Ο Αδαμίδης Εστάθιος προσλήφθηκε ως μόνιμος φορτοεκφορτωτής κομισττικής υπηρεσίας της Ελευθέρας Ζώνης το 1964. Διαγράφεται, ύστερα από αίτησή του το 1981
Ο Ασλίδης Κοσμάς του Αναστασίου γεννήθηκε στο Τσόρουμ του Πόντου στα 1899. Δεν είχε στρατευθεί. Ήταν φοιτητής μαθηματικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Στις 14η Μαρτίου 1927 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 12 Μαρτίου 1927 ως υπολογιστής Β΄ μετά από εξετάσεις που οργάνωσε η διοίκηση της ΕΖΘ. Την 1η Ιουλίου 1927 ο μισθός αυξήθηκε. Την 1η Μαΐου 1929 προήχθη σε υπολογιστή Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 14 Οκτωβρίου 1929 ο μισθός αυξήθηκε. Στις 20 Απριλίου 1932 προάχθηκε σε λογιστής Β΄. Την 1 Νοεμβρίου 1932 ακυρώνεται η προαγωγή σε λογιστή Β΄ και επανέρχεται στο βαθμό του υπολογιστή Α΄. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 23 Ιουλίου 1938 προάχθηκε σε Γραμματέας Β΄. Από 1 Δεκεμβρίου 1937 έλαβε προσαύξηση 5% για συμπλήρωση 10ετίας. Από τις 1941-03-22 θα εργαστεί στην Υπηρεσία Λογοκρισίας. Στις 9 Ιουνίου 1942 έλαβε 5% από 12 Μαρτίου 1942 λόγω συμπλήρωσης 15ετίας. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προάχθηκε σε Γραμματέας Α΄. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προάχθηκε στο βαθμό του Εισηγητή. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Τιμολογίων και Διαχείρισης Κομιστικής. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Α΄Κατηγορίας σε το βαθμό 5ο.
Ο Γρηγοριάδης Μιλτιάδης του Παναγιώτη γεννήθηκε στο Κότσαρι του Ευξείνου Πόντου στα 1866. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 15 Οκτωβρίου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως προϊστάμενος Σιδηροδρομικής Κίνησης ΕΖΘ. την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του επιστάτη στην υπηρεσία Σιδηροδρομικής κινήσεως της ΕΖΘ. Την1η Ιουλίου 1927 προήχθη σε τμηματάρχη Β΄. Στις 29 Μαρτίου 1930 απεβίωσε στο Νταβός της Ελβετίας.
Ο Αβραάμ Δονουκαράς του Σταύρου γεννήθηκε το 1907 στην Αμισσό του Πόντου. Δεν είχε στρατευθεί. Στις 4 Απριλίου 1928 ανέλαβε καθήκοντα ως έκτακτος υπάλληλος με μισθό υπολογιστή Β΄ στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών μέχρι τις 30 Νοεμβρίου 1928. Την 1η Δεκεμβρίου 1928 ανέλαβε καθήκοντα ως γραφεύς Β΄την 1η Δεκεμβρίου 1928 στο ίδιο Τμήμα. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1 Ιανουαρίου 1931 προάχθηκε σε Υπολογιστή Α΄. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 19 Μαΐου 1939 ανακοινώνεται ότι χορηγείται σ αυτόν προσαύξηση 5% μισθού από 4 Απριλίου 1938 λόγω συμπλήρωσης δεκαετίας στην υπηρεσία. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε. Στις 16 Μαΐου 1941 επέστρεψε από την επιστράτευση. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο Αστυνομικό Τμήμα για να συμμετάσχει στην Επιτροπή Διαχείρισης Δελτίων Τροφίμων. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάστηκε στο Τμήμα Βιομηχανίας στην Επιθεώρηση Βιομηχανίας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας.
Στις 9 Ιουνίου 1942 ανακοινώνεται ότι λαμβάνει το ήμισυ της διαφοράς μισθού του ανωτέρου βαθμού λόγω συμπλήρωσης 8ετούς υπηρεσίας στον ίδιο βαθμό από 1 Δεκεμβρίου 1940. Στις 4 Σεπτεμβρίου 1943 ανακοινώνεται ότι μισθοδοτείται από 1 έως 15 Σεπτεμβρίου 1943 από την Αυτόνομο Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας. Στις 25 Αυγούστου 1943 προάχθη σε Γραμματέα Β τάξης. Στις 5 Ιανουαρίου 1945 έπαυσε η απόσπαση στην ΑΥΕΜ. Στις 12 Απριλίου 1945 τοποθετήθηκε στο Γραφείο Κομιστικής. Στις 11 Μαΐου 1945 έληξε η απόσπαση στην ΑΥΕΜ. Στις 16 Ιουλίου 1945 επαναφέρεται στο βαθμό του Γραφέα Α΄ τάξης. Στις 31 Αυγούστου 1945 απολύθηκε καθώς έγινε αποδεκτή η παραίτησή του.
Ο Σπυρίδων Ευθυβούλης του Γεωργίου γεννήθηκε στην Τραπεζούντα το 1876. Δεν είχε στρατευθεί και ήταν έγγαμος. Προσλήφθηκε ως κλητήρας την 1η Απριλίου 1925. Την 1η Αυγούστου 1925 ο μισθός του αυξήθηκε, όπως και την 1 Μαΐου 1926 . Την 1η Ιουλίου 1927 ο μισθός αυξήθηκε. Την 1η Απριλίου 1928 θεωρήθηκε ότι συμπλήρωσε τριετία στον ίδιο βαθμό. Στις 21 Αυγούστου 1929 έλαβε προσαύξηση τριετίας και λόγω οικογενειακών βαρών. Από 1 Ιανουαρίου 1930 και αργότερα την 1η Ιανουαρίου 1931 ο μισθός ελαττώθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Απριλίου 1931 οι αποδοχές του αυξήθηκαν . Στις 9 Ιανουαρίου 1934 του εκφράστηκε η ευαρέσκεια της Επιτροπείας ΕΖΘ για τη συμβολή του στην κατάσβεση πυρκαγιάς. Στις 11 Μαΐου 1934 του εκφράστηκε έπαινος για τον επιδειχθέντα ζήλο και αυταπάρνηση στην υπηρεσία σε πλημμύρα. Την 1η Ιανουαρίου 1938 απολύθηκε λόγω ορίου ηλικίας.
Ο Αθανάσιος Καζαντζίδης του Παναγιώτη γεννήθηκε το 1915 στην Τραπεζούντα. Είχε ολοκληρώσει την Β΄Πρακτικού Λυκείου. Ήταν έγγαμος. Η κλάση επιστρατεύσεως του ήταν 1936 Β' και υπηρέτησε στο ναυτικό. Την 1η Οκτωβρίου 1938 ανέλαβε καθήκοντα ως Φύλακας Β. Ανέλαβε καθήκοντα ως μόνιμος φύλακας την 17η Μάρτη 1939 και την 28η Οκτώβρη 1940 αναχώρησε για το μέτωπο από το οποίο επέστρεψε την 22α Μάη 1941. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στο 11ο Αστυνομικό Τμήμα για την Επιτροπή Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων από την οποία αποδεσμεύτηκε στις 12 Νοεμβρίου 1941. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προάγεται σε φύλακα Α'. Στις 23 Μάη 1949 έλαβε έπαινο για την στάση του κατά την διάρκεια πυρκαγιάς στην Αποθήκη 18. Στις 12 Μάη 1949 αποσπάστηκε προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκεύσεων και στις 3 Αυγούστου 1949 μετατάχθηκε στην Αποθήκη 1. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 προήχθη σε Γραφέα Α'.
Στις 27 Ιουνίου 1952 μετατίθεται στο Χώρο Ξυλείας και στις 18 Αυγούστου 1952 ανέλαβε τη διαχείριση του χώρου. Στις 17 Δεκεμβρίου 1952 επανήλθε στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 18 Δεκεμβρίου 1952 αποσπάστηκε προσωρινά στην Αποθήκη 7. Στις 5 Αυγούστου 1953 του ανατίθεται η διαχείριση ξυλείας. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο χώρο ξυλείας. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β' Κατηγορίας με βαθμό 8ο του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετείται στη διαχείριση της Αποθήκης 15 του Τμήματος Αποθηκών από τον χώρο της ξυλείας. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε στον 7ο βαθμό βάση του άρθρου 22 του Υπαλληλικού Κώδικα.
Ο Άγγελος ή Ευάγγελος Κοσμίδης του Γεωργίου και της Μελανίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Μηδείας 18 Κ. Τούμπα, προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στην 1/11/1931 ως Εισπράκτορας στην Υπηρεσία Λιμενικών Φόρων Ξηράς. Προερχόμενος από τον Πόντο, ήταν απόφοιτος του εκεί ημιγυμνασίου. Το 1940 εντάχθηκε στον βαθμό Γραφέως Α΄ παραμένοντας σε αυτόν καθ΄ όλο το χρόνο υπηρεσίας του, αν και είχε προταθεί για προαγωγή. Σε αναφορά του στις 27/6/1949 με την οποία εξιστορεί τον προηγούμενο βίο του ως επιχείρημα κατά του χαρακτηρισμού του ως κομμουνιστή –με αποτέλεσμα να εξαιρεθεί προσλήψεων- αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια του πολέμου 1914-1918 υπηρέτησε στο Ρωσικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό και καταδιωκόμενος από τους Μπολσεβίκους κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη. Από κει πήγε στη Σμύρνη όπου κατετάγη στη Στρατιά της Μικράς Ασίας και μετείχε στον πόλεμο την περίοδο 1919-1922 με το βαθμό του Υπαξιωματικού. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη και αφοσιώθηκε στη συντήρηση της οικογένειάς του. Κατά την περίοδο της κατοχής συνελήφθη επειδή άκουγε τον Ραδιοφωνικό Σταθμό του Λονδίνου και καταδικάστηκε από Γερμανικό Στρατοδικείο σε 8μηνη φυλάκιση κινδυνεύοντας αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του να καταλήξει στο εκτελεστικό απόσπασμα. Κατά την περίοδο της Εαμοκρατίας, παρόλο που κατοικούσε στην «κομμουνιστοκρατούμενη» Τούμπα, έκανε το παν για να αποφύγει την συμμετοχή στις λαϊκές συγκεντρώσεις, τις «κατά τον γνωστόν τρόπον οργανωθείσας». Έχοντας νουθετήσει κατάλληλα τους γιούς του, ο μεγαλύτερος, ο Γεώργιος, υπηρετούσε ήδη 14 μήνες στον Εθνικό Στρατό μαχόμενος στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις της Στερεάς Ελλάδος, ενώ ο μικρότερος, ο Νικόλαος, ετοιμαζόταν να παρουσιαστεί με την κλάση 1948. Ζητά να ανακληθεί η εξαίρεσή του, που βασίστηκε σε πλάνη «εντέχνως προκληθείσαν». Κατόπιν αυτού επαναπροσλήφθηκε με την Απόφαση με αρ. 4543/10-8-1949 της Επιτροπείας ΛΤΘ. Μετά την κατάργηση της Υπηρεσίας Είσπραξης Λιμενικών Φόρων μεταφέρθηκε στην Υπηρεσία Αποθηκών. Την 1 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 9 στο Γραφείο Εισπράξεως δικαιωμάτων στο Δ΄ Τελωνείο. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ.
Η Αφροδίτη Κωνσταντινίδου του Ηλία γεννήθηκε στην Αμισσό το 1904. Ήταν απόφοιτος Ημιγυμνασίου Αμισού. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 16 Οκτωβρίου 1926 ως δακτυλογράφος επί δοκίμου με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 20 Οκτωβρίου 1926. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε δακτυλογράφος Α΄. Από 1η Ιουλίου 1930 οι αποδοχές της αυξήθηκαν. Στις 29 Μαρτίου 1932 αποσπάστηκε από το Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών στο Τμήμα Λογιστηρίου. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Διοικητικό Τμήμα. Από 1η Δεκεμβρίου 1937 της χορηγήθηκε προσαύξηση μισθού 5%. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1941 διατάχθηκε να αναλάβει καθήκοντα στην Γενική Διοίκηση Μακεδονίας στην Διεύθυνση Επισιτισμού. Στις 15 Δεκεμβρίου 1941 επανήλθε στην ΕΖΘ. Την 1 Ιουλίου 1947 εντάσσεται στον Αναγκαστικό Νόμο 610/1945 και υπ’ αριθμό 479/1946 πράξη υπουργικού συμβουλίου καθώς έχει υπηρεσία στον ίδιο βαθμό πλέον των 19 ετών.
Ο Παντελής Μίκος του Δημητρίου γεννήθηκε το 1920 στη Σινώπη Μικράς Ασίας. Στις 6 Νοεμβρίου 1955 προσλήφθηκε ως μηχανολόγος ηλεκτρολόγος στην ΕΖΛΘ. Στις 3 Αυγούστου 1957 ορίζεται αναπληρωτής του Διευθυντή Τεχνικής Υπηρεσίας σε περίπτωση απουσίας του. Στις 16 Αυγούστου 1958 τοποθετήθηκε στο Μηχανολογικό Τμήμα.
Ο Πολύβιος Μαυρίδης του Γεωργίου γεννήθηκε στα 1875 στην Τρίπολη Μαύρης Θάλασσας. Δεν είχε στρατευθεί.
Στις 15 Οκτωβρίου 1925 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως αποθηκάριος στις Προσωρινές Γενικές Αποθήκες. Την 1η Ιουλίου 1926 ονομάστηκε Αποθηκάριος Β και τοποθετήθηκε οριστικώς σε Προσωρινές Γενικές Αποθήκες. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1928 μετατέθηκε στην Αποθήκη 11 των Κοινών Αποταμιευτηρίων. Την 1η Μαΐου 1929 προάχθηκε σε Αποθηκάριο Α΄. Στις 22 Ιουνίου 1929 αναγνωρίστηκε τριετία στον ίδιο βαθμό. Στις 23 Ιουνίου 1930 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1. Την 1 Απριλίου 1931 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 6. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 επαινέθηκε για τάξη και φιλεργία. Στις 20 Ιουνίου 1932 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1. Την 1η Απριλίου 1933 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 11. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1933 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3. Την 1 Απριλίου 1934 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 13. Την 15 Ιουλίου 1935 του ανατέθηκαν προσωρινά καθήκοντα Επόπτη Κοινών Αποταμιευτηρίων διατηρώντας ταυτόχρονα τα καθήκοντα Αποθηκαρίου Αποθήκης 13 και μετατίθεται στην Αποθήκη Ενθυλακαυσίμων.
Στις 16 Σεπτεμβρίου 1935 περιορίζεται μόνο στα καθήκοντα του αποθηκάριου. Στις 30 Μαΐου 1936 διατάχθηκε να παραδώσει τη διαχείριση της αποθήκης 13 στον αποθηκάριο Βαλιόπουλο. Στις 13 Ιουνίου 1936 τοποθετήθηκε στην αποθήκη 7. Η διόρθωση της ηλικίας γεννήσεως 1875 ως το 1882 έγινε κατόπιν κοινοποιηθείσας απόφασης του Πρωτοδικείου της Θεσσαλονίκης (υπ αριθμ. 18) στις 16 Ιανουαρίου 1937. Στις 25 Οκτωβρίου 1937 τοποθετήθηκε ως αποθηκάριος στην αποθήκη 14. 1 Ιανουαρίου 1938 απολύθηκε από την υπηρεσία λόγω ορίου ηλικίας.