Εμφανίζει 146 αποτελέσματα

Ο Αλέξιος Άκατος ήταν πολιτικός μηχανικός. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ήταν μηχανικός του Σχεδίου Πόλεων Σερρών, ενώ στα μέσα της δεκαετίας διετέλεσε τμηματάρχης Επιθεωρητής Δημοσίων Έργων Στ΄ Περιφέρειας Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε στην Τεχνική Επιτροπή διανομής των νέων τίτλων ιδιοκτησίας στην πυρίκαυστο ζώνη.

Στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ο Αλέξιος Άκατος συμμετείχε από τις 30 Αυγούστου 1924 αντικαθιστώντας στη θέση αυτή τον Νικόλαο Παππά. Στις 23 Νοεμβρίου 1295 εκλέγεται αναπληρωματικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής Στις 2 Ιουνίου 1926 θα συμμετέχει στη νέα θητεία της Επιτροπείας και θα εκλεγεί ξανά αναπληρωματικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Στις 7 Μαρτίου 1929 απεβίωσε και την ίδια μέρα πραγματοποιήθηκε η κηδεία του. Σύμφωνα με τον επικήδειο της εφημερίδας Μακεδονίας: "Ο μεταστάς διεκρίνετος δια τον μελίχιόν του χαρακτήρα και την αφοσίωσίν του χαρακτήρα και την αφοσίωσιν προς προς την αποστολήν αυτού εν τη Δημοσία υπηρεσία. ήτο πρότυπον καλού ανθρώπου και καλού φίλου." "Την κηδείαν του ηκολούθησε πολύ κόμος και όλοι οι Δημόσιοι υπάλληλοι με επί κεφαλής τον κ. Γενικόν Διοικητήν." Στεφάνια κατατέθηκαν από τη Γενική Διοίκηση, την ΕΖΘ, το Γραφείο του Νομομηχανικού του Συλλόγου Μηχανικών. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης, πρόεδρος της ΕΖΘ και ο Ιωάννης Λαζαρίδης, διευθυντής των Εσωτερικών της Γενικής Διοίκησης χαιρέτησαν με επικήδειο. Στη θέση του τον διαδέχθηκε ο Φιλίπποβιτς Μιχαήλ.

Ο Μιχαήλ Αλμέιδα κατάγεται από τη γνωστή οικογένεια του Πορτογάλου φιλέλληνα, Αντόνιο Φιγκέϊρα ντ' Αλμέιντα (Antonio Figueira d' Almeida) ο οποίος έλαβε μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και στα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια υπηρέτησε σε διάφορες στρατιωτικές θέσεις του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Ο εγγονός του Αντώνιος Αλμέιδα, εκ των ιδρυτών του Ομίλου Αντισφαιρίσεως Αθηνών το 1895, σκοτώθηκε στη Μάχη Κιλκίς - Λαχανά (19-21 Ιουνίου 1913), κατά τη διάρκεια του Β' Βαλκανικού Πολέμου. Ο ίδιος ο Μιχαήλ Αλμέιδα πολέμησε στους Βαλκανικούς αγώνες και συνέχισε τη ζωή του στη Θεσσαλονίκη. Πριν τον πόλεμο ο Αλμέιδα αποφοίτησε το 1908 από τη νομική σχολή με βαθμό "Άριστα." Ο απόγονός του Απόστολος Παπαδόπουλος Αλμέιδα σήμερα είναι στέλεχος της ΟΛΘ Α.Ε.

Ο Αλμείδα Μιχαήλ δούλεψε ως δημόσιος διοικητικός υπάλληλος από το 1926 έως το 1953. Καθ' όλη την διάρκεια αυτών των χρόνων εργάστηκε ως νομικός δημόσιος υπάλληλος σε αρκετές νομαρχίες και κατάφερε να ανέλθει σε υψηλόβαθμες θέσεις. Πιο συγκεκριμένα: Τις χρονιές 1926-1927 ξεκίνησε να εργάζεται ως διοικητικός υπάλληλος στην νομαρχία Σερρών. Το 1927 μετατίθεται στον δήμο Ξάνθης, εκεί κατάφερε να παίξει σημαντικό ρόλο και να εμπλακεί στην κατασκευή διαφόρων δημοσιών έργων. Στις 15 Ιανουαρίου του 1929 μεταφέρεται ξανά από τη περιφέρεια Γενικής Διοίκησης Θράκης στη νομαρχία Σερρών (πιο συγκεκριμένα στη κοινότητα Σιδηροκάστρου) εξαιτίας διάφορων εντάσεων με άλλους υψηλόβαθμους δημοσίους υπαλλήλους. Το 1930 παίρνει μετάθεση στον νομό Αχαΐας, όπου και παραμένει μέχρι το 1933. Στη συγκεκριμένη νομαρχία είχε αναλάβει τα έργα στο νομικό τους πλαίσιο και πιο συγκεκριμένα για τον Δήμο Πάτρας. Μάλιστα, το 1933 λαμβάνει και την πρώτη του προαγωγή στη θέση τμηματάρχη Β τάξης.
Στις 29 Μάϊου του 1935 μετατίθεται στη νομαρχία Αττικής και Βοιωτίας. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου ο Μιχαήλ Αλμέιδα ήταν Τμηματάρχης Β του Υπουργείου Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Το 1938 καταφέρνει και παίρνει κι άλλη προαγωγή και εξελίσσεται σε τμηματάρχης Α. Θα παραμείνει στη Νομαρχία Μακεδονίας μέχρι και το 1941.
Το 1941 μεταφέρεται στη Νομαρχία Φλώρινας και προάγεται σε Διευθυντής Β' τάξης και θα παραμείνει μέχρι και το 1945. Το 1945 μετατίθεται εκ νέου στη Νομαρχία Δράμας. Το 1947, υποβιβάζεται από θέση του Β΄ διευθυντή και ξανά λαμβάνει το βαθμό του τμηματάρχη Α΄ τάξης. Τον Δεκέμβρη του 1949 έθεσε αίτηση στο Συμβούλιο Διοικητικής Υπηρεσίας διεκδικώντας λόγω παλαιότητας τη θέση του Διευθυντή Α΄ τάξης. Το αίτημά του του απορρίφθηκε με 2 ψήφους υπέρ και 3 κατά. Το 1950 αποφάσισε να κινηθεί νομικά προσφεύγοντας στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τη λάθος, κατά τη γνώμη του, απόφαση να μη προαχθεί ως αρχαιότερος στη θέση του Διευθυντή Α' τάξης. Τελικά, αποσύρει τη καταγγελία και παραμένει στην ίδια θέση. Τον Δεκέμβρη του 1949 μεταφέρεται στη νομαρχία Πέλλας και προάγεται σε διευθυντή Β τάξης. Το 1952 μεταφέρεται στη νομαρχία του Κιλκίς, πάλι ως Διευθυντής Β τάξης. Το 1953, αφού είχε συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας του συνταξιοδοτείται.

Ο Αλμέιδα Μιχαήλ συμμετέχει στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 13 Δεκεμβρίου 1935 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος εκπροσωπώντας την Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Διαδέχθηκε τον Παναγιώτη Σταθακόπουλο. Συμμετέχει στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος. Τέλος, επανέρχεται στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947 και στην Ένατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ 16 Απριλίου 1947 ως αντιπρόσωπος της Γενικής Διοίκησης Κεντρικής Μακεδονίας. Διαδέχθηκε τον Χαράλαμπο Γιούλη

Ο Καλλίμαχος Αμπαδογιάννης του Γεωργίου ήταν Πολιτικός μηχανικός και ανώτερο δημόσιος υπάλληλος του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ στις 1919. Την περίοδο 1919-1923 εργάστηκε ως Δόκιμος μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο 1923-1925 εργάστηκε ως Μηχανικός Β΄ Την περίοδο 1925-1928 ως Μηχανικός Α΄. Την περίοδο ανέλαβε 1928-: Νομομηχανικός Χαλκιδικής. Το Γραφείο Νομομηχανικού Χαλκιδικής βρισκόταν στον Πολύγυρο. Το 1934- ανέλαβε Μηχανικός Γραφείου Αποκαταστάσεως Σεισμοπαθών Χαλκιδική της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Το 1949 θα τοποθετηθεί στο Γραφείο Μελετών Οδοποιΐας Υπουργείου Δημοσίων Έργων. Ο Αμπαδογιάννης Καλλίμαχος συμμετείχε στην επιτροπεία ΛΤΘ στις 17 Μαΐου 1935 ως αναπληρωτής της Διεύθυνσης Δημοσίων Έργων.

Ο Αναστασιάδης Αναστάσιος ήταν πολιτικός μηχανικός. Το 1920 έλαβε το δίπλωμα State University of Illinois-Civil Engineering Department (USA), Urbana III. Το 1920 ανέλαβε Μηχανικός Δημοσίων Έργων στο Υπουργείο Συγκοινωνίας. Το 1934 εργάστηκε ως Νομομηχανικός στην Υπηρεσία Ελέγχου έργων οδοποιΐας ΑΟΤΕ "Προμηθεύς" ως προϊστάμενος. Το 1940 ανέλαβε το Γραφείο Νομομηχανικού Έδεσσας. Ο Αναστάσιος Αναστασιάδης συμμετέχει πρώτη φορά στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 10 Μαρτίου 1950 και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 22 Μαρτίου 1950 στη θέση του Επιθεωρητή Δημοσίων Έργων. Συμμετέχει στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και στη δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 9 Μαΐου 1950. Στις 16 Μαρτίου 1951 τον διαδέχεται ο Χρήστος Τριανταφυλλίδης και στις 8 Αυγούστου 1952 αναλαμβάνει εκ νέου στη θέση του Τριανταφυλλίδη. Συμμετείχε στην ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ. Θα παραμείνει μέλος των επιτροπειών μέχρι τη συγχώνευσή τους στις 5 Δεκεμβρίου 1953.

Ο Ξενοφών Αντωνιάδης ήταν ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος. Την περίοδο του ελληνοϊταλικού πολέμου και την Κατοχής ήταν Ανθυποπλοίαρχος. Ως Ανθυποπλοίαρχος διετέλεσε από 17 Ιουνίου 1939 μέχρι 8 Απριλίου 1941 ως υπολιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Με αυτήν την ιδιότητα αναπλήρωνε τον επιλιμενάρχη στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Στις 3 Ιανουαρίου 1941 ήταν η πρώτη συμμετοχή του σε συνεδρίαση της ΕΖΘ. Από 14 Απριλίου 1941 μέχρι 16 Απριλίου 1941 υπηρέτησε στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά.
Ο Ξενοφών Αντωνιάδης εμφανίστηκε στην Επιτροπεία ΕΖΘ στις 19 Μαρτίου 1942 ως αναπληρωτής.

Ο Άντωνόπουλος Κωνσταντίνος ήταν λιμενικός ανώτερος αξιωματικός. Το 1933 ήταν υπολιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Την περίοδο της Κατοχής ήταν Σημειοφόρος. Τον Μάιο 1944 αναλαμβάνει λιμενάρχης του Κεντρικού Λιμεναρχείου Θεσσαλονίκης.

Στις 12 και στις 26 Σεπτεμβρίου 1933 ο Αντωνόπουλος Κωνσταντίνος αναπλήρωσε τον επιλιμενάρχη στην Τέταρτη Περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 13 Σεπτεμβρίου 1933. Αργότερα, ο Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος αναπλήρωσε τον λιμενάρχη Ισίδωρο Βασιλειάδη εκπρόσωπος του Λιμεναρχείου στις 26 Απριλίου 1944 κατά την έναρξη της όγδοης περιόδου της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 7 Δεκεμβρίου 1946 τον διαδέχθηκε στη θέση και ανέλαβε εκπρόσωπος του Λιμεναρχείου, όπως και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ μετά τις 26 Απριλίου 1944. Στην ένατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και έβδομη περίοδο Επιτροπείας εκπρόσωπος του Λιμεναρχείου θα είναι πάλι ο Βασιλειάδης Ισίδωρος.

Ο Α. Αργυρόπουλος ανέλαβε Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας επί κυβέρνησης Παναγή Τσαλδάρη και υπουργού Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας Μιλτιάδη Μαντά. Ο Αργυρόπουλος Α. συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 24 Απριλίου 1935 και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1935. Η τελευταία του παρουσία στην Επιτροπεία ΕΖΘ ήταν στις 16 Μαΐου 1935.

Ο Αρώνης Ιωάννης ήταν μηχανολόγος και έλαβε το 1915 δίπλωμα από Ε.Μ.Π. Την περίοδο από 1915 έως 1916 εργάστηκε ως Μηχανικός σε εργοστάσια επισκευής πλοίων στην Αμερική. Την περίοδο από 1916 έως 1917 εργάστηκε σε Συνεργεία Ναυστάθμου. Την περίοδο από 1917 έως 1918 εργάστηκε στα Ορυχεία λευκολίθου "Εταιρείας Επιχειρήσεων". Από το 1918 προσλήφθηκε δόκιμος μηχανικός Μηχανολογικής Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Το 1929 κι έπειτα ήταν Αρχιμηχανικός Α΄ Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Ο Αρώνης συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ. Συγκεκριμένα, αναπληρώνει τον Βασίλειο Δημητρίου στις 24 Φεβρουαρίου 1932.

Ο Δημήτριος Ασσιόγλου ήταν βιομήχανος και μέλος της διοικούσας επιτροπής του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ, της Επιτροπείας ΛΤΘ και του Διοικητικού Συμβουλίου ΕΖΛΘ. Ήταν ένα από τα μακροβιότερα μέλη της διοίκησης των οργανισμών λιμένα. Ο Ασσιόγλου Δημήτριος συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 21 Δεκεμβρίου 1951 το ΕΒΕΘ ανακοινώνει την παραίτηση του Παρμενίωνα Στεργίου και την εκλογή του Δημητρίου Ασίογλου στη θέση του δεύτερου εκπροσώπου του. Ο Ασίογλου αναλαμβάνει από 28 Δεκεμβρίου 1951. Παράλληλα, συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 1 Φεβρουαρίου 1952 ως δεύτερος αντιπρόσωπος ΕΒΕΘ. Σσυμμετείχε στην ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 14 Μαΐου 1953. Συμμετείχε στην πρώτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 28 Μαΐου 1954 ως αντικαταστάτης του Κύρου Κύρτση. Ειδικότερα, αναφέρεται πως ο Κύρος Κύρτσης παραιτήθηκε και γι' αυτό διορίσθηκε νέο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου ΕΖΛΘ για την εκπροσώπηση του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου, ο Ασσιόγλου Δημήτριος. Συμμετείχε στη δεύτερη έως και δέκατη τρίτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ. Στις 10 Ιουνίου 1967, λίγο μετά το απριλιανό πραξικόπημα, με βάση τον Αναγκαστικό Νόμο 4/1967 και 12/1967 της νέας δικτατορικής κυβέρνησης το ΔΣ της ΕΖΛΘ όπως και όλα τα ΔΣ των ΝΠΔΔ παύονται. Ο Δημήτριος Ασσίογλου δεν θα συμμετέχει στο νέο ΔΣ. Ο ίδιος έλαβε το λόγο μετά τον απερχόμενο πρόεδρο Βασίλειο Πετρίδη και λέει ότι "διακατέχεται από μεγάλης συγκινήσεως την στιγμήν αυτήν καθ' ην πρόκειται να αποχωρήση του Οργανισμού μετά μίαν εικοσαετίαν και πλέον θητείας του ως Συμβούλου. Θέλω να πιστεύω ότι τυγχάνω ο αρχαιότερος των συμβούλων εκλεγόμενος συνεχώς ως εκπρόσωπος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της πόλεώς μας και μετέσχω εις αυτό από της πρώτης μεταπολεμικής συνθέσεώς του μέχρι σήμερον. Νομίζω ότι όλοι μαζί επράξαμε το καθήκον μας με μόνον γνώμονα ορθάς λύσεις εις τα θέματα του Οργανισμού. Αισθάνομαι εαυτόν υποχρεωμένον να εκφράσω προς υμάς κ. πρόεδρε ως και προς τους αξιοτίμους κκ Συμβούλους τας θερμάς ευχαριστίας μου δια την αμέριστον συμπαράστασιν σας το κοινόν σκοπόν και την ιδιαιτέρα εκτίμησιν προς το προσωπικόν του. τας ιδίας ευχαριστίας απευθύνω προς τον κ. Γ. Δευθυντήν, τους κκ Διευθυντάς και προϊσταμένους των υπηρεσιών ως και εις άπαν το προσωπικόν του οργανισμού. Καταλήγων εύχομαι όπως και το διάδοχον Συμβούλιον συνεχίση με τον αυτόν ζήλον και αφοσίωσιν το έργον μας επ αγαθώ του οργανισμού, της πόλεως και της εθνικής οικονομίας.