Εμφανίζει 29 αποτελέσματα

Ο Μιλτιάδης Χριστοφής ήταν ένας από του εξήντα δύο αξιωματικούς που μετατάχθηκαν από το Πολεμικό Ναυτικό στο Λιμενικό Σώμα το 1919 έχοντας τον βαθμό του υποφροντιστή (υποπλοιάρχου). Την περίοδο 1920-1921 διετέλεσε λιμενάρχης Πειραιά, το 1923 Αλεξανδρούπολης και το 1926 Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε στους πολέμους του 1912-1913 με τον βαθμό του ανθυποπλοιάρχου στο θωρηκτό Αβέρωφ. Διετέλεσε αρχηγός του Λιμενικού Σώματος τις περιόδους α) 23 Νοεμβρίου 1932-18 Ιανουαρίου 1933, β) 29 Μαρτίου 1933-16 Ιουνίου 1933, γ) 2 Μαρτίου 1935 - 16 Απριλίου 1936, δ) 26 Μαΐου 1941 - 24 Νοεμβρίου 1941, ε) 26 Οκτωβρίου 1941-12 Μαρτίου 1945. Χρημάτισε πρώτος γενικός διευθυντής ΥΕΝ καθώς και γενικός επιθεωρητής Υ.Ε.Ν. Ήταν ένας από τους βασικούς συντάκτες του κώδικα δημοσίου ναυτικού δικαίου και αποστρατεύθηκε το 1952 με τον βαθμό του υποναυάρχου. Ο Μιλτιάδης Χριστοφής θα αντικαταστήσει τον Αλέξανδρο Σακελαρίου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ στις 29 Οκτωβρίου 1926.

Ο Γεώργιος Χατζηγεωργίου ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Το 1928 υπηρετούσε στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης και αναπλήρωνε τον επιλιμενάρχη στην θέση του στην Επιτροπεία ΕΖΘ. Την περίοδο της μεταξικής δικτατορίας είχε αναλάβει Τμηματάρχης Προνοίας μέχρι 2-11-40 και εν συνεχεία Λιμενάρχης Πατρών.

Ο Ελευθέριος Φωτιάδης ήταν αξιωματικός του λιμενικού σώματος και μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. Με το βαθμό του Σημαιοφόρου διετέλεσε στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά από τις 7 Σεπτεμβρίου 1940 μέχρι 28 Μαρτίου 1941, στις 28 Μαρτίου 1941, από τις 28 Μαρτίου 1941 μέχρι τις 8 Απριλίου 1941 και από τις 15 Απριλίου 1941 μέχρι τις 13 Μαΐου 1941. Στη συνέχεια τοποθετήθηκε στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Ο Φωτιάδης Ελευθέριος συμμετέχει στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 1 Οκτωβρίου 1941 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ (τη 1 Αυγούστου 1941 και στις 21 Οκτωβρίου 1941) ως αναπληρωτής εκπρόσωπος Κεντρικού Λιμεναρχείου. Συγκεκριμένα, ήταν αναπληρωτής του Θαλασσινού Νικολάου

Ο Πολύκαρπος Τσικρίκης ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Υποπλοίαρχος υπολιμενάρχης Κεντρικού Λιμεναρχείου Θεσσαλονίκης από τον Νοέμβριο 1939 μέχρι 8 Απριλίου 1941 και εν συνεχεία παρά τω ΥΕΝ/Διεύθυνση Ναυτικής Αστυνομίας από 12 Απριλίου 1941. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ από 1939-11-10 στην έκτη περίοδος επιτροπείας ΕΖΘ στις 10 Νοέμβριος 1939 και στην τέταρτη επιτροπεία ΛΤΘ στις 14 Νοεμβρίου 1939, ως αναπληρωτής του Κεντρικού Λιμενάρχη Θαλασσινού Νικολάου.

Ο Αθανάσιος Γ. Τσεμπερόπουλος ήταν λιμενικός ανώτερος αξιωματικός. Ήταν ένας από τους εξήντα δύο αξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού που μετατάχθηκαν στο Λ.Σ. έχοντας τον βαθμό του ανθυποφροντιστή το 1919. Είχε διατελέσει λιμενάρχης Θεσσαλονίκης, Πάτρας, Κέρκυρας, Καλαμάτας και Κεφαλληνίας. Τσεμπερόπουλος Αθανάσιος. Ως Πλοίαρχος διετέλεσε Λιμενικός Διευθυντής Ναυτικής Αστυνομίας μέχρι 8-4-1941 και Διευθυντής Ε.Ε.Π. από 9-4-1941. Αποστρατεύθηκε στις 27/3/1953 με τον βαθμό του υποναυάρχου και ήταν ο τελευταίος από την σειρά των πρώτων 62 αξιωματικών. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους 1932 παντρεύτηκε την Καίτη Ρουμελιώτη στην Αθήνα. Ανέλαβε γενικός γραμματέας του ΥΕΝ σε τρεις περιόδους α) 18.9.1946- 27.2.1947, β) 4.5.1949-14.9.1950 και γ) 31.12.1950 - 27.3.1954. Συγκεκριμένα, στα τέλη του 1931 ο Αθανάσιος Τσεμπερόπουλος ανέλαβε επιλιμενάρχης στο λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης στη θέση του Ιωάννη Παπαδόπουλου.

Ο Αθανάσιος Τσεμπερόπουλος συμμετείχε στην τέταρτη επιτροπεία ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1932. Ο Τσεμπερόπουλος εκλέχθηκε β΄αντιπρόεδρος της Επιτροπείας στις 5 Μαΐου 1932 με 11 ψήφους. Επίσης, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 20 Ιανουαρίου 1932. Τον Σεπτέμβριο του 1934 τη θέση του Επιλιμενάρχη στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης ανέλαβε ο Αναστάσιος Μιχόπουλος και στις 26 Σεπτεμβρίου παίρνει τη θέση του στις δύο Επιτροπείες.

Ο Σταύρου Άγγελος του Γεωργίου από το Κλιμέντιο Κορινθίας ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Απεβίωσε στις 28 Μαΐου 1944, εξαιτίας των κακουχιών του πολέμου 1940-41 και είχε το βαθμό του Αντιπλοίαρχου. Το 1929 διετέλεσε υπολιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Αναπλήρωνε τον λιμενάρχη Παπαδόπουλο στη θέση του στην Επιτροπεία ΕΖΘ την περίοδο από 1929-10-9 έως 1929-10-23.

Ο Διονύσιος Σαρατζόπουλος ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Την περίοδο 1923-1925 διετέλεσε λιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Με την ιδιότητα του Λιμενάρχη ο Διονύσιος Σαρατζόπουλος συμμετείχε στην Επιτροπεία της ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 στην εναρκτήρια συνεδρίαση για την Πρώτη Περίοδο Επιτροπείας. Τον Αύγουστο του 1925, ο λιμενάρχης ενημερώνει πως λόγω της έλλειψης αρμοδίου προσωπικού στην υπηρεσία του Λιμεναρχείου αδυνατεί εξαιτίας πολλών ασχολιών να προσέρχεται στις συνεδριάσεις της Επιτροπείας. Στην πραγματικότητα όμως φαίνεται πως οι λόγοι ήταν πολιτικοί. Τον διαδέχθηκε ο Παύλος Λέλουδας.

Τέταρτη Περίοδος Επιτροπείας ΕΖΘ από 1932-5-5 έως 1935-4-5
Ο Διονύσιος Σαρατζόπουλος συμμετείχε ως αναπληρωτής στην Επιτροπεία ΕΖΘ στις 1932-5-5 και αποχώρησε στις 1932-6-30.

Ο Δημήτριος Σαμαντζόπουλος ήταν αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Με την ιδιότητα του υπολιμενάρχη συμμετείχε στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και ΛΤΘ αντικαθιστώντας τον Επιλιμενάρχη. Συγκεκριμένα, συμμετείχε ως αναπληρωτής στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 31 Ιουλίου 1931 καθώς και στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5/5/1932 και 30/6/1932.

Πρώτη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ από 1930-01-27 έως 1932-4-20
Ο Σαμαντζόπουλος Δημήτριος συμμετείχε ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Κεντρικού Λιμεναρχείου.

Δεύτερη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ από 1932-5-5 έως 1935-4-5
Ο Σαμαντζόπουλος Δημήτριος συμμετείχε .

Ο Αλέξανδρος Σακελλαρίου (1 Ιανουαρίου 1887 – 7 Ιουλίου 1982) ήταν Έλληνας ναύαρχος και πολιτικός, αρχηγός του Βασιλικού Ναυτικού την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Την 1η Ιουλίου 1947 του απονεμήθηκε το ανώτατο ελληνικό πολεμικό παράσημο, ο Σταυρός Ταξιαρχών του Αριστείου Ανδρείας, σε ένδειξη αναγνώρισης του ρόλου του κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Γεννήθηκε στη Μάνδρα Αττικής. Εισήχθη στη Ναυτική Ακαδημία το 1902 και αποφοίτησε από εκεί το 1906. Υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Το 1918 εκδιώχθηκε από το Ναυτικό εξαιτίας της αρνητικής του στάσης απέναντι στους βενιζελικούς κατά τον Εθνικό Διχασμό. Όπως έγινε με πολλούς άλλους βασιλόφρονες αξιωματικούς, κατατάχθηκε ξανά στο Ναυτικό τη δεκαετία του 1920. Το Μάρτιο του 1935, έχοντας φτάσει πλέον στο βαθμό του Αντιναυάρχου, ήταν διοικητής των ναυτικών δυνάμεων που εστάλησαν με σκοπό την καταστολή της απόπειρας πραξικοπήματος από βενιζελικούς αξιωματικούς. Μετά την καταστολή του πραξικοπήματος, υπηρέτησε ως πρόεδρος του Στρατοδικείου που δίκασε τους στασιαστές αξιωματικούς και εν συνεχεία προήχθη σε αρχηγό της Διοίκησης του Στόλου. Από τη θέση αυτή διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο κατά το κίνημα του Κονδύλη τον Οκτώβριο του 1935, που είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση της Δεύτερης Ελληνικής Δημοκρατίας. Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο ο Σακελλαρίου παρέμεινε στο αξίωμά του. Έπειτα από την αυτοκτονία του πρωθυπουργού Κορυζή στις 18 Απριλίου 1941, στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, ο Σακελλαρίου διορίστηκε από το Βασιλιά Γεώργιο Β΄ ως υπουργός Ναυτικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, με τον Εμμανουήλ Τσουδερό να αναλαμβάνει καθήκοντα πρωθυπουργού (στις 20 Απριλίου).[Συνετέλεσε στη διαφυγή του ελληνικού στόλου στην Αίγυπτο στον απόηχο της γερμανικής προέλασης και των ηττών του ελληνικού στόλου. Στο Κάιρο σχηματίστηκε κυβέρνηση σε εξορία που παρέμεινε ως το 1944. Ο Σακελλαρίου παραιτήθηκε από τις κυβερνητικές του θέσεις στις 2 Μαΐου 1942, ωστόσο παρέμεινε επικεφαλής του Ελληνικού Ναυτικού κατά τον πόλεμο.
Έπειτα από την απελευθέρωση, το 1946 ο Σακελλαρίου κατήλθε ως υποψήφιος στις εκλογές του 1946 και κέρδισε την έδρα της Αττικοβοιωτίας. Στις 29 Ιουλίου 1947 διορίστηκε υπουργός Ανεφοδιασμού και υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη. Στην επόμενη κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη έγινε ξανά υπουργός Ναυτικών (ως τις 18 Νοεμβρίου 1948). Στην κυβέρνηση του Πλαστήρα, ο Σακελλαρίου διορίστηκε υπουργός Εθνικής Άμυνας το 1951. Στο αξίωμα αυτό παρέμεινε ως την παραίτησή του, στις 31 Μαρτίου 1952. Απεβίωσε το 1982.
Τον Σεπτέμβριο του 1926, ο Αλέξανδρος Σακελαρίου θα αναλάβει το καθήκον της εκπροσώπησης του Λιμεναρχείου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ μετά την αποχώρηση του Δημητρίου Λούντρα. Τον Οκτώβριο όμως θα αποχωρήσει λόγω του μονίμου διορισμού του στη Διοίκηση της ναυτικής Αμυντικής Διοίκησης περιοχής Θεσσαλονίκης. Θα τον αντικαταστήσει ο Μιλτιάδης Χριστοφής στις 29 Οκτωβρίου 1926.

Ο Σακάρης Μιχαήλ ήταν ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος και μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ, ΛΤΙΘ και συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ. Κατά το μεσοπόλεμο ως Πλωτάρχης διετέλεσε Λιμενάρχης Χαλκίδος.Την περίοδο της Κατοχής ήταν αντιπλοίαρχος και διέφυγε στην Αλεξάνδρεια. Κατόπιν διετέλεσε Λιμενικός Προξενικός Λιμενάρχης στην Καλκούτα. Τον Μάρτιο του 1948 ανέλαβε επιλιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Ο Σακάρης Μιχαήλς συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Μαρτίου 1948 και συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947. Διαδέχθηκε τον Ισίδωρο Βασιλειάδη. Στη δέκατη και ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην όγδοη και ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως εκπρόσωπος του κεντρικού Λιμεναρχείου. Ο Σακάρης Μιχαήλ συμμετείχε στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953. Στις αρχαιρεσίες ο Σακάρης Μιχαήλ εκλέγεται αντιπρόεδρος. Στις 21 Δεκεμβρίου 1953 με απόφαση του ΔΣ στην οποία μειοψήφησε ο πρόεδρος Σταύρος Αντωνιάδης, ο Μιχαήλλ Σακάρης ανέλαβε αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής της ΕΖΛΘ μέχρι να οριστεί τακτικός Γενικός Διευθυντής. Στη συνεδρία στις 24 Απριλίου 1954, αναφέρεται πως ο Σακάρης Μιχαήλ έχει αποχωρήσει και τη θέση του μέχρι τότε καλύπτει ο αναπληρωτής του Σαρόγλου Χριστόδουλος. Στη συνέχεια, καταγράφονται οι ευχαριστίες τόσο στο πρόσωπο του αναπληρωτή του κ.Σαρόγλου όσο και για την ίδια την προσφορά του λιμενάρχη Σακάρη που η συμβολή του για το έργο της Διοικήσεως του Οργανισμού υπήρξε πολύτιμη.