Εμφανίζει 2 αποτελέσματα

Ο Αθανάσιος Λαζόπουλος του Νικολάου γεννήθηκε το 1897 στη Βάλτη Χαλκιδικής. Η κλάση επιστράτευσης του ήταν το 1917 και υπηρέτησε ως επιλοχίας πεζικού. Προσλήφθηκε ως έκτακτος υπάλληλος στην υπηρεσία Λιμενικού Φόρου Ξηράς στο ΛΤΘ στις 8 Μαΐου 1935. Στις 20 Μαρτίου 1936 τοποθετείται στην Υπηρεσία Εισπράξεως Λιμενικού Φόρου Ξηράς. Στις 30 Μαρτίου 1936 τοποθετείται στο 15ο φυλάκιο ΛΦΞ. Στις 2 Ιουνίου 1938 καθορίστηκε ο μηνιαίος μισθός του στις 2.750 δραχμές. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε σε γραφέα Α' τάξεως και τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως και Εισπράξεως του λιμενικού Φόρου Ξηράς. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στον Περίβολο Αποθηκών 6-11. Στις 13 Ιανουαρίου 1955 μετατίθεται στην Υπηρεσία Υδροδοτήσεως ΕΖΛΘ. Στις 25 Μαΐου 1955 αποσπάστηκε στην Υπηρεσία Σταύλων. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1956 μετατίθεται από την Υπηρεσία Σταύλων στην Αποθήκη 14. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάσσεται σε οργανική θέση με βαθμό 8ο του Υ.Κ. και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάσσεται με βαθμό 7ο του Υ.Κ.

Ο Λαγός Ιωάννης του Χριστοδούλου γεννήθηκε στην Νικήτη Χαλκιδικής του 1897. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει την Β Γυμνασίου. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση 1917 και υπηρέτησε έφεδρος αξιωματικός με βαθμό του Ανθυπασπιστή. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως φύλακας. Κατά τη μικρή πυρκαγιά που σημειώθηκε τον Δεκέμβριο του 1925 στα όρια της Ζώνης ο Ιωάννης Λαγός μαζί με τον άλλο φύλακα Αθ. Μπαΐρα επέδειξαν εξαιρετικό ζήλο, ο δεύτερος μάλιστα υπέστη και εγκαύματα στα χέρια. Αποφασίστηκε από την Επιτροπεία με ημερήσια διαταγή να δοθεί και στους δύο έπαινος, ενώ να δοθεί στον Μπαΐρα 500 δρχ για τα φάρμακα και τη θεραπεία των εγκαυμάτων. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Στις 10 Νοεμβρίου 1926 προάγεται σε επόπτη θυρών. Την 1η Σεπτεμβρίου 1926 του ανατέθηκαν καθήκοντα θυρωρού. Στις 10 Δεκεμβρίου 1926 προήχθη σε θυρωρό με μισθό. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε Επόπτης θυρών Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929. Στις 4 Μαρτίου 1935 του απενεμήθηκε έπαινος για «εξαίρετον φιλεργία και ζήλο και άλλας προσπαθείας του» γιατί συνέβαλε στην πρόληψη πλημμύρας ίσως ζημιές σε αποθήκες κατά «ραγδαιοτάτη βροχήν» τη νύκτα στις 9 Ιανουαρίου 1936. Στις 24 Ιουλίου 1936 τιμωρήθηκε με επίπληξη επειδή υπέβαλε αναφορά σε ύφος ανευλαβές.
Στις 23 Ιουλίου 1938 έγινε υπαρχιφύλακας έχοντας το βαθμό του γραμματέα Β΄.Στις 28 Οκτωβρίου 1940 στρατεύθηκε. Στις 15 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο 4ο Αστυνομικό Τμήμα (Διαχείριση Δελτίων και Τροφίμων). Στις 12 Νοεμβρίου 1941 επανήλθε στην υπηρεσία.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.
Στις 16 Απριλίου 1945 διατάχθηκε να επιστρέψει από την απόσπαση του στο Διεθνή Ερυθρό Σταυρό. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προήχθη σε υπαρχιφύλακας αλλά με το βαθμό του γραμματέα Α΄. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1947 αποσπάται προσωρινά στο Τμήμα Μεταφορών. 20 Σεπτεμβρίου 1950 επανέρχεται στη προηγούμενη θέση του. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Στάβλων της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο του ΥΚ.