Showing 17 results

Ο Ιωάννης Αγαθαγγέλου του Νικολάου γεννήθηκε το 1921 στην Θεσσαλονίκη. Ήταν πτυχιούχος Νομικής Σχολής. Την 1 Ιουλίου 1951 προσλήφθηκε με σύσταση του μηχανικού Μάρκου Μπούρου στην Τεχνική Υπηρεσία ΕΖΘ ως Τεχνικός Βοηθός. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1953 απολύθηκε. Το υπουργείο Οικονομικών θα καταργήσει την πίστωση στις θέσεις των τριών εκτάκτων τεχνικών υπαλλήλων της Τεχνικής Υπηρεσίας ΕΖΘ και η σύμβαση εργασίας των υπαλλήλων της τεχνικής υπηρεσίας ΕΖΘ Αγαθαγγέλου Ιωάννη, Μαστραντώνη Αντώνιο και Μπούρου Μάρκου θα διακοπεί. Η Διεύθυνση της ΕΖΘ θα διαμαρτυρηθεί χωρίς όμως ανταπόκριση με αποτέλεσμα η Τεχνική Υπηρεσία της ΕΖΘ να πάψει να υφίσταται.

Ο Σωτήριος Αφουξενίδης ήταν δικηγόρος στη Θεσσαλονίκη. Έλαβε πτυχίο το 1922 από τη Νομική Σχολή στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Την περίοδο της Κατοχής διατέλεσε γενικός γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας και από τη θέση αυτή μέλος της ΕΖΘ και ΛΤΘ ως κυβερνητικός Επίτροπος. Είχε εκδώσει τρία βιβλία: 1) Τα δημόσια έργα ερμηνεία και νομολογία ο ν.. 5367/1932 το Π.Δ. από 13/16.7.1932, Αθήναι Το Νομικόν 1961, 2) Περί πτωχέυσεως και χρεωκοπίας Θεσσαλονίκη Τριανταφύλλου 1933, 3) Ο χρόνος αποτιμήσεως του οφειλόμενου πράγματος εν επιδίκια, Αθήναι Παπαδογιάννη 1953.
Στις 29 Αυγούστου 1941 συμμετέχει για πρώτη φορά στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ως κυβερνητικός εκπρόσωπος έχοντας διαδεχθεί τον Παναγιώτη Σταθακόπουλο. Ωστόσο, στην επόμενη συνεδρίαση θα συμμετέχει ξανά ο Σταθακόπουλος ως αναπληρωτής του. Στις 18 Οκτωβρίου 1941 ήρθε η επίσημη απόφαση του διορισμού του στη θέση του Αλέξανδρου Καραθεοδωρή. Ωστόσο, ουσιαστικά ξεκίνησε να εμφανίζεται από 1η Δεκεμβρίου 1941. Θα αποχωρήσεις στις 29 Απριλίου 1942.

Ο Σωκράτης Βούγας ήταν διαπρεπής δικηγόρος από τη Θεσσαλία, μέλος γνωστής οικογένειας της Θεσσαλονίκης. Ο Σόλων Βούγας ήταν αδελφός του. Το 1927 αναδείχτηκε μέλος του ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης και φαίνεται πως ασχολήθηκε με τα κοινά των δικηγόρων τη μεσοπολεμική περίοδο. Ήταν γνωστός μέλος του Κόμματος των Φιλελευθέρων, όπως και του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος μεταπολεμικά, ενώ μάλιστα είχε διατελέσει Πρόεδρος του ΔΣ της Λέσχης Φιλελευθέρων Θεσσαλονίκης.
Στις 8 Δεκεμβρίου 1950, την περίοδο της διακυβέρνησης Πλαστήρα, θα αναλάβει κυβερνητικός επίτροπος στην Επιτροπεία της ΕΖΘ κατά την Δέκατη Περίοδος Επιτροπείας ΕΖΘ. Θα παραμείνει έως τις 6 Απριλίου 1951. Θα τον διαδεχθεί ο Λασκαρίδης Κωνσταντίνος.

Ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος ήταν Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ καθώς και πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ. Γεννήθηκε το 1871 στα Μαζαίικα Καλαβρύτων, όπου και ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο. Κατόπιν σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Άσκησε τα καθήκοντα του δικηγόρου για ένα διάστημα στην Πάτρα και κατόπιν διορίσθηκε στην τελωνειακή υπηρεσία ως Γραμματέας Α', αλλά σύντομα εξελίχθηκε καταλαμβάνοντας διακεκριμένη θέση στο Τελωνείο. Το 1917 διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Επισιτισμού, κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Μυτιλήνης και κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Θράκης. Το 1920 ανέλαβε την Διεύθυνση του Τελωνείου Θεσσαλονίκης, θέση στην οποία και παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Το 1922 αποποιήθηκε την πρόταση να αναλάβει την Διεύθυνση των Έμμεσων Φόρων και την Γενική Γραμματεία του υπουργείου Οικονομικών. Τέλος, ήταν παντρεμένος.
Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα του Διευθυντή Τελωνείου στην πρώτη και ιδρυτική συνεδρίαση της Επιτροπείας της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Στις αρχαιρεσίες για το προεδρείο, εκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Η συμβολή του στις εργασίες της Επιτροπείας θα είναι μεγάλη, αλλά ιδίως στη λειτουργία της ΕΖΘ εξαιτίας της διπλής του ιδιότητας. Στις αρχαιρεσίες της δεύτερης θητείας της Επιτροπείας στις 2 Ιουλίου 1926 θα θέσει υποψηφιότητα για την προεδρεία κόντρα στον Σταύρο Γρηγοριάδη, αλλά δεν θα καταφέρει να εκλεγεί. Κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας στις 17 Απριλίου 1929. Η αντίθεση με τον Γρηγοριάδη αντανακλά μια αντίθεση ανάμεσα σε κρατικά στελέχη και σε αιρετά μέλη της ευρύτερης επιχειρηματικής κοινότητας. Κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας στις 17 Απριλίου 1929. Θα παραμείνει ενεργός μέχρι τις 12 Ιουνίου 1929 καθώς θα νοσήσει. Τότε, θα αναλάβει προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Κωνσταντίνος Σαράτσης. Θα παραμείνει ενεργός μέχρι τις 12 Ιουνίου 1929 όταν θα αναλάβει προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Κωνσταντίνος Σαράτσης και αργότερα Βασίλειος Δημητρίου. θα επανέλθει για ένα μικρό διάστημα, αλλά στις 2 Φεβρουαρίου 1931 απεβίωσε. Στις νέες αρχαιρεσίες εκλέχθηκε πρόεδρος ο Σταύρος Γρηγοριάδης.
Απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών «πάμπτωχος, τιμώμενος όμως και εκτιμώμενος υπό πάντων ανεξαιρέτως», στις 2 Φεβρουαρίου 1931, εξαιτίας κρίσης μυοκαρδίτιδας από την οποία έπασχε από τριετίας. Το ίδιο βράδυ του θανάτου του προέδρου της ΕΖΘ, η Επιτροπεία συνεδρίασε. Ο Προεδρεύων Βασίλης Δημητρίου ανακοίνωσε το θάνατο κατά τις απογευματινές ώρες. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης αναλαμβάνει να εισηγηθεί: «Εκφράζω την λύπην δια την απώλειαν του εκλεκτού συνεργάτου Προέδρου Βασίλη Γεωργακόπουλου τον οποίο χαρακτηρίζει τα ιδεώδη δημοσίου υπαλλήλου συνδυάζοντα της φιλοπονίας και αφοσιώσεως την προς το καθήκον ευρύτητα αντιλήψεως και ελαστικότητα εν τη εφαρμογή του νόμου, χάρις δι’ εκ τας αρετάς ταύτας και το συμφέρον του Δημοσίου εξυπηρετήθη εν Θεσσαλονίκη κάλλιον ή οιονδήποτε άλλον λιμένα της χώρας, αλλά και ο Εμπορικός Κόσμος δεν ησθάνθη την πίεσιν της αυστηράς εφαρμογής του νόμου. Ιδιαίτερον όμως, οφείλω να εξάρω το ζωητόν ενδιαφέρον όπερ επίδειξεν ο αείμνηστος Γεωργακόπουλος υπέρ της Ελευθέρας Ζώνης ως Μέλος της Επιτροεπείας κατά την πρώτην εξαετίαν και τελευταίως ως Πρόεδρος αύτης.

Η συμβολή του εις το νομοθετικόν έργον της Ζώνης, ίδια το αφορών τα τεχνικά τελωνειακά ζητήματα υπήρξε αναντιρρήτως πολύτιμο και άγαν συντελεστική εις την ταχυτέραν εξέλιξιν πρόοδον του νεαρού οργανισμού». Η Επιτροπεία αποφάσισε η κηδεία να γίνει με δαπάνες της Ζώνης, να καταθέσει στεφάνι, να εκφράσει τα συλλυπητήρια στην οικογένεια, να εκφωνήσει επικήδειο ο εκ των μελών Γ. Μουρίκης, να παραστεί εν σώματι στην κηδεία, να αργήσουν τα γραφεία της Ζώνης ως ένδειξη πένθους και να μπορέσει το προσωπικό να παρακολουθήσει την κηδεία. Πράγματι, το λιμάνι έκλεισε σε ένδειξη μνήμης, ενώ την ταινία του φέρετρου κρατούσαν ο Μιχαήλ Μαυρογορδάτος, κυβερνητικός επίτροπος στην ΕΖΘ και το ΛΤΘ, ο πρόεδρος του ΛΤΘ Βασίλης Δημητρίου, ο πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Παπακωνσταντίνου, ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Σταύρος Γρηγοριάδης, ο διευθυντής των Οικονομικών Υπηρεσιών ΕΖΘ Ξύδης και ο διευθύνων του Τελωνείου Γαλάνης.

Ο Κωνσταντίνος Καραντζίδης ήταν δικηγόρος στη Θεσσαλονίκη. Κατά την περίοδο του μεσοπολέμου είχε διατελέσει μέλος της διοίκησης του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης. Ήταν μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ την περίοδο 1944-1953. Ο Κωνσταντίνος Καραντζίδης συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 22 Φεβρουαρίου 1947 και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 21 Φεβρουαρίου 1947 ως κυβερνητικός επίτροπος. Διαδέχθηκε τον Σεργάκη Ιωάννη. Συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 16 Απριλίου 1947 και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 17 Απριλίου 1947. Συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 9 Μαΐου 1950. Στη συνέχεια, θα τον διαδεχθεί ο Σωκράτης Βούγας στις 8 Δεκεμβρίου 1950.

Ο Νικόλαος Κώττας του Γεωργίου (1885 - 8 Μαρτίου 1981) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Γεννήθηκε στη Ραβνά (Πετροκέρασα) Χαλκιδικής. Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα υπηρέτησε ως δάσκαλος. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Εργάστηκε ως δικηγόρος από το 1917 ως το 1956 στη Θεσσαλονίκη. Υπήρξε διευθυντής και αρθρογράφος στην βορειοελλαδίτικη εφημερίδα "Πάλη". Την περίοδο 1922-24 ήταν δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης και αργότερα ιδρυτικό μέλος της ΧΑΝΘ. Στις εκλογές του 1932 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Λαϊκό Κόμμα και επανεξελέγη το 1935, το 1936 και το 1946. Ανέλαβε υπουργός Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος από τις 25 Απριλίου 1946 ως την παραίτησή του, στις 4 Νοεμβρίου 1946. Πέθανε στις 8 Μαρτίου 1981 και η κηδεία του έγινε στις 9 Μαρτίου στη γενέτειρά του, τα Πετροκέρασα Χαλκιδικής.

Ο Κώττας Νικόλαος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 8 Απριλίου 1935 ως γενικός γραμματέας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Ωστόσο, στη θέση αυτή θα παραμείνει πολύ λίγο μέχρι τις 12 Απριλίου 1935. Στις 24 Απριλίου 1935 θα αντικατασταθεί στη θέση της ΕΖΘ από τον Α. Αργυρόπουλο, νέο Γενικό Γραμματέα Υπουργείου Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στις 8 Απριλίου 1935 θα προεδρεύσει κατά τη διαδικασία των αρχαιρεσιών του ΛΤΘ. Πρόεδρος θα προκύψει ο λιμενάρχης Αναστάσιος Μιχόπουλος.

Ο Κωνσταντίνος Λασκαρίδης ήταν διακεκριμένος δικηγόρος της μεταπολεμικής Θεσσαλονίκης, μέλος της επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ ως κυβερνητικός επίτροπος. Το δικηγορικό γραφείο “Λασκαρίδη και Συνεργατών” ιδρύθηκε το 1946. Το γραφείο συνέχισε ο γιος του Γεώργιος Λασκαρίδης. Ο Κωνσταντίνος Λασκαρίδης συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 6 Απριλίου 1951 ως κυβερνητικός επίτροπος και στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 23 Απριλίου 1951. Διαδέχθηκε τον Καρατζίδη Κωνσταντίνο και στις 4 Μαΐου 1953 ανέλαβε ο Σήφακας Νικόλαος.

Ο Γεώργιος Μαγγιώρης του Λάμπρου γεννήθηκε στην Άρτα το 1902. Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός. Την 1η Δεκεμβρίου 1925 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός αποθηκάριος με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 14 Δεκεμβρίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του βοηθού Αποθηκάριου στο Τμήμα Εκφορτώσεων και Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Την 1η Ιουλίου 1927 έχει το βαθμό Αποθηκάριος Α΄. Στις 15 Νοεμβρίου 1926 μετατέθηκε στα Κοινά Αποταμιευτήρια. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1928 του ανατέθηκαν καθήκοντα Αποθηκαρίου στην Αποθήκη 17 των Κοινών Αποταμιευτηρίων. Στις 30 Απριλίου 1929 μετατέθηκε στην Εσωτερική Υπηρεσία ως Γραφέας Α΄ και τοποθετήθηκε στο λογιστήριο. Στις 24 Αυγούστου προήχθη σε Λογιστή Β΄.
Στις 26 Φεβρουαρίου 1932 προήχθη σε λογιστή Α΄. Στις 22 Αυγούστου 1932 μετατέθηκε από το λογιστήριο στην υπηρεσία Προσωρινών Γενικών Αποθηκών στην Αποθήκη 1. Στις 13 Απριλίου 1933 τοποθετήθηκε προσωρινώς ως προϊστάμενος στην Αποθήκη 5. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 12 ως αποθηκάριος. Στις 15 Νοεμβρίου απολύθηκε από την υπηρεσία διότι καταργήθηκε μια θέση λογιστή α ή β΄ του τμήματος Λογιστηρίου στο οποίο ανήκει.
Στις 31 Ιανουαρίου 1942 διορίσθηκε ως νομικός σύμβουλο στην ΕΖΘ με μισθό 4000 δρχ. αναλαμβάνοντας καθήκοντα από 1 Φεβρουαρίου 1942. Την 1 Ιουνίου 1945 απολύθηκε σύμφωνα με την Συντακτική Πράξη 59. Στις 16 Ιουλίου 1945 επαναπροσλήφθηκε ως νομικός σύμβουλος ΕΖΘ. Στις 19 Μαΐου 1947 ανέλαβε καθήκοντα ως δικηγόρος ΕΖΘ σύμφωνα με το άρθρο 6 του Αναγκαστικού Νόμου 962. Μετατάχθηκε σε αυτή τη θέση από τη θέση του νομικού συμβούλου της ΕΖΘ.