Ο Α. Αργυρόπουλος ανέλαβε Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας επί κυβέρνησης Παναγή Τσαλδάρη και υπουργού Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας Μιλτιάδη Μαντά. Ο Αργυρόπουλος Α. συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 24 Απριλίου 1935 και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1935. Η τελευταία του παρουσία στην Επιτροπεία ΕΖΘ ήταν στις 16 Μαΐου 1935.
Ο Άντωνόπουλος Κωνσταντίνος ήταν λιμενικός ανώτερος αξιωματικός. Το 1933 ήταν υπολιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Την περίοδο της Κατοχής ήταν Σημειοφόρος. Τον Μάιο 1944 αναλαμβάνει λιμενάρχης του Κεντρικού Λιμεναρχείου Θεσσαλονίκης.
Στις 12 και στις 26 Σεπτεμβρίου 1933 ο Αντωνόπουλος Κωνσταντίνος αναπλήρωσε τον επιλιμενάρχη στην Τέταρτη Περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 13 Σεπτεμβρίου 1933. Αργότερα, ο Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος αναπλήρωσε τον λιμενάρχη Ισίδωρο Βασιλειάδη εκπρόσωπος του Λιμεναρχείου στις 26 Απριλίου 1944 κατά την έναρξη της όγδοης περιόδου της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 7 Δεκεμβρίου 1946 τον διαδέχθηκε στη θέση και ανέλαβε εκπρόσωπος του Λιμεναρχείου, όπως και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ μετά τις 26 Απριλίου 1944. Στην ένατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και έβδομη περίοδο Επιτροπείας εκπρόσωπος του Λιμεναρχείου θα είναι πάλι ο Βασιλειάδης Ισίδωρος.
Ο Σταύρος Αντωνιάδης ήταν έμπορος, διετέλεσε πρόεδρος του ΕΒΕΘ, της ΕΖΘ και της ΕΖΛΘ. Στις 16 Νοεμβρίου 1953 το ΔΣ του ΕΒΕΘ εξέλεξε νέο Πρόεδρο τον Σταύρο Αντωνιάδη. Ο Αντωνιάδης έμεινε στη θέση αυτή μέχρι τις 21 Μαΐου 1955. Υπήρξε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ, ΛΤΘ και του Διοικητικού Συμβουλίου ΕΖΛΘ.
Στις 14 Μαΐου 1953 ο Σταύρος Αντωνιάδης ανέλαβε εκπρόσωπος του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης στην πρώτη συνεδρίαση της ενδέκατης περιόδου της Επιτροπείας ΕΖΘ θέση που μέχρι τότε διατηρούσε ο Σταύρος Γρηγοριάδης. Την ίδια ημέρα εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας της ΕΖΘ. Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος εξ ονόματος της Επιτροπείας συγχαίρει τον νέο πρόεδρο για την επιτυχή εκλογή του. Ο Αντωνιάδης Σταύρος πρωτοστάτησε στην ενοποίηση της ΕΖΘ και του ΛΤΘ. Όταν θα πραγματοποιηθεί η συγχώνευση, ο Αντωνιάδης θα συμμετέχει στην πρώτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953 και θα εκλεγεί πρώτος πρόεδρος του οργανισμού Ελευθέρας Ζώνης και Λιμένος Θεσσαλονίκης για έναν χρόνο. Κατά την ανάληψη των καθηκόντων του ο Αντωνιάδης απευθυνόμενος προς τα μέλη του ΔΣ λέει: «βαθύτατα συγκινημένος και εν επιγνώσει των βαρέων καθηκόντων, άτινα επωμίζομαι, ως εκ του αξιώματος, δια του οποίου με περιβάλλετε, εκφράζω προς όλους υμάς τας πλέον θερμά ευχαριστήριας μου». Απευθυνόμενος προς τον Υπουργό λέει: «Κύριες Υπουργέ, εις υμάς ανήκουν θερμά συγχαρητήρια, οι έπαινοι και αι ευχαριστίαι όλων ημών, διότι σεις υπήρξατε ο εμπνευστής και πρωτεργάτης της συγχωνεύσεως των δύο Οργανισμών εις έναν ενιαίον τοιόυτον, ούτινος ως αποστολή τίθεται η αναγέννησης του Λιμένος Θεσσσαλονίκης, ώστε να καταλάβει εξέχουσαν, από εμπορικής κινήσεως, θέσιν, όχι μόνο εν τη χώρα μας, αλλά και, εί δυνατόν, εν τη Βαλκανική Χερσονήσω, επ' ωφελείας της πόλεως μας και της ενδοχώρας.
Με την συμπαράστασιν των εκλεκτών συναδέλφων μου αλλά και με την συνεργασία ολόκληρου του προσωπικού των ενοποιουμένων Οργανισμών, ιδίως δε των στλεχών αυτών, ων την συναντίληψιν επικαλούμαι την στιγμή αυτήν, θα περιβάλωμεν το έργο μας με την αγάπην και την αφοσίωσιν, την οποία επιβάλλει η ανάγκη της εκπληρώσεως της αποστολής του δια την αναγέννησιν και την αξιολόγησιν του Λιμένος μας. Περαίνων, σας υπόσχομαι, ότι θα επιτελεσθή παν ότι είναι ανθρωπίνως δυνατόν, ίνα επιτευχθή το επιδιωκόμενον αποτέλεσμα».
Ο Σταύρος Αντωνιάδης θα επανεκλεγεί στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 13 Ιανουαρίου 1956. Η τελευταία παρουσία του Αντωνιάδη στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ήταν στις 13 Ιουλίου 1956 και στη συνέχεια τον διαδέχθηκε ο Κοσμίδης Κλέων.
Ο Αναστασιάδης Αναστάσιος ήταν πολιτικός μηχανικός. Το 1920 έλαβε το δίπλωμα State University of Illinois-Civil Engineering Department (USA), Urbana III. Το 1920 ανέλαβε Μηχανικός Δημοσίων Έργων στο Υπουργείο Συγκοινωνίας. Το 1934 εργάστηκε ως Νομομηχανικός στην Υπηρεσία Ελέγχου έργων οδοποιΐας ΑΟΤΕ "Προμηθεύς" ως προϊστάμενος. Το 1940 ανέλαβε το Γραφείο Νομομηχανικού Έδεσσας. Ο Αναστάσιος Αναστασιάδης συμμετέχει πρώτη φορά στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 10 Μαρτίου 1950 και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 22 Μαρτίου 1950 στη θέση του Επιθεωρητή Δημοσίων Έργων. Συμμετέχει στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και στη δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 9 Μαΐου 1950. Στις 16 Μαρτίου 1951 τον διαδέχεται ο Χρήστος Τριανταφυλλίδης και στις 8 Αυγούστου 1952 αναλαμβάνει εκ νέου στη θέση του Τριανταφυλλίδη. Συμμετείχε στην ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ. Θα παραμείνει μέλος των επιτροπειών μέχρι τη συγχώνευσή τους στις 5 Δεκεμβρίου 1953.
Ο Καλλίμαχος Αμπαδογιάννης του Γεωργίου ήταν Πολιτικός μηχανικός και ανώτερο δημόσιος υπάλληλος του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ στις 1919. Την περίοδο 1919-1923 εργάστηκε ως Δόκιμος μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο 1923-1925 εργάστηκε ως Μηχανικός Β΄ Την περίοδο 1925-1928 ως Μηχανικός Α΄. Την περίοδο ανέλαβε 1928-: Νομομηχανικός Χαλκιδικής. Το Γραφείο Νομομηχανικού Χαλκιδικής βρισκόταν στον Πολύγυρο. Το 1934- ανέλαβε Μηχανικός Γραφείου Αποκαταστάσεως Σεισμοπαθών Χαλκιδική της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Το 1949 θα τοποθετηθεί στο Γραφείο Μελετών Οδοποιΐας Υπουργείου Δημοσίων Έργων. Ο Αμπαδογιάννης Καλλίμαχος συμμετείχε στην επιτροπεία ΛΤΘ στις 17 Μαΐου 1935 ως αναπληρωτής της Διεύθυνσης Δημοσίων Έργων.
Ο Μιχαήλ Αλμέιδα κατάγεται από τη γνωστή οικογένεια του Πορτογάλου φιλέλληνα, Αντόνιο Φιγκέϊρα ντ' Αλμέιντα (Antonio Figueira d' Almeida) ο οποίος έλαβε μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και στα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια υπηρέτησε σε διάφορες στρατιωτικές θέσεις του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Ο εγγονός του Αντώνιος Αλμέιδα, εκ των ιδρυτών του Ομίλου Αντισφαιρίσεως Αθηνών το 1895, σκοτώθηκε στη Μάχη Κιλκίς - Λαχανά (19-21 Ιουνίου 1913), κατά τη διάρκεια του Β' Βαλκανικού Πολέμου. Ο ίδιος ο Μιχαήλ Αλμέιδα πολέμησε στους Βαλκανικούς αγώνες και συνέχισε τη ζωή του στη Θεσσαλονίκη. Πριν τον πόλεμο ο Αλμέιδα αποφοίτησε το 1908 από τη νομική σχολή με βαθμό "Άριστα." Ο απόγονός του Απόστολος Παπαδόπουλος Αλμέιδα σήμερα είναι στέλεχος της ΟΛΘ Α.Ε.
Ο Αλμείδα Μιχαήλ δούλεψε ως δημόσιος διοικητικός υπάλληλος από το 1926 έως το 1953. Καθ' όλη την διάρκεια αυτών των χρόνων εργάστηκε ως νομικός δημόσιος υπάλληλος σε αρκετές νομαρχίες και κατάφερε να ανέλθει σε υψηλόβαθμες θέσεις. Πιο συγκεκριμένα: Τις χρονιές 1926-1927 ξεκίνησε να εργάζεται ως διοικητικός υπάλληλος στην νομαρχία Σερρών. Το 1927 μετατίθεται στον δήμο Ξάνθης, εκεί κατάφερε να παίξει σημαντικό ρόλο και να εμπλακεί στην κατασκευή διαφόρων δημοσιών έργων. Στις 15 Ιανουαρίου του 1929 μεταφέρεται ξανά από τη περιφέρεια Γενικής Διοίκησης Θράκης στη νομαρχία Σερρών (πιο συγκεκριμένα στη κοινότητα Σιδηροκάστρου) εξαιτίας διάφορων εντάσεων με άλλους υψηλόβαθμους δημοσίους υπαλλήλους. Το 1930 παίρνει μετάθεση στον νομό Αχαΐας, όπου και παραμένει μέχρι το 1933. Στη συγκεκριμένη νομαρχία είχε αναλάβει τα έργα στο νομικό τους πλαίσιο και πιο συγκεκριμένα για τον Δήμο Πάτρας. Μάλιστα, το 1933 λαμβάνει και την πρώτη του προαγωγή στη θέση τμηματάρχη Β τάξης.
Στις 29 Μάϊου του 1935 μετατίθεται στη νομαρχία Αττικής και Βοιωτίας. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου ο Μιχαήλ Αλμέιδα ήταν Τμηματάρχης Β του Υπουργείου Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Το 1938 καταφέρνει και παίρνει κι άλλη προαγωγή και εξελίσσεται σε τμηματάρχης Α. Θα παραμείνει στη Νομαρχία Μακεδονίας μέχρι και το 1941.
Το 1941 μεταφέρεται στη Νομαρχία Φλώρινας και προάγεται σε Διευθυντής Β' τάξης και θα παραμείνει μέχρι και το 1945. Το 1945 μετατίθεται εκ νέου στη Νομαρχία Δράμας. Το 1947, υποβιβάζεται από θέση του Β΄ διευθυντή και ξανά λαμβάνει το βαθμό του τμηματάρχη Α΄ τάξης. Τον Δεκέμβρη του 1949 έθεσε αίτηση στο Συμβούλιο Διοικητικής Υπηρεσίας διεκδικώντας λόγω παλαιότητας τη θέση του Διευθυντή Α΄ τάξης. Το αίτημά του του απορρίφθηκε με 2 ψήφους υπέρ και 3 κατά. Το 1950 αποφάσισε να κινηθεί νομικά προσφεύγοντας στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τη λάθος, κατά τη γνώμη του, απόφαση να μη προαχθεί ως αρχαιότερος στη θέση του Διευθυντή Α' τάξης. Τελικά, αποσύρει τη καταγγελία και παραμένει στην ίδια θέση. Τον Δεκέμβρη του 1949 μεταφέρεται στη νομαρχία Πέλλας και προάγεται σε διευθυντή Β τάξης. Το 1952 μεταφέρεται στη νομαρχία του Κιλκίς, πάλι ως Διευθυντής Β τάξης. Το 1953, αφού είχε συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας του συνταξιοδοτείται.
Ο Αλμέιδα Μιχαήλ συμμετέχει στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 13 Δεκεμβρίου 1935 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος εκπροσωπώντας την Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Διαδέχθηκε τον Παναγιώτη Σταθακόπουλο. Συμμετέχει στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος. Τέλος, επανέρχεται στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947 και στην Ένατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ 16 Απριλίου 1947 ως αντιπρόσωπος της Γενικής Διοίκησης Κεντρικής Μακεδονίας. Διαδέχθηκε τον Χαράλαμπο Γιούλη