Ο Παντελής Τσατσαρώνης του Ζήση και της Αικατερίνης γεννήθηκε στη Καστέλλα Χαλκίδος του Νομού Εύβοιας το 1901. Ανήκε στην κλάση του 1921 και υπηρέτησε στο πεζικό το 1921 ως οπλίτης στο μέτωπο της Μικράς Ασίας. Παντρεύτηκε και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Ήταν μέλος της Ένωσης Υπαξιωματικών και Στρατιωτικών Παλαιών Πολεμιστών. Ήταν σιδηρουργός και προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 16/8/35 ως χειριστής γερανών. Το 1958 προάχθηκε στην ακριβώς ανώτερη θέση. Στις 25 Απριλίου 1939 τοποθετήθηκε ως χειριστής Γερανών στη Υπηρεσία Κινήσεως Γερανών της Τεχνικής Υπηρεσίας ΛΤΘ. Στις 19 Ιουλίου 1854 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μηχανολογικό της ΕΖΛΘ. Στις 21 Αυγούστου 1959 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β7 Κλάδου Τεχνιτών της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 9ο. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 προάχθηκε σε βαθμό 8ο. Στις 30 Ιουλίου 1958 προάχθηκε στον βαθμό 7ο. Ύστερα από την τελευταία σύμβαση εργασίας , η οποία έληξε στις 31/12/62 δεν υπάρχει κάποια νεότερη σύμβαση.

Ο Αθανάσιος Τσαλής γεννήθηκε στον Πειραιά, Αττικής, στις 18 Αυγούστου, 1926 με γονείς Γεώργιο και την Πολυξένη Τσαλή. Αποφοίτησε από το δημοτικό στη ΣΤ' τάξη. Εκπλήρωσε τη θητεία του στην Αττική, το 1947, ως έφεδρος στρατιώτης ΣΕΜ. Αφού απολύθηκε από τον στρατό, στα χρόνια μεταξύ αυτού και της πρόσληψης του στον οργανισμό κατοικούσε στη Θεσσαλονίκη, παντρεύτηκε τη Δήμητρα Λαζαρίδου, όπου έκαναν και τρία παιδιά μαζί.

Ο Κωνσταντίνος Σταμάτης του Ιωάννου και της Μαρίας γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1901. Ολοκλήρωσε τη Β΄ Γυμνασίου Αθήνας. Υπηρέτησε στα στρατιωτικά του καθήκοντα το 1921. Προσλήφθηκε στις 1 Μαΐου 1930 και εργαζόταν ως μόνιμος γραφέας Α΄ τάξης στην Υπηρεσία Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και κατόπιν στην Υπηρεσία Λιμενικού Φόρου Ξηράς. Μετά τη διάλυση της υπηρεσίας απασχολήθηκε στη στο Τμήμα Οικονομικών Υπηρεσιών ΛΤΘ. Συνταξιοδοτήθηκε το 1950 και πέθανε ύστερα από δύο χρόνια. Έπειτα η κόρη του Μαρία Καράμπελα έστειλε επιστολή στην ΕΖΛΘ για την τακτοποίηση εισφορών του πατέρα της.

Ο Σπανοκωλέττης Ηλίας του Γεωργίου και της Ολυμπίας γεννήθηκε το 1912 στη Λαμία. Ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο Λαμίας και ήταν άγαμος. Υπηρέτησε τη θητεία ως οπλίτης και ως εθελοντής από 17 Μαρτίου 1933 ως 18 Ιανουαρίου 1939. Συμμετείχε στην επιστράτευση από 22 Ιουλίου 1940 έως 1η Μαΐου 1941 και πολέμησε στο μέτωπο της Αλβανίας λαμβάνοντας μετάλλιο εξαίρετων πράξεων. Κατόπιν συμμετείχε στην επιστράτευση από 28 Ιανουαρίου 1948 έως 16 Νοεμβρίου 1948. Προσλήφθηκε στις 15 Μαρτίου 1939 στο ΛΤΘ ως έκτακτος υπάλληλος στην Τεχνική Υπηρεσία ΛΤΘ για τα έργα κατασκευής της παραλιακής λεωφόρου. Με την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής, τα έργα διεκόπησαν, αλλά ο υπάλληλος δεν απολύθηκε για «φιλανθρωπικούς λόγους». Όταν την 1η Μαΐου 1941 επέστρεψε από το μέτωπο υπηρέτησε στη Διεύθυνση Δημοσίων Έργων της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας και στη συνέχεια για ένα έτος ως προϊστάμενος της Γραμματείας Επιθεώρησης Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και Θράκης. Τον Ιούλιο 1943 επέστρεψε στο ΛΤΘ τοποθετήθηκε στο Λογιστήριο, ενώ υπηρέτησε και στην Υπηρεσία Γερανών. Στις 12 Αυγούστου 1943 θα αιτηθεί της μονιμοποίησης καταλαμβάνοντας μία από τις 9 κενωθείσες θέσεις των ισραηλιτών υπαλλήλων του ΛΤΘ. Τελικά δεν θα μονιμοποιηθεί, αλλά από το 1944 θα τοποθετηθεί ως προϊστάμενος στην Υπηρεσία Υδρεύσεως. Από 16 Δεκεμβρίου 1956 απασχολείται στο Τμήμα Μελετών και Στατιστικής της ΕΖΛΘ. Στις 20 Ιουνίου 1959 αποσπάστηκε στην Ελευθέρα Ζώνη. Απεβίωσε στις 9 Μαρτίου 1960. Η αδερφή του, Κατίνα Σπανοκωλέττη έκανε αίτηση στη ΕΖΛΘ για να λάβει η ίδια τις εισφορές της σύνταξης που δικαιούταν.