Εμφανίζει 66 αποτελέσματα

Ο Ωραιόπουλος Κωνσταντίνος του Γεωργίου ήταν Μηχανολόγος μηχανικός. Έλαβε πτυχίο το 1940. Από το 1949 εργάζεται στην Α.Ε. "Αθ. Κώνστας". Το 1952 συνεργάζεται με τον Γεώργιο Αμπλιανίτη με δικό τους Τεχνικό Γραφείο.

Ο Επαμεινώνδας Χριστοδουλάτος του Χρήστου γεννήθηκε το 1907 στο Αργοστόλι. Είχε ολοκληρώσει την 1η Γυμνασίου και ήταν έγγαμος. Ανήκε στην κλάση 1927. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Την 1 Ιουλίου 1939 προσλήφθηκε ως Μηχανοδηγός στα Ψυγεία της ΕΖΘ. Στις 23 Νοεμβρίου 1939 αναλαμβάνει ως υπεύθυνος Τεχνικής Διεύθυνσης Ψυγείων. Την 1η Νοεμβρίου 1940 μονιμοποιήθηκε ως τακτικός υπάλληλος με μισθό 4200 δρχ. αναλαμβάνοντας προϊστάμενος Μηχανοστασίου Ψυγείων με βαθμό Εισηγητή. Στις 19 Μαΐου 1941 εγκρίθηκε η πρόσληψή του ως προϊστάμενος μηχανοστασίου με βαθμό εισηγητή.
Στις 10 Οκτωβρίου 1941 παρουσιάστηκε στο 1ο Αστυνομικό Τμήμα για να αναλάβει καθήκοντα στην Επιτροπή Διαχείρισης Δελτίου Τροφίμων. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάστηκε στο Τμήμα Βιομηχανίας στην Επιθεώρηση Βιομηχανίας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Την 1 Αυγούστου 1842 αποσπάστηκε στην Αυτόνομο Υπηρεσία Επισιτισμού. Στις 20 Νοεμβρίου 1942 επέστρεψε στην ΕΖΘ. Στις 3 Ιουλίου 1945 τοποθετήθηκε στην υπηρεσία των Μεταφορών στη λειτουργία των Γερανών ως επόπτης. Στις 24 Νοεμβρίου 1950 έλαβε αύξηση λόγω 8ετίας. Στις 16 Φεβρουαρίου 1954 ο Υπουργός Στρατιωτικών εκφράζει την ευαρέσκειά του διότι από 4ετίας προσφέρει ανιδιοτελώς τις υπηρεσίες του στις στρατιωτικές μονάδες. Στις 21 Αυγούστου 1957 τοποθετήθηκε στην οργανική θέση του Β5 Β Κλάδου Εργοδηγών Μηχανολόγων Ηλεκτρολόγων της Β Κατηγορίας με βαθμό 6ο του ΥΚ.

Ο Χαραλάμπους Ξενοφών ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο, αρχηγός της ομάδας 2.

Ο Φουρναράκης Παναγιώτης ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο, αρχηγός ομάδας 3.

Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 η Επιτροπεία του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης παραλαμβάνει τις εγκαταστάσεις, τις υπηρεσίες και το προσωπικό του τελωνειακού λιμένα από τη Γαλλική Εταιρία. Το οργανόγραμμα καθώς και οι υπηρεσίες παραμένουν ίδια.
Η Υπηρεσία Φορτοεκφορτώσεως της Γαλλικής Εταιρίας λειτουργεί πλέον ως υπηρεσία του ΛΤΘ.

Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 η Επιτροπεία του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης παραλαμβάνει τις εγκαταστάσεις, τις υπηρεσίες και το προσωπικό του τελωνειακού λιμένα από τη Γαλλική Εταιρία. Το οργανόγραμμα καθώς και οι υπηρεσίες παραμένουν ίδια. Η Υπηρεσία Υδρεύσεως και Γερανών ΛΤΘ της Γαλλικής Εταιρίας λειτουργεί πλέον ως υπηρεσία του ΛΤΘ. Με το νέο οργανισμόςλειτουργίας του ΛΤΘ που θα κατατεθεί τον Μάρτιο του 1935 συστήνονται 2 διακριτές Υπηρεσίες Γερανών ΛΤΘ καιΥδρεύσεως ΛΤΘ.

Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 η Επιτροπεία του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης παραλαμβάνει τις εγκαταστάσεις, τις υπηρεσίες και το προσωπικό του τελωνειακού λιμένα από τη Γαλλική Εταιρία. Το οργανόγραμμα καθώς και οι υπηρεσίες παραμένουν ίδια. Η Στατιστική της Γαλλικής Εταιρίας λειτουργεί πλέον ως υπηρεσία του ΛΤΘ. Ο νέος οργανισμός λειτουργίας του ΛΤΘ θα κατατεθεί τον Μάρτιο του 1935. Με βάση τον "Οργανισμό Υπηρεσιών του ΛΤΘ" (16/11/1938), μετονομάζεται σε Υπηρεσία Στατιστικής και Μελετών ΛΤΘ.

Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 η Επιτροπεία του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης παραλαμβάνει τις εγκαταστάσεις, τις υπηρεσίες και το προσωπικό του τελωνειακού λιμένα από τη Γαλλική Εταιρία. Το οργανόγραμμα καθώς και οι υπηρεσίες παραμένουν ίδια. Το Γραφείο Λιμενικών Δικαιωμάτων της Γαλλικής Εταιρίας λειτουργεί πλέον ως υπηρεσία του ΛΤΘ.Ο νέος οργανισμός λειτουργίας του ΛΤΘ θα κατατεθεί τον Μάρτιο του 1935 και το Γραφείο Λιμενικών Δικαιωμάτων μετονομάζεται σε Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων. Με βάση τον "Οργανισμό Υπηρεσιών του ΛΤΘ" (16/11/1938), μετονομάζεται σε Τμήμα Βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών ΛΤΘ και υπάγεται στην Υπηρεσία Εκμεταλλεύσεως ΛΤΘ.

Ο Λιμενικός Φόρος Ξηράς Θεσσαλονίκης ήταν εργολαβική υπηρεσία του ΛΤΘ κατά το μεσοπόλεμο, μια μορφή εξωτερικής υπηρεσίας με σκοπό την είσπραξη του Λιμενικού Φόρου Ξηράς ο οποίος είχε θεσπιστεί με το Προεδρικό Διάταγμα 14/9/1928 «Περί εισπράξεως λιμενικών φόρων».
Σύμφωνα με τα πρακτικά του ΛΤΘ είχε κατοχυρωθεί ανάμεσα σε εμπόρους και ΛΤΘ η πρακτική του υπολογισμού του ΛΦΞ με βάση το βάρος και όχι με βάση το είδος του εμπορεύματος, αν και ο εργολάβος είχε τη δυνατότητα να εφαρμόσει το νόμο και να επιβαρύνει με πρόσθετα βάρη τους εμπόρους. Η συμβατική αυτή φορολογία καθιερώθηκε από το ΛΤΘ ύστερα από τη διαπίστωση της αδυναμίας της κατά νόμο εφαρμογής της είσπραξης του ΛΦΞ λόγω αντιστάσεων του εμπορικού κόσμου απέναντι στην επιβολή αυτού του φόρου με αποτέλεσμα τις δυσχέρειες στην αναλυτική εξακρίβωση του εξαγόμενου φορτίου και τις καθυστερήσεις στις αποστολές. Τότε καθιερώθηκε κατόπιν δοκιμαστικών παρατηρήσεων ο περίπου μέσος όρος της κατά τον νόμο αναλυτικής φορολογίας. Τον Σεπτέμβριο του 1934 τέθηκε από το ΛΤΘ στο Υπουργείο η πρόταση να προσαρμοστεί η νομοθεσία στην υπάρχουσα πρακτική και πράγματι ψηφίστηκε σχετικός νόμος.

Όταν ο νέος οργανισμός λειτουργίας του ΛΤΘ θα κατατεθεί τον Μάρτιο του 1935, θα συσταθεί Τμήμα Λιμενικού Φόρου Ξηράς ΛΤΘ και θα αποτελεί εξάρτημα του Λογιστηρίου.

Στις 14 Απριλίου 1935 πλειοδότης του ΛΦΞ για το νέο έτος ανακηρύχθηκε ξανά ο Ιωάννης Γιαννάκης. Αυτή τη φορά προσέφερε 2.250.000 δρχ, ενώ το 1934 ήταν 2.005.000. Συνολικά, η προσφορά απέδιδε 245.000 δρχ παραπάνω σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Και πάλι οι εκπρόσωποι του εμπορικού κόσμου μέσω του Κράλλη υποστήριξαν πως πρόκειται για επαχθή φόρο. Ωστόσο, ο αρτιεκλεχθείς τότε πρόεδρος του ΛΤΘ Αναστάσιος Μιχόπουλος ανέφερε πως το ΛΤΘ δεσμεύεται από το νόμο και πως δεν δύναται να χάσει ένα τέτοιο έσοδο. Ο Μιχόπουλος επίσης σημειώνει πως εάν ο ΛΦΞ εισπραχθεί από το ΛΤΘ, θα ζημιωθεί καθώς «ως γνωστό» δεν είναι δυνατόν να ασκήσει τόση αυστηρή εποπτεία όπως ο ενοικιαστής. Συγκεκριμένα, μάλιστα την προηγούμενη χρονιά, παρότι υπήρχε ενοικιαστής, εντοπίστηκαν πολλά κρούσματα κλοπών από μέρους των υπαλλήλων τα οποία θα αυξηθούν εάν δεν υπάρχει ενοικιαστής. Τελικά, η Επιτροπεία του ΛΤΘ αποφάσισε να επαναπροκηρύξει την εκμίσθωση με το ποσό των 2.250.000 δρχ.

Με τον "Οργανισμό Υπηρεσιών του ΛΤΘ" που κατατέθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1938 ονομάστηκε Υπηρεσία Βεβαιώσεως Λιμενικού Φόρου Ξηράς ΛΤΘ και θα αποτελεί εξάρτημα του Λογιστηρίου του Τμήματος Οικονομικών Υπηρεσιών.