Showing 3 results

Authority record
Τραυματίας Πολέμου 1940-1941
Ascending
Γιοβάνης Δημήτριος

Γιοβάνης Δημήτριος

  • Υπάλληλοι
  • Γέννηση: 1916 Πρόσληψη ΕΖΘ: 1939-01-19 Απόλυση: 1940-01-27 Απόλυση: 1940-08-10 Επαναπρόσληψη: 1940-08-19 Απόλυση: 1940-10-30 πρόσληψη ΕΖΘ: 1950-03-02 Απεβίωσε: 1973-12-12

Ο Δημήτριος Γιοβάνης του Αντωνίου γεννήθηκε το 1916 στην Επανομή. Είχε ολοκληρώσει το Δημοτικό. Ανήκε στην Στρατιωτική κλάση 1937 και υπηρέτησε ως οπλίτης. Είχε απολυτήριο Δημοτικού Σχολείου. Κατά διαστήματα από την 19η Ιανουαρίου 1939 έως την 28 Οκτωβρίου 1940 εργάστηκε στην ΕΖΘ ως ημερομίσθιος εργάτης συντήρησης των σιδηροδρομικών γραμμών. Στις 30 Οκτωβρίου 1940 απολύεται λόγω στράτευσης από το Συνεργείο Συντήρησης Γραμμών. Την περίοδο της Ιταλικής εισβολής πολέμησε και τραυματίστηκε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, ενώ τραυματίστηκε ξανά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου στη διάρκεια του οποίου πολέμησε μέσα από τις γραμμές του Εθνικού Στρατού. Λόγω της συμμετοχής του αυτής προσλήφθηκε σύμφωνα με το νόμο 751/1948. Ανέλαβε καθήκοντα στις 2 Μάρτη 1950 ως φύλακας της υπηρεσίας ασφαλείας και απεβίωσε στις 12 Δεκεμβρίου 1973.

Κατσώνης Γεώργιος

  • Υπάλληλοι
  • Γέννηση: 1902 Πρόσληψη ΕΖΘ: 1936-6-16

Ο Γεώργιος Κατσώνης του Κωνσταντίνου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1902, ήταν έγγαμος με τρία παιδιά και ήταν απόφοιτος δημόσιας εμπορικής σχολής Θεσσαλονίκης. Είχε υπάρξει έφεδρος αξιωματικός. Διορίστηκε από τον Περιφερειακό Σύμβουλο της Πανελληνίου Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων ως έφεδρος παλαιός πολεμιστής στις 16 Ιουνίου 1936 και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Αυγούστου 1936. Στις 14 Φεβρουαρίου 1937 έλαβε το βαθμό του Γραφέα Β σύμφωνα με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ που εγκρίθηκε από τη Γενική Διοικήση Μακεδονίας. Την 19η Μάη 1937 μετατέθηκε προσωρινά από το Τμήμα Ελέγχου στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 8 Ιουλίου 1938 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Γραφέα Α και την 1η Απρίλη 1938 η τοποθέτηση του στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 15 Μάη 1940 αποχώρησε για στράτευση από την οποία απαλλάχτηκε στις 15 Ιουνίου 1940, μέχρι την εκ νέου αποχώρηση του, την 28η Οκτωβρίου 1940. Στις 19 Μάη 1941 προήχθη σε Λογιστή Β ως τραυματίας πολέμου και στις 16 Ιουνίου 1941 επέστρεψε στα καθήκοντα του. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάται στο Τμήμα Εμπορίου Επιθεώρησης Βιομηχανίας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας και την 9η Ιουνίου 1942 πήρε αύξηση λόγω οικογενειακών βαρών. Μετά τον πόλεμο, στις 22 Νοεμβρίου 1945, προήχθη σε Γραμματέα Α, ενώ στις 22 Φεβρουαρίου 1946 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 18. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προήχθη σε εισηγητή. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ελέγχου της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 αποσπάστηκε στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών με καθήκον την παραλαβή πετρωμάτων. Στις 17 Δεκεμβρίου 1956 επανήλθε στο Τμήμα ελέγχου. Στις 17 Δεκεμβρίου 1956 αποσπάστηκε στο Τμήμα Εκμετάλλευσης για να αναλάβει τη διαχείριση της Αποθήκης Υλικού. Εντάχθηκε στην οργανική θέση στον Κλάδο Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄Κατηγορίας στον 5ο βαθμό.

Μπουκουβάλας Σιλβέστρος

Μπουκουβάλας Σιλβέστρος

  • Υπάλληλοι
  • Γέννηση: 1922 Πρόσληψη ΛΤΘ: 1945-12-1 Απόλυση: 1954-3-30

Ο Σιλβέστρος Μπουκουβάλας ήταν γιος της Αρετής και του Εμμανουήλ, ο οποίος εργαζόταν παλιότερα στην ΛΤΘ. Γεννήθηκε το 1922, κατοικούσε στην Θεσσαλονίκη και το επάγγελμά του ήταν ψαράς. Υπηρέτησε το 1943 στο πεζικό στην Αλεξανδρούπολη και τραυματίστηκε από νάρκη στο δεξί μηρό στο πόλεμο. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 1/12/45 ως ημερομίσθιος φύλακας και το 1947 επέστρεψε στο στρατό ως κλητήρας. Την επόμενη χρονιά γύρισε στον οργανισμό. Από πολλές αναφορές εργασιακής ικανότητας του οργανισμού προκύπτει ότι η αναπηρία του προκαλούσε δυσχέρειες και αντιμετωπιζόταν από τους συναδέλφους του και τη διοίκηση ως πρόβλημα. Είχε έρθει σε αντιπαράθεση με συναδέλφους του. Διαμαρτυρόταν για τη θέση του ως φύλακας και παρόλο που τον μετέφεραν σε άλλη θέση συνέχισε να διαμαρτύρεται. Το τοποθέτησαν ως κατασκευαστή μεταλλίων και ξύλινων χειροτεχνημάτων σε ένα εργαστήρι. Δεχόταν διαρκώς επίπληξη για τη συμπεριφορά του και απολύθηκε μετά από ένα χρόνο με την αναφορά “νόμιζε πως η βαριά του αναπηρία θα του παρέχει προνόμια”. Η δυσχερής αυτή εξέλιξη υποδεικνύει μια εποχή κατά την οποία οι ανάπηροι δυσκολεύονταν να ενσωματωθούν σε παραγωγικές εργασίες. Στις 30 Μαρτίου 1954 απολύθηκε μαζί με άλλους συνολικά 41 εκτάκτους υπαλλήλους από το ΔΣ ΕΖΛΘ.