Ο Κωνσταντίνος Μελισσινός ήταν πολιτικός μηχανικός και ανώτερος σιδηροδρομικός υπάλληλος. Το 1907 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Φυσικομαθηματικών Επιστημών Εθνικού Πανεπιστημίου και στα 1912 έλαβε δίπλωμα Universite Ecole Speciale du Genie Civil et des Arts et Manufactures Gand. Την περίοδο 1912-1913 ανέλαβε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στα 1914 ανέλαβε Μηχανικός Υπηρεσίας ελέγχου κατασκευής σιδηροδρόμου Παπαπούλι-Πλατύ. Την περίοδο 1915-1917 ήταν Μηχανικός Β΄ τάξης της Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο αυτή εκπόνησε τη μελέτη σιδηροδρομικής γραμμής Σπάρτης-Γυθείου, ήταν μηχανικός συντήρησης σιδηροδρόμων Μακεδονίας και μηχανικός μελετών στην Αθήνα. Στα 1917 ανέλαβε Μηχανικός Α΄ τάξης Γραφείου μελετών και κατασκευών οδοποιΐας Κρήτης. Την περίοδο 1918-1923 ανέλαβε Νομομηχανικός Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Είχε την ευθύνη του ελέγχου νέων έργων Λαρισαϊκού, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε σε απόσπαση αρχιμηχανικός γραμμής και νέων έργων Εταιρείας Ελληνικών Σιδηροδρόμων. Την ίδια περίοδο διετέλεσε προσωρινός διευθυντής Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και αργότερα διευθύνων Υπηρεσίας Ελέγχου Σιδηροδρόμων). Την περίοδο 1923-1926 διετέλεσε Αρχιμηχανικός και έπειτα Διευθυντής εκμετάλλευσης Σ.Ε.Κ. Από το 1926 ανέλαβε Διευθυντής Β΄ περιφέρειας Σ.Ε.Κ. ή αλλιώς διευθυντής των Σιδηροδρόμων Μακεδονίας.
Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε το 1923 στις διαπραγματεύσεις με τους Σέρβους για τον καθορισμό των ορίων ανάμεσα στην Σερβική και Ελληνική Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης.
Στις 11 Μαΐου 1932 συμμετέχει ως κυβερνητικός επίτροπος στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και στη συνέχεια του ΛΤΘ.
Η τελευταία συμμετοχή του στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ήταν στις 28 Ιουνίου 1933. Στην Επόμενη Συνεδρία στις 21 Σεπτεμβρίου 1933 συμμετείχε ο Δημήτριος Ηλιάδης, διάδοχος στη θέση του Κυβερνητικού Επιτρόπου.
