Ο Βασίλειος Μέμμος ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος. Συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 16 Δεκεμβρίου 1938 και στην τέταρτη επιτροπεία ΛΤΘ στις 7 Δεκεμβρίου 1938 ως αναπληρωτής του Διευθυντή Τελωνείων Κώνστα Κωνσταντίνο.
Ο Μάλλης Ορέστης ανέλαβε εκπρόσωπος της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας επί κυβέρνησης Παναγή Τσαλδάρη και υπουργού Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας Μιλτιάδη Μαντά. Ο Μάλλης συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 12 Ιουλίου 1935 και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 12 Ιουλίου 1935 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος.
Ο Λυγιδάκης Αργύριος ήταν ανώτερος τραπεζικός υπάλληλος. Το 1947 υπηρετούσε στο κεντρικό υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας ως υποδιευθυντής. Ο Λυγιδάκης συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 13 Μαΐου 1947 και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 14 Αυγούστου 1947ως αναπληρωτής εκπρόσωπος της Τράπεζας Ελλάδας.
Ο Πέτρος Λούβαρης ήταν σημαντική προσωπικότητα της προπολεμικής Θεσσαλονίκης καθώς υπήρξε δημοσιογράφος, πρόεδρος του Συνδέσμου Συντακτών Θεσσαλονίκης, παράγοντας του Αθλητικού Σωματείου Άρης και γενικός διευθυντής στο ΛΤΘ την περίοδο 1933-. Γεννήθηκε στα Δαρδανέλια το 1881. Απόφοιτος Ανωτέρας Σχολής Φιλολογικής και Ιστορικής Επιστήμης καθώς και της Γερμανικής Σχολής Scneiller στη Βηρυττό και συγκεκριμένα στο Οικονομικό και Εμπορικό Τμήμα, ενώ διεύθυνε για το έτος 1908-1909 την Εθνική Σχολή Γλωσσών και Εμπορίου στην Κωνσταντινούπολη. Είναι κάτοχος της γαλλικής, γερμανικής, ιταλικής καθώς και της ρωσικής γλώσσας. Φαίνεται ότι έζησε στο Λίβανο και την Κωνσταντινούπολη και ήρθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας σίγουρα πριν το 1914. (Πρακτικά ΛΤΘ, δεύτερος τόμος, 108η Συνεδρία, 15/12/1933)
Εργάστηκε ως διευθυντής της εφημερίδας Θάρρος κατά την περίοδο 1913-1917. Στη συνέχεια εργάστηκε ως διευθυντής της εφημερίδας Ελευθερία το 1914 με εκδότη και αρχισυντάκτη τον Νικόλαο Σηφάκη. Κατόπιν εργάστηκε στην εφημερίδα Μακεδονία. Στα 1924 συμμετείχε στην ομάδα των δημοσιογράφων που ήρθε σε σύγκρουση με τον Ιωάννη Βελλίδη, διευθυντής της εφημερίδας Μακεδονία, και ίδρυσε την εφημερίδα Μακεδονικά Νέα. Ήταν ουσιαστικά μια εφημερίδα συντακτών, ενώ ο Λούβαρης είχε την ευθύνη της έκδοσης. Η ανεπιφύλακτη, από την πρώτη μέρα, υποστήριξη της κυβέρνησης Αλ. Παπαναστασίου, που προχωρούσε προς την κατάργηση του βασιλικού θεσμού, ευνόησαν τη «νεαρή» εφημερίδα και της εξασφάλισαν την κυκλοφορία που προσδοκούσαν οι εκδότες της. Τα Μακεδονικά Νέα αρχικά υποστήριξαν την κοινοβουλευτική κυβέρνηση Πάγκαλου, γιατί πίστευαν ότι θα βοηθούσε στη γεφύρωση των πολιτικών αντιθέσεων και ότι θα ήταν μια λύση προσωρινή. Όταν διαψεύσθηκαν οι ελπίδες αυτές, άσκησαν έντονη κριτική στην κυβέρνησης. Μετά την ανατροπή της δικτατορίας υποστήριξαν το Κόμμα των Φιλελευθέρων με ηγέτη τον Γ. Καφαντάρη. Μάλιστα, ο διευθυντής της εφημερίδας Π. Λούβαρης εκλέχτηκε βουλευτής στην Έδεσσα. Επίσης, ο Λούβαρης υπήρξε στα 1921 συνεργάτης της εφημερίδας Μεγάλη Ελλάς. Υπήρξε εκδότης της εφημερίδας των “Αθλητικών Νέων” την οποία μετά από χρόνια επανέκδοσε ο Ν. Καμπάνης. Τέλος, στις 26 Δεκεμβρίου 1922, συμμετείχε ενεργά στην προσπάθεια να οργανωθεί ο δημοσιογραφικός κόσμος της Θεσσαλονίκης σε σωματείο και πρωταγωνίστησε στην ιδρυτική Γενική Συνέλευση της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας-Θράκης στις 6 Ιανουαρίου 1923. Ασχολήθηκε ενεργά με τα διοικητικά του Άρη και ήταν ο πρόεδρος με τον οποίο ο Άρης κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος το 1932. Την ίδια χρονιά έθεσε υποψήφιος για τις γερουσιαστικές εκλογές με το Κόμμα των Φιλελευθέρων λαμβάνοντας 727 ψήφους.
Η πρώτη επίσημη εμπλοκή του Λούβαρη με τα λιμενικά ζητήματα ήταν με την ιδιότητα του βουλευτή κατά τη μεγάλη σύσκεψη για τη χωροθέτηση του νέου λιμένα. Σε αυτή επεσήμανε δύο ζητήματα, την οπωσδήποτε διευκόλυνση των φορτοεκφορτώσεων και των μεταφορών και την πραγματοποίηση οικονομιών. Είναι απόλυτα αρνητικός στην κατασκευή λιμένα ιστιοφόρων ανατολικά της πρώτης προβλήτας με το επιχείρημα ότι «η δημιουργία λιμενίσκου ιστιοφόρων εις το κέντρον της πόλεως αποκλείεται διότι εκ τοιαύτης εις ολόκληρον την παραλίαν της λεωφόρου Νίκης θα συγκεντρώνονται ακαθαρσίες». Θεωρεί τέλος τη λύση στα δυτικά του υπάρχοντος λιμένας ως την προσφορότερη οικονομικά. (Πρακτικά ΛΤΘ, πρώτος τόμος, 38η Συνεδρίαση, 16/4/1931)
Πρώτη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ από 1930-01-27 έως 1932- 4-20
Ο Λούβαρης Πέτρος συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930. Στα 1930, η Επιτροπεία του ΛΤΘ αναμένει από το Υπουργείο ένα νέο οργανόγραμμα, καθώς δεν προβλέπεται η θέση διευθυντή, και για αυτό το λόγο καθυστερεί ο διορισμός μέχρι να βρεθεί νομικός τρόπος. Για την θέση του διευθυντή προτάθηκε ο Μιχαήλ Καλογερόπουλος, χωρίς τελικά η πρόσληψη να προχωρήσει. (Πρακτικά ΛΤΘ, 74η Συνεδρία, 19/9/1932) Το θέμα της πρόσληψης Διευθυντή θα επανέλθει στα τέλη του 1933. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΛΤΘ, ενώ σε άλλα Λιμενικά Ταμεία δεν προβλέπεται τέτοια θέση, θεωρείται πως η περίπτωση του ΛΤΘ είναι εξαιρετική λόγω του προνομίου της εκμετάλλευσης του λιμένα. Επίσης, η νομοθεσία για τα λιμενικά ταμεία και ιδιαίτερα για το ΛΤΘ θεωρείται ατελής, ώστε να στηρίζονται σε αυτήν. Επιπλέον, το ΛΤΘ βαρύνεται με πολύ μεγαλύτερο όγκο εργασίας σε σχέση με άλλα μεγάλα λιμενικά ταμεία της χώρας. Τελικά, αποφασίστηκε ο διορισμός διευθυντή με πλειοψηφία 8-4 καθώς η μειοψηφία (Σαράτσης, επιλιμενάρχης) θεωρούσαν περιττή τη θέση με το επιχείρημα ότι το ΛΤΘ λειτουργεί εξαιρετικά. Η Επιτροπεία θεώρησε ως αναγκαία προσόντα για τη θέση την καλή γνώση της γαλλικής γλώσσας, απολυτήριο Γυμνασίου ή πτυχίο Δημόσια; Εμπορικής Σχολής και πολυετή κοινωνική δράση. (Πρακτικά ΛΤΘ, δεύτερος τόμος, 106η Συνεδρία, 27/11/1933)
Ο μοναδικός υποψήφιος ήταν ο Πέτρος Λούβαρης αποστέλλοντας επιστολή στην οποία αναφέρει τις σπουδές του και αιτείται της θέσης. Ωστόσο, δεν υπήρξε δημόσια προκήρυξη της θέσης με το σκεπτικό ότι σε μια τέτοια περίπτωση θα δέχονταν εκατοντάδες αιτήσεις με αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε αδιέξοδο. Ο μόνος που διαφώνησε με τη λογική αυτή ήταν ο αντιπρόεδρος Σασαγιάννης. Ο Πρόεδρος Β. Δημητρίου απάντησε πως «ότι προκειμένου περί διορισμού διευθυντού δεν τηρούνται αι διατυπώσεις αίτινες επιβάλλονται δια την πρόσληψιν υπαλλήλων», αν και «από πολλού είναι γνωστόν ότι η Επιτροπεία θα προβαίνει εις την δημιουργίαν θέσεως Διευθυντού». Στην ίδια κατεύθυνση ο Μόλχο επισημαίνει ότι «χωρίς να δημοσιευθή έχει λάβει γνώσιν όλος ο κόσμος», ενώ ο Γρηγοριάδης επισημαίνει πως σε περίπτωση δημοσίευσης της προκήρυξης «θα είναι δύσκολον ν’ αποφασίσωμεν διότι θα έχωμεν πληθώραν αιτήσεων» και προτείνει να προσληφθεί επί δοκιμή. Ο πρόεδρος απαντά πως τόσο ο Διευθυντής όσο και όλοι οι υπάλληλοι «μονιμοποιούνται μόνον μετά παρέλευσιν πενταετίας». Ενδιαφέρον παρουσιάζει η τοποθέτηση του κυβερνητικού γενικού γραμματέα της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας ο οποίος συμφώνησε πως δεν θα έπρεπε να δημοσιευθεί η προκήρυξη με το σκεπτικό ότι «τότε θα έχωμεν αιτήσεις όλων των αποφοίτων των Σχολών Μέσης Εκπαίδευσης» προκαλώντας αδιέξοδο στη διαδικασία επιλογής. Ο Κυριακόπουλος μόνο υποστηρίζει την αξία της ύπαρξης 3-4 αιτήσεων, αλλά οι Ηλιάδης και Πέππας έπλεξαν το εγκώμιο του Λούβαρη. Τελικά, η πρόταση του Σασαγιάννη έλαβε τρεις ψήφους έναντι 8, ενώ ο Λούβαρης έγινε δεκτός με μόνο μία αρνητική ψήφο, πιθανότατα του Σασαγιάννη. (Πρακτικά ΛΤΘ, δεύτερος τόμος, 108η Συνεδρία, 15/12/1933) Σε κάθε περίπτωση εντυπωσιάζει η ευρύτατη συναίνεση για μια εντελώς αδιάβλητη διαδικασία επιλογής. Ακόμη περισσότερο εντυπωσιάζει η συναίνεση των αντιβενιζελικών και ιδιαίτερα των κυβερνητικών απέναντι σε ένα πρόσωπο ταυτισμένο με τη βενιζελική παράταξη. Επίσης, εντυπωσιάζει η σιωπή της συνήθους εσωτερικής αντιπολίτευσης η οποία εμφανίζεται στα κρίσιμα ζητήματα. Είναι φανερό πως η συγκεκριμένη πρόταση είχε την ευρύτατη αποδοχή όλου του οικονομικού και πολιτικού κόσμου, ενώ ταυτόχρονα ενίσχυε τον φιλοβενιζελικό χαρακτήρα της διοίκησης του ΛΤΘ. Ο Λούβαρης φαίνεται να ανέλαβε εργασία στις αρχές του 1934 καθώς εμφανίζεται να παρίσταται για πρώτη φορά σε συνεδρίαση της επιτροπείας στις 14 Φεβρουαρίου 1934. Συμμετείχε ενεργά στις διεργασίες της εκπόνησης της νέας σύμβασης για τα λιμενικά έργα με συχνές επισκέψεις στην Αθήνα, ενώ συχνά επίσης προσπάθησε να διαχειριστεί με μεγαλύτερη επιτυχία παρεκτροπές κυρίως των υπαλλήλων του ΛΦΞ. Ανέλαβε το έργο της σύνταξης του νέου οργανισμού του ΛΤΘ και επρόκειτο να το καταθέσει τον Δεκέμβριο του 1934. Ωστόσο, εξαιτίας της ενασχόλησής του με τη σύμβαση των λιμενικών έργων καθυστέρησε την σύνταξή του για να το καταθέσει τον Μάρτιο του 1935. (Πρακτικά ΛΤΘ, 149η Συνεδρίαση, 26/3/1935)
Δεύτερη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ από 1932-5-5 έως 1935-4-5
Ο Λούβαρος Πέτρος συμμετείχε στη δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Στις αρχές του 1935, θεωρήθηκε ότι ο Λούβαρης παρείχε σοβαρές υπηρεσίες προς το ΛΤΘ, διότι προβλέπεται να επιβαρυνθεί με επιπλέον φόρτο εξαιτίας της προσεχούς έναρξης των έργων. Για αυτό με απόφαση της Επιτροπείας δόθηκε αύξηση από 1η Απριλίου. (Πρακτικά ΛΤΘ, δεύτερος τόμος, 148η Συνεδρία, 22/3/1935) Ύστερα από το φιλοβενιζελικό κίνημα της 1 Μάρτη, ο πρόεδρος Βασίλης Δημητρίου τέθηκε σε διαθεσιμότητα. Την ίδια περίοδο έληξε η θητεία της Επιτροπείας και για αυτό το λόγο κατά την τελευταία συνεδρίασή της στα μέσα Απριλίου ο προεδρεύων Σασαγιάννης ευχαρίστησε τον διευθυντή για τις εξαιρετικές υπηρεσίες του. Επίσης, εξέφρασε τις ευχαριστίες του εκ μέρους της Επιτροπείας ο κυβερνητικός επίτροπος Δημήτρης Ηλιάδης προδιαθέτοντας για τη διατήρηση του Λούβαρη στη θέση του. Βέβαια, ο Λούβαρης ευχαρίστησε τους Σασαγιάννη και Ηλιάδη και όλα τα μέλη της Επιτροπείας δηλώνοντας πως «θα διατηρήσει την καλλίστην ανάμνησιν». (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 151η Συνεδρίαση, 5/4/1935) Ο Λούβαρης ανέλαβε να οργανώσει τη διαδικασία της εκλογής της νέας επιτροπείας. Νέος πρόεδρος εκλέχθηκε ο Αναστάσιος Μιχόπουλος. Χαιρετίζοντας την εκλογή επισήμανε πως η νέα περίοδος θα είναι κρίσιμη για το ΛΤΘ καθώς θα ξεκινήσουν τα νέα λιμενικά έργα και πως ο ίδιος θα παρέχει τις ταπεινές δυνάμεις του. Ο Μιχόπουλος ευχαριστώντας τον Λούβαρη δήλωσε πως είναι βέβαιος πως στο πρόσωπό του θα βρει άξιο συμπαραστάτη. Η εξέλιξη αυτή εντυπωσιάζει καθώς ο μέχρι πρότινος βενιζελικός βουλευτής Λούβαρης «επιβιώνει» μέσα σε ένα τεταμένο εμφυλιοπολεμικό κλίμα δεχόμενος μόνο θετικά σχόλια από τους φιλοκυβερνητικούς. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 152η Συνεδρίαση, 8/4/1935)
Ο Γεώργιος Λοίζος ήταν υποδιευθυντής της Εθνικής Τράπεζας και κατόπιν υποδιευθυντής και διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας και διετέλεσε αναπληρωματικό και τακτικό μέλος της ΕΖΘ και του ΛΤΘ. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπείας του ΛΤΘ στη θέση του Διομήδη Βαρλαμίδη στις 21/11/1930. Από το Μάιο του 1932 φαίνεται να συμμετέχει ξανα καθώς μάλλον εκτελούσε χρέη διευθυντή στο κατάστημα της Τράπεζας της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη (5/5/1932). Σύντομα, τη θέση του εκπροσώπου του Υπουργείου Οικονομικών στην Επιτροπεία του ΛΤΘ αναλαμβάνει ο Κυριακόπουλος νέος διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στην πόλη και ο Λουίζος θα παραμείνει αναπληρωτής του στην επιτροπεία (7/2/1934).
Ο Λουΐζος Γεώργιος συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Από το Μάϊο του 1932 συμμετέχει τακτικά στις συνεδριάσεις της επιτροπείας, καθώς μάλλον εκτελούσε χρέη διευθυντή στο κατάστημα της Τράπεζας της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη. Σύντομα, τη θέση του εκπροσώπου του Υπουργείου Οικονομικών στην Επιτροπεία του ΛΤΘ αναλαμβάνει ο Κυριακόπουλος νέος διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στην πόλη και ο Λουίζος θα παραμείνει αναπληρωτής του στην επιτροπεία (7/2/1934). Συμμετέχει ως μέλος της Επιτροπείας σε σύσκεψη υπό την προεδρία του υπουργού Γενικού Διοικητή Φίλιππου Δραγούμη στις 14 Φεβρουαρίου 1934 με θέμα τη χωροθέτηση του προβλήτα των ιστιοφόρων και το πρόβλημα της εξεύρεσης πόρων για τα λιμενικά έργα. Επίσης, συμμετείχε σε μια σύσκεψη στο Υπουργείο Ναυτιλίας στην οποία παραβρίσκονταν ο επιλιμενάρχης Τσεμπερόπουλος και ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Εκεί συμφωνήθηκε ότι δεν είναι δυνατή η κατασκευή νέας προβλήτας στο μέσο της υπάρχουσας νηοδοχής ανατολικά της πρώτης προβλήτας, και έγινε η πρόταση της κατασκευής ενός μικρότερου λιμενίσκου στα ανατολικά της πόλης. Γενικά, ο Λουΐζος φαίνεται να συντάσσεται με την άποψη πως το λιμάνι επαρκεί για το εμπόριο της διαφωνώντας με τα μεγάλα σχέδια για λιμενικά έργα. Μάλιστα, συμμετείχε στη τριμελή επιτροπή αποτελούμενη από τον ίδιο και τους Ηλιάδη και Γρηγοριάδη με σκοπό να μελετήσει το ζήτημα του λιμένα και ειδικότερα των λιμενικών έργων από την καθαρά πλευρά της χρηματοδότησης, αλλά και της «εμποροοικονομικής». (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 112η Συνεδρίαση, 14/2/1934, 113η Συνεδρίαση, 21/2/1934, Μακεδονία, 15/2/1934)
Ο Λουίζος διατελούσε σταθερά αναπληρωματικό μέλος της ΕΖΘ μέχρι την έλευση του Κυριακόπουλου και μετά ξανά από 17 Ιανουαρίου 1934 έως 4 Μαΐου 1934. Ο Λουίζος Γεώργιος θα συμμετέχει εκ νέου κατά την όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 26 Απριλίου 1944 και την έκτη περίοδο του ΛΤΘ ως αναπληρωματικός. Ωστόσο, Ο Λουίζος διαδέχεται τον Καράβολο Δημήτριο στις 13 Μαρτίου 1946. Η τελευταία της παρουσία στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ήταν στις 7 Φεβρουαρίου 1947. Στη συνέχεια τον διαδέχεται ο Καλαμαριώτης Δημήτριος.
Ακολούθησε μια σύσκεψη στο Υπουργείο Ναυτιλίας στην οποία παραβρίσκονταν ο επιλιμενάρχης Τσεμπερόπουλος, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης και ο Λοΐζος. Συμφωνήθηκε ότι δεν είναι δυνατή η κατασκευή νέας προβλήτας στο μέσο της υπάρχουσας νηοδοχής ανατολικά της πρώτης προβλήτας, και έγινε η πρόταση της κατασκευής ενός μικρότερου λιμενίσκου στα ανατολικά της πόλης. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 112η Συνεδρίαση, 14/2/1934, 113η Συνεδρίαση, 21/2/1934). Γενικά, οι αντιβενιζελικοί παράγοντες, όπως ο Γ. Λοΐζος, ανοικτά υποστηρίζουν πως ο λιμένας επαρκεί και δεν χρειάζονται τα λιμενικά έργα κατηγορώντας τους βενιζελικούς για υποθετικά σενάρια που δυσχεραίνουν τα οικονομικά του λιμένα.
Ο Λεονταρίδης Σταύρος ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος, διετέλεσε διευθυντής του Γ' Τελωνείου Θεσσαλονίκης, της Επιτροπείας ΕΖΘ, της Επιτροπείας ΛΤΘ και του ΔΣ ΕΖΛΘ. Συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 30 Απριλίου 1947 ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Τελωνείου Θεσσαλονίκης. Ειδικότερα, στις 9 Απριλίου 1947 ο Κωνσταντίνος Κώνστας, διευθυντής του τελωνείου και εκπρόσωπος μέχρι τότε στην Επιτροπεία ΕΖΘ, ενημερώνει πως δεν θα συμμετάσχει στη νέα περίοδο, αλλά τη θέση του εκπροσώπου του Τελωνείου αναλαμβάνει ο Διευθυντής του Γ' Τελωνείου Σταύρος Λεονταρίδης. Ο Λεονταρίδης Σταύρος συμμετείχε για πρώτη φορά στην πρώτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 16 Απριλίου 1954, ως τακτικός στη θέση του Μελισσαράτου Σπύρου που αντικαθιστούσε τον διευθυντή Τελωνείων Θεσσαλονίκης Κώνστα Κωνσταντίνο έπειτα από την συνταξιοδότησή του. Συγκεκριμένα, η τελευταία φυσική παρουσία του Κώνστα σε συνεδρίαση του Οργανισμού καταγράφεται η 7η Δεκεμβρίου του 1953. Ο Λεονταρίδης διαδέχεται τον Κωνσταντίνο Κώνστα στη θέση του εκπροσώπου των Τελωνείων στις 16 Απριλίου 1954.
Δεύτερη περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1954-12-10 έως 1955-12-29
Ο Λεονταρίδης Σταύρος συμμετείχε στη δεύτερη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 10 Δεκεμβρίου 1954, ημέρα αρχαιρεσιών. Κατά τη διαδικασία εκλογής του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΕΖΘ, συμμετείχαν ως τακτικά μέλη οι Λεονταρίδης Σταύρος και έλαβε 9 ψήφους, ο Πυλιαρός Μιχαήλ που έλαβε 5 ψήφους, ο Κοτσερώνης Ιωάννης που έλαβε 4 ψήφους και ένας από του υπαλλήλους ο Ζαχαρόπουλος Αναστάσιος έλαβε 9 ψήφους. Και έπειτα από τα αποτελέσματα ως τακτικά μέλη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΕΖΘ εκλέχθηκαν ο Λεονταρίδης Σταύρος, ο Πυλιαρός Μιχαήλ και από τους ανωτέρους υπαλλήλους ο Ζαχαρόπουλος Αναστάσιος που ήταν Τμηματάρχης Προσωπικού.
Στη συνέχεια, διεξάχθηκε ψηφοφορία για την εκλογή των αναπληρωματικών μελών του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΕΖΘ και συμμετείχαν οι Κοτσερώνης Ιωάννης και συγκέντρωσε 9 ψήφους, ο Λευκόπουλος Ηρακλής συγκέντρωσε 5 ψήφους, ο Άββοττ Γεώργιος συγκέντρωσε 2 ψήφους και ο Θεοδώρου Δημήτριος που συγκέντρωσε 2 ψήφους. Έτσι ως αναπληρωματικά μέλη εκλέχθηκαν ο Κοτσερώνης Ιωάννης και ο Λευκόπουλος Ηρακλής.
Κατά τη διαδικασία εκλογής του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΛΤΘ, συμμετείχαν για την εκλογή των τακτικών μελών ο Λεονταρίδης Σταύρος και έλαβε 8 ψήφους, ο Πυλιαρός Μιχαήλ που έλαβε 9 ψήφους, ο Κοτσερώνης Ιωάννης που έλαβε 9 ψήφους και ο Καρδασιάδης Αλέξανδρος που έλαβε μόλις μία ψήφο. Έτσι ως τακτικά μέλη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΛΤΘεξελέγησαν ο Κοτσερώνης Ιωάννης, ο Πυλιαρός Μιχαήλ και ο Λεονταρίδης Σταύρος.
Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν αντίστοιχα οι διαδικασίες εκλογής των αναπληρωματικών μελών του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΛΤΘ. Στην ψηφοφορία συμμετείχαν ο Θεοδώρου Δημήτριος που συγκέντρωσε 8 ψήφους, ο Καρδασιάδης Αλέξανδρος που συγκέντρωσε 7 ψήφους, ο Άββοττ Γεώργιος που συγκέντρωσε 5 ψήφους, ο Λευκόπουλος Ηρακλής που συγκέντρωσε 5 ψήφους και ο Πετρίδης Βασίλειος που συγκέντρωσε 2 ψήφους. Βέβαια, λόγω ισοψηφίας του Άββοττ με τον Λευκόπουλο έγινε επανάληψη της μυστικής ψηφοφορίας για την εκλογή του αναπληρωματικού μέλους, στην οποία ο Λευκόπουλος Ηρακλής έλαβε 6 ψήφους και ο Άββοττ Γεώργιος έλαβε 3 ψήφους. έτσι αναπληρωματικά μέλη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΛΤΘ εξελέγησαν ο Θεοδώρου Δημήτριος, ο Καρδασιάδης Αλέξανδρος και ο Λευκόπουλος Ηρακλής.
Τρίτη περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1956-1-13 έως
Ο Λεονταρίδης Σταύρος συμμετείχε στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 13 Ιανουαρίου 1956, ημέρα αρχαιρεσιών. Ειδικότερα, σε αυτή την συνεδρίαση συμμετείχε στις διαδικασίες εκλογής τακτικών μελών εκτελεστικής επιτροπής μαζί με άλλα μέλη. Ο ίδιος συγκέντρωσε μόλις μία ψήφο, ο Ασσιόγλου Δημήτριος έλαβε 9 ψήφους, ο Λευκόπουλος Ηρακλής έλαβε 5 ψήφους, ο Παπαβασιλείου Γεώργιος έλαβε 3 ψήφους και ο Θεοδώρου Δημήτριος έλαβε 2 ψήφους. Έτσι ως τακτικά μέλη εκλέχθηκαν ο Ασσιόγλου Δημήτριος και ο Λευκόπουλος Ηρακλής.
Ακόμα συμμετείχε στις διαδικασίες για την εκλογή των αναπληρωματικών μελών της εκτελεστικής επιτροπής μαζί με άλλα μέλη για την αναπλήρωση του τακτικού μέλους της εκτελεστικής επιτροπής Ασσιόγλου Δημήτριο. Ο Άββοττ Γεώργιος συγκέντρωσε 4 ψήφους, ο Παπαβασιλείου Γεώργιος έλαβε 2 ψήφους, ο Κανελλόπουλος Κωνσταντίνος έλαβε 2 ψήφους και ο Λεονταρίδης Σταύρος έλαβε 2 ψήφους. Αντίστοιχα για την αναπλήρωση του δεύτερου τακτικού μέλους της εκτελεστικής επιτροπής Λευκόπουλου Ηρακλή πραγματοποιήθηκε ψηφοφορία με τον Κανελλόπουλο Κωνσταντίνο να συγκεντρώνει 5 ψήφους, τον Παπαβασιλείου Γεώργιο να συγκεντρώνει 3 ψήφους και τον Θεοδώρου Δημήτριο να λαμβάνει 2 ψήφους. Έτσι ως αναπληρωματικά μέλη εκλέχθηκαν ο Άββοττ Γεώργιος για την αναπλήρωση του Ασσιόγλου Δημητρίου και ο Κανελλόπουλος Κωνσταντίνος για την αναπλήρωση του Λευκόπουλου Ηρακλή.
Τέταρτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1956-12-31 έως 1957-12-11
Ο Λεονταρίδης Σταύρος συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Τελωνείου.
Πέμπτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1957-12-13 έως 1958-12-5
Ο Λεονταρίδης Σταύρος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Τελωνείου.
Έκτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1958-12-8 έως
Ο Λεονταρίδης Σταύρος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Τελωνείου έως τις 12 Δεκεμβρίου 1958. Στη συνέχεια συνταξιοδοτείται και τον διαδέχεται στη θέση του ως Διευθυντή και εκπρόσωπο του Τελωνείου ο Ευάγγελος Παπαδόπουλος
Ο Κωνσταντίνος Λασκαρίδης ήταν διακεκριμένος δικηγόρος της μεταπολεμικής Θεσσαλονίκης, μέλος της επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ ως κυβερνητικός επίτροπος. Το δικηγορικό γραφείο “Λασκαρίδη και Συνεργατών” ιδρύθηκε το 1946. Το γραφείο συνέχισε ο γιος του Γεώργιος Λασκαρίδης. Ο Κωνσταντίνος Λασκαρίδης συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 6 Απριλίου 1951 ως κυβερνητικός επίτροπος και στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 23 Απριλίου 1951. Διαδέχθηκε τον Καρατζίδη Κωνσταντίνο και στις 4 Μαΐου 1953 ανέλαβε ο Σήφακας Νικόλαος.
Ο Ιωάννης Λαζαρίδης ήταν ανώτερος δημόσιος υπάλληλος στην Θεσσαλονίκη. Στα 1923 είναι διευθυντής της Νομαρχίας Μακεδονίας, ενώ στα 1925 διευθυντής στη Γενική Διοίκηση. Την περίοδο 1930-1932 ήταν διευθυντής Εσωτερικών και κατόπιν γενικός γραμματέας της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας αναλαμβάνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο σε πολλά κομβικά θέματα της εποχής, αλλά και την κοσμική ζωή της πόλης. Μάλιστα, στα τέλη του 1932, διετέλεσε για ένα μήνα προσωρινός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας την περίοδο ανάμεσα στην παραίτηση του Στυλιανού Γονατά και έλευση του διαδόχου του Φίλιππου Δραγούμη. Με αυτήν την ιδιότητα υποδέχθηκε τόσο τον Στυλιανό Γονατά όταν επισκέφθηκε την πόλη ως πρόεδρος της Γερουσίας πλέον στις 6 Νοεμβρίου 1932, όσο και τον νέο διοικητή στις 2/12/1932. (Μακεδονία, 6-7/11, 2/12/1932) Φαίνεται ότι ήταν φιλοβενιζελικός διότι με την αλλαγή διοίκησης, μέλη του Λαϊκού Κόμματος παρουσιάστηκαν στον Δραγούμη και του ζήτησαν να τον απομακρύνει. (Μακεδονία, 7/12/1932) Η εφημερίδα Μακεδονία υπερασπίζεται τον Λαζαρίδη από τους "ανθρωποφάγους", δηλαδή τους «εδώ παράγοντες του Λαϊκού Κόμματος οι οποίοι «επεδίωξαν ‘‘να φάγουν’’ τον κ. Λαζαρίδην και μερικούς άλλους υπαλλήλους της Γενικής Διοικήσεως που δεν συμβαίνει να κάμνουν τα κέφια των περιφερομένων εις τους διαδρόμους της Γενικής Διοικήσεως μαγγουροφόρων». (Μακεδονία, 8/12/1932) Ως εκπρόσωπος του Υπουργείου συμμετείχε σε διάφορες επιτροπές και ΔΣ, όπως και στην ΕΖΘ και το ΛΤΘ.
Ο Λαζαρίδης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος . Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα του ανώτερου διοικητικού υπαλλήλου στην Επιτροπεία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Στις 12 Μαΐου 1925, η Γενική Διοίκηση ανακοινώνει τον εκ νέου διορισμό του «παρ αυτή Διευθυντού Ι. Λαζαρίδη ως μέλους της Επιτροπείας ΕΖΘ». Στις 30 Ιουνίου 1926, ο Ιωάννης Λαζαρίδης εκλέγεται Β' Αντιπρόεδρος στη θέση του Β. Δημητρίου που είχε παραιτηθεί. Ο Ιωάννης Λαζαρίδης συμμετέχει στην τρίτη και τέταρτη περίοδο της Επιτροπείας. Επίσης, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 και στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Θα αποχωρήσει στις 8 Μαΐου 1935. Θα τον διαδεχθεί ο Νικόλαος Κώττας.
Ο Γεώργιος Λαζανάς ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1917 έλαβε δίπλωμα Ε.Μ.Π. Το 1917 διορίστηκε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Υπηρέτησε στα γραφεία σχεδίου πόλεως Πειραιώς, Θεσσαλονίκης, υπηρεσία ελέγχου εταιρείας "Monks-Ulen" κλπ. Το 1934 προάχθηκε σε Νομομηχανικός Α΄ τάξης στην υπηρεσία ελέγχου της εταιρείας "Foundation". Το 1947 ανέλαβε Επιθεωρητής Δημοσίων Έργων Θεσσαλονίκης. Ο Λαζανάς Γεώργιος συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 16 Απριλίου 1947 και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Οκτωβρίου 1943 ως εκπρόσωπος Δημοσίων Έργων στη θέση του επιθεωρητή.
Ο Αρ. Λαζάρου ήταν ζαχαροπλάστης. Διετέλεσε μέλος και πρόεδρος της Συντεχνίας Ζαχαροπλαστών, ενώ παράλληλα ήταν μέλος του Επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης. Ο Λαζάρου Αρ. συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 4 Ιανουαρίου 1933 και στη Δεύτερη Περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ. Αποχώρησε στις 5 Απριλίου 1935.
Δεύτερη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ από 1932-5-5 έως 1935-4-5
Ο Λαζάρου Αρ. συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 11 Ιανουαρίου 1933 μέχρι τις 5 Απριλίου 1935. Παρά την σταθερή παρουσία του στις συνεδριάσεις δεν χαρακτηρίστηκε από έντονες παρεμβάσεις.