Showing 12134 results

Το εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας "Chalom Saias & Nipoti" ιδρύθηκε το 1879 από τους αδελφούς Σαΐας στη Θεσσαλονίκη. Αργότερα μετονομάστηκε σε "J. Sides & Cie" μετά την εξαγορά του από τον Ιακώβ Σάιντες.

Τοποθεσία και Υποδομή: Η εγκατάσταση βρισκόταν σε στρατηγική θέση, στην παραλία της Θεσσαλονίκης, μπροστά στη Μητρόπολη, σε έδαφος που προέκυψε από επιχωματώσεις. Ήταν το δεύτερο παλαιότερο κλωστήριο της πόλης. Οι κτιριακές εγκαταστάσεις ήταν μονώροφες, ενώ η αρχική μεταλλική καμινάδα του έπεσε στον σεισμό της 5ης Ιουλίου 1902. Ανακατασκευάστηκε με τούβλο, φτάνοντας τα 35μ. ύψος (38μ. με τον αλεξικέραυνο).

Εξοπλισμός και Παραγωγή: Το εργοστάσιο διέθετε κλωστικές μηχανές με 8.000 αδράχτια, καθώς και βοηθητικές εγκαταστάσεις, προερχόμενες από την εταιρεία Curtis του Μάντσεστερ. Η ατμομηχανή, 280 ίππων, ήταν από τους Galloway & Sons, χρησιμοποιώντας αποκλειστικά άνθρακα του Κάρδιφ για τη θέρμανση του ατμολέβητα. Ένα μέρος της παραγωγής, οι κλωστές τουίστ, υφαίνονταν σε χειροκίνητους αργαλειούς στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης.

Διοίκηση και Εργατικό Δυναμικό: Τη διεύθυνση του κλωστηρίου είχε ένας Άγγλος διευθυντής παραγωγής, με συνεργάτες έναν Άγγλο εργοδηγό κι ένα μηχανικό. Στο εργοστάσιο απασχολούνταν περίπου 400 εργάτες/τριες. Από αυτούς, οι 300 ήταν Εβραιοπούλες, ενώ οι υπόλοιποι ήταν χριστιανοί και μουσουλμάνοι. Οι εργάτριες, ηλικίας μεταξύ 14 και 18 ετών, αποτελούσαν ένα χρήσιμο εργατικό δυναμικό, αν και παρέμεναν στην εργασία μόνο μέχρι το γάμο τους (όχι πάνω από 18 μήνες), γεγονός που απέκλειε την εξειδίκευση. Το ωράριο εργασίας ήταν εξαιρετικά βαρύ, από την ανατολή έως τη δύση του ήλιου (9-14 ώρες ημερησίως), με ελάχιστο διάλειμμα. Οι συνθήκες αυτές, όπως περιγράφονται και στους στίχους της Γαλάτειας Καζαντζάκη "Η εργάτισσα", ήταν ιδιαίτερα σκληρές, με το χνούδι να επηρεάζει την υγεία των εργαζομένων.

Επιχειρηματική Στρατηγική και Συνέπειες: Οι ιδιοκτήτες επικεντρώνονταν στη μεγιστοποίηση των κερδών μέσω του εξαιρετικά χαμηλού κόστους εργασίας, αξιοποιώντας την απασχόληση γυναικών και παιδιών, αντί να επενδύουν σε ανανέωση του μηχανολογικού εξοπλισμού. Αυτή η στρατηγική, αν και αρχικά κερδοφόρα, οδήγησε σε μειωμένη παραγωγικότητα, χαμηλότερη ποιότητα προϊόντων και μη ανταγωνιστικές τιμές έναντι των ευρωπαϊκών βιομηχανιών, οδηγώντας την επιχείρηση εκτός αγοράς μακροπρόθεσμα.

Το Τέλος: Το εργοστάσιο καταστράφηκε ολοσχερώς στην Μεγάλη Πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης τον Αύγουστο του 1917.

οδηγός

Ο Αλμοσνίνο Δανιήλ του Μοΐς ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο.

Ο Κοέν Αβραάμ του Μπ. ή Koen Avraam ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο. Στις 15 Ιουνίου 1922 υπέγραψε ως αντιπρόεδρος το ιδρυτικό κείμενο του Σωματείου Εργατών Μεταφοράς Λιμένος Θεσσαλονίκης "Η Αδελφότης". Προσλήφθηκε γύρω στο 1925. Στις 11 Οκτωβρίου 1937 διαγράφηκε από την Κομιστική Υπηρεσία ΕΖΘ λόγω συνταξιοδότησης. Υπηρέτησε 12 χρόνια. Στον κατάλογο με τους κρατούμενους στο Άουσβιτς εντοπίζονται πολλά πρόσωπα με το ίδιο όνομα, αλλά κανένα με όνομα πατρός με πρώτα γράμματα το Μπ.

Ο Κοέν Αρών ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης καθαριστής φορτηγίδων στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο.

Ο Κοέν Ιάκωβος του Σαμουήλ ήταν Πολιτικός μηχανικός. Έλαβε πτυχίο το 1935.

Ο Κοέν Ι. ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο.

Ο Κοέν Ισάκ ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο.

Ο Κοέν Μαλάχ του Χαΐμ ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο.