμενικά έργα. Επίσης, συμμετείχε σε μια σύσκεψη στο Υπουργείο Ναυτιλίας στην οποία παραβρίσκονταν ο επιλιμενάρχης Τσεμπερόπουλος και ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Εκεί συμφωνήθηκε ότι δεν είναι δυνατή η κατασκευή νέας προβλήτας στο μέσο της υπάρχουσας νηοδοχής ανατολικά της πρώτης προβλήτας, και έγινε η πρόταση της κατασκευής ενός μικρότερου λιμενίσκου στα ανατολικά της πόλης. Γενικά, ο Λουΐζος φαίνεται να συντάσσεται με την άποψη πως το λιμάνι επαρκεί για το εμπόριο της διαφωνώντας με τα μεγάλα σχέδια για λιμενικά έργα. Μάλιστα, συμμετείχε στη τριμελή επιτροπή αποτελούμενη από τον ίδιο και τους Ηλιάδη και Γρηγοριάδη με σκοπό να μελετήσει το ζήτημα του λιμένα και ειδικότερα των λιμενικών έργων από την καθαρά πλευρά της χρηματοδότησης, αλλά και της «εμποροοικονομικής». (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 112η Συνεδρίαση, 14/2/1934, 113η Συνεδρίαση, 21/2/1934, Μακεδονία, 15/2/1934)
Ο Λουίζος διατελούσε σταθερά αναπληρωματικό μέλος της ΕΖΘ μέχρι την έλευση του Κυριακόπουλου και μετά ξανά από 17 Ιανουαρίου 1934 έως 4 Μαΐου 1934. Ο Λουίζος Γεώργιος θα συμμετέχει εκ νέου κατά την όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 26 Απριλίου 1944 και την έκτη περίοδο του ΛΤΘ ως αναπληρωματικός. Ωστόσο, Ο Λουίζος διαδέχεται τον Καράβολο Δημήτριο στις 13 Μαρτίου 1946. Η τελευταία της παρουσία στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ήταν στις 7 Φεβρουαρίου 1947. Στη συνέχεια τον διαδέχεται ο Καλαμαριώτης Δημήτριος.
Ακολούθησε μια σύσκεψη στο Υπουργείο Ναυτιλίας στην οποία παραβρίσκονταν ο επιλιμενάρχης Τσεμπερόπουλος, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης και ο Λοΐζος. Συμφωνήθηκε ότι δεν είναι δυνατή η κατασκευή νέας προβλήτας στο μέσο της υπάρχουσας νηοδοχής ανατολικά της πρώτης προβλήτας, και έγινε η πρόταση της κατασκευής ενός μικρότερου λιμενίσκου στα ανατολικά της πόλης. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 112η Συνεδρίαση, 14/2/1934, 113η Συνεδρίαση, 21/2/1934). Γενικά, οι αντιβενιζελικοί παράγοντες, όπως ο Γ. Λοΐζος, ανοικτά υποστηρίζουν πως ο λιμένας επαρκεί και δεν χρειάζονται τα λιμενικά έργα κατηγορώντας τους βενιζελικούς για υποθετικά σενάρια που δυσχεραίνουν τα οικονομικά του λιμένα.
Ο Πατρινέλης Θεοχάρης ήταν υποδιευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη από το 1936 έως 1940. Ο Πατρινέλης συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 8 Απριλίου 1935 ως εκπρόσωπος της Τράπεζας Ελλάδος, αρχικά ως αναπληρωματικό μέλος στη θέση του διευθυντή Λουΐζου Γεώργιου και ανέλαβε τακτικό μέλος μέχρι τις 10 Ιανουαρίου 1939. Συμμετέχει στην τρίτη και τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 20 Απριλίου 1938 συμμετέχει στη διαδικασία εκλογής δύο μελών για την Εκτελεστική Επιτροπή του ΛΤΘ μαζί με τους Χαμπούρη Αριστοτέλη, Κώνστα Κωνσταντίνο, Σαράτση, Γρηγοριάδη και Φαλτσή. Κατά την ψηφοφορία έλαβε 2 μόλις ψήφους και μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής εκλέχθηκαν ο Κώνστας Κωνσταντίνος και ο Χαμπούρης Αριστοτέλης με 12 και 9 ψήφους αντίστοιχα.
Ο Καράβολος Δημήτριος ήταν διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη το 1939 και διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. Συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ ως εκπρόσωπος της Τράπεζας της Ελλάδας από τις 10 Ιανουαρίου 1939 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 11 Ιανουαρίου 1939 όταν διαδέχθηκε στη θέση της Επιτροπείας τον διευθυντή Πατρινέλη. Στη συνέχεια συμμετέχει στην Έβδομη και όγδοη Περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ έως 27 Φεβρουαρίου 1944 και στην πέμπτη και έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ έως τις 23 Φεβρουαρίου 1944. Ο Γεώργιος Λουίζος θα αναλάβει την εκπροσώπηση στην όγδοη Επιτροπεία ΕΖΘ προσωρινά στις 29 Μαρτίου 1944 και ο Αστεριος Γκοτζαμάνης στις 15 Μαρτίου 1944 στην έκτη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ. Την 1 Μαΐου 1945 αναλαμβάνει εκ νέου την αντιπροσώπευση και στις δύο Επιτροπείες. Η τελευταία του παρουσία στην έκτη περίοδο ΛΤΘ θα είναι στις 27 Φεβρουαρίου 1946 και η τελευταία του παρουσία στην όγδοη περίοδο ΕΖΘ θα είναι στις 28 Φεβρουαρίου 1946.