Μπεξιναρ ή Μπεχτσινάρι

Ταξονομία

Κώδικας

Σημείωση περιεχομένου

  • Μπεχτσινάρι ή Μπεχ Τσινάρ ή Κήπος των Πριγκήπων ονομαζόταν παλιότερα η περιοχή της Θεσσαλονίκης που σήμερα βρίσκεται στο λιμάνι της πόλης, στο ύψος περίπου της τρίτης και της τέταρτης προβλήτας του σημερινού λιμανιού και πολύ κοντά στη Βίλα Πετρίδη και την Πύλη Αξιού. Η λέξη στα τούρκικα σημαίνει
  • Σε εκείνο το σημείο υπήρχε παραλία η οποία ήταν κατάλληλη για αναψυχή (φίνο ακρογιάλι, όπως έγραψε ο Βασίλης Τσιτσάνης στο τραγούδι του Μπαξέ Τσιφλίκι). Μετά την επέκταση του λιμανιού η περιοχή άλλαξε χρήση με μουσεία, μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες και βιοτεχνικά κτίρια. Στην περιοχή βρίσκεται το νέο κτιριακό συγκρότημα που στεγάζει τις υπηρεσίες της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, το Μουσείο Ύδρευσης Θεσσαλονίκης και το υπό ανέγερση Μουσείο Ολοκαυτώματος Ελλάδος.
  • Το τοπίο πέραν των βορειοδυτικών τειχών της Θεσσαλονίκης περιγραφόταν ήδη από βυζαντινές πηγές με κύρια χαρακτηριστικά το καλό κλίμα λόγω της γειτνίασης με τη θάλασσα, τα αμπέλια, τα πυκνό­φυλλα δένδρα, τα περιβόλια, τα οικήματα και τις πολλές ιερές μονές[2]. Η τοποθεσία ήταν γνωστή ως φυσική παραδείσια περιοχή και στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης, με πηγή, πλατάνια και πανδοχείο, όπως αναφέρουν στα απομνημονεύματά τους οι αγωνιστές Νικόλαος Κασομούλης και Στέφανος Καλαμίδας. Το πάρκο δημιουργήθηκε στα 1836 από τον Βαλή Σαμπρί Πασά. Υψηλοί καλεσμένοι από όλη την Ευρώπη έφταναν εκεί φιλοξενούμενοι τις εξουσίας και στις αρχές του αιώνα, εκεί καλούσε η Φεντερασιόν τους εργάτες για να εορτάσουν την Εργατική Πρωτομαγιά. Η ακρογιαλιά ήταν χωρισμένη σε ανδρών και γυναικών όπου το ναυτικό διαφύλαττε την κομψή διεξαγωγή των λουτρών. Η γυναικεία πλευρά διέθετε και κλειστές καμπίνες για να έχουν τη δυνατότητα οι λουόμενες να αποφεύγουν την ηλιοφάνεια (συμβαδίζοντας με τη μόδα της εποχής)
  • Στην είσοδο του Κήπου των Πριγκήπων έφτανε το Τραμ Θεσσαλονίκης. Οι βασικές γραμμές των ιππηλατών τραμ αφορούσαν τις διαδρομές: 1. Τελωνείο (Πλατεία Ελευθερίας) - Νίκης - Λευκός Πύργος - Αποθήκη και 2. Σιδηροδρομικός Σταθμός Ανατολικών Σιδηροδρόμων ή Μπεστσινάρ - Εγνατία - Λευκός Πύργος - Αποθήκη, υπήρχε η γραμμή σύνδεσης Εγνατίας με Νίκης και η γραμμή Τελωνείου με 26ης Οκτωβρίου της γραμμής Ντεπώ - Μπεχτσινάρι (και «Χαριλάου – Κήπος των Πριγκίπων» μετά την απελευθέρωση)
  • Το 1908 ξεκινούν να λειτουργούν τα ηλεκτροκίνητα τραμ. Το δίκτυο των γραμμών που χρησιμοποίησε τελικά το ηλεκτροκίνητο τραμ δεν ξεπερνά εκείνο του ιππήλατου. Έτσι, οι βασικές γραμμές για αρκετά χρόνια θα παραμείνουν οι εξής: α) Ντεπώ - Βασιλίσσης Όλγας - Λευκός Πύργος - Παραλία - Πλατεία Ελευθερίας και β) Ντεπώ - Βασιλίσσης Όλγας - Εθνικής Αμύνης - Εγνατία - Βαρδάρη, που διακλαδωνόταν μετά για Παλαιό Σταθμό ή συνέχιζε για τον Κήπο των Πριγκήπων. Γύρω στο 1930 οι γραμμές ήταν:Ντεπώ-Aνδρούτσου-Βενιζέλου-Τσιμισκή, Νοσοκομείου Χιρς-Σιδηροδρομικού Σταθμού, Νοσοκομείου Χιρς-Κήπου Πριγκίπων, 25ης Μαρτίου-Συνοικισμού Χαριλάου, Πλατείας Λευκού Πύργου-Συντριβάνι.
  • Μετά την ενσωμάτωση της πόλης στο ελληνικό κράτος το πάρκο ονομάστηκε «Κήπος των Πριγκίπων» προς τιμήν των παιδιών του Γεωργίου Α΄. Η ίδρυση του Κήπου των Πριγκήπων και η σύνδεση του αργότερα με το τραμ (τέρμα), έδωσε στην περιοχή έναν ιδιαίτερα σημαντικό χαρακτήρα με τη συγκέντρωση κόσμου, περιπατητών, καθώς και διαφόρων ορχηστρών που ψυχαγωγούσαν το κοινό. Διέθετε πάρκο με καφενείο, μπυραρία, εστιατόριο, καμπαρέ, θεατρική σκηνή και πίστα πατινάζ. Από το 1920 το πάρκο αποτελούσε πλέον δημοφιλή τόπο αναψυχής για πολλούς Θεσσαλονικείς. Λειτούργησε εκεί στρατόπεδο γυμνιστών από το γιατρό Ντουάρτε που εφάρμοζε μια νέα για την εποχή σωματική αγωγή. Πενήντα νέοι και νέες είχαν αρχίσει να παίρνουν μέρος στο σύλλογο. Από το 1930 στον χώρο άρχισε η ανάπτυξη βυρσοδεψίων και των βιομηχανιών. Η επέκταση των εγκαταστάσεων του λιμανιού και η ανέγερση πετρελαιοδεξαμενών έδιωξαν οριστικά τους λουόμενους.
  • Το παραπλέυρως του Μπέξινάρ οικόπεδο το οποίο ανήκε στον Δήμο Θεσσαλονίκης, κατά την έναρξη των λιμενικών έργων από το ΛΤΘ το 1937 χρησιμοποιήθηκε ως εργοτάξιο των μηχανημάτων της εταιρίας ΕΡΘΑ. Καταλήφθηκε από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια της Κατοχής και μετατράπηκε σε μηχανοστάσιο για την επισκευή των μηχανημάτων των λιμενικών έργων. Στη συνέχεια οι αγγλικές αρχές συνεχίζοντας τις εργασίες του λιμένα χρησιμοποίησαν αυτό ως μηχανοστάσιο. Όταν αποχώρησαν παραχώρησαν το χώρο για τη συνέχιση των έργων. Τον Σεπτέμβριο του 1945 παραχωρήθηκε εκ νέου στο ΛΤΘ για τρη συνέχιση των εργασιών των λιμενικών έργων από την κοινοπραξία Αιμίλιου Αυδή.
  • Στην περιοχή βρίσκεται το Μουσείο Ύδρευσης Θεσσαλονίκης που στεγάζεται στo ιστορικό κεντρικό αντλιοστάσιο της πόλης του 1894 , ο πολυχώρος πολιτισμού Μύλος (διατηρητέος πενταόροφος αλευρόμυλος του 1924) και το Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Θεσσαλονίκης LABattoir (διατηρητέο κτίριο παλαιών σφαγείων του 1896)[
  • Ακόμη τα κτίρια της παλιάς εταιρείας Φωταερίου του 1888 αποκαταστάθηκαν και εντάχθηκαν στο νέο κτιριακό συγκρότημα που στεγάζει τις υπηρεσίες της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας στην οδό 26ης Οκτωβρίου. Στην ίδια οδό βρίσκεται το ιστορικό εργοστάσιο Ζυθοποιίας ΦΙΞ του 1892 και το διατηρητέο μεγάλο πέτρινο βυρσοδεψείο του 1913 με τη χαρακτηριστική πρόσοψη κεραμικών πλίνθων το οποίο λειτουργεί ως ξενοδοχείο. Ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον με στοιχεία μπαρόκ και αρτ-νουβό, παρουσιάζει επίσης η οικία Μεϊμάρη έργο του Μαξιμιλιανού Ρούμπενς στην οδό 26ης Οκτωβρίου 32
  • Το 2018 θεμελιώθηκε στην περιοχή το Μουσείο Ολοκαυτώματος και βρίσκεται σε φάση ανέγερση.
  • Ακόμη δημιουργήθηκε Πάρκο Μνήμης, με ελαιώνα που αποτελείται από 200 και πλέον αιωνόβιες ελιές

Σημείωση(εις) πηγής

Display note(s)

Ιεραρχημένοι όροι

Μπεξιναρ ή Μπεχτσινάρι

Equivalent terms

Μπεξιναρ ή Μπεχτσινάρι

Σχετικοί όροι

1 Αρχειακή περιγραφή results for Μπεξιναρ ή Μπεχτσινάρι

Ascending

1 results directly related Exclude narrower terms

ΛΤΘ- Φάκελος Νομαρχίας Θεσσαλονίκης

Ο φάκελος αναφέρεται στην νομαρχία της Θεσσαλονίκης και το περιεχόμενο του αφορά έγγραφα σχετικά με σχέδια εκτέλεσης, οριζονιορραφία και κατά μήκος τομή της κατασκευής της γραμμής Μπεξινάρ-Λανκασαϊρ Η-Θ.
Η περίοδος αναφοράς των εγγράφων είναι από το 1950-1952. Τότε, κατασκευάζεται η σιδηροδρομική γραμμή Λανκασαϊρ και ένα τμήμα κρηπιδότοιχων. Κατά την 8η Ιουλίου 1950 υπογράφθηκε η σύμβαση μεταξύ του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης και του Οργανισμού Ανελκύσεως Ναυαγίων (ΟΑΝ), για την ανέλκυση των ναυαγίων “ΜΠΟΥΡΓΚΑΣ” και “ΛΟΛΑ”.
Ειδικότερα, η πλειονότητα των εγγράφων αποτελεί σημειώσεις για κατασκευαστικά υλικά, σχέδια και διαγράμματα τω εργασιών και καταγραφή των μηχανημάτων που χρησιμοποιούνται με ημερήσια απόδοση και κατανάλωση καυσίμων. Μερικά από τα μηχανήματα που αναφέρονται είναι ο αεροσυμπιεστής, σκυροθραύστης, εκσκαφέας, γερανός ρυμουλκού και μερικά από τα υλικά που καταγράφονται είναι τσιμεντοσωλήνες, καρφοβελόνες και τάκοι χυτοσίδηροι. Ακόμα, εντοπίζονται δελτία εργασιών και σημειωματάρια στα οποία γίνεται η ημερήσια καταγραφή εργασιών που έχουν εκτελεστεί, αλλά και δελτία κινήσεως στα οποία καταγράφονται τα παραδοτέα υλικά, επιμετρηκοί πίνακες, πρωτόκολλα ζύγισης και παραλαβής σιδηρικού εξοπλισμού.
Επιπλέον υπάρχουν καταχωρημένα τα ημερομίσθια ανά μήνα και οι υπερωρίες του προσωπικού με τα στοιχεία των υπαλλήλων.
Γίνεται αναφορά σε ελαιοχρωματισμούς τοίχων και καταγραφή των διαστάσεων τους και των υλικών που χρειάζονται. Και εντοπίζονται λογαριασμοί και πίνακες πιστώσεων και πληρωμών.

Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης