Εμφανίζει 146 αποτελέσματα

Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης ήταν έμπορος και εκλεγόταν πρόεδρος του Επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκη από το 1945 έως το 1974. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ και του ΛΤΘ καθώς και αντιπρόεδρος του ΛΤΘ ως αντιπρόσωπος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου. Στις 13 Ιανουαρίου 1956 εκλέχθηκε πρόεδρος του ΔΣ της ΕΖΛΘ. Στη θέση αυτή παρέμεινε έως τις 31 Δεκεμβρίου 1956. Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης συμμετείχε για πρώτη φορά στην όγδοη περίοδο της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 3 Μαΐου 1944 και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 26 Απριλίου 1944 ως εκπρόσωπος του Επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης. Διαδέχεται στη θέση αυτήν τον Παπαβασιλείου Γεώργιο. Συμμετέχει στην ένατη περίοδο της Επιτροπείας ΕΖΘ και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947, στην δέκατη περίοδο και στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 9 Μαΐου 1950, στην ενδέκατη Περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ.
Ο Καρδασιάδης Σταύρος συμμετείχε στην πρώτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953 και σύμφωνα με το άρθρο 3 §6 του Ν.Δ.2551/1953 και την κλήρωση που διεξάχθηκε, η θητεία του ορίστηκε σε διάρκεια δύο ετών. Στις 7 Δεκεμβρίου 1953 ο Καρδασιάδης συμμετείχε στις διαδικασίες μυστικής ψηφοφορίας για την εκλογή της Εκτελεστική Επιτροπής. Στα αποτελέσματα της ψηφοφορίας ο Άββοτ Γεώργιος συγκέντρωσε 7 ψήφους , ο Λευκόπουλος Ηρακλής 3 ψήφους, ο Λάλας Κωσταντίνος 2 ψήφους, ο Πετρίδης Βασίλειος 2 ψήφους, ο Καρδασιάδης Αλέξανδρος 2 ψήφους, ο Σακάρης Μιχαήλ 2 ψήφους, ο Κώνστας Κωνσταντίνος 1 ψήφο και ο Θεοδώρου Δημήτρης 1 ψήφο. Και ως τακτικά μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής εκλέχθηκαν ο Άββοττ Γεώργιος και ο Λευκόπουλος Ηρακλής.

Δεύτερη περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1954-12-10 έως 1955-12-29
Ο Καρδασιάδης Σταύρος συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 10 Δεκεμβρίου 1954, ημέρα αρχαιρεσιών. Κατά τη διαδικασία εκλογής της Εκτελεστικής Επιτροπής του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΖΛΘ συμμετείχαν ο Καρδασιάδης Αλέξανδρος που συγκέντρωσε 6 ψήφους, ο Άββοττ Γεώργιος που συγκέντρωσε 4 ψήφους, ο Ασσιόγλου Δημήτριος που συγκέντρωσε 4 ψήφους, ο Λευκόπουλος Ηρακλής που συγκέντρωσε 2 ψήφους και ο Πυλιαρός Μιχαήλ που συγκέντρωσε 2 ψήφους. Εξαιτίας της ισοψηφίας μεταξύ Άββοττ και Ασσιόγλου διενεργείται δεύτερη ψηφοφορία για την ανάδειξη του δεύτερου μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής, στην οποία ο Ασσιόγλου Δημήτριος συγκεντρώνει 6 ψήφους και ο Άββοττ Γεώργιος συγκεντρώνει 2. Έτσι ως τακτικά μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής εκλέγεται ο Καρδασιάδης Αλέξανδρος και ο Ασσιόγλου Δημήτριος.

Στη συνέχεια επακολουθεί μυστική ψηφοφορία για την εκλογή δύο αναπληρωματικών μελών της Εκτελεστικής Επιτροπής κατά την οποία ο Άββοττ Γεώργιος λαμβάνει 9 ψήφους, ο Λευκόπουλος Ηρακλής λαμβάνει 7 ψήφους και ο Πυλιαρός Μιχαήλ λαμβάνει 2 ψήφους. Έπειτα από τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας αναπληρωματικά μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής εκλέγονται ο Άββοττ Γεώργιος και ο Λευκόπουλος Ηρακλής. Και ο πρόεδρος αναφέρει πως ο Άββοττ Γεώργιος και ο Λευκόπουλος Ηρακλής ως τακτικά μέλη της προηγούμενης Εκτελεστικής Επιτροπής παρείχαν σπουδαίες υπηρεσίες στον Οργανισμό, ο Άββοττ με τις γνώσεις του στα λιμενικά ζητήματα και ο Λευκόπουλος μέσω των τεχνικών γνώσεων του.

Κατά τη διαδικασία εκλογής του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΛΤΘ, συμμετείχαν για την εκλογή των τακτικών μελών ο Λεονταρίδης Σταύρος και έλαβε 8 ψήφους, ο Πυλιαρός Μιχαήλ που έλαβε 9 ψήφους, ο Κοτσερώνης Ιωάννης που έλαβε 9 ψήφους και ο Καρδασιάδης Αλέξανδρος που έλαβε μόλις μία ψήφο. Έτσι ως τακτικά μέλη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΛΤΘεξελέγησαν ο Κοτσερώνης Ιωάννης, ο Πυλιαρός Μιχαήλ και ο Λεονταρίδης Σταύρος.

Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν αντίστοιχα οι διαδικασίες εκλογής των αναπληρωματικών μελών του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΛΤΘ. Στην ψηφοφορία συμμετείχαν ο Θεοδώρου Δημήτριος που συγκέντρωσε 8 ψήφους, ο Καρδασιάδης Αλέξανδρος που συγκέντρωσε 7 ψήφους, ο Άββοττ Γεώργιος που συγκέντρωσε 5 ψήφους, ο Λευκόπουλος Ηρακλής που συγκέντρωσε 5 ψήφους και ο Πετρίδης Βασίλειος που συγκέντρωσε 2 ψήφους. Βέβαια, λόγω ισοψηφίας του Άββοττ με τον Λευκόπουλο έγινε επανάληψη της μυστικής ψηφοφορίας για την εκλογή του αναπληρωματικού μέλους, στην οποία ο Λευκόπουλος Ηρακλής έλαβε 6 ψήφους και ο Άββοττ Γεώργιος έλαβε 3 ψήφους. έτσι αναπληρωματικά μέλη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΛΤΘ εξελέγησαν ο Θεοδώρου Δημήτριος, ο Καρδασιάδης Αλέξανδρος και ο Λευκόπουλος Ηρακλής.

Τρίτη περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1956-1-13 έως 1956-12-21
Ο Καρδασιάδης Σταύρος συμμετείχε στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 13 Ιανουαρίου 1956, ημέρα αρχαιρεσιών. Ειδικότερα, σε αυτή την συνεδρίαση συμμετείχε στις διαδικασίες εκλογής προέδρου μαζί με τον Παπαβασιλείου και ο Καρδασιάδης έλαβε 6 ψήφους, ενώ ο Παπαβασιλείου έλαβε 3 ψήφους. Έτσι πρόεδρος της τρίτης περιόδου του διοικητικού συμβουλίου ΕΖΛΘ εκλέχθηκε ο Καρδασιάδης Αλέξανδρος.
Σύμφωνα με τα πρακτικά αναφέρεται «...Ο κ.Καρδασιάδης λαβών τόν λόγον, ευχαριστεί θερμότατα το Διοικητικό Συμβούλιο δια την γενομένην εις αυτόν τιμήν διά της εκλογής του εις το αξίωμα του προέδρου, το οποίον τόσον ετίμησεν ο απερχόμενος πρόεδρος κ.Αντωνιάδης, όστις, δυστυχώς, διά τους εωτεθέντος υπό του ιδίου λόγους, δεν ηδυνήθη να συνεχίσει την τόσον γόνιμον και αποδοτικήν εργασία του. Θέλω να ελπίζω, λέγει, ότι θα τύχω της ίδιας συμπαράστασεις και συνδρομής με την οποίαν το Συμβούλιον περιέβαλε τον κ.Αντωνιάδη, διά να δυνηθώ να φέρω εις πέρας το έργον μου επ' αγαθώ του Οργανισμού...»

Τέταρτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1956-12-31 έως 1957-12-13
Κατά τις αρχαιρεσίες ο Γενικός Διευθυντής της ΕΖΛΘ Νικόλαος Ζαρντινίδης εξέφρασε τις ιδιαίτερες ευχαριστίες στον Καρδασιάδης καθώς κατέβαλε "εξαιρέτους προσπαθείας και εστάθη εις το πλευρόν των Υπηρεσιών παρέχων λόγω της πείρας του πολυτίμους συμβουλάς δια την αντιμετώπισιν των υπηρεσιακών ζητημάτων". Στη συνέχεια έλαβε το λόγο ο Καρδασιάδης: "ευχαριστεί το ΔΣ διότι καθ' όλοων το διάστημα της θητείας του υπήρξε πραγματικός συμπαραστάτης και πολύτιμος συνεργάτης εις την κοινήν προσπάθειαν της προαγωγής του οργανισμού" υπογραμμίζοντας ότι "κατά το διάστημα τούτο ο οργανισμός επετέλεσε προόδους". Επίσης, ευχαριστεί το Νομάρχη και όλες τις υπόλοιπες αρμόδιες αρχές οι οπίες βοήθησαν στην εύρυθμη λειτουργία του Οργανισμού. Τέλος, εκφράζει τις ευχαριστίες του προς τον Γενικό Διευθυντή και τους Δοευθυντές των Υπηρεσιών για τη συμπαράσταση και παρακαλεί να εκφράσουν τις ευχαριστίες προς ολόκληρο το προσωπικό το οποίο επιτέλεσε και πράττει το καθήκον του μετά ζήλου.

Ο Χρήστος Λαμπριανίδης εκλέχθηκε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 31 Δεκεμβρίου 1956 με τέσσερις ψήφους έναντι τριών του Αλέξανδρου Καρδασιάδη και μία του Κοτσερώνη. Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος εκδήλωσε την πικρία γιατί δεν εκλέχθηκε πρόεδρος κάποιος εκπρόσωπος του εμπορικού κόσμου όπως συνέβαινε μέχρι τότε. Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης ανέφρε σχετικώς πως "έχει την εκτίμησιν του Συμβουλίου και ότι το αποτέλεσμα θα ήτο αλλοίον αν διαφορετική ήτο η δοθείσα κατεύθυνσις". Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης εκλέχθηκε αναπληρωτής μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κωνσταντίνου Κανελλόπουλου με 6 ψήφους.

Πέμπτη περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1957-12-13 έως
Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης συμμετέχει στην πέμπτη περίοδο του ΔΣ της ΕΖΛΘ. Κατά τις αρχαιρεσίες, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται έξι φορές καθώς κατά τις πρώτες ο Γεώργιος Παπαβασιλείου, Βασίλειος Πετρίδης και Ευθύμιος Τζαμτζής λαμβάνουν από τρεις ψήφους και ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης μία. Κατά την πέμπτη αποχωρεί ο Καρδασιάδης και στην ψηφοφορία ο Πετρίδης λαμβάνει πέντε, ο Παπαβασιλείου τέσσερις και ο Τζαμτζής μία. Στην έκτη ο Πετρίδης επτά, ο Παπαβασιλείου τρεις, ενώ αποχωρεί από υποψήφιος ο Τζαμτζής. Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης εκλέχθηκε μέλος της Εκετελεστικής Επιτροπής με επτά ψήφους, ο Ισίδωρος Βασιλειάδης έλαβε τέσσερις, ο Γεώργιος Παπαβασιλείου τέσσερις, ο Δημήτριος Θεοδώρου δύο και ο Κωνστνατίνος Μπακατσέλος μία.

Έκτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1958-12-8 έως 1959-12-4
Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης εκλέγεται στις 8 Δεκεμβρίου 1958 αντιπρόεδρος με με εφτά ψήφους έναντι 3 του Ευθύμιου Τζαμτζή. Ως αντιπρόεδρος αναπληρώνει τον πρόεδρο Βασίλειο Πετρίδη στις 1959-5-29, 1959-7-17, 1959-7-24, 1959-8-14

Έβδομη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1959-12-7 έως 1960-12-4
Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης εκλέγεται στις 7 Δεκεμβρίου 1959 αντιπρόεδρος.

Όγδοη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1960-12-4 έως 1961-12-4
Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης εκλέγεται στις 4 Δεκεμβρίου 1960 αντιπρόεδρος με με εφτά ψήφους έναντι 3 του Ευθύμιου Τζαμτζή και 1 του Ευάγγελου Παπαδόπουλου.

Ένατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1961-12-6 έως 1962-12-4
Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης εκλέγεται στις 6 Δεκεμβρίου 1961 αντιπρόεδρος με με 11 ψήφους έναντι 1 του Κωνσταντίνου Κουφογιαννίδη.

Δέκατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1962-12-6 έως 1963-12-4
Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης εκλέγεται στις 6 Δεκεμβρίου 1962 αντιπρόεδρος.

Ενδέκατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1963-12-4 έως 1964-12-8
Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης εκλέγεται στις 5 Δεκεμβρίου 1963 αντιπρόεδρος με 11 ψήφους.

Δωδέκατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1964-12-9 έως 1965-12-8
Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης εκλέγεται στις 9 Δεκεμβρίου 1964 αντιπρόεδρος.

Δέκατη Τρίτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1965-12-4 έως 1967-6-10
Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης εκλέγεται στις 4 Δεκεμβρίου 1965 αντιπρόεδρος. Στις 10 Ιουλίου 1967, λίγο μετά το απριλιανό πραξικόπημα, με βάση τον Αναγκαστικό Νόμο 4/1967 και 12/1967 της νέας δικτατορικής κυβέρνησης το ΔΣ της ΕΖΛΘ όπως και όλα τα ΔΣ των ΝΠΔΔ παύονται. Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης δεν θα συμμετάσχει στη νέα περίοδο. Μετά το λόγο της αποτίμησης του προέδρου Βασίλειου Πετρίδη έλαβε το βήμα λέγοντας ότι διετέλεσε Σύμβουλος του τέως ΛΤΘ από του 1943 και έκτοτε συνεχώς εκπροσωπεί το Επαγγελματικό Επιμελητήριο στον οργανισμός "εκλεγείς πρόεδρος και Αντιπρόεδρος κατ' επανάληψιν χάρις εις την εκτίμησιν και αγάπην και εμπιστοσύνη του Διοικητικού Συμβουλίου. Είδα τα ερείπια τα οποία ο Β΄παγκόσμιος Πόλεμος επεσώρευσεν εις τον λιμένα και είμαι ευτυχής ευτυχής διότι μετέσχον εις το ανορθωτικόν έργον. Είμαι συγκεκριμένος δια τα έναντι του προσώπου μου αισθήματα των κ.κ. Συμβούλων και των Υπηρεσιών και είμαι οφειλέτης δια την τιμήν της συνεχούς εκλογής μου ως Αντιπροέδρου κατά τα τελευταία έτη. Εύχομεν όπως το έργον μας εύρη αντάξιους συνεχιστάς."

Ο Απόστολος Κοσμόπουλος ήταν τραπεζικός υπάλληλος, ναυτικός πράκτορας και δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Θεσσαλονίκης, ενώ ανέλαβε δημαρχεύων για μακρά περίοδο επί κατοχής, μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, ο Κοσμόπουλος συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από 2 Ιουνίου 1941 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 28 Ιουνίου 1941 ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης διαδεχόμενος στη θέση τον Μερκούριο Νικολαΐδη για ένα μικρό χρονικό διάστημα, αλλά η εκλογή του ακυρώνεται. Συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως εκπρόσωπος του Συλλόγου Ναυτικών Πρακτόρων διαδεχόμενος στη θέση τον Γεώργιο Φαλτσή. Ο Κοσμόπουλος Απόστολος συμμετέχει στην όγδοη επιτροπεία της ΕΖΘ και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως εκπρόσωπος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης στη διαδεχόμενος θέση τον Κύρο Κύρτση, ενώ τη θέση του εκπροσώπου του Συλλόγου Ναυτικών πρακτόρων καταλαμβάνει εκ νέου ο Γεώργιος Φαλτσής.

Ο Αλέξανδρος Κράλλης ήταν επιχειρηματίας έμπορος και βιομήχανος, δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Θεσσαλονίκης, μέλος και πρόεδρος του ΕΒΕΘ, μέλος της Επιτροπείας του ΛΤΘ και της ΕΖΘ. Θα διατελέσει τρίτος πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ διαδεχόμενος τον Σταύρο Γρηγοριάδη κατά την πέμπτη περίοδο λειτουργίας της. Είναι ένας από τους πρωτεργάτες της συγκρότησης και της λειτουργίας του λιμένα της Θεσσαλονίκης.

Ο Αλέξανδρος Κράλλης γεννήθηκε το 1884, ήταν γιός του Νικολάου Κράλλη. Το 1912 παντρεύτηκε την Ασπασία Αναγνωστοπούλου. Η οικογένεια Κράλλη πρωτοεμφανίζεται στη Μοσχόπολη της Βορείου Ηπείρου στα τέλη του 15ου αιώνα, για να συνεχίσει, μετά τα Ορλωφικά και την εγκατάλειψη της Μοσχόπολης, στο Κρούσεβο, κοντά στο Μοναστήρι, στο 1785. Ο Νικόλαος Κράλλης σε ηλικία 16 ετών υπήρξε ένοπλος οδηγός και συνοδός καραβανιών (κυρατζής, αγωγιάτης) με τα οποία διεξαγόταν το εμπόριο στα Βαλκάνια. Μετά από έναν τραυματισμό σε μία σύγκρουση, ο Νικόλαος Κράλλης άλλαξε επάγγελμα και ήρθε στη Θεσσαλονίκη γύρω στα 1860. Αρχικά εργάστηκε ως υπάλληλος και στη συνέχεια αξιοποιώντας την εμπειρία και διασυνδέσεις ασχολήθηκε με το εμπόριο. Το 1889 ίδρυσε με τον γιό του Γεώργιο την ομόρρυθμη εταιρία "Ν. Κράλλης & Υιός" η οποία διενεργούσε διάφορες εμπορικές, παραγγελιοδοχικές και μεσιτικές εργασίες. Το 1905 όταν εισήλθαν σ’ αυτήν και οι άλλοι 2 γιοί του Περικλής και Αλέξανδρος μετετράπη σε "Ν. Κράλλης και Υιοί". Πολύ σύντομα η εταιρία απέκτησε υποκαταστήματα στον Πειραιά, στα Σκόπια, στο Γαλάζιο (Γαλάτσι της Ρουμανίας) και αργότερα στην Αθήνα. Η έδρα μεταφέρθηκε στην Αθήνα λίγο μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου. Το 1907 το εμπορικό ενδιαφέρον της οικογένειας στράφηκε στο φαρμακεμπόριο. Η νέα εταιρία "Ν. Κράλλης και Σία" με ομόρρυθμο μέτοχο τον Αλέξανδρο Κράλλη και ετερόρρυθμους διάφορους παντοπώληδες και εμπορομεσίτες εμπορευόταν φαρμακευτικά προϊόντα. Το 1912 οι Ν. και Αλ. Κράλλης έγιναν οι μόνοι ιδιοκτήτες της εταιρίας. Διακινούσαν μουρνουνέλαιο και θείο στη Μακεδονίας, αλλά και "τέιον, ανελίνης χρώματα και όλα τα είδη βαφικής, μεταλλικά ύδατα Αλασέιρ, γαλακτούχο άλευρο Lactgene και συμπυκνωμένο γάλα Hollandia." Το 1917 με την πυρκαγιά, οι αποθήκες των επιχειρήσεων Κράλλη καταστρέφονται, οι φαρμακαποθήκες όμως που λειτουργούσαν υπό τη διεύθυνση του Αλεξάνδρου Κράλλη είναι ασφαλισμένες και αποζημιώνονται. Έτσι, το 1919 οι υπάρχουσες επιχειρήσεις "Ν.Κράλλης & Σια" και "Ν.Κράλλης & Υιοί" συγχωνεύονται με την επωνυμία Καταστήματα Ν. Κράλλη & Υιών. Το 1923 η οικογένεια Κράλλη κατασκεύασε διώροφο κτίριο στη συμβολή των οδών Καρόλου Ντηλ και Τσιμισκή. Το 1924 πεθαίνει ο Νικόλαος Κράλλης και την επιχείρηση συνεχίζουν οι γιοί του Αλέξανδρος και Γεώργιος και την επεκτείνουν στον Πειραιά και το Γαλάτσι της Ρουμανίας κλπ. Αντικείμενο της εταιρίας η εισαγωγή-εξαγωγή και διακίνηση εδωδίμων-αποικιακών, μπαχαρικών, ειδών βαφικής, ζαχαροπλαστικής, ποτοποιίας, 124 ειδών βοτάνων, χημικών προϊόντων κλπ. κλπ. Στη Θεσσαλονίκη αρχικά λειτουργούσαν 5 καταστήματα, το τμήμα εξαγωγών στην οδό Σόλωνος 2, το τμήμα εισαγωγών στην οδό φράγκων 41 και το τμήμα Λιανικών Πωλήσεων στην οδό Εδέσσης 2. μετά το 1924 συνέχισαν να λειτουργούν τα τρία καταστήματα. Το τμήμα προμηθειών στην οδό Πάικου 2-4, το τμήμα εισαγωγής στην οδό Εμ. παπά 2 και 10. Το αντικείμενο της εταιρείας παρέμενε η εισαγωγή, η εξαγωγή, οι προμήθειες και οι αντιπροσωπείες εδώδιμων αποικιακών ειδών, μπαχαρικών, ειδών βαφικής, ζαχαροπλαστικής, ποτοποιίας, νημάτων και σερβικών προϊόντων. Το 1928 στο κατάστημα της οδού Πάικου ίδρυσαν φαρκαμευτικό εργαστήριο στο οποίο παρασκεύαζαν εντομοκτόνα σπιράλ, φαρμακευτικό βάμβακα, καθώς και οδοντόκρεμα με το σήμα Odontal. Αργότερα συνεργάστηκαν με την Bayer και κατασκεύασαν ασπιρίνη. Την επιχείρηση διηύθυνε μέχρι τον θάνατο του το 1973, ο Αλέξανδρος Κράλλης. Ο Αλέξανδρος μιλούσε Γαλλικά, Γερμανικά, Τούρκικα, Ισπανοεβραϊκά και Βλάχικα. Μετά την απελευθέρωση συνελήφθη από το ΕΑΜ και μεταφέρθηκε μαζί με τους άλλους ομήρους στην Αριδαία απ’ όπου και απελευθερώθηκε από τους Άγγλους στις 21/2/1945 μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας

Ο Αλέξανδρος Κράλλης συνέβαλε στην ίδρυση του Χρηματιστηρίου Εμπορευμάτων Θεσσαλονίκης. Επίσης, συνέβαλε στην ενίσχυση του εμπορίου με την Σερβία και για αυτό παρασημοφορήθηκε από την Σερβική κυβέρνηση. Ήταν μέλος στο ΔΣ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και στο ΔΣ των ΣΕΚ. Χορήγησε υποτροφίες στο Αμερικανικό Κολέγιο και στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Στις 27 Οκτωβρίου 1916 ήταν ανάμεσα στους δεκατρείς επιφανείς εμπόρους της Θεσσαλονίκης που ίδρυσαν τον Εμπορικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης. Επίσης, ήταν ιδρυτικό μέλος του Εμπορικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης. Στο ΕΒΕΘ ξεκίνησε ως Γενικός Γραμματέας του ΔΣ το 1919, Αντιπρόεδρος το 1934 και Πρόεδρος του από τον Σεπτέμβριο 1941 μέχρι τον Μάρτιο 1945.Συμμετείχε ως μέλος της 50μελούς Επιτροπής από το 1919 ενεργά σε όλες τις διαδικασίες και πρωταγωνίστησε σε πολλές αποφάσεις ως μέλος της Διοικητικής Επιτροπής αρχικά την περίοδο 1919-1921 και έπειτα από το 1934. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1924 διεκδίκησε την προεδρία του ΕΒΕΘ, αλλά εκλέχθηκε ο Δήμος Παπακωνσταντίνου. Τον Ιανουάριο 1934, ο Αλέξανδρος Κράλλης εκλέχθηκε νέα Διοικητική Επιτροπή από τους Ζήση Βέρρου ως Πρόεδρο, Αλέξανδρου Κράλλη και Ιορδάνη Γεωργιάδη ως Αντιπροέδρων, Κ. Δημητριάδη ως Γενικού Γραμματέα και του Αλμπέρ Τσενίο ως Ταμία. Το 1936 μετά τον θάνατο του Ζήση Βέρρου ανέλαβε Προεδρεύων Αντιπρόεδρος. Ο Κράλλης ως προεδρεύων αντιπρόεδρος της ΕΒΕΘ πρωταγωνίστησε σε όλα τα μεγάλα συμβάντα του Επιμελητηρίου και της πόλης και πολλές φορές προέδρευσε σε κρίσιμες αποφάσεις. Θα επανεκλέγεται σταθερά αντιπρόεδρος μέχρι το 1941. Στη συνεδρίαση του ΔΣ της 16/9/1941, ο Αλέξανδρος Κράλλης εκλέχθηκε πρόεδρος του ΕΒΕΘ εγκαινιάζοντας την κατοχική Προεδρία του Επιμελητηρίου αντιμετωπίζοντας κρίσιμα γεγονότα της ελληνικής ιστορίας, ιδιαίτερα το ζήτημα της διαγραφής των εβραίων και της διαχείρισης της περιουσίας τους. Στις 9/10/1944 επανεκλέχθηκε πρόεδρος για να διαταχθεί η σύλληψή του από τον Γενικό Διοικητή Μακεδονίας Χρυσοχόου. Ο Αλέξανδρος Κράλλης παραιτήθηκε στις 12 Απριλίου 1945 και στη θέση του εκλέχθηκε Πρόεδρος ο Σταύρος Γρηγοριάδης.

Ο Αλέξανδρος Κράλλης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923. Στις 15 Μαρτίου 1923 το δημοτικό συμβούλιο εξέλεξε τον Σ. Νεγρεπόντηνα να αναλάβει εκπρόσωπος του δήμου στην υπό σύσταση Επιτροπεία της ΕΖΘ, με το σκεπτικό ότι είχε συντάξει μια έκθεση σχετικά με την Ελευθέρα Ζώνης της Τεργέστης. Ωστόσο, τελικά ο Αλέξανδρος Κράλλης συμμετείχε ως πρώτος εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης στην πρώτη θητεία της Επιτροπείας της ΕΖΘ η οποία ξεκίνησε στις 23 Απριλίου 1923. Έθεσε υποψήφιος για την προεδρία της Επιτροπείας, αλλά έλαβε μόνο μία ψήφο. Στις 9 Φεβρουαρίου 1926, ο Αλέξανδρος Κράλλης θα υποβάλει την παραίτησή του από την Επιτροπεία επικαλούμενος λόγους υγείας, αν και διαφαίνεται ότι υπήρχε εσωτερική αντιπαράθεση στην Επιτροπεία. Ο πρόεδρος Σταύρος Γρηγοριάδης εκφράζει τη λύπη του εξαίροντας την πολύτιμη συμβολή του στο έργον της Ζώνης αναφέροντας πως «εάν δεν επροβάλλατο και λόγον υγείας, η επιτροπεία θα πρέπει να επιμείνη όπως μη γίνη αποδεκτή η παραίτησις του αγαπητού συναδέλφου, καθόσον διαφορά αντιλήψεων μέλους τινός ως προς τας λαμβανομένας υπό της πλειοψηφίας της επιτροπείας αποφάσεις, δεν δύναται ν αποτελέση αποχώντα λόγον παραιτήσεως αυτού.» Συνεπώς, ενδεχομένως να υπήρχαν και διαφωνίες του Κράλλη με την πλειοψηφία της Επιτροπείας, ιδιαίτερα την περίοδο της δικτατορίας του Παγκάλου. Η Επιτροπεία πάντως αποδέχεται την παραίτηση του Κράλλη και αποφασίζει την διαβίβαση αυτής στην Γενική Διοίκηση.

Ο Κράλλης Αλέξανδρος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 8 Απριλίου 1935. Όπως αναφέρθηκε, το 1934, ο Αλέξανδρος Κράλλης θα συμμετάσχει στη νέα Διοικητική Επιτροπή του ΕΒΕΘ. Το 1935, φαίνεται να ασχολείται επισταμένα με τις υποθέσεις του λιμένα της Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα στις 21/2/1935 το ΔΣ ασχολείται με την Ελευθέρα Ζώνη, με εισήγησή του, που ξεκινάει με το ενδιαφέρον ιστορικό της:
« Μετά την ψήφισιν του περί Ε.Ζ.Θ. Νόμου 390 της 14/11/1924 και του «περί καθορισμού των ορίων της ΕΖΘ» ΒΔ της 21/9/1915, ουδεμία πλέον εγένετο ανακίνησις του ζητήματος τούτου και επί 7ετίαν σχεδόν και μόνον περί τα μέσα του 1922 εγένετο ποια τις απόπειρα καταρτισμού σχεδίων ΕΖΘ ανασταλείσα και αύθις εκ της επελθούσης Μικρασιατικής συμφοράς. Κατά Νοέμβριον όμως του 1922 εξ αφορμής δημοσιεύματος της ΕΝΤΕΠΑΝΤΑΝ περί συζητουμένης τότε συμβάσεως με την γείτονα Σερβίαν, προεκλήθη σύσκεψις διαφόρων εμπόρων και τραπεζιτών εν τη αιθούση του Επιμελητηρίου δώσασα την αφορμήν εις την τότε Διοίκησιν αυτού να ζητήση παρά της Κυβερνήσεως πληροφορίας επί των λεπτομερειών της συμβάσεως, αίτινες είχον εμβάλει εις ανησυχίας τον εμπορικόν κόσμον της Θεσσαλονίκης. Αι πληροφορίαι τότε εδόθησαν, ως φαίνεται εκ πρακτικού της 28/11/1922, αλλά και πάλιν ουδεμία επηκολούθησε άμεσος ενέργεια. Μόνον εις την συνεδρίαν του 50μελούς Συμβουλίου του Επιμελητηρίου της 3/1/1923 εξ αφορμής αιτήσεως υφασματεμπόρων σχετικής με την βελτίωσιν των μετά τις Σερβίας συναλλαγών, κατόπιν υποδείξεως μου ότι έπρεπε το Επιμελητήριον να ανακινήση το ζήτημα της Ε.Ζ.Θ. και να επιδιώξη την ταχυτέραν ίδρυσιν τοιαύτης, εξελέγη αμέσως επί συνεδρία πολυμελής Επιτροπή, όπως μελετήση το ζήτημα και μετά δεκαήμερον ακριβώς εισηγήσει της Επιτροπής ταύτης, η Διοίκησις του Επιμελητηρίου απεφάσιζε την άμεσον αποστολήν διμελούς Επιτροπής εις Αθήνας, όπως επιδιώξη την Κυβερνητικήν έγκρισιν ταχυτέρας ιδρύσεως και λειτουργίας ΕΖ εν Θεσσαλονίκη. Η Επιτροπή απετελέσθη εκ του γνωστού εκ Τεργέστης ομογενούς εμπόρου κ. Μ. Νεγρεπόντη και του έχοντος την τιμήν να σας διηγείται την μικράν αυτήν ιστορίαν απόψε. Αναχωρήσασα αυθημερόν εις Αθήνας, δηλ την 13/1/1923, η εν λόγω Επιτροπή επέστρεψεν μετά δεκαήμερον εν Αθήναις διαμονήν και τα αποτελέσματα των ενεργειών της εξετέθησαν εγγράφως κατά την επακολουθήσασαν συνεδρίαν του ΔΣ του Επιμελητηρίου την 30/1/23… Δεκαπέντε ημέρας μετά την συνεδρίαν ταύτην υπεγράφετο το ΒΔ της 15/2/1923 “Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του Ν. 390”, βάσει του οποίου συνεστήθη εντός του μηνός Μαρτίου η πρώτη “Επιτροπεία Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης” και την 23/41923 εις το Γραφείον της Γεν. Διοικήσεως διεξήχθη η εκλογή του πρώτου Προεδρείου αυτής εκλεγέντος ως Προέδρου του και σήμερον προεδρεύοντος ταύτης κ. Στ. Γρηγοριάδου, της οποίας εκείνης Επιτροπείας συμμετείχε και ο ομιλών ως αντιπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης. Το έργον το οποίον είχε να επιτελέση η Επιτροπεία ήτο όντως τεράστιον και ενθυμείται βεβαίως ο φίλος κ. Γρηγοριάδης με ποίον ζήλον συνειργάσθημεν επί 3ετίαν σχεδόν….

Μετά την νομοθετικήν πλέον κατοχύρωσιν των κανονισμών και εσωτερικών Οργανισμών της ΕΖΘ η Επιτροπεία ησχολήθη άπαν το έτος 1924 και το πρώτον εξάμηνον του 1925 εις την λήψιν των προπαρασκευαστικών μέτρων διά την λειτουργίαν της ΕΖΘ, ήτις μόλις την 18ην Οκτωβρίου 1925 κατέστη δυνατόν να γίνη εν πάση επισημότητι.»
Τελικά η συνεδρίαση καταλήγει με τον ορισμό Επιτροπής για την λεπτομερέστερη εξέταση των ζητημάτων της ΕΖΘ αποτελούμενη από τους Συμβούλους Κράλλη, Γρηγοριάδη, Κύρτση, Χαμπούρη και Παπαθανασίου. Η διαδικασία του ΕΒΕΘ τον Μάρτιο του 1935 για την εκλογή μελών στην ΕΖΘ και ΛΤΘ ήταν επεισοδιακή. Το 50μελές συμβούλιο δεν ακολούθησε την παράδοση να μοιράζονται οι δύο έδρες που εδικαιούτο στην ΕΖΘ σε έναν έμπορο και ένα βιομήχανο, και εξέλεξε δύο εμπόρους. Η εκλογή ακυρώθηκε για τυπικούς λόγους μετά από ένσταση των ενδιαφερομένων. Δημιουργήθηκε όμως ένταση μεταξύ βιομηχάνων και εμπόρων, την οποία ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ζ. Βέρρος κατόρθωσε να κατευνάσει. Στην επόμενη συνεδρίαση οι βιομήχανοι - μέλη του 50μελούς, 12 τον αριθμό, ζήτησαν να εκλέξει το κάθε τμήμα (Εμπορικό και Βιομηχανικό) δικό του εκπρόσωπο για την ΕΖΘ, πρόταση που δεν ερχόταν σε αντίθεση με τον νόμο. Είχαν προηγηθεί σχετικές ζυμώσεις και οι βιομήχανοι γνώριζαν ότι αρκετοί έμποροι θα υποστήριζαν την πρότασή τους. Ο προεδρεύων όμως -ο Ζ. Βέρρος απουσίαζε- αρνήθηκε να θέσει την πρόταση σε ψηφοφορία και τότε οι βιομήχανοι «απεχώρησαν εν σώματι εις ένδειξιν διαμαρτυρίας». Οι εναπομείναντες ψήφισαν και εξέλεξαν δύο εμπόρους. Τα πνεύματα διαταράχθηκαν. Σε κοινή συνεδρίαση των βιομηχανικών μελών του 50μελούς με το Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΒΜ συζητήθηκε μέχρι και η πλήρης αποχώρηση των βιομηχάνων από το ΕΒΕΘ και η ίδρυση ξεχωριστού επιμελητηρίου. Τελικά, αποφασίστηκε αφενός μεν να επιδιωχθεί η ακύρωση της εκλογής των δύο αντιπροσώπων αφετέρου δε να μην επανέλθουν οι 12 αποχωρήσαντες, αν δεν κατοχυρωνόταν η ξεχωριστή εκλογή αντιπροσώπων για την ΕΖΘ από εσωτερικό κανονισμό του ΕΒΕΘ. Ο Γ. Λούλης πρότεινε την προσφυγή στο ΣτΕ επικαλούμενος λόγους ακυρότητας της εκλογής. Ωστόσο, η υπόθεση διευθετήθηκε και εκλέχθηκε ο Παπαθανσίου εκ μέρους των Εμπόρων και ο Κράλλης εκ μέρους των βιομηχάνων στη δεύτερη θέση ο οποίος θα αναλάβει και την προεδρία της ΕΖΘ. Στις 8 Απριλίου 1935 θα συμμετάσχει στην Επιτροπεία της ΕΖΘ στη δεύτερη θέση του ΕΒΕΘ και στις αρχαιρεσίες θα εκλεγεί πρόεδρος.
Η τελευταία του συμμετοχή στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και στη θέση του προέδρου ήταν στις 7 Απριλίου 1938. Κατά την Έκτη περίοδος Επιτροπείας ΕΖΘ, στις 15 Απριλίου 1938 ο Σταύρος Γρηγοριάδης επανεκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας της ΕΖΘ.

Ο Βασίλειος Κυριακόπουλος του Ιωάννη ήταν ανώτερος υπάλληλος της Τράπεζας Ελλάδας κατά το μεσοπόλεμο. Ανέλαβε διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη το καλοκαίρι του 1932. Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και του ΛΤΘ. Η θητεία του ξεκίνησε για την ΕΖΘ στις 1 Ιουνίου 1932. Στις 17 Απριλίου 1934 τον διαδέχθηκε ο Γεώργιος Λουΐζος.