Ο Δημητρακόπουλος Μάρκος του Νικολάου και της Δήμητρας γεννήθηκε το 1914 στην Χίο. Ήταν έγγαμος με την Μαρία Γιουβανέλη και είχαν δύο τέκνα. Είχε ολοκληρώσει την Δ Δημοτικού.
Μυρώδης Δημητρακόπουλος γεννήθηκε το 1891 στη Σινώπη του Πόντου και αρχικά μαθήτευσε στο Ιεροδιδασκαλείο ΑΝΑΤΟΛΗ και δίδαξε στη Σινώπη. Μυήθηκε στον Μακεδονικό Αγώνα από τον Μητροπολίτη Αμισού Γερμανό Καραβαγγέλη και εξορίστηκε από τις τουρκικές αρχές, καταλήγοντας φυγάς στην Αλιστράτη Σερρών ως Διευθυντής των Αστικών Σχολών της περιοχής και φυλακίζεται το 1911 ως πράκτωρ συλλέγων στρατιωτικές πληροφορίες στο Γιεντί Κουλέ Θεσσαλονίκης. Κατά τον Α’ Βαλκανικό πόλεμο απάγεται από Βουλγάρους κομιτατζήδες και καταδικάζεται σε θάνατο στις Σέρρες ως κατάσκοπος εις βάρος των Βουλγάρων για να απελευθερωθεί τον Αύγουστο 1913 μετά την Συνθήκη του Βουκουρεστίου και να επιστρέψει στην απελευθερωμένη Θεσσαλονίκη και να διοριστεί δάσκαλος στην Αστική Σχολή Αλιστράτης και να ιδρύσει εκεί τον πρώτο Αγροτικό Συνεταιρισμό της Μακεδονίας υπό την επωνυμία ΔΗΜΗΤΡΑ ΣΥΝ.ΠΕ. Κατά τον Α’ ΠΠ κατατάσσεται στον Στρατό της Μακεδονικής Αμύνης και τραυματίζεται στις μάχες Σκρα- Δοϊράνης, όπου του απονέμεται ο Πολεμικός Σταυρός. Λαμβάνει μέρος ως υποψήφιος των Φιλελευθέρων στις εκλογές της 20/11/1920 και δεν εκλέγεται. Κατά την Μικρασιατική εκστρατεία λαμβάνει μέρος ως Έφεδρος Αξιωματικός στην Προύσα και μετά την Καταστροφή τίθεται υπό τις διαταγές Πλαστήρα-Γονατά. Το 1923 εγκαθίσταται στη Θεσσαλονίκη και ιδρύει εμποροβιομηχανικό συγκρότημα επεξεργασίας βάμβακος, σπορελαιουργείο και εμπορίας τροφίμων κλπ. Κατά την γερμανική κατοχή επιτάσσεται η βιομηχανία του μέχρι τέλους του πολέμου. Το 1942 συλλαμβάνεται με καταγγελία υπαλλήλων της ΑΥΕΜ και φυλακίζεται και πάλι στο Γιεντί Κουλέ για 5 μήνες, ώσπου να αθωωθεί. Το 1943 συλλαμβάνεται και πάλι από την Gestapo για να αφεθεί ελεύθερος με καταβολή 3.000 χρυσών λιρών στον Γερμανό Διοικητή Μπέντερ. Επί ΕΑΜοκρατίας η κατοικία του λεηλατείται όπως και το εργοστάσιο του, οι εγκαταστάσεις του οποίου βομβαρδίζονται από τους Συμμάχους, ενώ ο ίδιος σώζεται κρυπτόμενος επί 5μηνο σε φιλική κατοικία. Λαμβάνει μέρος στις εκλογές του 1946 αλλά και του 1950. Ως Πρόεδρος του ΕΒΕΘ το 1946 ιδρύει το Ταμείο Προνοίας με το οποίο ενισχύει φιλανθρωπικές οργανώσεις, στρατιώτες του Εθνικού Στρατού κατά τον Εμφύλιο αλλά και Στρατιωτικές μονάδες. Το 1952 συλλαμβάνεται για ακόμα μια φορά για «φορολογικές παραβάσεις» και «διαφυγόντας δασμούς» που αφορούσαν τα κλαπέντα σπορέλαια από το εργοστάσιο του, οδηγείται και πάλι στο Γιεντί Κουλέ ενώ αργότερα αθωώνεται από τα Οικονομικά δικαστήρια. Στα επόμενα χρόνια συνεχίζει την εμποροβιομηχανική του δραστηριότητα, μέχρι το θάνατο του, το 1977. Μεταπολεμικά υπήρξε, εκτός από Πρόεδρος του ΕΒΕΘ, Πρόεδρος της Διεθνούς Εκθέσεως, Σύμβουλος ή Πρόεδρος στον Οργανισμό Λιμένος, στην τεχνική Σχολή ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ, στην Βιομηχανική Σχολή και στον Ελληνοσοβιετικό Σύνδεσμο. Πηγή πληροφοριών, το φυλλάδιο με τίτλο «Πολύτιμο Ιστορικό Αρχείο» του γιού του, Νίκου Δημητρακόπουλου, Θεσσαλονίκη 2008.
Ο Δημητριάδης Αντώνιος του Δημητρίου και της Κυριακής γεννήθηκε το 1900 στην Κωνσταντινούπολη και ήρθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας..
Δημητριάδης Βασίλειος (υπάλληλος ΕΖΘ)
Ο Δημητριάδης Βασίλειος του Γεωργίου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1876. Ήταν έγγαμος δεν είχε στρατευθεί.
Δημητριάδης Βασίλειος (υπάλληλος ΟΛΘ)
Ο Δημητριάδης Γεώργιος του Δημητρίου και της Ευδοξίας γεννήθηκε το 1908 στην Μικρά Ασία και ήρθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας..