Εμφανίζει 43 αποτελέσματα

Ο Λαμπριανίδης Χρήστος ήταν πολιτικός μηχανικός και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο ΕΜΠ το 1930 και έλαβε το δίπλωμα του. Κατά το 1930-1931 εργάστηκε ως μηχανικός της εταιρείας "Α.Γκιρτζής και Σία" (κατασκευή εθνικής οδού Καβάλας-Δράμας). Και στα 1932 ανέλαβε προϊστάμενος της τεχνικής υπηρεσίας Εποπτείας παραμεθορίων Δράμας. Ακόμα, έχει εντοπιστεί πως αρθρογραφούσε στο περιοδικό Τεχνικά Χρονικά. Ήταν Διευθυντής Ομόρρυθμης Τεχνικής Εταιρίας. Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και διετέλεσε πρόεδρος του διαδεχόμενος τον Αλέξανδρο Καρδασιάδη. Ο Χρήστος Λαμπριανίδης συμμετείχε στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 21 Δεκεμβρίου 1956, ως εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Ο Χρήστος Λαμπριανίδης εκλέχθηκε στην τέταρτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 31 Δεκεμβρίου 1956 με τέσσερις ψήφους έναντι τριών του Αλέξανδρου Καρδασιάδη και μία του Κοτσερώνη. Ο Λαμπριανίδης ευχαριστεί του Συμβούλους "δια την μεγάλην τιμήν την οποίαν τω έκαμον να τω αναθέσουν το βαρύ φορτίον της προεδρείας του σοβαρού τούτου Οργανισμού της πόλεως Θεσσαλονίκης." Συγκεκριμένα λέει: "Κατεχόμεθα από μεγάλην όρεξον ίνα εργασθώμεν. Μετά εξονυχιστικάς συζητήσεις εφ' όλων των απασχολούντων τον Οργανισμόν ζητημάτων θα επιδιώκωμεν μεταξύ των πολλών προβαλλομένων λύσεων την μάλλον συμφέρουσαν και προάγουσαν τα ζητήματα τα οποία θα μας απασχολήσουν." Υπογραμμίζει ιδιαιτέρως " την εξαιρετικήν συμβολήν των τεχνικών εις την ανασυγκρότησιν του λιμένος". Λέει πως "μεταξύ λύσεων εξ ίσου εξυπηρετουσών του Οργανισμού της ΕΖΛΘ θα φορντίση να προκριθή η λύσις εκείνη ήτις καλύτερον ήθελεν περιβάλη τους Διπλωματούχους Μηχανικούς, το Τεχνικόν Επιμελητήριον και τους τεχνικούς εν γένει με στοργήν, εφόσον θεωρεί ότι είναι οι κύριοι μχλοί της λειτουργίας του Οργανισμού του οποίου η κατ' εξοχήν αποστολή είναι η εκτέλεσις λιμενικών και άλλων έργων προς εξυπηρέτησιν του εμπορίου και εξωραϊσμού της πόλεως. Θέλω να πιστεύω ότι με την συμπαράστασιν του Διοικητικού Συμβουλίου και της σεβαστής Κυβερνήσεως θα προχωρήσωμεν εις το δύσκολον έργον μας. "

Ο Χρήστος Λαμπριανίδης συμμετείχε στην πέμπτη, έκτη, έβδομη και όγδοη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Η τελευταία του παρουσία στο ΔΣ ήταν στις 20 Μαρτίου 1961. Πιθανόν απεβίωσε στις 27 Μαρτίου 1961. Στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΕΖΛΘ ο πρόεδρος Βασίλειος Πετρίδης ανακοινώνει την είδηση: "δεν παρήλθεν οκτώ ημέραι σχεδόν αφ' ης το Διοικητικό Συμβούλιο συνήλθεν εκτάκτως ίνα εκφράση την θλίψον το επί τω θανάτω του Συμβούλου Ευθυμ'ίου Τζαμττζή ότε νέον θλιβερόν γεγονός, ο αιφνίδιος θάνατος του Συμβούλου Χρήστου λαμπριανίδη, έπληξε το Σώμα. Διακατέχομαι την στιγμήν αυτήν υπό βαθυτάτης λύπης και πιστεύω ότι το ίδιον αίσθημα του πόνου και της οδύνης κυριαρχεί εις τας καρδίας όλων των κ.κ. Συμβούλων και των υπηρεσιακών οργάνων, διότι ο αείμνηστος Χρήστος λαμπριανίδης υπήρξεν πολύ αγαπητός, άδολος, ευθύς και αγνός ως τον εγνωρίσαμεν. Διετέλεσε πρόεδρος του Οργανισμού κατά το 1957 και ειργάσθη με συνέπειαν και πίστιν δια την διασφάλισιν των συμφερόντων του Οργανισμού. Επί της Προεδρείας του ανεκινήθη το ζήτημ,ατης απομακρύνσεως της Εταιρείας Λιμενικών Μεταφορών "Ο Ποσειδών" εκ του λιμένος και της αναλήψεως της εκμεταλλεύσεως των φορτηγίδων παρά του ΕΖΛΘ. Επίστευεν τόσον ότι η επίλυσις του ζητήματος τούτου ήτο σύμφωνος με τας αρχάς του δικαίου και απτεέλει θέμα πρωταρχικής σημασίας δια τον Οργανισμόν και τον Λιμένα ώστε δεν εφείσθη ουδενός κόπου και προσωπικής προσπαθείας προς την κατεύθυνσιν της νομοθετικής ρυθμίσεώς του, μέχρι δε και της προηγουμένης συνεδριάσεως του Δ. Συμβουλίου, ήτις επέπρωτο να είναι και η τελευταία της ζωής του, το θέμα των φορτηγίδων δια πολλοστήν φοράν ανεκινήθη υπ' αυτού και θα έλεγε τις ότι υπήρξε η επωδός της εν τω Οργανισμώ παρουσίας του. προς την οικογένειάν του εκλιπόντος συναδέλφου εσπεύσαμεν μετά του κ. Γενικού Διευθυντού και εξεφράσαμεν την λύπην του Διοικητικού Συμβουλίου και των Υπηρεσιών, συντάξαμε δε και ψήφισμα το οποίον τίθεται τπό την κρίσιν του Διοικητικού Συμβουλίου:"
Το ΔΣ ψήφισε ομοφώνως το ψήφισμα που είχε ως εξής:
1) Να εκφρασθώσιν τα συλλυπητήρια του Δοικητικού Συμβουλίου και των Υπηρεσιών εις την οικογένειαν του μεταστάνντος, 2) να παρακολουθήση την εκφοράν του σύσσωμον το Διοικητικό Συμβούλιον μετά των Διευθυντών και Προϊσταμένων των Υπηρεσιών, 3) να νατατεθή στέφανος επί της σορού αυτού, 3) να δημοσιευθή το παρόν ψήφισμα εις τας ημερησίας εφημερίδας της Θεσσαλονίκης"

Ο Ιωάννης Κωνσταντινίδης ήταν Πολιτικός μηχανικός και υπάλληλος Διεύθυνσης Δημοσίων έργων. Το 1924 έλαβε πτυχίο από το Ανώτατο Τοπογραφο-οικοδομικό και έγγειο βελτιώσεως Ινστιτούτο Οδησσού. Το 1925-1930 εργαζόταν στο Γραφείο νομομηχανικού και έπειτα στο Γραφείο σχεδίου πόλεως Θεσσαλονίκης. Το 1930 κι έπειτα ανέλαβε Προϊστάμενος σχολικής Αρχιτεκτονικής Υπηρεσίας Θράκης. Μεταπολεμικά ήταν νομομηχανικός στην Θεσσαλονίκη. Ο Ιωάννης Κωνσταντινίδης αναπληρώνει τον Διευθυντή Κορκολόπουλο στο ΔΣ της ΕΖΛΘ κατά την όγδοη περίοδο. Στις 5 Μαΐου 1961 εκλέχθηκε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής.

Ο Λάζαρος Κτενίδης ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος, Διευθυντής του Δ Τελωνείου Θεσσαλονίκης το 1967. Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε στο ΔΣ της ΕΖΛΘ. Τον Αύγουστο του 1968 θα μετατεθεί στην Αθήνα. Στις 30 Ιουνίου 1967 ανέλαβε μέλος στη δέκατη πέμπτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ ως αντιπρόσωπος των Τελωνείων στο ΔΣ που ορίστηκε μετά την επιβολή της δικτατορίας. Η τελευταία του παρουσία ήταν στις 20 Αυγούστου 1968.

Ο Κωνσταντίνος Κουφογιαννίδης ήταν ανώτερο τραπεζικό στέλεχος και το 1960 ήταν υποδιευθυντής στην Τράπεζα Ελλάδος. Στο ΔΣ της ΕΖΛΘ συμμετέχει ως μόνιμος αναπληρωτής του Διευθυντή καθώς ο Γεώργιος Πανόπουλος δεν θα εμφανιστεί ποτέ. Στον ιδρυτικό νόμο δεν προβλεπόταν η συμμετοχή εκπροσώπου της Τράπεζας, αλλά με βάση την ερμηνεία του ΑΝ 27/1936 όπως προκύπτει από την 1067/1959 απόφαση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους συμμετείχε από την 1 Ιουλίου 1960. Ο Κωνσταντίνος Κουφογιαννίδης είναι ο πρώτος αντιπρόσωπος της Τράπεζας της Ελλάδος στο πρώτο ΔΣ της ΕΖΛΘ και θα παραμείνει σταθερός αντιπρόσωπος της Τράπεζας της Ελλάδος στο ΔΣ της ΕΖΛΘ αναπληρώνοντας τον Διευθυντή Γεώργιος Πανόπουλο μέχρι και τη δέκατη τρίτη περίοδο του ΔΣ ΕΖΛΘ. Στις 10 Ιουνίου 1967, λίγο μετά το απριλιανό πραξικόπημα, με βάση τον Αναγκαστικό Νόμο 4/1967 και 12/1967 της νέας δικτατορικής κυβέρνησης το ΔΣ της ΕΖΛΘ όπως και όλα τα ΔΣ των ΝΠΔΔ παύονται. Ο Κωνσταντίνος Κουφογιαννίδης δεν θα συμμετέχει στο νέο ΔΣ.

Ο Κουντούρης Αντώνιος ήταν πολιτικός μηχανικός και υπάλληλος στην Διεύθυνση Δημοσίων Έργων Μακεδονίας στα 1964. Συμμετείχε στο ΔΣ της ΕΖΛΘ ως αναπληρωματικό μέλος στις 10 Ιουλίου 1964. Αναπληρώνει τον Διευθυντή Δημοσίων Έργων Κωνσταντίνο Λασιθιωτάκη.

Ο Κοττεάκος Γρηγόριος του Ιωάννη ήταν πολιτικός μηχανικός. Έλαβε πτυχίο το 1947. Το 1969 ήταν προϊστάμενος της 8ης Περιφερειακής Διεύθυνσης Δημοσίων Έργων Θεσσαλονίκης. Με αυτήν την ιδιότητα έγινε μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ. Ο Κοττεάκος Γρηγόριος ήταν αντιπρόσωπος της Διεύθυνσης Δημοσίων Έργων στο ΔΣ της ΕΖΛΘ από 2 Μαΐου 1969.

Ο Σταύρος Κεκές ήταν ανώτερος δημόσιος υπάλληλος και στέλεχος του Υπουργείου Εργασίας κατά τη μεταπολεμική περίοδο. Θα διατελέσει Διευθυντής στο Γραφείο Εργασίας Λιμένος Πατρών μέχρι τον Απρίλιο του 1959. Κατόπιν θα αναλάβει Διευθυντής στο Γραφείο Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης στη θέση του Αμπατζή. Συγκεκριμένα, ο Σταύρος Κεκές ανέλαβε μέλος στην έκτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης στις 17 Απριλίου 1959.

Έβδομη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από1959-12-7 έως 1959-12-4
Ο Σταύρος Κεκές συνέχισε να είναι μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης, αλλά την 1 Απριλίου 1960 φαίνεται ότι τον διαδέχθηκε ο μέχρι τότε Τμηματάρχης του Γραφείου Γεώργιος Αντωνόπουλος.

Όγδοη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1960-12-4 έως 1961-12-4
Ο Σταύρος Κεκές συνέχισε επίσημα να είναι μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης, αλλά τον αναπληρώνει διαρκώς ο τότε Τμηματάρχης του Γραφείου Γεώργιος Αντωνόπουλος.

Ένατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1961-12-6 έως 1962-12-4
Ο Σταύρος Κεκές επανήλθε κατά την ένατη περίοδο στο ΔΣ ΕΖΛΘ ως Διευθυντής του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης. Πρώτη φορά συμμετέχει στις 23 Φεβρουαρίου 1962.

Δέκατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1962-12-6 έως 1963-12-4
Ο Σταύρος Κεκές συμμετείχε στο ΔΣ ΕΖΛΘ ως Διευθυντής του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης.

Ενδέκατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1963-12-6 έως 1964-12-4
Ο Σταύρος Κεκές συμμετείχε στο ΔΣ ΕΖΛΘ ως Διευθυντής του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης.

Δωδέκατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1964-12-9 έως 1965-12-3
Ο Σταύρος Κεκές συμμετείχε στο ΔΣ ΕΖΛΘ ως Διευθυντής του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης.

Δέκατη Τρίτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1965-12-4 έως 1966-12-9
Ο Σταύρος Κεκές συμμετείχε στο ΔΣ ΕΖΛΘ ως Διευθυντής του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης.

Ο Μιλτιάδης Κάμαρης λιμενικός και διετέλεσε κεντρικός λιμενάρχης Θεσσαλονίκης το 1967. Κατά τη δεκαετία του 1940 υπηρέτησε Δόκιμος Σημαιοφόρος από 10 Απριλίου 1941 μέχρι 27 Απριλίου 1941 στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά. Το 1967 ανέλαβε κεντρικός Λιμενάρχης Θεσσαλονίκης και με αυτήν την ιδιότητα διετέλεσε μέλος και αντιπρόεδρος του ΔΣ ΕΖΛΘ. Στις 21 Ιουλίου 1967 ανέλαβε μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ που ορίστηκε μετά την επιβολή της δικτατορίας. Στις 25 Αυγούστου 1967 ανέλαβε αντιπρόεδρος ΔΣ ΕΖΛΘ. Η τελευταία του παρουσία σε συνεδρίαση ήταν στις 13 Δεκεμβρίου 1968.

Ο Ιωάννης Ζαχαριάδης ήταν πολιτικός μηχανικός. Το 1920 έλαβε το δίπλωμα Armstrong College (Faculty of Applied Science) Durham (N.H.V.A.). Είχε πτυχίο Δ΄τάξης για όλα τα έργα και ήταν μέλος του Συνδέσμου Εργολάβων Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια ανέλαβε Διευθυντής Τεχνικού Τμήματος Γενικής Διεύθυνσης Εποικισμού και Γεωργίας Μακεδονίας-Θρακής. Μεταπολεμικά διετέλεσε μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης χωρίς να είναι δημοτικός σύμβουλος. Επίσης, ήταν Εργολάβος Δημοσίων Έργων και με αυτήν την ιδιότητα ανέλαβε διάφορα έργα στο λιμάνι. Ο Ιωάννης Ζαχαριάδης συμμετείχε στην έβδομη, όγδοη, ένατη, δέκατη και ενδέκατη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης από τις 24 Ιουνίου 1960. Τελευταία του παρουσία ήταν στις 18 Φεβρουαρίου 1964. Στην επόμενη συνεδρίαση συμμετείχε ο διάδοχός του Νικόλαος Τότσιος.