- Μέλη Διοίκησης
- Ανάληψη θέσης: 1930-4-16 Αποχώρηση: 1958-12-1
Ο Γεώργιος Παπαβασιλείου του Βασιλείου ήταν πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου από το 1924 έως το 1944. Υπήρξε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ, του ΛΤΘ και του ΔΣ ΕΖΛΘ. Συγκεκριμένα, τον Ιούνιο του 1929 ξεκίνησε η προσπάθεια του Εμπορικού Επιμελητηρίου να συμμετέχει στην Επιτροπεία της ΕΖΘ. Οι προσπάθειες στέφθηκαν με επιτυχία με το νόμο 4493/1930 και στις 16 Απριλίου 1930 ορίστηκε πρώτο μέλος ο Γεώργιος Παπαβασιλείου στην τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ΕΖΘ. Επίσης, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από την συγκρότησή της στις 27 Ιανουαρίου 1930. Ο Παπαβασιλείου Γεώργιος συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ μέχρι τις 4 Ιανουαρίου 1933 και στην δεύτερη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ μέχρι τις 11 Ιανουαρίου 1933, όταν τον διαδέχθηκε ο ζαχαροπλάστης Αρ. Λαζάρου. Στη συνέχεια ανέλαβε πάλι μέλος στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 8 Απριλίου 1935 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 12 Απριλίου 1935. Συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 12 Απριλίου 1935 και στην τρίτη περίοδο ΕΖΘ. Μάλιστα, θα εκλεγεί πρόεδρος του ΛΤΘ από 12 Μαΐου 1936 μετά την παραίτηση του Αναστάσιου Μιχόπουλου.
Ο Γεώργιος Παπαβασιλείου συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ. Επανεκλέχθηκε πρόεδρος επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938. Στις 2 Ιουνίου 1941 θα απουσιάσει προσωρινά από την Επιτροπεία ΕΖΘ, αλλά θα επανέλθει στις 20 Ιουνίου 1941. Συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ. Στις 14 Νοεμβρίου 1941γίνονται οι διαδικασίες αρχαιρεσίας της Επιτροπείας ΛΤΘ. Ο Παπαβασιλείου είναι υποψήφιος για την εκλογή προέδρου με αντιπάλους τους Κύρτση Κύρο και Κώνστα Κωνσταντίνο. Ωστόσο, δεν θα καταφέρει να επανεκλεγεί καθώς πρόεδρος στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ανακηρύχθηκε ο Κύρτσης Κύρος. Στην όγδοη περίοδο της Επιτροπείας ΕΖΘ και την έκτη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ εκπρόσωπος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου θα αναλάβει ο Καρδασιάδης Αλέξανδρος.
Ο Παπαβασιλείου Γεώργιος θα επανεμφανιστεί στη διοίκηση του οργανισμού την δεκαετία 1950. Συγκεκριμένα, συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 15 Ιουνίου 1955 ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης. Ειδικότερα αναφέρεται πως σε αυτή τη συνεδρίαση ο Παπαβασιλείου αντικαθιστά τον Πετρίδη Βασίλειο, στη θέση του εκπροσώπου του Δήμου Θεσσαλονίκης στην ΕΖΛΘ. Κατόπιν συμμετέχει ενεργά ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης στην τρίτη και τέταρτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης. Μάλιστα θα εκλεγεί αντιπρόεδρος του ΔΣ. Στις 27 Φεβρουαρίου 1957, από τις 29 Μαρτίου 1957 έως 5 Απριλίου 1957, στις 3 Μαΐου 1957 και τις 31 Μαΐου 1957 ο Γεώργιος Παπαβασιλείου αναπληρώνει ως αντιπρόεδρος του ΔΣ της ΕΖΛΘ τον πρόεδρο Χρήστο Λαμπριανίδη. Την περίοδο από 14 Ιουνίου 1957 έως 13 Σεπτεμβρίου 1957 και από 11 Οκτωβρίου 1957 έως 18 Οκτωβρίου 1957, αναπληρώνει σταθερά τον ασθενούντα πρόεδρο σε όλες τις συνεδριάσεις. Στις 25 Νοεμβρίου 1957 έως 11 Δεκεμβρίου 1957 αναλαμβάνει αναπληρωτής πρόεδρος και από 11 Δεκεμβρίου 1957 προεδρεύων λόγω ασθένειας του προέδρου. Στην πέμπτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ απέτυχε να εκλεγεί πρόεδρος μετά από 6 ψηφοφορίες. Θα πάρει το λόγο μετά τις ευχαριστίες του νέου προέδρουέγοντας: "Πριν η καταλίπω την θέσιν αυτήν εις ην με έταξεν η αβίαστος και ελευθέρα εκδήλωσις της θελήσεώς σας, καθήκον μου θεωρώ να ευχαριστήσω υμάς δια την εκλογήν μου ως Αντιπρόεδρον κατά το παρελθόν έτος και δια την μετέπειτα αναγνώρισίν μου ως Προεδρεύοντος ως του πρεσβυτέρου των μελών. Εκφράζω τας θερμάς ευχαριστίας εις εκείνους εκ των κκ Συμβούλων οίτινες με ετίμησαν δια της ψήφου των εις συνεχείς ψηφοφορίας. Φίλοι κ. Σύμβουλοι συνήθισα να δίδω τας μάχας των ιδεών μου αι οποίαι πιστεύω ότι αποβλέπουν προς το συμφέρον του Οργανισμού και από της θέσεως του απλού Συμβούλου. Και αφού άπαξ έτι θα ευχαριστήσω δια την τιμήν παρακαλώ τον νέο εκλεγέντα πρόεδρον κ. πετρίδην όπως καταλάβη θέσιν". Κατά τις αρχαιρεσίες για την εκλογή της πρώτης θέσης της Εκτελεστικής Επιτροπής ο Γεώργιος Παπαβασιλείου έλαβε τέσσερις και δεν εκλέχθηκε. Ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης εκλέχθηκε με επτά. Επίσης, ο Γεώργιος Παπαβασιλείου έλαβε τέσσερις. ψήφους για την ψηφοφορία της δεύτερης θέσης της Εκτελεστικής Επιτροπής. Εκλέχθηκε ο Ισίδωρος Βασιλειάδης στη δεύτερη θέση με έξι ψήφους.
Την 1 Δεκεμβρίου 1958 είναι η τελευταία συνεδρίαση στην οποία ο Γεώργιος Παπαβασιλείου μετά από 28 χρόνια συμμετέχει σε συνεδρίαση του οργανισμού. Ο Πρόεδρος εκφράζει προς τον Παπαβασιλείου τις ευχαριστίες του για την πολύτιμο και άξια λόγου βοήθειά την οποία παρείχε καθόλο το διάστημα της θητείας στο έργο της Διοίκησης και για τις υπηρεσίες του ως Προέδρου στο τέως ΛΤΘ, ενώ προσθέτει τις προσωπικές ευχές του για την υγεία του. Ο Γενικός Διευθυντής εκ μέρους των υπηρεσιών εκφράζει προς τον απερχόμενο σύμβουλο τα παρόμοια συναισθήματα λέγοντας "καίτοι ολίγον καιρόν έχω εις τον Οργανισμόν ως Γενικός Διευθυντής, εν τούτοις μοι εδόθη η ευκαιρία ν' ανατρέξω εις πολλάς αποφάσεις του τέως ΛΤΘ και του νέου Οργανισμού και να διαπιστώσω την θετική θέση και την ειλικρίνεια του κ. Παπαβασιλείου εν τη αντιμετωπίση των ζητημάτων του Οργανισμού ούτως ώστε να κατέχη υψηλήν όντως θέσιν εις την ιστορίαν του Οργανισμού."
Στη συνέχεια λαμβάνει το λόγο ο Παπαβασιλείου και λέει ότι "κατά την μακράν ανάμιξίν του εις την οικονομικήν και κοινωνικήν ζωήν του τόπου, κατά δύο,περιόδους εθήτευσεν εις τον οργανισμόν, όστις σήμερον ονομάζεται ΕΖΛΘ. Η μία πρώτη περίοδος ήτο προπολεμική. Δεν θα περιαυτολογήσω, αλλά θ' αρκεσθώ εις την απλήν εξιστόρησιν ωρισμένων γεγονότων τα οποία ίσως να αποβούν χρήσιμα δια τους μεταγενεστέρους. Εισήλθον το πρώτον εις την διοίκησιν των δύο συγχνευθέντων οργανισμών , τέως ΛΤΘ και ΕΖΘ κατά το 1930 ως αντιπρόσωπος του ηνωμένου τότε Επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου της πόλεώς μας. Το 1936 εγενόμην Πρόεδρος του ενός των Οργανισμών του ΛΤΘ. παραμείνας απλώς σύμβουλος του ετέρου και διατελέσας τοιούτος μέχρι την είσοδον των κατακτητών εις την πόλιν μας ήτοι μέχρι του Απριλίου του 1941 οπότε και απεμακρύνθην του αξιώματος του Προέδρου. Ε'αν προσέφερον υπηρεσίας εις τους δύο Οργανισμούς είναι άλλοι αρμόδιοι να κρίνουν περί τούτου και η δράσις μου εις αυτούς αναγράφεται εις τα πρακτικά άτινα αποτελούν την εικόνα της προσωπικής ενός εκάστου εξ ημών πολιτείας εν τη Διοικήσει των Οργανισμών. Ένα μόνον έχω να είπω ότι από της θέσεως του Συμβούλου της ΕΖ επετέλεσα το καθήκον μου. Επεδίωξαν τότε την απόλυσιν μιας εκατοντάδος υπαλλήλων ομαδικώς θεωρηθέντων ως μη εμπνεόντων εμπιστοσύνην εις το Κράτος. Η υπόδειξίς μου υπό του Συμβουλίου ως αντιπροσώπου του εις την συγκροτηθείαν 3μελή Επιτροπήν κρίσεως των υπαλλήλων μεθ ένός Εφέτου ως προέδρου και του Κυβερνητικού Επιτρόπου υπήρξεν επιτυχής άμα δε και ευεργετική δια τους παραπεμφθέντας ως ασφαλώς ίσως και πολλοί των παρισταμένων σήμερον ανωτέρων υπαλλήλων θα ευθυμούνται. Ευτυχώς συνειργάσθην με τον αλησμόνητον εκείνον δικαστήν Εφέτην τότε και μετέπεια Αεροπαγίτην κ. Κανελλόπυλον και χάρις εις την σύμπτωσον των αντιλήψεών μας εκρίναμεν ημείς ευρεθέντες εν διαφωνία μετά του τότε Κυβερνητικού Επιτρόπου Δ. Ηλιάδη, τους παραπεφθέντας ως εμπνέοντας εμπιστοσύνην εις το Κράτος και εις τον Οργανισμόν ως ον υπηρέτησαν επί μακράν σειράν ετών. Η απόφασις της Επιτροπής της Επιτροπής εκείνης ήτο οριστική και αμετάκλητος. Και απηλλάξαμεν όλους πάσης κατηγορίας, πλην ενός, δι ον οι αρμόδιοι Διευθυνταί της της Ελ Ζώνης Δούμας και Τότσιος εβεβαίωσαν ότι επιζημία θα ήτο η παραμονή του εις τον Οργανισμόν διότι έπασχεν εκ σχιζοφρενείας. Ούτω δια της απολύσεως τούτου επληρώθη και το γράμμα του Νόμου. Οι Δύο αναφερόμενοι διευθυνταί Δούμας και Τότσιος συμφώνως τω Νόμω όστις τότε είχεν εκδοθή προς τούτομ θα εκρίνοντο υπό την ολομελείας της Επιτροπείας ης πρόεδρος ήτο ο κ. Αλέξανδρος Κράλλης. κατά την συνεδρίασον εκείνην ελήφθη απόφασις κατά πελιοψηφίαν περί απολύσεως και απομακρύνσεως των δύο Διευθυντών κατά την επί του θέματος τούτου γενομένην συνεδρίασιν της Επιτροπείας δεν ηρκέσθην εις απλήν μειοψηφίαν. Ωμίλησα. Ανέπτυξα εφθαρσώς τας αντιλήψεις μου και αι διατυπωθείσαι εν τοις πρακτικοίς απόψεις μου συνετέλεσαν ώστε να δικαιωθώσιν οι δύο Διευθυνταί, προσφύγοντες ενώπιον του Συμβουλίου Επικρατείας και να επανέλθουν μετ' ολίγον εις τας θέσεις των. και εις το ΛΤΘ, του οποίου ετύγχανον Πρόεδρος ο αυτός κανών ετηρήθη. καθ' όλην την διάρκεια της θητείας μου εις του δύο Οργανισμούς είχον ως γνώμονα την απροσωποληψίαν προσπαθών όπως η κρίσις μου είναι κρίσις δικαίου ανδρός. Εν τη εκτελέσει του καθήκοντός μου δεν εδίστασα να φθάσω εις ρήξιν και σύγκρουσιν με Υπουργούας μανισχύρους τότε, άλλως όμως σκεπτομένους, και εις αντίθεσιν ακόμη και με την Κυβέρνησιν, υποστηρίζων ότι η κ. Διοίκησις του Οργανισμού πρέπει να είναι Ελευθέρα εις την άσκησιν των υπό υου Νόμου παρεχωμένων δικαιωμάτων της. Ως Πρόεδρος του ενός των Οργανισμών, του ΛΤΘ, πρώτον μέλημά μου είχον να κατοχυρωθή το προσωπικόν δ' Οργανισμού Υπηρεσιών, του οποίου εστερείτο έωε τότε, καθ' όσον το πελίστον εκ των υπαλλήλων του προήσρχετο εκ της Γαλλοελληνικής Εταιρίας. Επίσης, εξ ίσου πρωτεύον εεωρήσαμε με την συμπαράστασιν κατά παντός αξιών και αλησμονήτων συναδέλφων μου, να εξωραΐσωμεν τον Ελεύθερον Λιμέναν και ν' απομακρύνωμεν την Γαλλοελληνικήν Εταιρείαν πάσης αναμίξεως της εις τα του Οργανισμού. Επί των ημερών μας ηυτυχήσαμεν να ίδωμεν θεμελιούμενα και συντελούμενα τα δύο μέγαρα του Ελ. Λιμένος, εις των οποίω στεγάζονται σήμερον αι Υπηρεσίαι ως και το έτερον ένθα στεγάζονταθ το ΚΛΘ και το ΓΕΛΘ, εις ένα χώρον όπου έως τότε μόνον παραπήγματα υπήρχον και αυτής της Υγειονομικής Υπηρεσίας στεγαζομένης επίσης εις παράγκαν. Διεμορφώσαμε τον χώρον της προβλήτος αυτής διανοίξαντες είσοδον από την λεωφόρον Νίκης διότι μέχρι τότε η επικοινωνία με το Λιμεναρχείον και το Υγειονομείον εγένετο δια της οδού Κουντουριώτου συνάμα δε εστρώθη η προβής δια των και σήμερον υφισταμένων γρανιτολίθων και εμφανίζει οίαν μορφήν εμφανίζει και σήμερον. Ταυτοχρόνως όμως μας απησχόλησε και η εκπλήρωσις του μεγάλου σκοπού τον οποίον έταξεν ο Νόμος περί ιδρύσεως του ΛΤ της πόλεώς μας, δηλαδή η συντήρησις των υφισταμένων τότε λιμενικών έργων τα οποία είχον γίνει υπό της Γαλλοελληνικής Εταιρείας επί Τουρκοκρατίας ακόμη, ως και η επέκτασις αυτών καθώς και η απομάκρυνσις εκ του Λιμένος Θεσσαλονίκης της προνομιούχου εκείνης Εταιρείας δυνάμει της συμβάσεώς της μετά του Τουρκικού Δημοσίου. Ευτυχώς τότε, επί κυβερνήσεως Ι. Μεταξά, αρμόδιος υπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων ¨Εργων ήτο ο αλησμόνητος Άγγελος Οικονόμου προερχόμενος από την ανωτάτην ιεραρχίαν του δημοσίου υπαλληλικού κλάδου, όστις διετέλεσεν επί σειράν ετών Γενικού Διευθυντή του ιδίου Υπουργείου, Μηχανικός και Νομικός και συγγραφεύς πολλών έργων του Κλάδου του. Ούτος εις μίαν ιδιαιτέραν συνεργασίαν μοι ενεπιστεύθη ότι θα είναι συμπαραστάτης μας εις κάθε απόφασίν μας αποβλέπουσαν εις την ολοκλήρωσιν της αυτοδιοικήσεως δια της απομακρύνσεως της Γαλλογαλλικής Εταιρείας και την ολοκλήρωσιν των προβλεπομένων λιμενικών έργων, συμφώνως με το προϋπάρχον σχέδιον της παγκοσμίου φήμης Αγγλικής Εταιρείας ΕΡΣΑΝ . Διότι, έως τότε, μέρος μόνον του σχεδίου είχε πραγματοποιηθή υπό της Γαλλοελληνικής Εταιρείας περιοριζ΄κενενον από τη προβλήτα αυτής όπου ευρίσκεται το κτίριον των Κεντρικών Γραφείων μέχρι της Σερβικής Ελ. Ζώνης. Επίσης, δε μοι ενεπιστεύθη ο αείμνηστος Υπουργός Οικονόμου ότι ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως του εξέφρασε την επιθυμίαν όπως εκτός της επεκτάσεως των λιμενικών έργων, ν'αποκτήση η πόλις Θεσσαλονίκης επί των ημερών του εν μνημειώδες έργον εξωραϊστικόν, προς την ανατολικήν πλευράν της πόλεως ώστε να εξωραϊσθή και το τμήμα εκείνο. Τούτο δε το έργον επωνομάσθη νέα παραλιακή λεώφορος Θεσσαλονίκης το οποίον θεμελιωθέν και αρξάμενον τότε, συνεχίζεται και σήμερον. Από οικονομικής πλευράς το ΛΤΘ υπήρξεν αυτοδύναμος Οργανισμός. Από οικονομικής πλεύράς το ΛΤΘ υπήρξεν αυτοδύναμος οργανισμός. Δεν προσεφύγαμεν εν ουδεμία περιπτώσει, εις δάνειον αντιμετωπίζοντες τας οικονομικάς ανάγκας του οργανισμού εκ των πόρων του ΛΤΘ και μάλιστα και η κατοχή και κατέλαβον έχοντας 6000000 δρχ. περίπου εις την Τράπεζαν της Ελλάδος. Είναι αληθές ότι προ της ενάρξεως του εμγάλου τούτου έργου παρουσιάσθησαν μεγάλαι και σοβαραί αντιδράσεις εκ μέρους σοβαρωτάτων παραγόντων κατοικούντων παραθαλασσίως. Αι αντιδράσεις όμως αυταί εκάμφθησαν τόσον από την γρανιτώδη άμυναν του Συμβουλίου του Οργανισμού, όσον και από την άρνησιν του τότε προέδρου της Κυβερνήσεως και του αρμοδίου Υπουργού ν' αποστούν από τας αρχικάς απόψεις των και ούτως κατά το 1937 έγινε η δημοπρασία της αναθέσεως της προεκτάσεως έργων του Λιμένος, ταυτοχρόνως δε και η έναρξις των έργων της παραλιακής λεωφόρου ανατεθέντος του έργου εις την μεγάλην εταιρίαν Λιμενικών Έργων ΕΡΘΑ η οποία λίαν φιλοτίμως και ευσυνειδήτως επιληφθείσα της εκτελέσεως αυτού συνέχισε μέχρι της εισόδου των κατακτητών εις την χώραν μας οπότε και εσταμάτησαν τα έργα, δια να επαναρχίσουν και πάλιν μεταπολεμικώς μετά την απελευθέρωσιν. Κατά την ιδίαν όμως εποχήν ετέθη ενώπιον του Συμβουλίου και η απομάκρυνσις της Γαλλοελληνικής Εταιρίας εφ όσον το προνόμιόν της έληγε κατά το 1944. Εξουσιοδοτήθη υπό του Συμβουλίου εγώ ως πρόεδρος του ΛΤΘ και ο κ.Κράλλης ως πρόεδρος της ΕΖΘ να έλθωμεν εις επικοινωνίαν με τους αρμοδίους εν Αθήναις ινα τύχωμεν εγκρίσεως της ληφθείσης ως άνω α[ποφάσεως. Παρουσιάσθημεν ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου συνεδριάζοντος και αναπτύξαμε τας απόψεις μας. Αι απόψεις μας έγιναν αποδεκταί υπό της Κυβερνήσεως και προσεκλήθη ο εν παρισίοις Γενικός Διευθυντής της Γαλλικής Εταιρίας να κατέλθη εις τας Αθήνας προς διακανονισμόν του ζητήμτος. Μετά πολλάς συσκέψεις γενομένας εις την Τράπεζαν της Ελλάδος κατελήξαμεν εις οριστικόν συμπέρασμα και ούτως εξηγοράμεν το υπό του οργανισμού το δικαίωμα της ταιρίας, δια το υπόλοιπον χρονικόν διάστημα μέχρι της λήξεως του προνομίου και απεμακρύνετο η Γαλλική Εταιρεία εκ του Λιμένος, του ΛΤ υποκαταστήσαντος της Εταιρείαν εις άπαντα τα δικαιώματά της. Η δευτέρα περίοδος της θητείας μου εις τον Οργανισμόν είναι μεταπολεμική, αντιπροσωπεύσας εν τω Συμβουλίω αυτού τον Δήμον Θεσσαλονίκης επί μίαν τετραετίαν και ήδη, ληξάσης της θητείας μου, υπεδείχθη υπό του Δημοτικού Συμβουλίου εις αξιόλογος της πόλεώς μας δικηγόρος και πρώην Δημοτικός Σύμβουλος Θ. Μαναβής, όστις κατόπιν της σχετικής αποφάσεως της Νομαρχίας, από 5/12/1958 θα είναι ο νόμιμος Σύμβπουλος εν τω Οργανισμώ, ως αντιπρόσωπος του Δήμου. Είμαι πεπεισμένος ότι ο κ. Μαναβής θα εισφέρη εις τον Οργανισμόν πολύ περισσοτέρα των όσων προσέφερα εγώ. [...]
Φεύγων από τον Οργανισμόν αποκομίζω τας καλλιτέρας των εντυπώσεων εκ της συνεργασίας μεθ' όλων σας. Δεν θα παύσω εκτός του Οργανισμού ευρισκόμενος να παρακολουθώ με ενδιαφέρον τα απασχολούντα τον οργανισμόν θέματα πρόθυμος να παράσχω εν την Διοίκησιν και Διεύθυνσιν του οργανισμού οιανδήπιτε πληροφορίαν θεωρηθησομένην χρήσιμον δια τον Οργανισμόν. Απερχόμενος όμως εν όψει των παραμονών των μεγάλων της Χριστιανοσύνης εορτών απευθύνω τας πλέον ενθέρμους ευχάς μου προς όλους υμάς όπως διέλθητε χαρμοσύνως μετά των οικογενειών σας τας εορτάς των Χριστουγένων. [...]
