Ο Δημήτριος Μπούζας ήταν ανώτερος τραπεζικός υπάλληλος της Τράπεζας της Ελλάδας κατά το μεσοπόλεμο. Το 1932 υπηρετούσε ως υποδιευθυντής στο κατάστημα της Θεσσαλονίκης. Με αυτή την ιδιότητα αντικαθιστούσε τον Γεώργιο Λουΐζο ως μέλος της επιτροπείας της ΕΖΘ (1932-5-18) και του ΛΤΘ (1932-5-17) και αργότερα τον Βασίλειο Κυριακόπουλο (1933-9-12).
Ο Γιακόμπ Μόλχο ήταν ναυτικός πράκτορας και μέλος της ισραηλίτικης κοινότητας της Θεσσαλονίκης. Απεβίωσε το 1941. Ο Ιάκωβος Μόλχο διατηρούσε Γραφείο Ναυτικού Πράκτορα μαζί με τον αδελφό του Δαβίδ. Το Γραφείο του βρισκόταν στο Αλαττίνι Χάνι 34. Το 1932 λειτουργούσε η Μόλχο Α.Ε. οι οποίοι εκτός από ναυτική πρακτόρευση εκτελούσαν ασφάλειες, μεταφορές, διαμετακομίσεις, ναυλομεσιτείες και εμπόριο γαιανθράκων. Ο Γιακόμπ ήταν μέλος του Συλλόγου Ναυτικών Πρακτόρων Θεσσαλονίκης συντέλεσε στη ανασύσταση του Συλλόγου διατελώντας μάλιστα πρόεδρός του την περίοδο από 1925 έως 1926. Στο Γραφείο του διεξάγονταν οι γενικές συνελεύσεις των μελών και οι συνεδριάσεις του Ναυτικού Επιμελητηρίου. Επίσης, ο Γιακόμπ υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ) και επί σειρά ετών (από 1914 έως 1941) μέλος της Διοικητικής Επιτροπής και μάλιστα στη θέση του Ταμία. Το 1931 ο Ι. Μόλχο μαζί με τον Σοφ. Σταμάτη κατέθεσαν έγγραφη παράκληση το Επιμελητήριο να κάνει έκκληση να σταματήσει η εγερθείσα τελευταίως πολεμική εναντίον του Ισραηλιτικού στοιχείου από μερικές εφημερίδες της πόλης. Η Διοικούσα Επιτροπή αποφάσισε την έκδοση ανακοινωθέντος ως εξής: “Το ΕΒΕΘ μετά λύπης του παρατήρησαν ότι άνευ λόγου ηγέρθη ποια τις πολεμική εναντίον του Ισραηλιτικού στοιχείου της πόλεως μας, έχον δε την γνώμην ότι το τοιούτον ου μόνον θίγει την αξιοπρέπειαν του τόπου μας, αλλά παραβλάπτει και τα γενικά συμφέροντα της χώρας μας διά της διαταράξεως της από ετών υφισταμένης ενότητος των δύο στοιχείων, του Ελληνικού και του Ισραηλητικού, ποιείται έκκλησιν προς όλα τα μέλη του να συντελέσωσι κατά το δυνατόν όπως παύση η κατά των συμπολιτών μας Ισραηλιτών διεξαγομένη πολεμική προς το συμφέρον επαγγελματικής συναδελφώσεως.»
Στις 23 Απριλίου 1923, ο Ιάκωβος Μόλχο μετείχε ως εκπρόσωπος του Εμπορικού Επιμελητηρίου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ. Τον Νοέμβριο του 1925 θα εκλεχθεί αναπληρωματικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Τον επόμενα μήνα θα θέσει υποψήφιος για τη θέση του Β΄ Αντιπροέδρου, αλλά θα λάβει μόνο τη δική του ψήφο. Τον Μάιο του 1926 το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο θα ανανεώσει τη θητεία του Μόλχο στην Επιτροπεία για μια ακόμη τριετία. Η θητεία του έληξε στις 17 Απριλίου 1929 και στη θέση του τοποθετήθηκε ο Μιχάλης Σασαγιάννης. Στις 7 Απριλίου 1932 επανεκλέχθηκε από την 50μελή επιτροπή του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ και του ΛΤΘ με 23 ψήφους στους 50 ψηφίσαντες. Επίσης, εκλέχθηκε ο Μιχάλης Σασαγιάννης, ενώ δεν κατάφερε να εκλεγεί ο μέχρι τότε αντιπρόσωπος Ζ. Βέρρος λαμβάνοντας μόνο 14 ψήφους. (Μακεδονία, 8/4/1932) Ο Γιακόμπ Μόλχο θα συμμετάσχει και στη δεύτερη περίοδο, αλλά όχι στην τρίτη. Θα τον διαδεχθεί στη δεύτερη θέση του ΕΒΕΘ ο Ζήσης Βέρρου. Στις 7 Απριλίου 1932 εκλέχθηκε από την 50μελή επιτροπή του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ και του ΛΤΘ με 23 ψήφους στους 50 ψηφίσαντες. Δεν κατάφερε να εκλεγεί ο μέχρι τότε αντιπρόσωπος Ζ. Βέρρος λαμβάνοντας μόνο 14 ψήφους, ενώ επανεκλέχθηκε πρώτος ο Μιχάλης Σασαγιάννης με 28 ψήφους. Στις 5 Μαΐου 1932 ο Γιακόμπ Μόλχο συμμετείχε στην πρώτη συνεδρία της τέταρτης περιόδου της Επιτροπείας ΕΖΘ. Δεν θα συμμετάσχει στην πέμπτη περίοδο της Επιτροπείας. Στην δεύτερη θέση του ΕΒΕΘ θα τον διαδεχθεί ο Αλέξανδρος Κράλλης.
Ο Μερκούριος Νικολαΐδης ήταν τραπεζικός υπάλληλος και το 1939 υπηρετούσε ως Τμηματάρχης της Λαϊκής Τραπέζης. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης χωρίς να είναι δημοτικός σύμβουλος. Το 1939 συμμετείχε στην ίδρυση της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών, ενώ ήταν μέλος στο ΔΣ της Φιλοπτώχου Αδελφότητας Ανδρών Θεσσαλονίκης. Ο Μερκούριος Νικολαΐδης συμμετείχε στην έκτη περίοδο της Επιτροπείας ΕΖΘ και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Ο Νικολαΐδης Μερκούριος συμμετέχει ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 14 Νοεμβρίου 1941, στην όγδοη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 26 Απριλίου 1944, στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ ως αντιπρόσωπος Δήμου Θεσσαλονίκης και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947. Στην δέκατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ τον διαδέχεται ο Πετρίδης Βασίλειος στη θέση του αντιπροσώπου του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Ο Οικονομίδης ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος και τον Μάιο του 1935 ανέλαβε Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε συνεπώς στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 8 Μαΐου 1935 ως εκπρόσωπος του Τελωνείου. Αργότερα, την περίοδο της Κατοχής, στις 29 Οκτωβρίου 1942 θα αναλάβει Οικονομικός Επιθεωρητής στο Υπουργείο Οικονομικών και μέλος της έβδομης και όγδοης Επιτροπείας ΕΖΘ ως εκπρόσωπος του Υπουργείου. Σύμφωνα με το Νομοθετικό Διάταγμα 115/1942 επιτρέπεται στον υπουργό των Οικονομικών με απόφασή του να διορίζει αντιπρόσωπό του έναν από τους υπαλλήλους της γενικής Διοίκησης Βορείου Ελλάδας ή άλλων οικονομικών υπαλλήλων στα διοικητικά συμβούλια οργανισμών δημοσίου δικαίου στους οποίους παρασχέθηκαν ή θέλουν να παρασχεθεί δάνεια ή προκαταβολές δανείων εκ μέρους του Δημοσίου. Η συμμετοχή αυτή διαρκεί μέχρι την ολοσχερή εξόφληση των δανείων και των προκαταβολών. Ο Υπουργός Οικονομικών διόρισε λοιπόν εκπρόσωπό του στην Επιτροπεία ΕΖΘ, αλλά όχι στην Επιτροπεία ΛΤΘ.
Ο Νικόλαος Οικονόμου του Μάρκου γεννήθηκε στο Τύρναβο το 1887(;). Ήταν Πολιτικός μηχανικός και εργολάβος Δημοσίων έργων. Το 1898 έλαβε δίπλωμα R.Scuola d'Ingegneria di Napoli. Την περίοδο 1898-1901 διετέλεσε ελεύθερος επαγγελματίας, αναλαμβάνοντας μελέτη και επίβλεψη οικοδομικών έργων στο Μοναστήρι (νοσοκομεία, τράπεζες, σχολεία, δημόσια κτίρια, κατοικίες). (Την περίοδο 1901-1902 εργάστηκε ως Μηχανικός σε Τεχνική Εταιρεία, προϊστάμενος εργασιών συντήρησης και κατασκευής οδού Ιωαννίνων-Λούρου. Την περίοδο 1903-1914 διετέλεσε Αρχιμηχανικός Δήμου Μοναστηρίου. Την περίοδο 1915-1916 διετέλεσε Ελεύθερος επαγγελματίας στη Θεσσαλονίκη (έργα οικοδομικά, αγροτικές καταμετρήσεις κλπ). Την περίοδο 1916-1918 διετέλεσε (i) Μηχανικός Υπουργείου Δημοσίων Κτημάτων, (ii) Διευθυντής νεοσύστατης σχολής "Πρακτικών γεωμετρών" στη Θεσσαλονίκη. Από το 1918- υπηρετούσε ως Μηχανικός Δήμου Θεσσαλονίκης.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Οικονόμου Νικόλαος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην επιτροπεία ΛΤΘ στις 8 Απριλίου 1935 ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης. Ο Νικόλαος Οικονόμου συμμετείχε στην Εκτελεστική Επιτροπή της Επιτροπείας ΛΤΘ την περίοδο 1935-1937. Η τελευταία παρουσία του στην Επιτροπεία ΕΖΘ ήταν στις 28 Σεπτεμβρίου 1937. Μέχρι τις 15 Απριλίου 1938 η θέση του αντιπροσώπου του δήμου Θεσσαλονίκης παρέμενε κενή.
Ο Αντώνιος Πέππας ήταν τελεωνειακός υπάλληλος. Ανέλαβε διευθυντής του Τελωνείου Θεσσαλονίκης στις 13 Απριλίου 1931 μετά τον θάνατο του Βασίλη Γεωργακόπουλου. Με αυτήν την αρμοδιότητα συμμετείχε στην Επιτροπεία της ΕΖΘ από 18 Φεβρουαρίου 1931 και του ΛΤΘ από τις 27 Φεβρουαρίου 1931.
Αποχώρησε από την Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ στα τέλη του 1934. Στις 12 Δεκεμβρίου 1934 θα αναλάβει τη θέση του ο Πετυχάκης.
Ο Παπαγιάννης ήταν αναπληρωτής διευθυντής του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης. Με αυτήν την ιδιότητα συμμετέχει στην επιτροπεία της ΕΖΘ όταν συζητείται θέμα σχετικό με τους εργάτες λιμένα αναπληρώνοντας τον Διευθυντή Κανελλόπουλο. Ο Παπαγιάννης συμμετέχει ως αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 10 Οκτωβρίου 1945.
Ο Ιωάννης Παπαδόπουλος του Αθανασίου ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Διετέλεσε μέλος της επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. Με το βαθμό του Ανθυποπλοίαρχου θα αναλάβει Προξενικός Λιμενάρχης στο Λίβερπουλ. Τον Ιούνιο 1929 ανέλαβε Επιλιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο της Θεσσαλονίκης. Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από την συγκρότησή της στις 27 Ιανουαρίου 1930 μέχρι τα τέλη του 1931 καθώς μετατέθηκε στην Αθήνα. Τη θέση του κατέλαβε ο Αθανάσιος Τσεμπερόπουλος. (Μακεδονία, 22/12/1931).
Ο Ορέστης Παπαδόπουλος ήταν Πολιτικός μηχανικός. Έλαβε δίπλωμα στα 1912 από το Universite-Ecole du Genie Civil et des Arts et Manufactures Gand. Την περίοδο 1913-1914 εργάστηκε ως Μηχανικός της "Societe Generale d'Entreprises" στην Κωνσταντινούπολη (μελέτη και κατασκευή έργων γεφυροδοποιΐας στην Τουρκία). Από το 1917 εργάστηκε ως Μηχανικός και έπειτα ως Νομομηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Στα 1930 εργαζόταν στο Γραφείο Σχεδίου Πόλεως της Θεσσαλονίκης και από το 1934 ανέλαβε Προϊστάμενος Γραφείου Σχεδίου Πόλης Θεσσαλονίκης. Ο Παπαδόπουλος Ορέστης συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ ως αναπληρωματικό μέλος στην Επιτροπεία. Συγκεκριμένα, πήρε μέρος στην συνεδρίαση στις 23 Οκτωβρίου 1931. Επίσης, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως αναπληρωματικό μέλος στην Επιτροπεία. Συγκεκριμένα, είχε παραστεί σε μερικές συνεδριάσεις στις 3 και 13 Νοεμβρίου 1931, στις 10 Φεβρουαρίου 1932 και στις 13 Απριλίου 1932. Αργότερα θα παραστεί στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις συνεδριάσεις στις 14-22 Οκτωβρίου 1932 και στις 12-26 Σεπτεμβρίου 1933. Τέλος, στην τέταρτη επιτροπεία ΛΤΘ εμφανίζεται στην συνεδρίαση στις 10 Ιανουαρίου 1939.
Ο Βασίλειος Παπαθανασίου γεννήθηκε στα Βασιλικά το 1894 και ήταν έμπορος, μέλος του Εμπορικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης.
Η διαδικασία του ΕΒΕΘ τον Μάρτιο του 1935 για την εκλογή μελών στην ΕΖΘ και ΛΤΘ ήταν επεισοδιακή. Το 50μελές συμβούλιο δεν ακολούθησε την παράδοση να μοιράζονται οι δύο έδρες που εδικαιούτο στην ΕΖΘ σε έναν έμπορο και ένα βιομήχανο, και εξέλεξε δύο εμπόρους. Η εκλογή ακυρώθηκε για τυπικούς λόγους μετά από ένσταση των ενδια-
φερομένων. Δημιουργήθηκε όμως ένταση μεταξύ βιομηχάνων και εμπόρων, την οποία ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ζ. Βέρρος κατόρθωσε να κατευνάσει.
Στην επόμενη συνεδρίαση οι βιομήχανοι - μέλη του 50μελούς, 12 τον αριθμό, ζήτησαν να εκλέξει το κάθε τμήμα (Εμπορικό και Βιομηχανικό) δικό του εκπρόσωπο για την ΕΖΘ, πρόταση που δεν ερχόταν σε αντίθεση με τον νόμο. Είχαν προηγηθεί σχετικές ζυμώσεις και οι βιομήχανοι γνώριζαν ότι αρκετοί έμποροι θα υποστήριζαν την πρότασή τους. Ο προεδρεύων όμως -ο Ζ. Βέρρος απουσίαζε- αρνήθηκε να θέσει την πρόταση σε ψηφοφορία και τότε οι βιομήχανοι «απεχώρησαν εν σώματι εις ένδειξιν διαμαρτυρίας». Οι εναπομείναντες ψήφισαν και εξέλεξαν δύο εμπόρους. Τα πνεύματα διαταράχθηκαν. Σε κοινή συνεδρίαση των βιομηχανικών μελών του 50μελούς με το Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΒΜ συζητήθηκε μέχρι και η πλήρης αποχώρηση των βιομηχάνων από το ΕΒΕΘ και η ίδρυση ξεχωριστού επιμελητηρίου. Τελικά, αποφασίστηκε αφενός μεν να επιδιωχθεί η ακύρωση της εκλογής των δύο αντιπροσώπων αφετέρου δε να μην επανέλθουν οι 12 αποχωρήσαντες, αν δεν κατοχυρωνόταν η ξεχωριστή εκλογή αντιπροσώπων για την ΕΖΘ από εσωτερικό κανονισμό του ΕΒΕΘ. Ο Γ. Λούλης πρότεινε την προσφυγή στο ΣτΕ επικαλούμενος λόγους ακυρότητας της εκλογής. Ωστόσο, η υπόθεση διευθετήθηκε και εκλέχθηκε ο Παπαθανσίου εκ μέρους των Εμπόρων και ο Κράλλης εκ μέρους των βιομηχάνων ο οποίος θα αναλάβει και την προεδρία της ΕΖΘ.
Ο Παπαθανασίου Βασίλειος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη Επιτροπεία του ΛΤΘ στις 8 Απριλίου του 1935 εκπροσωπώντας το ΕΒΕΘ. Θα τον διαδεχθεί στη θέση του δεύτερου αντιπρόσωπου ΕΒΕΘ ο Χαμπούρης Αριστοτέλης.