Εμφανίζει 6 αποτελέσματα

Ο Δημήτρης Καραδήμας του Ιωάννη και της Ειρήνης και σύζυγος της Ευγενίας, γεννήθηκε στο Δήμο Αγρινίου Τριχωνίδος Αιτωλοακαρνανίας το 1885 και ήταν απόφοιτος ημιγυμνασίου (Σχολαρχείου). Κατετάγη στο στρατό ως εθελοντής στις 26/4/1904 -αν και ανήκε στην κλάση του 1906. Στις 22/3/1905 καταγράφεται ως λιποτάκτης, στις 2/8/1908 ενεγράφη εκ λιποταξίας και απολύθηκε την 1/10/1908 με διαγωγήν άμεμπτον. Την 1/5/1909 προσλήφθηκε στο Δήμο Αγρινίου ως Τεχνικός έως τις 31/7/1910. Στις 20/9/1912 προσήλθε στο 1ο Σύνταγμα Μηχανικού απ΄ όπου απολύεται στις 11/11/1913. Στις 10/1/1915 διορίστηκε ως Επιστάτης Οικοδόμος Α΄τάξεως στην Κεντρική Επιτροπή επί της εγκαταστάσεως προσφύγων. Στις 18/9/1915 κατετάγη στο Η΄ Σύνταγμα σκαπανέων μέχρι τις 2/7/1916 οπότε και απολύθηκε. Στις 25/3/1918 προάχθηκε σε έφεδρο ανθυπασπιστή πεζικού και στις 8/8/1918 τέθηκε στη διάθεση του Γενικού Επιτελείου μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου απολύθηκε οριστικά από τη Μεραρχία Σερρών. Στην 1/8/1932 προσλήφθηκε στο Ταμείο Ασφαλίσεως Καπνεργατών ως έκτακτος υπάλληλος όπου και παρέμεινε μέχρι τις 21/6/1937. Προσλήφθηκε στην Τεχνική Υπηρεσία του ΛΤΘ στις 4/6/1937 ως Επιστάτης με βαθμό Γραμματέα Β΄ και υπηρέτησε χωρίς διακοπή μέχρι τις 15/4/1950 οπότε και απολύθηκε λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας 65 ετών.

Ο Νικόλαος Λειβαδάς εργαζόταν από τις 28 Αυγούστου 1937 έως στις 30 Νοεμβρίου 42 στη τεχνική υπηρεσία του ΛΤΘ ως επιστάτης. Όταν τον απέλυσαν έκανε αίτηση επαναπρόσληψης αλλά δεν έγινε δεχτή.

Ο Σπανοκωλέττης Ηλίας του Γεωργίου και της Ολυμπίας γεννήθηκε το 1912 στη Λαμία. Ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο Λαμίας και ήταν άγαμος. Υπηρέτησε τη θητεία ως οπλίτης και ως εθελοντής από 17 Μαρτίου 1933 ως 18 Ιανουαρίου 1939. Συμμετείχε στην επιστράτευση από 22 Ιουλίου 1940 έως 1η Μαΐου 1941 και πολέμησε στο μέτωπο της Αλβανίας λαμβάνοντας μετάλλιο εξαίρετων πράξεων. Κατόπιν συμμετείχε στην επιστράτευση από 28 Ιανουαρίου 1948 έως 16 Νοεμβρίου 1948. Προσλήφθηκε στις 15 Μαρτίου 1939 στο ΛΤΘ ως έκτακτος υπάλληλος στην Τεχνική Υπηρεσία ΛΤΘ για τα έργα κατασκευής της παραλιακής λεωφόρου. Με την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής, τα έργα διεκόπησαν, αλλά ο υπάλληλος δεν απολύθηκε για «φιλανθρωπικούς λόγους». Όταν την 1η Μαΐου 1941 επέστρεψε από το μέτωπο υπηρέτησε στη Διεύθυνση Δημοσίων Έργων της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας και στη συνέχεια για ένα έτος ως προϊστάμενος της Γραμματείας Επιθεώρησης Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και Θράκης. Τον Ιούλιο 1943 επέστρεψε στο ΛΤΘ τοποθετήθηκε στο Λογιστήριο, ενώ υπηρέτησε και στην Υπηρεσία Γερανών. Στις 12 Αυγούστου 1943 θα αιτηθεί της μονιμοποίησης καταλαμβάνοντας μία από τις 9 κενωθείσες θέσεις των ισραηλιτών υπαλλήλων του ΛΤΘ. Τελικά δεν θα μονιμοποιηθεί, αλλά από το 1944 θα τοποθετηθεί ως προϊστάμενος στην Υπηρεσία Υδρεύσεως. Από 16 Δεκεμβρίου 1956 απασχολείται στο Τμήμα Μελετών και Στατιστικής της ΕΖΛΘ. Στις 20 Ιουνίου 1959 αποσπάστηκε στην Ελευθέρα Ζώνη. Απεβίωσε στις 9 Μαρτίου 1960. Η αδερφή του, Κατίνα Σπανοκωλέττη έκανε αίτηση στη ΕΖΛΘ για να λάβει η ίδια τις εισφορές της σύνταξης που δικαιούταν.