Ο Αλεξόπουλος Αναστάσιος του Σωτήρη και της Ευθυμίας γεννήθηκε στην πόλη Δήμητρα νομού Σερρών 22 Ιουνίου 1930. Είναι απόφοιτος δημοτικού έως την Ε¨ δημοτικού. Παντρεύτηκε την Στεργιάνα Τσαουλίδου και απέκτησαν δύο παιδιά. Ο Αλεξόπολος Αναστάσιος εκπλήρωσε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία από 1953-01-16 έως 1954-06-30.
Ο Χαράλαμπος Γύφτος του Άγγελου γεννήθηκε το 1915 στα Λαγκάδια Γορτυνίας, ήταν άγαμος, ήταν απόφοιτος του σχολαρχείου και από την 14η Ιανουαρίου 1949 εργάζονταν ως νυχτοφύλακας. την 13η Φεβρουαρίου 1950 η υγειονομική επιτροπή του ΙΚΑ έκρινε πως ήταν ικανός να εργαστεί, ωστόσο στις 14 Αυγούστου 1952 απολύθηκε. Επαναπροσλήφθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1952 μέχρι την οριστική απόλυση του την 2α Αυγούστου 1953.
Ο Διγενόπουλος Κωνσταντίνος γεννήθηκε στη Δημητσάνα στα 1888.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 15 Οκτωβρίου 1925 ως βοηθός αποθηκάριος στις προσωρινές Γενικές Αποθήκες. Απολύθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1925 ως ακατάλληλος.
Ο Αθανάσιος Κολοτούρος του Νικολάου γεννήθηκε στο Ζαχαράτο Αρκαδίας το 1883, ήταν έγγαμος, υπήρξε έφεδρος οπλίτης και ανέλαβε καθήκοντα φύλακα στις 4 Αυγούστου 1930. Αποσπάστηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας στις 24 Μάη 1931 για την φρούρηση της προκυμαίας, ενώ στις 31 Δεκεμβρίου 1941 απολύθηκε λόγω ορίου ηλικίας.
Ο Χαράλαμπος Κόκοτας του Αριστείδη γεννήθηκε στο Σκορτσινό Αρκαδίας το 1898, ήταν έγγαμος και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος στρατιώτης.
Ο Λάτσης Δημήτριος γεννήθηκε το 1907 στον Άγιο Βασίλειο Αρκαδίας, από την Ελένη και τον Παναγιώτη.
Ο Παναγιώτης Σακελλαρίου του Θεοδώρου και της Παναγιώτας γεννήθηκε το 1917 στο χωριό Δήμητρα της επαρχίας Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας. Έλαβε πτυχίο Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στις 22 Αυγούστου 1952, ενώ ήταν κάτοχος πτυχίου αγγλικών (1946). Υπηρέτησε με βαθμό στρατιώτη στο βαρύ πυροβολικό την περίοδο 1940-1941 κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο με κλάση επιστράτευσης 1938.
Στις 19 Μαΐου 1938 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ ως γραφέας Β΄και τοποθετήθηκε στο Ελεγκτήριο Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων στο Δ΄ Τελωνείο Μεταφοράς και Εξαγωγής.
Στις 25 Απριλίου 1939 πήρε βαθμό Γραφέα Α' και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Γραμματείας, αλλά συνέχισε να εργάζεται στο Ελεγκτήριο λόγω υπηρεσιακής ανάγκης και μετέπειτα στο Λογιστήριο. Τον Δεκέμβριο 1944 επανήλθε στην οργανική του θέση στο Τμήμα Γραμματείας. Στις 29 Απριλίου 1949 προάχθηκε σε Γραμματέας Β'. Στις 20 Ιουνίου 1949 μετατέθηκε στο Ελεγκτήριο. Στις 10 Δεκεμβρίου 1952 τοποθετήθηκε βοηθός στο Γραφείο του Νομικού Συμβούλου ΛΤΘ. Στις 13 Ιανουαρίου 1954 συγχωνεύτηκαν τα Δικαστικά Τμήματα και τοποθετήθηκε με προφορική διαταγή στο Τμήμα Διοικητικό πρώην ΕΖΘ και κατόπιν Τμήμα Γραμματείας και Προσωπικού ΕΖΛΘ. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε σε Γραμματέας Α΄. Στις 7 Ιανουαρίου 1956 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Προσωπικού. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση. Στις 3 Μαΐου 1957 έλαβε τον 6ο βαθμό της Α1 Κατηγορίας Διοικητικών Υπαλλήλων. Από το 1959 αναλαμβάνει την αναπλήρωση του Τμηματάρχη Τμήματος Γραμματείας και Προσωπικού.
Στις 3 Νοεμβρίου 1961 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Κινήσεως Εμπορευμάτων της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης. Στις 4 Ιανουαρίου 1962 τοποθετήθηκε Προϊστάμενος του Τμήματος Μελετών και Στατιστικής. Στις 16 Φεβρουαρίου 1966 ανέλαβε Διευθυντής Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών. Από 4 Δεκεμβρίου 1967 ανέλαβε Διευθυντής Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών. Αργότερα Συνταξιοδοτήθηκε στις 20 Μαΐου 1973. Στις 23 Ιουνίου 1973 απονεμήθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Διευθυντή ΟΛΘ και η ηθική αμοιβή "της ευαρέσκειας δια την εν τω καθ' ημάς Οργανισμώ μακράν και ευδόκιμον υπηρεσίαν".
Ο Παναγιώτης Στράγγας του Βασιλείου ήταν δικηγόρος. Γεννήθηκε το 1884 στην Τρίπολη. Ανήκει στην στρατιωτική κλάση του 1905. Συμμετείχε στο ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης την περίοδο του μεσοπολέμου. Θα εμπλακεί στη μεγάλη δίκη για το επισιτιστικό ως συνήγορος των κατηγορουμένων.
Τον Ιούνιο του 1926, προσλαμβάνονται από την Επιτροπεία δύο δικηγόροι για το ζήτημα των απαλλοτριώσεων, ο Π. Στράγγας και ακόμη ένας ο Αναστάσιος Μπραχάλης. Στις 16 Απριλίου 1926 αποφασίζεται ότι από το νέο οικονομικό έτος 1926/1927 η θέση των δύο νομικών συμβούλων θα περιληφθεί στο έμμισθο προσωπικό της Ζώνης. Επίσημα, όμως ο Π. Στράγγας ανέλαβε «καθήκοντα επ’ αμοιβή κατ’ αποκοπήν» στις 5 Ιανουαρίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 καθορίστηκαν οι μηνιαίες αποδοχές του.
Η Επιτροπεία συχνά παραπέμπει τα ζητήματα που ανακύπτουν στους δικηγόρους της Ζώνης. Όταν τον Ιούνιο του 1925, η διοίκηση της ΠΑΕΓΑ θα έρθει σε σύγκρουση με την Επιτροπεία της ΕΖΘ, καθώς θα απορρίψει το σχέδιο σύμβασης που της έστειλε η ΕΖΘ για τους όρους κατασκευής και λειτουργίας της αποθήκης εντός της Ζώνης, οι δικηγόροι θα προτείνουν αυστηρή στάση, εν ανάγκη στην ακύρωση του προσυμφώνου εφόσον έχει παρέλθει η ταχθείσα ημερομηνία. Όταν πάλι τον Νοέμβριο του 1925 η Επιτροπεία θα βρίσκει αστήρικτα τα παράπονα και αιτήματα των εργολάβων της κομιστικής υπηρεσίας για αναθεώρηση των τιμών, θα ρωτηθούν οι νομικοί σύμβουλοι. Συγκεκριμένα, σε συνεργασία με τον Διευθυντής της ΕΖΘ Διονύσιο Βάλσαμο θα μελετήσουν τα μέτρα που θα ήταν δυνατόν να ληφθούν προς διευκόλυνση της Κομιστικής υπηρεσίας. Τον Ιούνιο του 1926, μαζί με τον Αντώνη Μπραχάλη θα υποστηρίξουν νομικά την άποψη της Επιτροπείας χωρίς να επιτευχθεί συνεννόηση όταν κατά τη διαμάχη των εταίρων της εργολαβικής εταιρίας της κομιστικής υπηρεσίας Λεφάκη, Αλμυράντη και Ρούση οι δύο πρώτοι θα επιχειρήσουν να εξοβελίσουν το δεύτερο. Τότε, οι δικηγόροι της εργολαβίας θα στηρίζουν το δίκαιο και νόμιμο της αξιώσεως των πελατών τους Λεφάκη και Αλμυράντη περί αποπομπής του Ρούση ως διαχειριστή της Κομιστικής υπηρεσίας, ενώ η Επιτροπεία θα στηρίξει τον Ρούση. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους νομικούς της ζώνης οι εταίροι της Εταιρίας Αλμυράντη, Λεφάκη και Ρούση Α. Αλμυράντης και Επ. Λεφάκης κωλύονται εκ του καταστατικού της εταιρίας και εκ του νόμου να αποπέμψουν από τη διαχείριση της κομιστικής υπηρεσίας τον Ρούση και την αντικατάστασή του με άλλο πρόσωπο. Η ΕΖΘ υποχρεούται να αναγνωρίσει τον Ρούση ως διαχειριστή της Κομιστικής Υπηρεσίας συναλλασσόμενη με αυτόν υπό την ανωτέρω ιδιότητά του. Πράγματι, η Επιτροπεία αποφασίζει να ενεργήσει με βάση τις γνωμοδοτήσεις των νομικών ερχόμενη σε ρήξη με τους δύο εταίρους. Όταν λοιπόν εργολάβοι της κομιστικής υπηρεσίας θα ζητούν επανειλημμένως την καταβολή σε αυτούς των κομιστικών δικαιωμάτων αλλά δεν θα τους δοθούν με βάση την απόφαση της νομικής υπηρεσίας. Στο ζήτημα θα παρέμβει και η Γενική Διοίκηση.
Οι δύο νομικοί σύμβουλοι πάλι θα αναλάβουν κεντρικό ρόλο με τις γνωματεύσεις τους κατά την αντιπαράθεση της Επιτροπείας της ΕΖΘ με το Ναυτικό Επιμελητήριο και τους ναυτικούς πράκτορες τον Δεκέμβριο του 1926. Συγκεκριμένα, η Επιτροπεία θα διεκδικήσει να αναλάβει η ίδια το δικαίωμα της εκφόρτωσης εμπορευμάτων από τα ατμόπλοια δια θαλάσσης με φορτηγίδες, ενώ οι πράκτορες επιθυμούν να διατηρήσουν οι ίδιοι την εποπτεία αυτής της εργασίας. Οι δικηγόροι σε κοινή σύσκεψη θα αναλάβουν με νομικά επιχειρήματα να πείσουν για το δίκαιο της κάθε πλευράς. Συγκεκριμένα, Ο νομικός σύμβουλος της ΕΖΘ υποστήριξε ότι εφ’ όσον ο νόμος καθορίζει ρητώς το δικαίωμα της Ζώνης περί ανάληψης των φορτοεκφορτώσεων δεν θα υπήρχε θέμα προς συζήτηση. Ωστόσο, θα ζητήσουν και την υποστήριξη του Υπουργείου με υπόμνημα.
Στις 31 Ιανουαρίου 1942 ο Στράγγας αποχώρησε από την υπηρεσία. Η Επιτροπεία εξέφρασε σε αυτόν τις ευχαριστίες της ΕΖΘ «δια τας επί σειράν ετών παρασχεθείσας υπηρεσίας αυτώ». Στις 19 Μαΐου 1947 ανέλαβε εκ νέου καθήκοντα ως νομικός Σύμβουλος συμφώνως προς τα διατάξεις του Θ ψηφίσματος επειδή «επί κατοχής εχθρικής απολυθείς αδικαιολογήτως εκ της υπηρεσίας».