Μάκρη
Ταξονομία
Κώδικας
Σημείωση περιεχομένου
- Η Μάκρη είναι παραλιακός οικισμός του δήμου Αλεξανδρούπολης στην περιφερειακή ενότητα Έβρου. Είναι η έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας Μάκρης[
- Η Μάκρη αποτέλεσε από τον 9ο μέχρι τον 14ο αιώνα έδρα επισκοπής. Κατελήφθη από τους Οθωμανούς το 1361 και κατά την ύστερη τουρκοκρατία υπαγόταν διοικητικά στο σαντζάκι Δεδεαγάτς και εκκλησιαστικά στην μητρόπολη Μαρωνείας. Τον 17ο αιώνα θα περάσει από την Μάκρη και θα την περιγράψει ο Οθωμανός περιηγητής Evliya Celebi.[9] Σύμφωνα με μελέτη του Αλεξάντρ Συνβέ κατά το 1878 στον οικισμό κατοικούσαν 1200 Έλληνες[10]. Λίγα χρόνια αργότερα (1886) αναφορά της εφημερίδας Ανατολικός Αστήρ της Κωνσταντινούπολης αναβίβαζε τον ελληνικό πληθυσμό της Μάκρης σε 320 οικογένειες[11], ενώ έτερη μέτρηση της ίδιας χρονολογίας υπολόγιζε την ελληνική κοινότητα σε 120 οικογένειες, αναφέροντας παράλληλα πως αυτή διέθετε ένα σχολείο στο οποίο φοιτούσαν 45 μαθητές[12]. Αντίστοιχη μελέτη του Βούλγαρου ιστορικού και εθνογράφου Λιούμπομιρ Μίλετιτς ανέφερε πως το 1912 ζούσαν στον οικισμό 80 οθωμανικές οικογένειες, 22 ελληνικές οικογένειες και άλλες οκτώ Βουλγάρων πατριαρχικών[13]. Κατά τη διάρκεια του Α' Βαλκανικού Πολέμου η Μάκρη κατελήφθη από στρατεύματα της Βουλγαρίας στην οποία επικυρώθηκε μέσω της συνθήκης του Βουκουρεστίου παρά το γεγονός πως ενδιάμεσα, στα πλαίσια του Β' Βαλκανικού Πολέμου, είχε περάσει όπως και η υπόλοιπη Δυτική Θράκη υπό ελληνικό έλεγχο. Μετά την ήττα της Βουλγαρίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, πέρασε βάσει της συνθήκης του Νεϊγύ στον έλεγχο της Αντάντ και το 1920 αποδόθηκε επίσημα στην Ελλάδα. Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τη ναζιστική Γερμανία, η Μάκρη (όπως και το μεγαλύτερο κομμάτι της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης) πέρασε υπό βουλγαρική Κατοχή που διήρκησε μέχρι τον Οκτώβριο του 1944.